JRomkes schreef :
Ondertussen met de zeekadetten de lelievletjes in, en veel leuker, de WR-1 sloepen van de marine. Met 10 man bemanning, allemaal jonkies, zo'n open Tweemaster van den Helder naar Texel zeilen, fantastisch was dat op zo'n jonge leeftijd. Ik vind het nog steeds leuke boten, lomp, en zwaar, maar ze belonen je als je ze goed zeilt.
Mooie herinnering aan met de Zeekadetten: vanuit de MOK-baai zeilen op de Texelstroom, naar Oudeschild, over het Marsdiep naar Den Helder, naar de Noorderhaaks. Destijds nog met de houten B2 sloepen. Ook de windstilte en het roeien staat me bij, ook de blaren …
Waar het bij mij begon: een rondspant polyester spiegeljolletje, dat ook mee is gegaan naar een Italiaans bergmeer, waar vrijwel dagelijks even na het middaguur een bergwind opstak. Bootje optuigen en gaan (ik was 6, 7 jaar). Rond mijn 14e kwam de Vaurien, een leerzaam bootje.
Genoeg motivatie om maritieme opleidingen te gaan volgen. Naast de passie voor het zeilen die is gebleven. Leren zeilen in de praktijk, de theorie niet overslaand (Ruytenschildt verslindend), en ‘De Horizon zeilde mee’. Geen lesboek maar wel inspirerend.
Mijn leerweg was het inzicht naar mijn vader: kijk maar naar de anderen, of je ze bij kunt houden, hoe hun zeilen staan. Zo op die manier. Of ik een goede zeiler ben? Uitgaande van de eigen bootlengte blijf ik net wat grotere boten lang voor. Ik mocht eens een uurtje mee met een topzeiler (Heiner). ‘Je hebt zeker wel vaker gestuurd’ was zijn compliment.
Al doende leert men, zo zou ik mijn ‘opleiding’ omschrijven. En bij gelegenheid leer ik bij.