Ik heb het ook gehad, de eerste tocht na de grondige refit. We voeren in écht vuil weer, onderbemand. Mijn vast zeilmaat, wie ik nog nooit ziek had gezien lag groen binnen en de onervaren 3e was enkel nog in staat simpele commando's uit te voeren na 3x herhalen, verder helemaal in de error. Tijd om haven op te zoeken. Ik wil overstag gaan, maar zie in het donker dat de de spinnakerval losgekomen is van de railing. Ik geeft de opstapper het helmhout en probeer de val al slingerend uit de lucht te vissen. Raak! Maar had een spanner in mn hand! Dat was geen val!
Mijn zeilmaat stond met 3 seconden aan dek en samen hebben we de genuaval losgehaald (waarbij hij tegen de wind in kotste, met een boogje recht in mn gezicht) en als noodstag vastgesjord.
Toe de boel weer aangedraaid en haven opgezocht.
Sindsdien bij deze spanners altijd breed stagtape over zowel het draad, moertje als spannerhuls. Zo kan er nooit iets helemaal losrammelen.
Dit soort spanners werkt prima; RVS is eigenlijk ruk voor schroefdraad. Het heeft last van hoge wrijving onder belasting. En dat werkt hier prima. Goed aandraaien en het zal niet los komen. Echter, als je de stagen niet op spanning hebt staan en ze mogen rammelen, dan kunnen ze losrammelen. De beste remedie is dus je stagen op de juiste spanning te zetten.