Welkom  

   

Mijn Menu  

   

What's Up  

Geen evenementen
   

Wedstrijd  

Geen evenementen
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   

‘Koop een boot, werk je dood’, is de uitdrukking. Ik vond dat altijd een beetje overdreven. Zo verschrikkelijk veel werk is het toch niet om in het voorjaar je kussens eens lekker naar buiten te doen en je gordijntjes te wassen? Met een schrobber over het dek, nou nou. En dat antifoulen, voor ze er weer in kon, dat is met drie man een dag werk, niet overdrijven hoor. Tot dit voorjaar.

Jet

Het begon met een greepje op het dek: zo’n keurig teakhouten handgreepje zag er niet meer zo keurig uit. Sterker nog: aan een kant was het gewoon deels verdwenen. Als je het als houvast gaat gebruiken zou het zo maar eens kunnen gebeuren dat je opeens met dat greepje in je handen over de muur ligt. Vervangen dus. Dat greepje zat vast op latten, die ook als garage voor het schuifluik dienen. Die latten zaten weer vast vanuit de kajuit. Het plafond moest er dus uit. Dat bleek ingewaterd te hebben. In plaats van de drie delen waarin het ooit er in gegaan was, kwam het er nu in twaalf delen uit, twee grote en tien hele kleintjes waaruit ooit de middenplaat was opgebouwd. De aluminium profieltjes waarmee het bij de luiken was afgewerkt zaten ook vast met een soort dopjes die maar één manier kenden: er in en er nooit meer uit. Onder dat plafond zat een spaghetti aan elektradraden. Nu dat luik toch los zat kon dat mooi even verstevigd worden, dat staat al jaren op de verlanglijst. En nu het elektra toch openligt is het een mooi moment om eens te kijken hoe die draadboom nou in elkaar zit. Dat gaat deels naar de motor. Wilde je die niet ooit leren begrijpen en dus zelf een beurt geven? Nu je er toch onder zit kan je het mooi daaronder even schoonmaken, dat is ook al sinds 1980 niet meer gebeurd. Dat wit is niet echt wit meer, waar is de Danboline? Neem meteen even dat stukje onder het gootsteentje mee. Ja, daar bij die waterzak, zal je die ook niet meteen even vervangen, het is een stukje micro-biologie aan het worden waar iemand op kan afstuderen.

handgreepBegin maart lag Diricawl er weer in, begin mei konden we pas weer varen. We hebben een hoop geleerd. Bijvoorbeeld dat je oude kleren aan moet trekken als je een dieselfilter vervangt, en dat je daarna een uur in de wind stinkt. Dat epoxy leuk spul is om mee te werken, dat het warm wordt in je mengbakje: dat hoort, maar als het gaat koken heb je niet helemaal de juiste mengverhouding gebruikt. Smeer het niet in je haar: het is er echt niet uit te kammen. Dat je best bootschappen kunt doen bij Etos: een buiskap repareren gaat het best met flosdraad en vaseline hoort een onderdeel van de gereedschapskist te zijn. Lijnen kunnen in de wasmachine, maar liever niet als er shackles aan zitten: dat maakt wat veel herrie, die kun je dus beter in bad wassen. Een bad is ook heel handig om de buiskap in te wassen. Trek handschoenen aan als je in de buurt van de motor klust: dat ding krabt fanatieker dan een jong katje. Haal de dopjes van de multimeter af als je spanning wilt meten, en de walstroom stekker er in doen wil nog niet zeggen dat er dan ook geladen wordt: dan moet je de acculader wel aan zetten.

Het zit allemaal weer in elkaar. Inclusief keurig net nieuw greepje. Nu de gordijntjes nog wassen. Wat een werk heb je aan zo’n boot!
Login om te antwoorden
   
   
   
   
© Zeilersforum.nl