(Long Read)
Ik heb de moeite genomen om 3 splitters te meten. Dit omdat er tamelijke onzin verspreid wordt over AIS/marifoon antennesplitters.
- Chinese passieve splitter. merk-X
- Onwa passieve KA-Splitter
- Actieve AIS-VHF Antenne Splitter zoals bekend op de markt.
(merk op aanvraag)
De splitters zijn allen voor de metingen aangeschaft, dus mochten destructief behandeld worden tijdens de metingen. Voorzichtigheid was niet geboden.
VHF = marifoon
Ik heb eerst de verzwakking gemeten tussen AIS -> antenne en VHF -> antenne, daarna de overspraak of demping tussen de AIS <-> VHF. Dus A -> C, B -> C en A <-> B. (meting-1 verlies)
Ik heb dat onder 4 condities gedaan:
2 Een goede reflectie waarde met SWR 1:1 (50 Ohm dummyload)
3 Een open aansluiting, dus een gebroken coaxkabel of defecte antenne.
4 Een kortgesloten coax kabel, dus een defecte coaxkabel of antenne.
5 Een slechte reflectie met SWR 1:2
Op meetregel 1 is een lagere waarde minder verlies. -3 dB is factor 2, dus de helft. 25Watt -> 12,5 watt
Op meetregel 2-3-4-5 is een hogere waarde een betere scheiding tussen AIS en marifoon.
Groen = uitstekend
Zwart = matig
Rood = uiterst beroerd.
Bij passieve splitters is het grote gevaar dat als er één aansluiting niet in orde is, b.v. de antenne, dat het zendvermogen linea recta naar de antenne aansluiting gaat. Er treedt dan grote onbalans op tussen de aansluitingen.
Een marifoon of AIS ontvanger krijgt het bij 1 milliwatt van een vreemde zender al Spaans benauwd (dat is 0 dBm)
Op meetregel 3 en 4 en 5 zien we dat er heel veel zendvermogen terug komt.
-6 dB = 1/4 van het zendvermogen, -4 dB os rond 1/3 van het zendvermogen.
Bij 1 watt marifoon zendvermogen kan er dus 250-330 milliwatt terug komen de AIS ontvanger in. Dit overleeft een ontvanger doorgaans niet.
Bij 25 watt zendvermogen en slechte antenne kan dit dus zomaar 6 tot 8 watt zijn wat direct terug komt de AIS in.
Dit is dus alleen als de antenne reflectie niet goed is. Er zijn natuurlijk nog allerlei tussenwaardes, dit zijn maar enkele meetpunten.
Ook als de antenne maar een beetje slecht(er) is, loop je het risico dat er uberhaupt teveel zendvermogen je AIS in komt.
Overspraak of demping in de orde van grootte van -30 tot -40 dB zijn uitstekend, dit is 1000 tot 10.000 keer minder dan het zendvermogen en brengt geen schade toe.
We zien dus dat passieve splitters bij een uitstekende theoretische antenne waarden een goede scheiding hebben, maar O wee als er ook maar iets mis is. Natte val of zeil tegen de antenne etc.
- We zien dus dat een actieve splitter deze nadelen absoluut niet heeft en altijd een hoge demping bezit.
- We zien dat er géén versterking in een actieve splitter zit.
- We zien dat in kolom C1 de actieve splitter de marifoon gewoon doorverbind als de spanning wegvalt uit veiligheid.
Conclusie:
Zolang de ideale antenne (dus geen reflectie en 50Ohm) bij passieve splitters goed is, gaat het goed. Echter een kleine afwijking zorgt voor een hoog schade risico van de AIS. In de praktijk is een antenne zelden ideaal en heeft altijd iets afwijking.
Een actieve splitter heeft bovenstaand risico nooit.
Passieve splitters verbruiken geen stroom, actieve splitters verbruiken wel stroom.
De Onwa KA-splitter wordt aangeboden als "hoogwaardig", "veilig" en "efficient".
Ik kan deze kwalificaties op basis van de bovenstaande metingen niet onderschrijven. Cijfers liegen niet!
Het wél een zeer solide behuizing.
Passieve splitters zijn in de techniek "power dividers" en bedoeld om b.v. 2 antennes op één toestel aan te sluiten op grote objecten of constructies zoals olie en gas platformen.
(de metingen zijn verricht met een Rigol DSA832 analyser met tracking generator, een tolerantie van 10% moet in acht genomen worden.)