Na achterwaarts zonder een paal te raken de box uitgevaren te zijn ( bochtje achteruit) tuften we richting centrum Sneek. Daar werden de drie bruggen zonder enig probleem gepasseerd. Ik vertelde ruim van tevoren steeds wat ik ging doen en waarom. Wat er dan eventueel zou kunnen gebeuren en hoe zij dan moest handelen om samen leuk te varen. Samen varen is samen overleggen en samen handelen. Ik ging vorig jaar er nog teveel vanuit dat alles logisch was en " dat je dat toch snapt ". Nee dus, het is geen autorijden waarbij de chauffeur alles alleen doet.
Na de bruggen de Gau op richting IJlst. Beheerst gingen we ook daar door de brug en ze zat er ontspannen bij. We motorden richting Heeg. Op het kanaal kon de Genua bijgezet worden en dat scheelde weer een knoop of twee snelheid. Bij het Heegermeer aangekomen even de kop in de wind en het grootzeil werd gehesen. Motor uit en de weldadige stilte kwam over ons heen. Het was al na vieren en het doel was Stavoren. Helaas voor mij was de wind dusdanig dat enige snelheid er niet in zat. Maar in het voorjaarszonnetje zat ze lekker in de kuip en we dobberden tevreden voort.... Ondertussen pratend over voorrang op het water, andere boten die we zagen, blablabla.
Stavoren werd zo niet gehaald en we besloten om in Elahuizen in de jachthaven te gaan. Daar was een nieuw restaurant geopend wat we wilden proberen. En onze zoon, had ik al geschreven dat mijn zoon (13 jaar) mee was? wilde graag zijn nieuwe boot proberen. Een rib met motor. Ok, aanleggen ging prima en nadat de stroom aangesloten was een espressootje. Daarna zat mevrouw innig tevreden in de zon en zoonlief knetterde met zijn bootje rond. Nou Elahuizen is werkelijk een gat, het restaurant was mooi, klein, super bediening, maar de kaart mag nog wel wat aandacht gebruiken...de kwaliteit was redelijk, even op gang komen denk ik. Ze waren pas een maand open.
Het werd ander weer... De wind werd steeds sterker en de temperatuur zakte. Bij de boot aangekomen gingen we aan boord en zaten we nog even in de kuip voor een borreltje. Het was half tien en Thijs bood aan om het bed op te maken in de kajuit. Met mijn vrouw in de kajuitopening bouwden we de zitbanken snel om tot een tweepersoons bed. Kussens erop, topper erover, slaapzakken en kussens en klaar. Het werd koud dus we gingen maar naar binnen.
Volgende dag een lekkere bries en na het ontbijt en koffie de haven uit en we zeilden de Fluessen op. De afstand en route die ik bedacht had was te groot voor twee dagen ( rondje Sneek, Stavoren, Lemmer, Sneek) dus werd besloten op de Fluessen te blijven en in Heeg boodschappen te gaan doen en te overnachten op het Konijneneiland.
Zeilen, de wind was gunstig om halvewinds over het hele meer te varen. Iedere keer wanneer we iets te scheef gingen zag ik haar iets verkrampen. Dan zette ik de schoot wat losser en richtte de boot zich weer op. Langzaam ontspande ze zich en zei dat ze even moest wennen.... Het was heerlijk, lekker windje, 6 knoop op het log en we genoten. Tussendoor werd lekker gekletst over van alles en nog wat. In Heeg even shoppen, boot- en boodschappen gedaan en terug naar het water. De zeilen hijsen en varen! Weer ging het lekker en ze was ontspannen en vond het leuk! Ik hield steeds in de gaten wanneer ze het te spannend vond en dan zakte ik weer wat af. Hoog aan de wind varen vind ik zelf het leukst, maar ik merkte wel dat dit langzaam opgebouwd moet worden. Uiteindelijk op Konijneneiland aangelegd en terwijl ze lekker zonnetje, boekje deed zoals ze lui liggen in de zon met een boek noemt, vergezeld van een glas koele witte wijn, was ik nog wat aan het verven. We genoten, ' s avonds lekker gegeten en gedronken en met de oliekachel in de kuip was het prima uit te houden. Gezellig. We zijn geen wedstrijdzeilers, geen oceaanbedwingers, maar kampeerders op het water.
's Nachts werd ik wakker van een huilende wind en regen.....shit.
In de ochtend maar uitgeslapen en besloten we voortijdig terug te gaan. Het plan was om in de avond weer thuis te komen bij onze dochters die blokken voor hun examens. In de stromende regen kozen we weer het ruime sop.... Ok, dat hoort er ook bij, varen met slecht weer. Harde wind en die zeikende regen waar je doornat van wordt. Ze bleef bij me aan dek, topper, wel onder de buiskap uiteraard! Met de motor aan voeren we in twee uur terug naar Sneek. Zul je net zien....eenmaal aangelegd werd het droog.
Maar terwijl de zeilen te drogen flapperden en ik met thijs de rib leeg lieten lopen was mijn vrouw bezig om een en ander te ordenen in de kajuit. Toen ik bij haar kwam, toonde ze dat een beetje netheid en logica in de kastjes ook prettig is. Wij ( zoonlief en ik) flikkerden onze spullen ergens neer en daarna zochten we ons een ongeluk waar we het neergegooid hadden...
In de auto terug naar huis zei ze: "de volgende keer als we gaan zeilen moeten we eerder vertrekken, anders komen we nergens....ik vind het leuk, leuker dan vorig jaar!"
Kijk, zo hoor ik het graag! Met dank aan de starter en schrijvers van dit topic! De zin dat je je moet aanpassen aan de minst ervarene snijdt in ons geval hout. Mijn ogen zijn geopend en dit seizoen zal ik proberen haar steeds enthousiaster te maken. Begin is er!
