Onderwerp: Saildrive aan het wegvreten

Dubbele check, gebruik je de juiste anode voor je vaargebied? Indien zout dan zink of aluminium.....

Ik heb precies hetzelfde gehad, vermoedelijke oorzaak was een continue aangesloten stroomkabel zonder galvanische scheider. Daardoor verbind je je boot/saildrive via de aarde draad met alle andere boten die aangesloten zijn op de electriciteit van de steiger. De saildrive is gemaakt van het meest onedele metaal aluminium en wordt daardoor opgeofferd t.o.v. stalen boten.

Wat bij mij het probleem opgelost heeft in inbouw van een gavanische scheider van Victron en aluminium anodes i.p.v. zink (boot ligplaats is op zoetwater).

De aangetaste plekken op saildrive heb ik goed geschuurd en direkt voorzien van Interprotect 2 componenten primer. Putjes opgevuld met Watertite epoxyplamuur. Daarna 5 lagen primer aangebracht. Na twee jaar ziet de behandelde saildrive er nog perfect uit.

brambo schreef :
De vorige eigenaar bracht altijd Hempel’s hard racing aan (harde antifouling).

Zekering van de bilgepomp ligt altijd af, dus daaraan kan het niet liggen, Brambo.

adriaan222 schreef :
Bedankt voor deze duidelijke feedback!

Intussen heeft Ship Support (scheepswerf) de schroef ed komen demonteren en meegenomen. Zij zullen in ieder geval de anodes vervangen. Deze moeten blijkbaar beter uit 2 delen bestaan en niet uit 1 deel (zoals nu het geval was). Wij liggen op zout water… Let wel ; da's niet de oorzaak. De Saildrive wordt nu geschuurd met polyester borstel, voorzien van een zuur en dan speciale antifouling. Dit laten we door Ship Support uitvoeren, we hebben ons handen nog vol met het onderwaterschip (dat we volledig kaalgeschraapt hebben en intussen aan laag 3 van de Gelshield zitten).

Maar het zoeken van de oorzaak is idd het belangrijkst. Wij vermoeden dat het idd met walstroom te maken heeft gezien de boot van april tot oktober quasi continu aan walstroom lag, ook al namen we enkel in het weekend stroom af. In de week legden we alle zekeringen af, maar de stekker bleef wel zitten in de verdeelkast… We informeren voor een galvanische scheider.

J E A N schreef :
Dat is dus koper(oxide)houdende , maar liefst 25-50% en is daarom in Nederland zelfs verboden. Die hoort dus absoluut niet op aluminium.
Ad

...In de week legden we alle zekeringen af, ...

dat helpt niets mbt je aarde verbinding.

als de sail drive elektrisch geïsoleerd zou kunnen worden ( van motorblok en dus ook massa)
Zou hier mee dit voorkomen worden?

john 338 schreef : Mede naar aanleiding van dit topic, is dat precies wat ik van plan ben, de saildrive isoleren van massa.
Dit kun je heel ingewikkeld doen, door de saildrive te isoleren van je motorblok.
Maar een eenvoudigere oplossing is door je hoofdschakelaar van je startaccu dubbelpolig uit te voeren.
Dan is de saildrive alleen tijdens gebruik verbonden met de massa, maar dit is maar een fractie van de tijd....helaas

john 338 schreef :
Ja, dan kan er geen aardlekstroom meer door de saildrive lopen.
Mijn VP MD2030 heeft een isolatie tussen motor en keerkoppeling (zegt de folder).
Daardoor is de schroefas en schroef niet in een stroomcircuit opgenomen (en heb ik 365 dagen per jaar de walstroom eraan).
Stukje folder:

Raar is dan wel dat er vroeger nooit saildrives werden geisoleerd van de motor en die meestal nog steeds rondvaren, bijv. de oude VP MD serie (MD5A, MD7 MD11 MD17) . Ook op mijn huidige en vorige boot van bijna 30 jaar was de saildrive niet geisoleerd opgesteld maar er is geen corrosieplekje te zien.
Mogelijk heeft de CE eis dat alle metalen delen op een boot met elkaar en met de massa moeten zijn verbonden hier iets mee te maken.
Maar waarom het niet isoleren van de saildrive t.o.v. de motor dit soort corrosie aan de saildrive zou veroorzaken is mij in ieder geval nog steeds niet duidelijk.

Overigens heeft de oorzaak van het schilderen met koperhoudende antifouling hier natuurlijk niks mee te maken en kan ook niet door isolatie worden voorkomen.
Ad

Yellow Boat schreef :
Inderdaad, de CE-eis, denk ik.

Als de motor en het 12V circuit niet aan de (wal-)randaarde liggen, is er niks aan de hand: de secundaire kant van de acculader zweeft tov de 0 en de fase, de randaarde is niet doorgelust. Prima.

Het gaat mis als je de wal-randaarde wèl aan de massa van je 12V systeem maakt. Dan kan er een spanningsverschil ontstaan tussen het water en de massa van je 12V, en dus een stroom gaan lopen. Om dit te voorkomen zijn deze galvanische scheiders weer nodig. Die leggen een drempelwaarde in de aardleiding die eerst overschreden moet worden voor er stroom gaat lopen.

En het èchte veiligheids voordeel.... Uiterst discutabel.

Boot lig nu op de kant, mooi moment om eens een Ohm-meter over de verschillende punten te hangen en te zien of de saildrive inderdaad zo geïsoleerd is als de folder zegt.

Joop66 schreef :
Dat dacht ik ook, walaarde los en het probleem is opgelost....
Maar mijn mast is ivm bliksem beveiliging geaard aan de kiel, in de mast staat een vhf antenne waarvan de massa verbinding maakt met de mast, aan de andere kant van de vhf kabel maakt de mantel van de kabel weer contact met de massa.
Hier bij is er dus een stroomkring ontstaan die begint bij de massa, via de vhf kabel en antenne naar de mast, van de mast naar de kiel, van de kiel via het water naar de saildrive, van de saildrive weer naar massa.

De voor de hand liggende oplossing is de vhf antenne geisoleerd opstellen, maar hiervoor moet ik de mast in...
Ik heb er zoals gezegd voor gekozen de de massa kabel op de motor/saildrive via een dubbelpolige hoofdschakelaar te laten lopen.

PvO schreef :
Daar zijn kunststof beugels voor te koop:

Baasklusje schreef : De eerst volgende keer dat de mast weer naast de boot ligt, is dat inderdaad een optie.
Met staande mast ben ik niet zo'n fan van zulke werkzaamheden.

Misschien zie ik het niet helemaal goed op de foto, maar er lijkt ruimte tussen de anode en saildrive te zitten. Deze hoort toch strak tegen de saildrive?

Gr,

Dirk

Voor de werking maakt dat niet uit, de elektrische verbinding loopt door de bevestigingsboutjes.

ilCigno schreef :
In de workshop manual van mijn VP 110S staat anders wel dat de anode een direct metaal op metaal contact moet hebben ( zie plaatje) .
Dat je met de (rvs!) boutjes ook een verbinding hebt klopt op zich wel maar dan heb je toch een heel andere verbinding als bij direct contact.
Zink heeft een galvanisch potentiaal in zeewater) van -1,1 volt , aluminium legering van de saildrive ong. -0,8 maar rvs van -0,3tot 0.
Bij direct contact heb je dus een positief spanningsverschil van 0,3 volt maar via rvs eerst een positief verschil van 0,8 volt en vervolgens ( naar de saildrive) een negatief verschil van 0,5 volt .
Is dus een beetje zoiets als drie batterijen in serie waarvan de middelste verkeerd om zit.
Gevolg zal ook zijn dat het zink om de rvs boutjes zich aan het rvs zal opofferen waardoor de ring los gaat zitten en dan dus niet goed meer werkt als bescherming voor de saildrive.
Of het in de practijk nou echt veel uitmaakt weet ik echter niet omdat ik me gewoon aan de manual houd en dus het randje van de saildrive waar de zinkring tegenaan zit blank geschuurd heb.
Dat doe ik al zo'n 18 jaar zo en van corrosie heb ik daar totaal geen last.
Ad