madoc schreef :
AndreAzuree schreef :
Met een lekke boot aan de start verschijnen, je moet maar durven...
Zelfs met een waterdichte boot moet je maar durven. Maar er zijn gelukkig nog mensen die niet bang zijn om een avontuur aan te gaan. Zelfs Abhilass Tomy die z,n. rug brak trok de stoute schoenen weer aan en zeilde voor een tweede keer mee en finished toen als tweede. Weliswaar in een, goed mede door Dick Koopmans jr. in den Oever geprepareerde, Rustler 36. Ook een avonturier als Mark Slats(van oorsprong roeier) heeft de race volbracht en als tweede gefinished.
Ik ben in 1975 van Curacao naar Nederland gevaren, via Bermuda en de Azoren, met de originele Pionier uit 1959, de eerste in Nederland gebouwde polyester boot, de H520, 9.05 x 2.45 x 1.5m, 3,5 ton. Onderweg naar Bermuda gebroken schroefaskoppeling en daardoor ook gebroken schroefaskoker gehad, na Bermuda gebroken giek en na Azoren kapotte startmotor. Alles op zee gerepareerd. Met sextant, een van de eerste digitale horloges als tijdmeter. een Walker Excelsior IV log, peilkompas en B&G radiorichtingzoeker. De laatste bleek heel belangrijk, want volgens Murphy kan je vanaf drie dagen voor de aanloop van land zon en sterren wel vergeten - bewolkt, dus alle land verkend met gegist bestek en vooral radiopeiling (die er nu niet meer is)
Gemiddelde van 104 mijl per dag, laagste 11 mijl in 24 uur, hoogste 168 mijl. Drie stormen gehad en 1 keer plat geweest (voor top en takel laten drijven, kombuis aan BB en ik sliep in de SB kooi, in de ochtend de hele kombuisinhoud in mijn kooi) Geweldig schip overigens, nooit groen water binnengehad.
Jaar daarop in 5 weken rond Engeland, via Pentland Firth en Lands End.
Van Curacao was ik 28, dat zou ik nu niet meer durven, zeker niet met zo'n bootje. Ben wel afgelopen zomer rond Engeland geweest, via Lands End en Caledonisch Kanaal, tot Glasgow single handed.
Onderweg dus 80 geworden. Vergeleken met vroeger hardstikke luxe, in 1975 wist ik op een gegevn moment op geen 500 mijl waar ik zat en heb zelfs de consol bakens van de luchtvaart geprobeerd. Ook spannend was in de mist vlak onder Wight zitten in het donker, vlak bij de hoofd scheepvaartroute en niet precies weten waar je zit - het Kanaal is radiotechnisch een soort Bermudadriehoek, peilingen klopten altijd slecht tot helemaal niet. Grote scheepsmotoren kan je op zee soms horen als het schip zelfs met helder weer niet in zicht is, met mist zeer verontrustend.
Huidige Golden Globe is wel iets veiliger dan toen, maar ik heb wel groot respect voor de mensen die dit aandurven!