Voor de frequenties van de marifoon en hoger (VHF en UHF gebied) geldt er het zogenaamde skin effect. Dit houdt in dat de -hele kleine- HF-stroom aan de buitenzijde van de geleider loopt. (De TV antennes van voor de tijd van de kabel waren dan ook van aluminium buis gemaakt en niet van massief aluminium) Van een massieve geleider wordt bij deze frequenties alleen de 'buitenkant' gebruikt en levert daarmee nodeloos extra gewicht.
Een verkoperde aluminium kern is daarmee veel lichter en net zo goed geleidend (voor de hoog frequent stroom) als een massieve koper ader. De capacitantie en inductantie (gecombineerd tot de inductie in Ohm) van de kabel hangen af van de constructie van de kabel en het materiaal waarvan de binnen isolatie is gemaakt. Dit bepaalt voor het leeuwendeel het verlies en de demping van de kabel. PFTE is een zeer stabiel materiaal en zolang er geen vocht de kabel is 'ingelekt', zal de kwaliteit onveranderd zijn.
Blijft over: mechanische sterkte... De treksterkte van aluminium is naar alle waarschijnlijkheid geringer dan die van koper, maar dit hangt van de legering af die er is gebruikt voor de kern. Is hiervoor een speciale legering (met aluminium silicaat en of aluminium nitraat) gebruikt, dan kan de kern zelfs sterker (hogere treksterkte) zijn dan een koperen kern en kun je de kabel gewoon door de mast heen trekken zonder al teveel problemen. Het fixeren van de kabel over een langere weg aan de uiteinden is altijd een goed idee. Je zou de kabel in een aluminium buisje met epoxy kunnen verlijmen (over 50cm lengte) en dit buisje met beugels vast kunnen schroeven. (of met tywraps vastmaken) Zolang je de kabel niet 'indeukt' of knikt, blijft de impedantie constant. Ga je scherpe bochten maken, dan verandert de impedantie plaatselijk en dit leidt dan weer tot meer verlies en demping. (De hele kabel in een rechte aluminium buis leggen is nog mooier, maar dan heb je beslist een gewichtstoename!)

Een dunne Dyneema erlangs houdt de kabel ook mooi recht en ik weet dat jij goed takelingen kunt maken om daarmee de kabel vast te maken. Trek het takelgaren dan niet te strak aan, anders deuk je de kabel in...
Als ik echt mijn fantasie de vrije loop laat...

Twee aluminium buisjes van 50cm, een gaatje aan de zijkant boren, daar de dunne Dyneema door heen steken, met een tangetje de gaatjes iets uitbuigen, zodat de Dyneema niet in de kabel kan drukken, de kabel door de buisjes voeren, lengte bepalen en een knoopje op de plaats van het gaatje in het aluminium, de kabel met epoxy vastlijmen in de buisjes en over de hele lengte om de 40cm takelen met takelgaren. Volgens mij kun je er dan een stag van maken of langs de noordwand van de Eiger mee zekeren!
Groeten, van buurman Peper.