Onderwerp: Bacteriengroei raadsel opgelost

OldBawley schreef : Ik zou ook niet willen aangroeien in Methana. Ik weet het, je went eraan, maar je boot afmeren in de lucht van een megastal vol koeien is toch niet iets wat je intuïtief zou aanraden aan je collegae, nietwaar?

Update : was een paar dagen bij Daskalio eilandje, “de” visstek, weer de eiertros aan de ketting maar niks gezien. Vele uren gevist ook met een led verlichte vanggarnaal.... noppes.

Methana is inderdaad vulkanisch, ben met de boot in twee haventjes geweest, daar was nul stank.
(Vathi is erg leuk ) In Methana haven was ik nooit met de boot, de stad is gewoon lelijk en dan hoeft het voor mij niet. Was er wel een paar keer met de fiets want ieder voorjaar ga ik op Methana Oregano plukken. In Methana stinkt het wel maar niet zoals in de pilots vermeld. Dat is allemaal 40 jaar oude informatie. Na tien minuten merk je het niet meer.

Verhaaltje over m´n laatste pluk fietstocht. Uit m´n boordjournaal.

Waterboot, 21-03-15

Zonnig en weinig wind voorspeld, prima dag voor mijn fietstocht naar Methana. Bij het eerste zonnetje maar in een bijtende kou roei ik naar het west eind van het binnenmeer en dan de rivier op. Er zit veel stroom in de rivier, ik moet hard werken om stroomopwaarts te komen. Door de hoge luchtdruk is het zeeniveau erg laag, ook de rivier is smaller en bij de brug aangekomen blijkt dat het moeilijk word aan land te komen. Ik kan gewoon niet bij de kant door het lage water en door de modder baggeren kun je vergeten, dat spul is zacht als zwarte snot, ik denk dat je er tot je oksels inzakt. Na wat zoeken besluit ik de ballast van de brug te gebruiken om droog aan land te komen. Ik trek het bijbootje op de stenen die de fundatie van de brug verstevigen. Op die stenen ligt ook modder maar ik zak er tenminste niet in. Het lukt me de fiets uit de bijboot te tillen en over de glibberige steenbrokken te sukkelen om dan de fiets aan de reling van de brug te hangen. Vanop de straat kan ik de fiets dan over de reling tillen. Enkel mijn laarzen zitten onder de bagger. Om acht uur begin ik aan de eerste klim, over de Mazema berg. Prachtig landschap, alles groen, vloeiende beekjes en riviertjes, allemaal hele kleine akkertjes en boomgaarden. Veel vogels.
Bij de landtong die Methana verbind met de Poleponeses ga ik west, langs de kustweg tot Vathi. Enkele kilometer voor Vathi verschijnen de eerste struiken oregano, ik oogst drie plastikzakken vol. Bind die achterop de fiets. Lijkt wel een vrachtfiets uit het oosten.
Bij Vathi een rondje rond het haventje, dan over de centrale bergrug dwars over het eiland naar de oost kant, het hoofdstadje Methana. Het stadje is niet het bezoeken waard, alles jaren 50 nieuwbouw in de beruchte blokkedoos stijl. Bah. Het stinkt er naar methaan, het hele schiereiland is een vulkaan en hier komt nog gas naar boven.
Bij het haventje op een bankje zittend een croissantje en appeltje gemamft. Had nog koude koffie van gisteren, had die in een rode wijn tetra pack gegoten omdat ik mijn thermos niet vond. Zit ik daar op een bankske, met mijn laarzen vol slijk, en drink uit mijn anderhalve liter doos rode wijn. K´had weer bekijks. Ze dachten waarschijnlijk dat ik een dronken zwerver was. Mijn fiets met al die plastikzakken erop, mijn uitgefranseld mutske en dan s´middags reeds wijn drinken uit een tetrapack. oeiei, siejine.
Tien minuutjes, dan weer op de fiets. Nu langs de oostelijke kustweg terug. De klim naar Taktikoupoli is zo zwaar, ik moet de fiets duwen, ik denk dat ik het niet meer haal. Wegwijzers bestaan hier niet, er komen geen toeristen, er komt eigenlijk niemand. Ik had vooraf enkele foto´s van Google earth op het telefoontje geladen, aan boord kon ik duidelijk zelfs de wegeltjes zien liggen. Langs de straat kan ik helaas geen fluit zien op het kleine scherm van dat telefoontje. Na een half uur klimmen en weer afdalen want ik had me laten bedotten door een lokwegwijzer voor de “Love coast “ besluit ik niet meer over de Mazema berg te rijden maar er rond. Is wel een grote omweg maar het gaat alleen maar naar beneden of plat. Denk dat ik tegen de 50 km/ h haal en ben blij met de zonnebril. Krijg van tijd tot tijd echte klappen van grote insecten. Zo´n mountainbike is nogal knudde want je hangt er op. Tegen de tijd dat ik bij de brug en mijn bijbootje ben zijn mijn armen bijna lam. Goed dat ik nu weer een uurtje mag roeien. Ben om drie weer aan boord. Zesenhalf uur gefietst, een uur geroeid.
De rest van de mooie zonnige dag ga ik Palourdes zoeken. Heb er een emmer vol. Ik krijg hulp, vier varkens komen ook in de keien van de waterlijn wroeten. Die smeerlappen vinden meer venusschelpen als ik. Ze vreten ze met schelp en al en geloof me, die schelpen zijn veel harder als die van mosselen. Ik probeer ze weg te jagen door ze ne schop op hun hesp te geven maar je kunt net zo goed op een rotsblok schoppen. Ze knorren een keer en wroeten verder. Kom om half zeven weer aan boord van de boot geklommen. Net geen twaalf uur buiten gespeeld. Denk dat ik morgen spierpijn zal hebben.

Albert II?

Delphi32 schreef :
De plaatsnaam is afgeleid van 'Methaan(gas)', of hoe dat in het Grieks ook precies geschreven wordt?

OldBawley schreef :
Ik raakte zo geboeid door dit intro, dat ik de plek even heb opgezocht in Google Maps/Streetview.

www.google.nl/maps/place/Metha...4d23.3885262!6m1!1e1

De foto toont het riviertje net voor de brug. Een landschap dat je in Griekenland niet één-twee-drie verwacht, In die baai heeft het riviertje in de afgelopen eeuwen het nodige slib gedeponeerd, waardoor een tamelijk vlak, kwelder- c.q polderachtig stukje land is ontstaan. Je vermelding van de vele vogels ter plekke en deze aanblik zorgt er voor dat ik spontaan zin krijg om hier ook eens heen te gaan, terwijl de Middellandse zee me verder als zeilgebied niet zo aantrekt, eerlijk gezegd.
Goed om te weten dat dit soort plekken ook bestaan in de Griekse wateren..

Over vogels : deze vond ik op dezelfde ankerstek :

Megalo Neorio, 19-05-15

Tijdens de ochtendluwte naar het zeekraalveld geroeid, een flinke portie kraal meegebracht, dat spul houd zich lang in de koelkast. Onderweg een makreel gevangen en even later een woudaap uit het water gevist. De woudaap ( Ixobrychus minutus ) is een klein roerdompje, een soort reiger. Hoe de vogel in het water gekomen is weet ik niet, hij dreef en was uitgeput. Hij heeft me vanzelfsprekend in de vingers gepikt, en geloof me, dat komt aan. Ik heb hem dan als straf de nek omgedraaid maar bij een reiger is dat geen avans, die kan wel tien keer zijn kop ronddraaien. Hij is dan in de dingy zittend meegeweest vissen en later heb ik hem aan boord gebracht voor wat foto´s en op krachten komen. Na een tijdje was ik haar ( Het was een vrouwtje ) beu want ze was nogal agressief, en die dolksnavel is gevaarlijk dus heb ik haar weer in de dingy gezet. Tijdens het hijsen van de zeilen moet ze dan weggevlogen zijn. Dan een leuke maar vermoeiende zeil naar Megalo Neorio. Puur tegenwind, kruisen, veel werk. Wel leuk want tijdens het ankeren kwam de schipper van Pelgrim zeggen dat de S**rp zo mooi is onder zeil. En dat van de eigenaar van een jacht dat zoveel kost als heel de thuisbuurt samen.

OldBawley schreef :
Heel bijzonder!

De Woudaap is inderdaad het kleinste Europese reigertje. In Noord Europa heel zeldzaam. Af en toe zijn er broedgevallen in Nederland en ook in de Biesbosch komen ze wel eens. Ik heb tot op heden maar één levende Woudaap gezien (èn gefotografeerd, in de Brenne in Frankrijk) en reken dat tot de mooiste vogelmomenten van m'n leven..

Het is echter een vogel van zoet water. Je ving haar half mei en ik vermoed dat ze een (relatief late) trekker was, op weg naar een broedgebied elders in Europa. Tenzij er ergens in de buurt zoet water was met riet er langs. De naam komt namelijk van het gegeven dat het beest zich klauterend door het riet voortbeweegt. Met riet begroeide stukken aan zoet water zijn dus zijn normale biotoop.

Dit is 'mijn' Woudaap:

Prachtige foto, hoe heb je dat gedaan ? Tele ?

Moet inderdaad een trekvogel geweest zijn, zoet water komt hier bij mijn weten niet voor.

Mijn overwinter stek ( Poros binnenmeer ) ligt op een trekroute. Kreta, Hydra, Poros en zo verder.
Momenteel stikt het hier nog van de aalscholvers, die komen binnenkort allemaal weer naar jullie.

Lekker. Recept hieronder.

Unicum is dat men in Noorwegen traditioneel aalscholvers eet. Ik zelf zit dan in Griekenland en het stikt hier van die vogels. Niet alleen eten ze tot een kilo vis per dag per beest maar kakken ook net zoveel guano. Raad eens waar ze het liefste zitten om hun veren te drogen. Jawel, op de zaling van aan mooring liggende jachten.
Ik heb geen last van die aalscholvers, m´n reuzewindmolen houd ze weg en ik verander om de paar dagen van ligplaats, dat brengt ze in de war. Als je bedenkt dat zo´n onderwaterraaf meer vis eet dan de arme sukkels hier die zich vissers noemen verwondert het me dat de Grieken zo tolerant zijn met die vogels. Onwetendheid. Ik herinner me wel nog goed hoe de Veerse meer palingvissers over die concurrenten dachten.
De aalscholvers zijn hier s´winters zo talrijk en ik zeil met een klein budget dus kom je automatisch op het idee om er een keer een te braden. In Noorwegen worden ze traditioneel gegeten, ik heb zelf een poging gedaan, ziehier mijn recept. Je schiet de vogel, ik gebruik een katapult. De vogel is makkelijk te raken, want heeft geen vijanden en droogt zijn veren voor hij een dutje doet. Vervolgens dompel je hem in tweetaktbenzine ( Uit mijn Seagull buitenboordmotor ) en steekt hem in brand. Zo zijn de pluimen er af. Dan begraaf je de vogel in het strand en laat hem veertien dagen “Trekken”. Dat schijnt de vissmaak te verbeteren. Opspitten, villen en schoonmaken, dan pekelen, een week of twee. Uit den pekel vissen, droogmeppen en dan opvullen met hele ongepelde uien. De huid van de uien zal het zwarte vlees een beetje bruiner maken. Dat is appetijtelijker. Dan nagelt ge den opgevulde vogel op een dikke plank en legt die met de vogel naar onderen over een kasserol. Daarin een mengsel van zeewater en een paar lepels ongebluste kalk. Zo stoom je de aalscholver 4 uur. Dan haal je met een nijptang de vogel van de plank, smijt hem weg en eet de plank.

Vóór iedereen over me heen valt, dit is bedoeld als grap. Zelfs een aasgier zou het beest nog niet willen. In werkelijkheid heb ik reeds twee aalscholvers gered die door Turken gelegde “Nachtlijntjes “ leegroofden en dan de haak in hun bek kregen.

OldBawley schreef :
Ja, redelijk tele, maar niet zo'n enorm kanon waarmee elke vogelaar tegenwoordig schijnt rond te lopen. De kijker is niet langer zijn belangrijkste attribuut, geloof ik.

De foto is ook een beetje 'gecropt' en eigenlijk een pure toevalstreffer.
Ik weet in de Brenne een vogelkijkhut waarvan bekend is dat soms Woudapen te zien zijn in voorjaar en zomer. Ik was in opeenvolgende jaren al verschillende keren in die hut geweest en had er de prachtigste dingen gezien. Maar geen Woudaap.
In augustus 2015 kwam ik op een onbewaakt moment die hut weer binnen, terwijl een schare van vogelaars met hun enorme apparaten steil omlaag gericht door de open luiken van de hut aan het fotograferen waren. De spiegels van de reflexcamera's ratelden als mitrailleurs en de opwinding gierde door de hut..

Op een meter of twee voor de hut bleek deze Woudaap rond te struinen. Het beest moet iets vernomen hebben van het rumoer in de hut, maar had kennelijk al enige tijd geleden besloten dat dit geen wezenlijk gevaar opleverde en ging gewoon door met de jacht op kleine visjes en andere waterdieren.
Hij heeft meer dan twingtig minuten zo heen en weer gekropen voor de hut, vertrok op zeker moment en was een half uur later weer terug, alsof ie echt iedereen de kans wilde geven hem te aanschouwen..
Ik heb tientallen foto's van hem kunnen maken.


Hahaha.. je maakt er een grapje van, maar in de Biesbos werden nog maar vijftig jaar geleden door de griendwerkers (die vaak de hele werkweek in de Biesbos bivakkeerden) soms reigers gegeten. Volgens de overlevering smaakt een reigerborst, gebraden in de boter, net zo goed als een biefstuk..

Op twee meter voor de hut, blijkbaar geen bange vogels. Onze woudaap ook, was niet echt bang, wij wel van hem. Heb ook een video waar hij uithaalt, tjonge, mijn versterkte werkhandschoenen liggen niet voor niks op de kuipbank.
Het mooie bij deze vogels is dat je ze gewoon niet ziet. Ze zijn er wel maar de mensen zien ze niet. Ik ga vaak s´morgens vroeg op inktvis jagen. Ik sta dan in het bijbootje en wrik achteruit. Door de grote hoek kan je dan prima in het glasheldere water kijken, zoeken naar octopus. Je beweegt vanzelfsprekend heel rustig, eigenlijk nauwelijks. Zo schuif je dan geluidloos op een paar meter van de oever voorbij. Het enige dat beweegt is de wrikriem, nul lawaai. Ik ben soms naast vogels ( ook veel reigers hier ) die je pas opmerken en wegvliegen als je op twee meter bij ze vandaan bent. Ik kan wrikken in 20 cm water.
Ook op dezelfde ankerstek ben ik twee winters geleden zo een everzwijn tegengekomen.
Ik wrik de riet begroeide oever langs en hoor een geluid in het riet. Pet waterflessen die gebroken / stukgemaakt worden. Van die halfvolle en lege flessen liggen er honderden in de rietkraag. Ik nog onbeweeglijker, stop wrikken en het uiterst zwakke windje drijft me verder. Door m´n wrikriem links of rechts te kippen, slechts een 2 cm beweging kan ik sturen.
Drijf ik op drie meter van een enorm wild varken voorbij. Dat schrikt nog meer als ik, geeft een gil en springt vier poten tegelijk omhoog. Weg. Reken maar dat ik daar ongelooflijk snel geleerd heb. Overigens heb ik ook gegild. Waarschijnlijk harder als het varken.
Het varken bijt de halfvolle waterflessen stuk voor het water. Zelfs s´winters regent het hier wekenlang niet, zoet water is er nergens in deze woestenij.

Roerdomp:

www.google.be/search?q=roerdom...imgrc=yKQwD68DcdEneM:

Woudaap:

www.google.be/search?q=woudaap...imgrc=LI3U32wUhioTbM:

DavidS schreef :
Kun je niet lezen? "Zesenhalf uur gefietst, een uur geroeid"

Airgead schreef :
Oeps ja sorry, Albert (de ware)

A hum...

Ik denk dat er nu ergens een paar fakkels in de pek gedoopt worden, en de bijl geslepen

Jeroen-pion schreef :
Ssssttt breng hem niet op ideeen

Heb je het over mij?
Kom nou, ik ben een vredelievend mens, wie me niet gelooft die sla ik lens.