Welkom  

   

Mijn Menu  

   

What's Up  

za juni 04 @12:00AM
ZF Pinkstertrip 2022
   

Wedstrijd  

Geen evenementen
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   

 

Charlotte's belevenissen

 


 

Vlot 

‘Een reddingsvlot,’ zegt een havenmaatje, ‘daar klim je zomaar niet in vanaf het water!’

Ik weet genoeg, word nieuwsgierig naar datgeen wat hopelijk nooit nodig gaat zijn. Paul en ik gaan mee met het uitje van de watersportvereniging. Een ankerweekend met zes andere boten voor de Mosselbank bij Bruinisse.

Vier gedoneerde vlotten, klaar om overboord te gaan. Allereerst word ik geconfronteerd met de vraag waar je het vlot bewaart. Daar waar het al gauw dertig kilo wegende pakket snel en makkelijk over boord kan en niet wordt afgedekt door een eventueel grootzeil bij bijvoorbeeld een mastbreuk. Bij Quelinda ligt de container op het achterdek. Ik kan er eenvoudig bij. Er bewust over nagedacht heb ik niet, het was gewoon al zo. Ook betrap ik mezelf erop dat ik niet meer weet hoe de sluiting in elkaar zit. Zal het makkelijk los gaan? Heb ik een mes nodig? Is de bevestigingslijn lang genoeg? Wat erg. En dat gaat op wereldreis. 

 Hoe groter hoe beter 

 

Hoe groter hoe beter een misvatting.

 Stuk voor stuk gaan de ongekeurde oudgedienden het water in. Hoe we met man en macht ook aan het touw van het eerste vlot trekken, er gebeurt niets. Je zult erop rekenen. De tweede doet het. In mum van tijd drijft er een zwart oranje tentje. Voor vier personen staat erop. Het oogt klein. Hoe groter hoe beter een misvatting. Je kiest naar bemanningsgrootte. Juist dan zorgt het voor stabiliteit, comfort en warmte.

 

Hier wil ik maar één keer inzitten.

Kom ik erin? Ik laat mezelf achterover van de bijboot vallen en zwem er naartoe. De rand is veel hoger dan gedacht. En dat in kalm water. Stel je voor in heftig weer. Ik moet er niet aan denken. Ik pak de stevige luchtkamer beet, zwiep mijn been over de rand en kom terecht op wat aanvoelt als een ongestabiliseerd waterbed. Dit lijkt me onmogelijk met ook nog een opgeblazen reddingsvest aan. In mijn nek kriebelt iets. De regenwateropvangzak. Ik absorbeer alles wat ik zie. Hier wil ik maar één keer zitten en dat is nu.

Slaat het vlot om? Kan ik het dan keren? Ik probeer het, volg het markeerpunt aan de onderzijde en pak de treklijn. De crux is de luchtfles die het vlot op druk houdt, aan de kant van mijn voeten houden om het zware metaal niet tegen mijn hoofd te krijgen. Ik zet mezelf af en trek aan het touw van de tegenoverliggende zijde. Het lukt! Minder zwaar dan gedacht.

    Inklimmend

  

Redding.

Het derde vlot spat letterlijk open van de nattigheid. Er komt zo’n zure, rotte lucht uit dat niemand van ons dichterbij durft te komen. Het belang van keuren wordt weer bevestigd. De laatste steelt de show. Als nieuw, compleet met aandachtstrekkers, lijnen, peddels, spons en een plakset.

Met een biertje, chips en een emmer Zeeuwse oesters proosten we op deze middag. De BBQ gaat aan. Het was waardevol en ben er ook stil van. Een aanrader voor iedereen die kennis en ervaring wil vlottrekken. Ik moet denken aan een vraag die een collega stelde. ‘Wat als de boot zinkt, hebben jullie dan een reddingsvlot?’ Te luchtig, te onwetend heb ik dit altijd beaamd. Nu pas heb ik ondervonden hoe het werkt, aanvoelt. Dat keuringen niet voor niets zijn. En dan nog alleen maar in gecontroleerde omstandigheden. Zonder rampspoed, angst, adrenaline en de hoop dat het je redding gaat zijn.

 Vlot kerend

 

 

aan het roer Charlotte 2

Charlotte's zeilwereld? Mooi! Niet altijd rozegeur en manenschijn.
Gewoon zoals het leven is. Elke maand deelt ze haar belevenissen
(zoals ze al deed in haar draadje en nu op de voorpagina)
In het voorjaar van 2022 vertrekt Charlotte samen met Paul en
SV Quelinda voor een wereldreis.

 

Login om te antwoorden
   
   
   
   
© Zeilersforum.nl