Onderwerp: zomaar een leuke of mooie foto

Zeehonden kijken met de Brandaris
Zeehonden kijken kun je soms vanaf je eigen boot, maar niet overal en altijd. Hoe bijzonder is het om met de gerestaureerde reddingsboot Brandaris het zeegat naast Terschelling in te trekken? We gaan naar de zeehonden kijken op de rand van de banken. Even verderop staan volop brekers, veroorzaakt door windkracht 5 tot 6 Beaufort uit het noordwesten.
Ooit was het Boomkensdiep het vaarwater waardoor de Brandaris, en later ook de sleepboot Holland, bij slecht weer naar zee gingen als er een schip in nood was. Nu kijken we tegen een stevige branding aan die op de andere kant van de plaat staat. Ook verderop in het zeegat staat het vol schuim. De boodschap is duidelijk: hier kun je niet verder. We zijn er rond hoogwater en springtij. Samen met de extra verhoging door de doorstaande wind verdwijnt de plaat vrijwel helemaal onder water, maar er is nog net een randje over voor de zeehonden.
Achter de platen valt de zeegang mee, en de Brandaris kan veel meer hebben. Je krijgt wel nog meer respect voor de bemanning van destijds als je bedenkt dat de grotendeels open stuurstand nauwelijks beschutting bood. Met de maximale snelheid van 8 mijl op vlak water duurde een reddingstocht een stuk langer dan tegenwoordig. En wie erin slaagde vanaf het zinkende schip aan boord te komen van de Brandaris, vond een krap vooronder waar de geredden veilig onderdeks werden opgeborgen, als haringen in een ton. Dat was wel een soms sterk rollende ton, want door de rompvorm kan het schip behoorlijke slingers maken met het zeetje dwars.
Als je weer eens op Terschelling bent, loop dan vooral even langs. Of boek een tochtje als je in het juiste seizoen op het eiland bent.

Berghout-2 schreef :
Waar was dat?

AdB schreef :
1 mijl ZZW van Spitsbergen

Berghout-2 schreef :

AdB schreef :
Iets nader bepaald zeilersforum.nl/index.php/foru...-2?start=775#1700740

Paar foto's van afgelopen zondag 6 september op het Zuidelijk IJsselmeer.

Van een heel andere orde dan bootfoto's is deze, best leuk vond ik. Na een software update van mijn Axiom plotters kreeg ik deze wonderlijke boodschap op het scherm. "Let op - U zou het bericht niet moeten zien" staat er. Hmmm, een raadselachtige melding. Heeft de developer van dienst een stukje code vergeten weg te halen in de final release? Wat stond er dan eigenlijk in het 'bericht' wat ik niet mag zien? Zou 'Bewerken' wellicht een tip van de sluier optillen? Helaas, ik mocht niets bewerken, niet het juiste accreditatieniveau waarschijnlijk. Dan blijft er maar één mogelijk over: 'OK'. Boodschap verdween, plotter doet het weer als vanouds. Okeeeee Mr Raymarine.....

Over rijkdom gesproken.

Afgelopen zondag, 6 september 2026, op het IJsselmeer bij Lelystad.

Zo’n dag waarvan je ergens al weet dat je hem later zult missen. Een mooie wind, een warm zonnetje en dat zachte licht dat verraadt dat de zomer op zijn laatste benen loopt. Misschien wel een van de laatste echte zomerdagen van 2026.

Het is druk op het water. Alsof iedereen hetzelfde heeft gedacht: nog één keer. Nog één keer met het gezin naar buiten. Nog één keer de zeilen hijsen, de wind voelen en het land achter je laten voordat de herfst zich onherroepelijk aandient.

Tussen al die boten vaart een vader met zijn zoon in een Valk.
Geen groot schip. Geen luxe. Geen glimmend teakdek, bemanning of helikopter aan boord. Gewoon een Valk.

Het kleine bootje snijdt dapper door de golven en zoekt parmantig zijn weg tussen de andere zeilboten. Af en toe slaat het water over de boeg en spat het omhoog. Ach, wat geeft het. De zon droogt het straks wel weer. Natte kleren horen bij zeilen, net als touw dat door je handen glijdt, de geur van het water en de wind die soms nét iets harder blaast dan je had verwacht.

De zoon heeft de fok in zijn handen. Geconcentreerd voelt hij aan de schoot, kijkt naar het zeil en naar de wind. Zijn vader zit bij hem. En kijkt.
Zo’n blik die misschien maar een seconde duurt, maar waarin eigenlijk alles zit. Trots. Vertrouwen. Misschien ook een beetje verwondering over hoe snel zo’n jongen groot wordt.
Misschien denkt hij terug aan de eerste keer dat zijn zoon meevoer. Aan kleine handen die nog niet sterk genoeg waren om een schoot aan te trekken. Aan eindeloos veel vragen. Aan broodjes uit een plastic trommel, limonade in de kuip en “mag ik ook even sturen?”
En nu zit diezelfde jongen daar. Alsof hij nooit anders heeft gedaan.

Op de achtergrond vaart ondertussen iets totaal anders. Ulysses.
Een haast pervers groot schip van 102,54 meter lang, 15,50 meter breed en met een diepgang van 3,85 meter. Een in Nederland gebouwd Feadship van de Nieuw-Zeelandse miljardair Graeme Hart, die zijn fortuin verdiende in de verpakkingsindustrie. Het schip is onderweg naar de werf in Makkum en vaart onder de vlag van de Marshalleilanden.
Dat laatste zal ongetwijfeld allemaal heel verstandig geregeld zijn. Iets met fiscalisten, vennootschappen en regels waar mensen met een Valk doorgaans weinig last van hebben.
Voor de prijs van Ulysses kun je waarschijnlijk een meerdere jachthavens vol Valken kopen.

En toch.
Als ik naar deze foto kijk, weet ik eigenlijk niet wie hier de rijkste is.
De man met dat enorme, honderd meter lange jacht? Of die vader, daar in dat kleine open zeilbootje, op een van de laatste warme dagen van het jaar, terwijl zijn zoon naast hem de fok bedient?
Want Ulysses zal over een paar minuten verdwenen zijn achter de horizon.
Maar misschien vertelt die jongen over dertig of veertig jaar nog steeds over die middag op het IJsselmeer.

Over die wind.
Over dat opspattende water.
Over die oude Valk.
En over zijn vader die naast hem zat.

Het Valkje heet "Dolce far niente", de zoetheid van nietsdoen.

Mooi!

mooi. niets aan toe te voegen.

Mooi omschreven!

Ontroerend mooi

We weten het allemaal. Toch?

In mijn vakantie overnachtte ik op een eilandje in de IJsselmonding.
Met een andere schippers gekletst over mijn reis.
Een van hen bewonderde het feit dat ik met zo'n klein bootje onderweg was.

Ik vertelde dat ik ongeveer om de dag in een haven overnacht om de accu van mijn buitenboordmotor op te laden èn te douchen. Voor 12 tot 15 euro per nacht een prima deal.

De andere schipper was blij dat hij alles aan boord had van zijn blinkende vrij jonge (12 meter) motorjacht; douche, toilet, koelkast, vriezer, generator.
Overnachten in een jachthaven deed hij niet, zelfs bij een wsv vond hij veel te duur.

Toen deze schipper naar zijn kooi was, merkte een andere op.
"Een schip varen van meer dan honderdduizend euro en dan het passantetarief van een wsv te veel vinden. Arme kerel, ik heb met hem te doen."




Gepost met de officiële Zeilersforum-app

pure nostalgie.

Ja dat waren nog eens mooie (pre-corona) tijden.

In de kluis ermee.

Ook een mooie nostalgische. Een "echte Valk" en een boot die een beetje model stond voor de Valk. Al weer zo'n 62 jaar geleden

Wat is de toepassing Ilex?

Gepost met de officiële Zeilersforum-app

JeePee schreef :

oops , heb ze net weggooid

Waterman schreef :
Bijzonder, hé?
Was in een hoogteparcours voor jongeren. Hiermee werden kettingen van een van de pistes verbonden.
Wordt een W-schakel of kettingsplitter genoemd, blijkbaar.

Ilex schreef : Dit soort sluitingen werden vroeger voor voorzeilen / fokken gebruikt. Niet met een moer maar met een normaal mannetje. Ik ken hem als 'fokkeschootsluiting'. Ik vermoed echter dat de sluiting op de foto geen originele is, die waren van ijzer en niet van RVS.

Edit: gevonden, in 'De zeilsport' (H.C.A. van Kampen) uit 1956