Zeer interessant is wel hoezeer dit in wezen volstrekte nonsense onderwerp de mensheid verdeelt. Het brengt dan ook in allerlei opzichten enorm veel aan het licht wat eigenlijk zo krom is als een hoepel. Er zit werkelijk van alles in. Pro en contra. Voor ieder wat wils!
Ik heb voor mezelf wel geconcludeerd dat ik geen meerdaagse tocht vrijwillig zou willen zeilen met volwassen zeilers die het in dit kader hebben over '
ze heeft ballen' tot zelfs
'ik ben weer trots om Nederlander te zijn',
'VOC-mentaliteit' en varianten van die strekking.
Mocht 'opstappen' nog eens aan de orde komen, dan informeer ik eerst naar de 'politieke kleur' in dit kader
P.S. Velen hebben het gehad over de gevaren van deze reis. Ik heb daarin nimmer serieus gevaar gezien. Ik kan geen beeld maken van Laura in huizenhoge stormzeeen die huishouden en de boot lang en ver uit de geprogrammeerde koers dwingen. Om maar niet te spreken van het soort reparatie dat Mark Slats gedurende een etmaal aan de stuurinrichting uitvoerde in perfectstorm-scenario op de Indische Oceaan. Mij lijkt het dat vrijwel elk risico geelimineerd wordt in de 'routing' en 'timing' (orkaanseizoenen), dankzij de talloze wonderen van de hedendaagse technologie. Wereldzeilen is technisch kinderspel geworden. Alleen een sterke maag en 'loner' persoonlijkheid zijn vereisten.
Psychische isolatie wat solozeilen de moeilijkste en daardoor meest heroïsche variant van langeafstandzeilen maakt(e), valt in haar scenario ook erg mee, want daarvoor zullen de etappes te kort gaan duren en de routing te risicomijdend, en ze kan direct aan de sat.tel. hangen wanneer ze het bij tijd en wijle misschien even te kwaad krijgt, haar blog updaten, chatten, wederzijdse camera's, e.d. terwijl de stuurrobot trouw de boot voortzeilt naar de volgende geboekte haven waar ze door een team wordt opgevangen. Tijd om zich echt een eenzame wereldsolozeiler te voelen zal er hoogstwaarschijnlijk amper zijn. Het gaat dus feitelijk om een technisch kunstje. Reden waarom er altijd zoveel sponsors voor te porren zijn.
Ik twijfel totaal niet aan de goede afloop van deze begeleide milkrun, maar zal deze prestatie vanzelfsprekend nooit verwarren met grote avonturiers/solozeillegendes als Slocum, Moitessier, Chichester, Knox-Johnston, tot zelfs nog vrij recent Henk de Velde.
Laat Laura a.u.b. tenminste niet na terugkomst de pretentie vertonen zich in dat rijtje te achten.