Even dan in willekeurige volgorde:
1. Prijs
Spreekt voor zich, RVS is over het algemeen duurder als galv, alleen lijkt het vinden ervan wat tegen te vallen

.
2. Metaalmoeheid
Door het overstag gaan worden de stagen aan bak/stuurboord steeds afwisselend belast. Hierdoor treedt metaalmoeheid op, RVS is hiervoor veel gevoeliger als galv.
3. Inspectie
RVS "roest" ook, alleen nagenoeg onzichtbaar. In het engels noemt dit "crevice corrosion". Hierdoor (en door metaalmoeheid) breekt RVS kabel zonder echte waarschuwing. Galv kabel is zeer makkelijk te inspecteren, en geeft lang voor hij faalt zeer duidelijke signalen.
4. Roest
Er wordt wel eens gevreesd dat galv meteen gaat roesten, maar dit hoeft absoluut niet zo te zijn. Eerst en vooral zijn er de oude traditionele manieren, maar die zijn arbeidsintensief. Daarnaast kan men behandelen met koolteer epoxy, of halfjaarlijks even afvegen met gekookte lijnzaadolie. Ook zijn er coatings zoals norselay of spacelay (voorgecoate kabel) en een treinlading aan andere doe-het-zelf middeltjes. Mits dit minimale onderhoud en gezien de betere resistentie tegen metaalmoeheid kunnen galv kabels vele malen langer meegaan als RVS.
5. Terminals
Persterminals zijn redelijk duur en ook een mogelijke bron van problemen in verstaging (of toch zeker onzekerheid). Galv kabel leent zich makkelijk tot het vormen rond een oog en vastzetten met bulldog grips of bvb nicopress schoenen. Het laat zich ook door een moedige tuiger splitsen voor een ideaal resultaat. Verder zijn er tientallen terminals op de markt uit de industrie etc speciaal voor galv kabel. In elk geval makkelijk te inspecteren en individueel te vervangen.
Naast het minimale onderhoud vind ik maar 3 nadelen: klaarblijkelijk niet zo makkelijk te vinden in de ideale kabelconstructie in de voor mij ideale dikte, niet zo blinkend en niet geschikt voor het voorstag (noch met leuvers, noch in rolreef). Al bij al maar "een kleintje".