Onderwerp: Stroomafnemer

Dat moet niet uitmaken.

Is er een kans dat het rubber buitenlager door de zijdelingse druk op de schroefas sneller slijt?

Vaak zitten paartjes tegenover elkaar.

Die dubbele houder had eerst mijn voorkeur. Maar volgens Exalto zijn de dubbele juist voor de grotere vermogens.

Hoeveel kg druk hebben we het ongeveer over? Lijkt me eigenlijk dat de lagers dit prima aan moeten kunnen.

Jollenbaas schreef :
Als je hem aan de onderkant van de as aanbrengt vereffend hij een gedeelte van het gewicht van de as. Dus minder druk op het lager.

Hoeveel druk oefent dit sleepcontact uit?

Weet je wel zeker dat het een voordeel heeft om het contact te herstellen? Het zou wel eens juist een voordeel kunnen zijn.....

Nachtvlinder schreef :
Een onsje of zo. Niks om je druk over te maken in ieder geval.
Wim.

@Airgead:
Een vriend op Texel heeft last van ontzinking van zijn schroef. Blijkt te komen doordat de as in een rubberlager draait en de koppeling geïsoleerd is.
Daardoor is de stroomkring onderbroken terwijl er wel een stroompje wordt opgewekt door het draaien van de schroef/as.

"Bij watergesmeerde schroefasinstallaties met rubberlagers kunnen elektrische zwerfstroompjes ontstaan, die niet kortgesloten worden. Als gevolg hiervan kunnen corrosieproblemen ontstaan. Om corrosieproblemen te voorkomen, kunt u per schroefas een stroomafnemer monteren."

Jollenbaas schreef :
Schoenmaker blijf bij je leest...

Commerciële (en wel heel dure) bangmakerij, doet me denken aan zo'n strip onder een auto om zogenaamde statische elektriciteit af te leiden.
Zo'n strip kun je ook over de as leggen...

Misschien zinvol bij een motorschip wat continue vaart met daarmee de vele draaiuren, maar bij een zeilboot?

W.b.t. de druk van een koolborstel, die is verwaarloosbaar.

Op Texel is het gewoon de praktijk. Door het ontbreken van de stroomkring was de schroef aardig ontzinkt.

Gaat er gewoon om dat je je schroefas wilt doorverbinden met een anode neem ik aan.
Dat hele verhaal over stroompjes die worden opgewekt door het draaien, en onderbroken stroomkringen waar wel stroompjes door lopen, klinkt als de kok wel hebben horen fluiten, maar ook niet weten waar de whisky staat.

Dus hou het maar gewoon op: een schroefas-anode verbinding.

Prima. Het is wat ik erover heb gelezen en gehoord.

Jollenbaas schreef :
Er zijn zeer waarschijnlijk heel andere factoren die een rol spelen.
Stalen damwand / stalen meerpalen in combinatie met walstroom continue op de boot, en nog wel meer oorzaken te bedenken, Alles behalve ontzinking door de opgewekte stroom door het draaien van de schroefas...

Zeker.
Een stroomafnemer uit voorzorg monteren kan geen kwaad lijkt mij.

Zo gek is het toch niet:

www.mme-group.com/nl/producten...aardingssysteem.html

Jollenbaas schreef :
Elk groot schip heeft zo'n systeem.

Met een rvs schroefas en bronzen schroef zit op de kop van de rvs schroefas of om de schroefas meestal een anode. Na een jaar of drie moet deze worden vervangen. De stalen romp heeft vier aluminium anodes.

Als de rvs schroefas geïsoleerd is van de motor en daardoor ook van de min (massakabel motor) staat er - bij mij - ca. 0,7 Volt op de as. Je merkt dit aan de as anode, deze lost lekker op. Op zoutwater kan de schroef worden ontzinkt.

De stroomafnemer (een betere aanduiding: sleepcontact) op de schroefas heeft twee verende kopergrafiet blokjes die via een 2,5 mm2 soepele koperdraad met een tapboutje contact maakt met mijn stalen romp. Dan meet je 0,000 Mv en is de stroomkring weer gesloten. Het rvs werk is costum build.

Deze wordt veel in Ierland en Engeland toegepast. Hier zijn alleen de zwaardere uitvoeringen te koop. De versie tot een schroefas diameter van rond 50 mm is daar gelukkig wel te verkrijgen via: www.chmarine.com/mgduff-electroeliminator-1/

Dat ziet er sjiek uit ... Ik weet niet of ik er een nodig heb maar alleen voor het zicht wil ik er nu ook een!

Ik wordt van zo'n plaatje toch weer helemaal onpasselijk van jaloezie...
Niet vanwege die koolborstels, maar de omgeving.

WADnWIND schreef : Hoezo?? ik zie zakkers in de verf

Duh...

ik zie verf