Onderwerp: reisverslag naar de Oostzee

Deel 5

hier weer een stukje
ik heb hier zowaar internet en gratis
Hier is Kalverhalve

6 juli we zijn voor onze begrippen erg vroeg vertrokken ( om 9.45 ) naar Helsingor.
Het liep als een trein , dus waren we in een uur of vier in de haven.
Dus net na de middag , voor we naar het havenkantoor gingen eerst maar even een broodje in de oven en het ons goed laten smaken.
De zaak opgeruimd en naar de havenmeester, in dit geval een meesteres ( niet wat jullie nu denken ) het havengeld betaald en even gevraagd of er een was mogelijkheid was.
Dit bevestigde ze , dus gelijk de vuile was gehaald en een machine aangezet.
Ondertussen zijn we naar het slot gelopen wat gelijk naast de haven is.
Daar keken we onze ogen uit , dat is echt een aanrader.
Op de terugweg naar de boot de was in de droogtrommel en wij zijn in wat winkeltjes het een en ander wezen bewonderen.
Niet dat we iets willen kopen we zijn ten slotte Nederlanders.
Verder de dag in het mooie weer in de kuip met een drankje doorgebracht.
Het eten die avond was aardappelen witte bonen in tomatensaus en Duitse frikadellen aardbeien met slagroom na

7 juli vandaag willen we naar Kopenhagen waar we wat dagen willen blijven.
We zij wel laat opgestaan , maar we hebben onszelf beloofd om het rustig aan te doen.
De wind was west en in dat geval heb je de stroom mee naar het zuiden en da wind dus half.
Wat wil de verwende zeiler nog meer, het is maar 24 mijl dus een uur of 4 a 5 en je kunt hem weer vastknopen.
Omdat we in de stad zelf wilde liggen is er eigenlijk maar een haven , de Chiristijans haven.
Daar aangekomen kun je niet voorstellen dat het hier allemaal goed gaat.
Een plek was er dus ook niet meer, ik zag ergens een klein bootje liggen waar ik wel naast durfde.
Maar het leek Dini niets.
Tot er aan de overkant iemand in het Nederlands ( met een Finse vlag op zijn Boot ) zij ga daar maar liggen daar heeft gisteren ook een boot gelegen.
Wij hem vastgeknoopt en het viel ons erg mee , dit kleine ding was erg stabiel.
Toen ben ik even aan de wandel gegaan om een havenmeester te zoeken , maar werd door iemand aangesproken dat deze kant van de haven privé was en dat ik van hem voor 100 Deense kroon daar mocht blijven liggen.
Daar is deze jongen natuurlijk niet ingetrapt.
Het gevolg was dat we die nacht in Kopenhagen voor nop hebben gelegen.
Na deze wel erg mooie zeil dag hebben we een klein stukje van Kopenhagen bij de haven verkend .
Het eten was die avond aardappelen bloemkool en een bal gehakt ik had ook nog een yoghurt toetje .

8 juli DE RAMP DAG na de koffie ben ik naar het havenkantoor gegaan en heb warempel een box gekregen, wij de boot verkast en een broodje gebakken.
Onder het eten schrik ik me rot, Dini springt op en zegt Ton mijn gebit is geknapt.
Oeps wat nu, ik zeg op heel de wereld zijn tandartsen, dus ook hier.
Ik na de havenmeester en leg het probleem voor , hij duikt de computer in en komt met het advies dat we op een kilometer of drie naar een instituut kunnen maar pas om acht uur die avond.
Dat is in heel Denemarken zo iedereen gaat naar zijn eigen tandarts maar voor anderen is in elke stad een speciaal punt waar je voor speciale dingen terecht kunt.
Dus die dag was voor Dini een ramp dag .
We zijn nog wel in een winkelstraat geweest maar ik merkte dat Dini haar dag niet had.
Gegeten hebben we bijna niet die dag ik was solider met haar.
Om zeven uur wij op de fiets naar het adres.
Heel bijzonder het barsten er van de mensen met een vertrokken gezicht.
Toen Dini op de stoel zat zijden ze gelijk dit gaat niet lukken U moet naar een ander instituut.
De moed zonk ons in de schoenen, maar we kregen een papier met een adres en daar moesten we de volgende ochtend me bellen.
Dus weer op de fiets naar de boot we hadden nu wel honger en hebben aangepast gegeten.
Aardappel puree met knakworst en appelmoes.

9 juli om half negen heb ik de telefoon gepakt en het nummer gebeld ( mijn Deens is al aardig ) en ik de heer an de andere kant het probleem uitgelegd .
Het eerste antwoord was dat hij het deze dag erg druk had, iets waar ik niet blij van werd.
Toen ik tegen hem zij dat we in de haven lagen en op een zeilboot zaten werd het even stil en zij hij kunt u om elf uur bij mijn zij, waarop ik antwoorden , dat zijn we.
Het was ruim acht kilometer fietsen , maar ik heb mijn Tom Tom bij me en had het adres er al in gedaan die avond ervoor.
Dus wij snel op de fiets en daar heen, daar aangekomen leek het me wel een vreemd adres maar er stond op de poort wel een bord met de naam van het bedrijf.
We waren wel een uur te vroeg dus nog maar even in een andere straat wat winkels kijken.
Even voor elven wij terug en de man waarmee ik had gebeld kwam net met de auto aan.
Hij heeft even gekeken vertelde wat het koste en dat we om zeven uur vanavond terug moesten zijn.
Dat viel Dini wel tegen ,maar wat moet je.
We zijn terug gegaan en hebben het hippie bolwerk in de stad bekeken en wat onzinnige dingen gedaan om vijf uur op de fiets wij weer naar de smoelen smid.
Om half zeven maar aangebeld en warempel het was klaar Dini paste en zij tegen me ik kan hem wel zoenen , waarop ik zij als je dat maar laat.
Hij vertelde ons dat het niet zo duur was als hij eerst zij.
En ook dat het zij laatste klus was want hij ging morgenvroeg op het vliegtuig naar Oslo om er een week te gaan zeilen en ons daarom nog even wilde helpen.
Zo zeilers onder elkaar.
Ik heb hem toch maar het eerste bedrag gegeven en gezegd koop er in Oslo maar een extra pilsje van.
Die acht kilometer terug waren zo gedaan.
Het eten was weer normaal gebakken aardappelen sla en kebab stokjes.

10 juli gisteren was het al warm voor Deense begrippen maar vandaag slaat het alles.
Het word 31 graad en benauwd maar we hadden ons vandaag ( eigenlijk gisteren ) beloofd om naar Tivoli te gaan.
Na de koffie de stad in en ergens een broodje gegeten , even voor Tivoli stond een heel mooi gebouw waar veel mensen in gingen dus wij ook even kijken , het bleek het raadhuis te zijn maar dan in de stijl van lodewijk de 16 heel erg mooi ( niet overslaan als je er bent ) en toen Tivoli in.
In eerste instantie snap je niet wat het nu is maar als je een keer of drie het hele complex overloopt begin je het te begrijpen.
Het is volgens mijn het eerste pretpark van de wereld , het is zo in en door elkaar gebouwd dat je echt goed moet kijken waar je bent en waar je heen wil.
Het is een kermis met honderden kraampjes gokhallen en wat je maar kunt bedenken is er.
Na een uur of vier hebben we het meeste gezien ( denken we ) en zijn weer de stad in gegaan.
We kwamen langs de rondvaart stijger en zijden laten we dat ook maar doen.
Er varen grote platte boten , de meest zonder dak .
We hebben in de haven waar we lagen al menig toerist langs zien komen.
Want ze varen allemaal met die toer door de jachthaven.
In een uur een stuk of 20 dus onze boot staat overal op de wereld nu op de foto.
Zo daar gaat de boot jongens wat is het warm, de gids verteld het een en ander in het Deens , Engels en Duits over de bezienswaardigheden , en dat zijn er nog al wat.
Dus ook wij langs onze eigen boot , natuurlijk heb ik hem ook zelf weer even op de gevoelige plaat vastgelegd .
Het duurde een heel uur toen we weer op de start plaats terug waren.
Vandaar in een super slaken tempo terug naar de boot, het leek wel of ik zo uit het water kwam zo zeiknat was ik van de zweet.
Voor ik onder de pomp ging heb nog wel snel twee blikken van 0.5 liter weggewerkt.
Wat smaakte die goed.
Dit word de derde nacht in de zelfde box, en iedere avond om een uur of negen kwam een eend met drie jongen bij een van de palen naast de boot overnachten.
Daar dreef een platte stootwil die vast zat , en waar de kleintjes net op konden.
Ze trok zich werkelijk niets van ons aan, maar had het af en toe moeilijk als er een idioot
met een speedboot langs kwam.
We noemden haar Truus met Kwik, Kwek en Kwak.
Die avond was het werkelijk te warm om in de keuken aan het werk te gaan.
En hebben we stokbrood gebakken en dat met div. lekkernijen verorberd.
En veel bier.

11 juli omdat het een zwoele nacht was ( temperatuur ) zijn we laat naar bed gegaan, en daardoor ook laat waker.
Niets en niemand drijft ons nog .
Om een uur of tien de koffie aangezet , het was alweer ,of nog warm.
Want ik was een stuk uit de film kwijt, we zijden het is van de gekke de mussen vallen van de hitte uit de bomen en wij zijn in een stad.
We gaan in ieder geval het water op, wind bestond er niet en wolken ook niet.
Dan de tor heel rustig aan en wij naar buiten , we gaan zo naar het zuiden en warempel er staat buiten een kleine wind kracht twee, Dini zegt gaan we kruisen, we hebben tijd genoeg.
Ik kijk even om me heen en op de kaart en zeg nee de motor blijft aan.
Ze was erg verbijsterd en zij ik dacht dat we een zeilboot hebben en in noot gevallen een motorboot.
Maar de geul is best wel breed genoeg maar er zijn op de kaart ook rare stukken en er varen ook veel heel grote tankers daar wel allemaal leeg vanwege de diepgang daar.
En dan lijken ze nog groter.
En ik bevind me op onbekend water en dan geld voor mijn veiligheid eerst.
Zo zijn we die tien mijl naar het plaatsje Dragor getuft .
Het was weer warm en benauwt de boot op een lege plek vastgeknoopt en ik opzoek naar het havenkantoor.
Het leek daar wel Volendam en terrasjes en een berg toeristen.
En een berg Hollanders ,waar die vandaan kwamen geen idee want we waren weer de enige rood wit en blauw in de haven.
Na dit Dini vertelt te hebben zijn we samen gaan wandelen.
Er waren div. vreet tenten en Dini zij we gaan vanavond hier ergens eten.
En als ze dat zegt gaat dat ook gebeuren.
Wij een tent uitgezocht en Dini ging eerst even onder de pomp.
Ik heb de kaart even bestudeerd en heb besloten het duurste wat ze hadden te nemen
Dini zegt weet je wat het is dan, natuurlijk zeg ik , op de hele wereld is biefstuk het duurste .
Dini neemt iets waar kip bij staat.
Toen het eten op het terras onder een parasol gebracht werd betrok het ineens erg snel.
Ik had het net op En Dini bijna, kwam me daar een hoos bui .
We waren al meer dan een maand onderweg en dit is de eerste regen die we hebben overdag.
Het zeil pak heb ik pas een keer aan gehad , de morgen toen we om vijf uur vanwege het tij weg moesten en toen ook allen omdat het op dat vroege uur zo stevens koud was.
Na de bui die we overleefd hebben zijn we naar de boot gewandeld en heb ik even de TV naar de plaatselijke zenders laten zoeken.
Dit omdat we de Finale van het Nederlands elftal ( later tiental ) wel wilden zien.
Hoe dat is afgelopen ga ik niet over uitweiden .
Voor de gene die dit hebben gemist, troost je , je hebt niets gemist.

12 juli ons plan voor vandaag is om de Koge Bugt over te steken en naar Bogeskov te gaan,
maar als het weer ,of liever ge zegt de wind mee zit gelijk naar Rodvig.
In eerste instantie was het wind stil en zette ik koers ( op de motor ) naar Bogeskov.
Maar na een uur trok de wind aan en wat het mooiste was ook uit een prima richting , gelijk de koers verlegd naar Rodvig.
Het laatste stuk voor de haven hebben ze daar heel veel vis stokken ver in zee staan, daar moet je niet inkomen ,dan heb je een groot probleem.
De haven is ook pas op het laatste moment goed te zien.
Maar deze jongen heeft het schip weer veilig aan gemeerd.
Wel op een wat mindere plek , het is inmiddels heel wat drukker in verband met de vakantie die hier echt begonnen is.
Nog even de haven doorgegaan en toen was het eetenstijd.
Dat werd aardappelen met doppers en wortels en een tartaartje voor mijn en Dini een karbonade.
Samen aardbeien met slagroom na
om een uur of acht nog even de benen strekken en even met een ander Hollands stel staan praten.
Op een gegeven moment trok de hemel dicht en er kwamen wel heel erg rare wolken.
Opeens begon iedereen met een Deense vlag een extra touwtje aan de boot te doen.
Zeg ik tegen Dini dat ik het wiel niet meer hoef uit te vinden en ook maar wat extra lijn bijzet.
Opeens bliksem en donder en de wind trok aan tot dertig knoop en er vielen een paar druppels.
Het bleek dat we geluk hadden en de bui net langs trok, iets waar ik geen enkel probleem mee had.
Die nacht heeft het veel en hard geregend ook daar heb ik geen enkel probleem mee, de boot was de andere morgen mooi schoon.

13 juli we blijven een dag over anders gaat het te hard en zijn we veel te snel weer thuis.
Na de koffie merkte ik dat er al veel booten waren vertrokken en dat er div. boxen leeg waren.
Dus wij even verkassen en de stekker er weer in.
Wat gaan we vandaag doen schat zeg ik.
Kijk daar is de plaatselijke VVV laten we even kijken wat er al zo is hier.
Bij die VVV vertelden ze ons dat hier de krijtrotsen het mooist zijn en dat daar een wandel route voor is.
Geeft die juffrouw mijn een folder van dat gedoe ,kijk ik erop en vraag hoelang is dat wel.
Zegt ze tweeëntwintig kilometer. Vraag ik en hoe dan terug, zegt ze de zelfde weg.
Ik vertel het Dini en die zegt gaan we vandaag de marathon doen dan?
Dan maar de fietsen uit de boot en naar die kliffen fietsen.
Komen we op een mooi punt waar de zaak werkelijk recht naar beneden gaat en er ook nog een mooi kerkje op de rand van de afgrond staat en warempel een trap naar beneden is.
Wij die 150 treden af en beneden wat stenen bewonderen en wat foto's gemaakt.
Toen die zelfde trap weer op , oef zegt Dini boven ,de conditie is ook wat minder.
Terug naar de boot ook nog de wind tegen , maar we hebben weer wat aan lichaamsbeweging gedaan.
Op de boot maar weer het vocht aangevuld en weer op krachten gekomen.
Het eten bestond uit gebakken aardappelen met ijsbergsla ik had een tartaartje en Dini een Duitse frikadel en weer aardbeien met slagroom na

Weer prachtig stuk, maar heb je nog geen kramp in je handen/vingers van dat tikken?

tondini schrijft:Ha............voorouders uit Zeeland??
Mooi verslag Tondini, en wat een avonturen, ik lees ze met veel genoegen!

Valt me wel van je tegen dat je dat gebit niet gewoon zelf even in elkaar gelijmd hebt Ton...

Maar misschien wel verstandig, want zoiets zou je dan al snel met epoxy doen en dat is toxisch bij toepassing in het lichaam. Secondelijm kan je wel prima gebruiken, ook om wonden mee te hechten.

Wat een verhalen, Ton!

Het begint aardig op werken te lijken

FMJ schrijft:
Ik lees overal dat Sikaflex een wondermiddel is.
Leuke verhalen Ton, geniet nog maar lekker een tijdje.

Peter en Bea.

Wat een verhaal weer, prachtig!

En elke avond weer een toetje, dat heb ik thuis niet eens!

Groeten,
Globe_Trotti

Maar thuis is 't ook geen vakantie

Daar heb jij dan weer gelijk in!

Ik ben wel een beetje jaloers hoor.... Zit ik hier weer op kantoor naar een rechthoekig scherm te staren

Groeten,
Globe_Trotti

trotti schrijft:
Doe Maar zong een kleine 30 jaar geleden al: Hee, d'r zit een knop op je teevee...

Ja, maar ten eerste is het geen tv...

en ten tweede kan ik dan niet meer werken... (alhoewel dat ook weer niet zo erg is...

Groeten,
Globe_Trotti

deel 6
een klein stukje we blijven hier een dag over en we hebben een was dag
dus tijd genoeg en internet wat niet overal is

14 juli omdat het weerbericht voor later op de dag veel wind voorspelde zijn we gelijk na de koffie vertrokken .
Ons doel is ergens te gaan ankeren in de buurt van Kalvehavn.
De wind was formidabele en de richting ook, dus liepen we als een trein.
Ook was het zonnetje er weer gewoon bij , iets dat we hier nu zo langzamerhand normaal beginnen te vinden.
Maar eenmaal daar bijna aangekomen leek het ons geen goed plan.
De vooruitzichten gaven me teveel wind op ,en hij zou ook die nacht nog gaan draaien van oost naar zuidwest.
Dus zijn we maar naar de haven van Kalvehavn gegaan.
Het is een klein plaatsje bij de brug van het eiland Mon naar het grote eiland Sjaelland.
Er stond al een beste lap wind toen we de haven binnen liepen, maar zo als zo veel hier word je op de stijger gelijk geholpen met het aanleggen .
Dat zijn we in Nederland niet zo gewend, daar kunnen we nog wat van leren.
Eenmaal de boot goed vast ben ik even gaan kijken waar de havenmeester uithangt.
Op het haven kantoortje staat een bord met de tekst, morgens tussen acht en negen en avonds tussen zeven en acht.
Anders bij de boot het dubbele geld,
Dus wij zijn even het dorp in ,en zien dat we de enen straat waar een supermarkt is hebben gehad ook gelijk het dorp gezien hebben.
Dan maar weer naar de haven en ons eigen terras openen.
We hebben tenslotte alles bij ons.
Om een uur of zeven hebben we gegeten en daarna ben ik naar het havenkantoor gegaan en de rekening betaald, gelijk de munten voor de wasmachine aangeschaft.
Dini zij laten we even kijken hoe die was zaal eruit ziet.
Daar aangekomen zij ze, we halen de was op en zetten gelijk de eerste machine aan.
Zo zijn we die avond een keer of vijf naar het wasmachine en droger gelopen.
De laatste hebben we er maar in gelaten , morgen komt ook weer een dag .
Het eten kan ik eigenlijk niet goed beschrijven Dini had van alles in een pan gedaan wat ze kwijt wilde geloof ik.
Het smaakte prima ik zag stukjes schnitzel , paprika, aardappel, paddenstoelen , ui en nog wat andere dingen die ik niet thuis kon brengen.
Ik heb het braaf opgegeten.
O ja deze avond geen toetje na

En dat was vast een hele straf om he top te eten!

Groeten,
Globe_Trotti

Met wat fotos erbij wordt dit een heel mooi dagboek voor later

Deel 7
15 juli na de koffie de laatste was in de droogtrommel gedaan en bij de supermarkt boodschappen gedaan.
Na de middag het dorp door gewandeld , het bleek nog een straat te zijn en door een park langs het water .
Voor de schrob beurt heeft Dini mijn kapsel even onderhanden genomen.
Dat doen we gewoon ergen op het gras buiten, het bleek dat ze daar wel raar van op keken.
Maar dat zal ons een zorg zijn.
Anderen waren de honden aan het borstelen en die haren waaide ook weg.
Later bleek dat er wel wat mensen naar de kapper wilden ,maar dat hebben we niet gedaan ,
laat ze zelf maar leren hoe dat moet.
We hebben tenslotte vakantie.
Zo heb ik me ook voorgenomen om bij niemand in de motor kamer te duiken dit jaar.
Het was weer gewoon een heerlijke avond met een laag zonnetje en een koel pilsje.
Wat wil een mens nog meer.
Ja eten op zijn tijd , en dat was deze avond.
Voor mijn aardappelsalade en knakworstjes, en voor Dini Macaroni .
Helaas deze avond geen toetje na.

16 juli na de koffie ( ja ik weet het word saai ) even snel wat in de supermarkt gehaald en gelijk gaan varen.
Het liep prima en waar we heen wilde wisten we ook nog niet maar weer ergens anders heen.
Om een uur of 3 zagen we een heerlijk ankerplaatsje en het was erg heet dus wij de spijker over boord en een ruk aan de gashendel in de achteruit en hij zat vast.
Dini kreeg het zo warm dat ze spontaan uit de kleren ging en overboord ging.
Nou dan moet de nood wel hoog zijn anders is ze er met geen twee paarden in te krijgen.
Ik dacht als ik maar genoeg koud vocht binnen krijg red ik het ook wel en warempel ik heb het ook overleefd.
Zo zijn we de avond op deze prachtige plek net voor de plaats Vordingborg de dag goed doorgekomen.
Het eten was Gehaktbal en aardappelen en doppers met worteltjes.

17 juli s'morgens om 4.30 uur schrik ik wakker we liggen zo ongeveer 20 graad scheef.
Ik bedenk dat we achter het anker liggen en dus gewoon rechtop moesten zijn.
En het gierde buiten wel een kleine zes .
kijk ik naar buiten en zie gelijk dat de wind om is, en dat we dwars weg waaien ,
snel naar het voordek en een ruk aan het ankertouw zegt me dat die los is.
Dus de motor aan en in de wind , even orienteren waar we zijn en Dini die inmiddels ook uit bed was de helmstok gegeven en gezegd hou hem op deze koers.
Naar voren en zie gelijk dat drie anderen ook aan de gang zijn, het anker op.
Wat was dat ding zwaar helemaal vol met zeegras .
Dus die kon niet meer pakken het was gewoon een grote klont aan een stuk keting.
We zijn toen de haven in ge gaan en die was helemaal vol, daar was een een of ander feest.
Dat hadden we op een afstand die avond ervoor wel gezien , er was zelfs een reuzenrad.
Toen een paar boten uigzocht die volgens mijn daar hoorde en de boot aan de achterpalen vast geknoopt en snel weer in bed.
We zien wel of ze ons wekken of niet.
Die ochtend gewoon koffie gezet en wat na gekletst over het geval en waar we heen wilde deze dag.
We zijn gewoon weggevaren we konden nergens aan de kant.
Op de plas wilde we naar het westen maar daar kwam de wind net vandaan , dus werd het oosten en bij de plaats Stubbekobing vonden we het weer genoeg.
Een klein plaatsje aan de Gronsund we hadden veel last van drijvend zeegras.
Dan is een vleugel kiel een onding het blijft er met bakken aan zitten.
In de haven even gas in de achteruit en voor de boot heb je een voetbalveld liggen.
Het eten bestond die avond uit, gebakken aardappelen met div. dingen erdoor met een gehaktbal en appelmoes voor mijn en Voor Dini weer macaroni.
Als toetje aardbeien met slagroom.

18 juli na de koffie hebben we besloten hier een dag over te blijven het waaide ons te hard uit de verkeerde richting.
En voor de volgende dag gaven ze veel betere wind op.
Dus de fietsen uit de boot en wij maar de zaak daar verkennen.
Bij de haven stond een prima eet tent en die gaan wij vanavond sponseren
ik heb een super burger met friet en veel groente gegeten Dini een half haantje ( kan ook een kip zij geweest )

19 juli wilde we een eind naar het westen komen en wel zien waar we eindigen.
Het werd het eiland Femo toen wij binnen liepen om een uur of drie was het al aardig vol en moesten we langszij , maar het liep tot een uur of zeven door en toen was zo ongeveer het water uit de haven weg en lagen er alleen maar boten.
Ons plan is om morgen naar het eiland Omo te gaan dus gaan we maar vroeg weg , want we willen daar wel een beter plekje hebben.
We hebben vanavond gewone sla gegeten iets dat we hier voor het eerst in een winkel tegen kwamen.
Met aardappelen en kleine gehaktballetjes in jus Dini had een toetje het mijne ging over boord dat was een miskoop , kan gebeuren in dit land .
Hier heb ik weer gratis internet dus ik post deze nu even.

Beste Ton,

Waar ik me over verbaas is dat jullie zo vaak iets verschillends eten,is een van jullie tweeen zo'n viesneus, of hebben jullie een 6-pits-gasfornuis?

Ik vind het heerlijke verhalen.
En dan eten we vanavond gehaktbal met gebakken aarsappelen en dini eet macaroni en de toetjes....
Maar inderdaad maak eens een foto van jullie kombuis. 6 of 8 pitten...
Ach ...
Daar is nog een foto van een vorig verslag...

Ah, een 8-pits keramische kookbank, dat ik daar niet eerder aan gedacht heb. Kussens eraf en kokkerellen maar. Koude nacht? Pitjes op stand 1, nergens last meer van...

It Paradyske schrijft:
het is simpeler dan het lijkt:
- de een eet steeds iets van gisteren
- de ander alvast iets van morgen
- en dan om de dag ruilen....

groet
t

20 juli we webben niet zo best geslapen , want we lagen langs zij en de golf liep de haven in.
We gingen bij een Duitse boot met drie oudere heren langs zij, en er kwamen ook bij ons nog twee boten langs.
De eerste die bij ons langs ging had er helemaal geen kaas van gegeten , het intereseerde hun niets.
Hij lag wel erg scheef maar de stoot willen zaten er prima tussen.
Hij vroeg of ik het zo goed vond, mijn antwoord was het is uw boot en of je hem nu zo of met de mast naar beneden legt , maakt mijn niets uit.
Als u maar aan boord bent als ik weg wil.
Daarnaast kwam een boot met weer drie Duitsers die natuurlijk ook een stroomdraad naar de wal wilden hebben.
Dat had nog al wat voeten in de aarde via ieder boot even met een klein stukje touw de stroomdraad vast maken een klein halfuur.
Maar toen was hij met het eind bij de aansluiting waar hij de steker erin moest doen.
Ik hoorde hem zeggen dit past niet, waarop een ander zij, klopt dit is de contra steker die moet op de boot en de steker moet hier in.
Ik was net met wat nootjes aan het eten en stikte er bijna in van het lachen.
Maar na een kwartier was de draad omgedraaid.
Op de kant had nog iemand het idee om met een schroevendraaier de stekers te verwisselen.
Ik wilde opdat moment zeggen dat dat niet kon in verband met de stroomrichting maar heb het maar voor me gehouden.
Het leek me wel een leuk grapje.
Dit hoorde eigenlijk nog bij gisteren maar ik wilde het nog wel even vermelden.
Door de slechte nacht was Dini het eerste uit bed , iets dat normaal niet gebeurd.
En koffie gezet , we hadden die dus al om een uur of acht op en zijn gaan varen .
We gaan vandaag echt naar Omo een klein eiland aan de Grote Belt.
De eerste tien mijl ging nog met een knoop of vier , we hadden de wind precies van achteren.
Dus de boom in de fok en de giek de andere kant op .
Maar na die tien mijl zakte de wind helemaal in en het werd warm warm en nog eens warm.
De motor bij gezet en de fok weg zo varen we weer op zijn Deens.
In de haven van Omo was het al aardig vol maar een andere Hollander zij daar is nog een plek waar je tussen past, en warempel paste exact .
Na ons moesten ze allemaal naar de vissershaven en werden zes a zeven dik opgepakt.
Zo zij Dini wij slapen goed vannacht.
Eenmaal vast de drank voorraad aangesproken want we droogde bijna uit.
Met twee parasols schaduw gemaakt anders smolt de boot en wij ook.
We zijn nu zeven weken hier en hebben nog bijna geen regen gehad.
We snaken erna en als ik de gewassen hier zie die ook.
Eten doe je dan ook niet zo veel en we hebben de kombuis dan ook alleen maar gebruikt om een pan soep te maken en daar wat stokbrood met wat andere lekkernijen bij gedaan.
Onze kombuis bestaat uit een gasstel met drie pitten maar als je creatief bent maak je daar een vijf pits van.
Dit is iets voor de door denkers.
Foto's komen deze winter dat is me een te grote klus hier in de computer kamer aan boord.

Hoi Ton,

Leuk om telkens je verhalen te horen. Wij zijn nu 1,5 week aan boord en hebben al het gevoel een eeuwigheid op weg te zijn.

Groet,
Peter

21 juli gelijk na de koffie de touwtjes los en Omo uit , dan kom je gelijk op de Grote Belt en daar varen echte grote jongens.
Nu is de oversteek niet zo erg lang maar er lopen daar twee lijnen voor die grote jongens.
De gewone en een diep water route .
Dat is erg verwarrend , je weet niet precies welke lijn ze nemen.
En warempel van ieder kant komen er twee aan dus goed oppassen.
Maar ik heb nergens voor hoeven uitwijken.
Zo zijn we boven over de kop van Langeland heen gezeild naar de haven van Lohals.
Een heel klein plaatsje , waar we de fietsen na het eten nog even uit de boot hebben gehaald om de broodnodige beweging te doen.
En in de haven een toetje ( ijsje ) te kopen.
Het eten daarvoor was gebakken aardappelen met een gebakken ei erover en koude bieten ( uit een potje )

22 juli op een christelijke tijd opgestaan en na de koffie de boot een schoonmaak beurt gegeven Dini binnen en ik buiten.
De haven uit en kruisend naar Svendborg er stond een dikke vier en het liep als een trein.
Hier kun je hem een uur op een kant laten liggen dus in een paar keer overgaan waren we bij de invaart , die ook nog wel een tien mijl is.
Een prima zeil dag .
In de haven ( in de stad , er zijn er daar veel meer ) was het aardig vol.
dus wij maar ergens langs zij.
Treffen we het dat we naast twee boten liggen met op elk een man en ook dat het wel heel aparte types zijn.
De ene was een Hollander die al meer dan drie maand daar rond zwerft , en volgens mijn in die tijd nog niet heeft gewassen , de andere een Duitser die daar lag om op zijn medicijn aan het wachten was.
Wat hij mankeerde weet ik niet maar hij kon zo maar omvallen , als er een klein zuchtje wind kwam.
Het was erg druk en wij lagen daar als derde boot net als de meeste daar.
Komt er ineens onder het eten een boot aan en de vrouw staat al op ons voordek om een lijntje vast te maken.
Vraag ik aan de schipper of hij niet erg groot voor onze boot is, hij was wel vier meter langer.
Kijkt hij mijn boos aan en zegt tegen zijn vrouw we gaan een rij naar voren.
Vonden wij een prima plan .
Niet dat ik niemand naast me wil hebben , maar het moet wel binnen normale grenzen blijven.
Zeg maar soort bij soort.
Dat eten bestond uit aardappelen bloemkool en een chiliburger.

23 juli had die morgen in bed al div. boten horen weg varen en om acht uur toen ik mijn hoofd uit de boot stak zag ik aan de overkant twee lege boxen dus ik gelijk de stekker uit het stopcontact en de motor aan.
Toen ik terug op de boot was had Dini de kleren ook al aan en we zijn fijn aan de overkant een box in gedoken.
Zo nu gelijk maar koffie zetten en wakker worden.
Later een vers broodje gebakken en heerlijk achter in de kuip zitten eten .
De zaak opgeruimd en wij de stad verkennen , bij een super wat dingen meegebracht.
Terug bij de boot hebben we besloten om hier maar de was te doen dus twee machines vol en de zaak later in de droger.
Dini zij ik denk dat dit de laatste keer is de volgende keer is het gewoon thuis wassen.
Oeps zij ik dan krijg ik dus vanaf nu geen schone kleren meer.
Dat zal wel meevallen we hebben genoeg bij ons.
Daarna nog even naar een hele grote super geweest die we toevallig tegen kwamen.
En daar zag Dini Boontjes op de groente afdeling ( voor het eerst in Denemarken ) liggen.
Zo zegt ze we eten vanavond Boontjes dat is al twee maand geleden dat ik die gehad heb.
En verder zagen we een slager die spareribs verkocht ik zeg ik eet vanavond die laatste frikadellen op, dus Dini voor zich zelf een stuk gekocht.
Dus het eten is wel duidelijk nu er waren ook nog aardappelen bij.
Na het eten ben ik de keuken in gegaan voor de voorbereiding van het eten voor de volgende dag.
We doen vaak van de boontjes die overblijven en de aardappelen een bonen slaatje maken , iets dat mijn specialiteit is.
Dus het eten van morgen is ook al bekent.

Svendborg is een leuke plaats, zit tenminste wat meer leven in dan al die andere plaatsjes in Zuid-Denemarken. Mocht je nog in de Lübecker Bocht komen (daar ligt mijn boot in de zomer), heb ik nog wel leuke adresjes voor je .

Ton,

Hoe is het op de Oostzee, je hebt toch wel de laatste windhoos overleefd?

Peter

Even een kleine up data , we zijn inmiddels weer in Nederland.
En zijn a.s. Maandag ( 9-8-2010 ) weer thuis.
Daar schrijf ik de rest van de dagen af.
Af en toe zit het mee en ook wel is tegen.