Welkom  

   

Mijn Menu  

   

What's Up  

Geen evenementen
   

Wedstrijd  

Geen evenementen
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
Welkom, Gasten

Onderwerp: Albert verhalen.

Albert verhalen. 01 juni 2020 18:58 #1167627

  • Waterman
  • Waterman's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 1013
Albert 45 schreef :
........

Achter in de middag en ’s avonds zie je op de provinciale weg naar de Zaanstreek de nodige boerenwagens terug gaan met op de bok een bezopen boer en met een paard ervoor dat, ook zonder voerman, de stal wel weet te vinden.
...
Zomer 1992 zag ik in Roemenië een vergelijkbaar tafreel.
Met een groep vrijwilligers van de Internationale Bouworde zaten we 's avonds op het terras bij een kroeg.
Tegen tienen hees een ladderzatte lokaal ingezetene zich op de bok van een wagen die met een mager paard ervoor al een paar uur voor de kroeg stond.
Hij nam de teugels ter hand, tikte er mee één keer op de billen van de knol.
Het span zette zich rustig in beweging en de dronkaard liet zich achterover op een pak hooi vallen.

Één andere Roemeen zag de verbaasde blikken bij ons westerlingen en zei: "Don't worry this is safer than whe he tries to steer himself. The horse brings him safely home already for years!"


Gepost met de officiële Zeilersforum-app
Zeilen: alle stress waait uit mijn hoofd 8-)
Laatst bewerkt: 01 juni 2020 19:02 door Waterman.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 01 juni 2020 19:18 #1167646

Albert 45 schreef :
Pinksterdrie.

*knip*

Néé mannen, een heer klapt niet uit de bedstee.


Albert

Dus jij schrijft voor ons het hele verhaal nog uit? :P :laugh:
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 01 juni 2020 19:54 #1167677

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11238
GT-sailor schreef :
Albert 45 schreef :
Pinksterdrie.

*knip*

Néé mannen, een heer klapt niet uit de bedstee.


Albert

Dus jij schrijft voor ons het hele verhaal nog uit? :P :laugh:
Nu moet je niet beledigend worden. :(
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 02 juni 2020 06:48 #1167793

Mijn excuses, ik zal wel iets verkeerd gegeten hebben...
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 02 juni 2020 08:25 #1167853

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11238
Niets aan de hand GT, ik nam het niet serieus en dat moet jij mij ook niet doen. ;)
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Laatst bewerkt: 02 juni 2020 08:26 door Albert 45.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 02 juni 2020 10:16 #1167915

  • Peper
  • Peper's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 3154
Modern addendum...
Mijn schoonzoon heeft een kroeg gekocht in Amersfoort. Nee, niet aan het water. :unsure: Hij was nauwelijks een maand bezig toen de lock down zijn intrede deed. Nou da's lekker, je bent nog niet goed en wel aan het inwerken en de tent moet alweer dicht...

Gisteren weer open en het kwam hem wel goed uit als er iemand extra toezicht kwam houden op de regels. Dat heb ik voor hem gedaan samen met de handdesinfectie alcohol (dus niet de jenever) en de Dettol in een sproeibus.

Vragen drie stamgasten buiten op het terras:
'Bent u nieuw hier?'
'Nou, ik ben 67 dus nieuw... nou, niet echt.'
'Je hebt anders best nog een volle kop haar voor 67!'
'Ja, alleen het wordt "bejaardenblond" helaas...'

Hoewel ik ze niet heb bediend kreeg ik bij het desinfecteren van het tafeltje en de drie stoelen €5 in de hand(schoen) gedrukt...
'Bedankt voor je goede werken!'

M'n schoonzoon gaf om 23.00 uur bij het sluiten van het terras aan: 'Nou de gasten waren kennelijk zeer tevreden. Er is nog nooit zoveel fooi gegeven.'

Het is even 'nagelbijten' voor de kleine cafés en al zal het geen topjaar worden, ik denk dat de kleine kroegen er wel bovenop zullen komen. "Support your local pub!"

Groeten, Peper
Volg mijn adviezen en raadgevingen NOOIT op!
Ik ben een 'misfit', een 'square peg in a round hole' en een 'wereldverbeteraar' van de ergste soort:
Eentje met een zeilboot en een elektrische buitenboordmotor.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 02 juni 2020 13:22 #1167995

Albert, ik was ook de ;) vergeten bij mijn excuses, excuses daarvoor!
Uit je vertellingen maak ik op dat je wel omkan met plagerijen, en zo ben ik ook... :sick:
Ik ben wel knapper natuurlijk maar dat ligt aan de leeftijd en de hoeveelheid zout water, anders zou je nooit een onderwijzeres uit Den Helder...op smoutebollen getrakteerd hebben.

Peper: zeker dat het niet uit medelijden met dat litteken op je voorhoofd was? :laugh:
Nee, mooie manier om in het leven te staan, als we elkaar allemaal een beetje helpen...
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 02 juni 2020 14:00 #1168005

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11238
GT-sailor schreef :
Ik ben wel knapper natuurlijk m.
Wandel even met je geleidehond naar de oogarts, misschien is er nog iets aan te doen. :whistle:
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 02 juni 2020 22:01 #1168267

't is net van hém dat ik het weet: hij blafte niet toen ik het hem vroeg!

Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 13 juni 2020 19:39 #1173246

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11238
Meiden handbal.



Tijdens de laatste twee jaar op de basisschool zat mijn dochter Sang-Rye
- spreek uit Sang-Ree - in de handbal ploeg.
Tijdens de finale staat haar ploeg één punt achter bij de ploeg van een andere school Er wordt nogal fanatiek gespeeld. Mijn dochter, als Aziaatje nogal klein van stuk, krijgt opeens een de kans om er, al stuiterend, tussendoor te glippen en te scoren. Gelijkspel!
De laatste vijf minuten gaan in en opeens wordt ze gedekt door een uit de kluiten gewassen meid die eerst in een andere positie speelde maar nu alleen nog maar mijn dochter dwars zit.
Die anderhalve kop grotere meid, met haar lange armen wijduit buigt zich voorover zegt steeds iets tegen mijn dochter waardoor mijn meisje met een strak gezicht even inhoudt en de bal kwijt raakt.
Opeens zegt haar vriendinnetje wat tegen Sang-Rye.
Ze knikt even en zoekt weer een vrije positie om de bal aan te nemen.

Er is nog iets van twee/drie minute speeltijd over en hoewel ik niet veel om teamsport geef, sta ik, nu het om mijn kind gaat, me met één oog op de klok en één oog op het spel, me te verbijten.
Sang-Rye loopt zich vrij en krijgt de bal toegespeeld, maar weer weet die grote griet zich voor haar te wringen en buigt zich, met armen en benen wijd, naar mijn dochter.
Ze doet haar mond open maar Sang-Rye is haar voor.
Wat ze zegt weet ik niet maar die griet haar mond valt open en even staat ze voor een seconde stil.
Dat is genoeg want watervlug speelt Sang-Rye de bal tussen die lange benen door, duikt onder een arm door en scoort.

Ik ben blij en beretrots op mijn dochter.
Als ze me op dit moment om een brommer had gevraagd, had ik die, ook al mag ze die pas over vier jaar berijden, meteen gekocht.

De meiden verdwijnen, na het in ontvangst nemen van de beker, al juichend en gillend, naar de kleedkamer en ik pak een koude keil in de kantine.
Met haar haren nog nat van de douche, kruipt Sang-Rye op de kruk naast me. Ik feliciteer haar en laat duidelijk merken hoe trots ik op haar ben. Ondertussen komt Sandra, haar vriendinnetje er ook bij.
‘Meiden, bestel maar wat je wil alles is goed.’
Dat laten de twee uitgehongerde sportievelingen zich niet twee keer zeggen en en-passant roepen ze er nog een paar meiden bij, die blijkbaar ook een dag of wat gevast hebben en graag op mijn rekening proberen bij te komen van alle ontberingen.
Terwijl de frituur pannen staan te pruttelen, vraag ik wat zij en die grote griet allemaal te verhapstukken hadden.
‘Oh niks pa,’ zegt Sang-Rye, ontwijkend en besteedt al haar aandacht aan het rietje in haar cola.
Sandra, die nog maar een paar jaar geleden uit een Amsterdamse volksbuurt naar hier is verhuisd, zegt met een plat Amsterdams accent: ‘Vooruit Sang, zeg ut maor teuge je ouwe heer, as jij ut niet doet, doet ik ut.’
Verlegen zegt mijn dochter: ‘Ze noemde me steeds schele en vuile spleetoog.’
Verontwaardigt zeg ik: ‘Wat een gemeen stuk vreten! Maar jij hebt toen iets gezegd dat Sandra je heeft voorgezegd, waardoor ze even van haar stuk was en je het winnen de doelpunt kon scoren Wat was dat?’
Eerst mompelt ze iets onverstaanbaars maar wanneer ik aandring recht ze haar rug en met een goede imitatie van Sandra’s accent zegt ze op minachtende toon: ‘Ach wijf, je stinkt uit je bek!’



Albert.
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Laatst bewerkt: 13 juni 2020 20:13 door Albert 45.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 13 juni 2020 19:57 #1173255

  • Kock1964
  • Kock1964's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 709
Heel goed! Die bijt al goed van zich af! Wees maar trots.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 13 juni 2020 19:58 #1173256

  • groom
  • groom's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 9215
Goede opvoeding gehad B) ;)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 14 juni 2020 06:44 #1173340

  • OldBawley
  • OldBawley's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 1116
Er komt een tijd dat je kleinkinderen blij zullen zijn met dit mooi verhaal.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 14 juni 2020 07:26 #1173349

  • Peper
  • Peper's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 3154
Racisme en discriminatie op uiterlijk kun je niet ontkennen, maar dat anti zwarte piet acties hiertegen niet echt helpen heeft je dochter hiermee duidelijk gemaakt. Dit is de manier om het probleem aan te pakken. Op z'n typisch Amsterdams... wellicht, maar heel effectief.
Een voorbeeld!
Groeten, Peper.
Volg mijn adviezen en raadgevingen NOOIT op!
Ik ben een 'misfit', een 'square peg in a round hole' en een 'wereldverbeteraar' van de ergste soort:
Eentje met een zeilboot en een elektrische buitenboordmotor.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 21 juni 2020 14:13 #1176846

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11238
Roeiveer.


Het is een mooie ochtend in maart, geen regen geen kou en weinig wind, het doet al een beetje aan lente denken.
Ik heb de hele ochtend zonder problemen heen en weer gevaren, tot daarnet.
Bij het invaren van de fuik sla ik achteruit om de vaart er uit te halen maar net wanneer ik het morsehandel weer in zijn vrij wil zetten hoor ik vreemde geluiden uit het staartstuk van de Schotteldrive komen.
Vlug zet ik de motor uit, loop naar voren en terwijl de klep tegen de ramp opschuift pak ik de tros, die klaar voor het grijpen aan een uithouder op de remming hangt, en leg de oogsplits rond de bolder op de pont.
Ik gooi de boom omhoog en schakel de stoplichten op de weg in en wanneer het verkeer stopt, wenk ik mijn klantjes - een auto en een ploeg fietsers - dat ze eraf mogen.
Meteen laat ik de schakelaar los en gaat het verkeer weer rijden.
Aan de overkant van de weg, bij op de opstelplaats, begint een auto die op groen staat te wachten, te toeteren en ook wat fietsers laten luidkeels blijken dat ze over willen.
Ik brul boven het verkeersgeluid uit: ‘Sorry motorpech, moet een monteur bijkomen !’
‘Gaat dat lang duren?’
‘Minstens twee uur, misschien de rest van de dag!’
Natuurlijk wordt er, volgens oud Hollandse traditie, gevloekt en gezeurd maar daar trek ik me, ook al weer volgens dezelfde oud Hollandse traditie, geen ene reet van aan.
De automobilist, die er nog een achter zich heeft gekregen, stapt uit en begint te eisen en te dreigen met weet ik veel.
Ik haalmijn schouders op, ga naar binnen en bel met het districtskantoor.
Na enige uitleg mijnerzijds, belooft de tegenpartij dat er werk van wordt gemaakt.
Ik ga buiten de draadlier vieren en haal uit het kotje een paar mooie grote oranje borden tevoorschijn, met de tekst “PONTVEER GESTREMD”.
Een hang ik onder de boom en de ander breng ik met de grote, zware, stalen roeiboot naar de overkant en hang hem daar onder de boom.
Net wanneer ik weer terug ben, gaat de telefoon.
‘Pontveer ’t Schouw, met Albert.’
‘Hoi met Douwe Bos, wat is er loos?’
Ik leg uit wat er speelt.
‘Oké, voor ik vanuit hier - Den Helder - bij jou ben zijn we een stief kwartiertje verder. Ik kan wel mijn hele bus volgooien met onderdelen en gereedschap en er dan alsnog achter komen dat ik nog net het goeie niet mee heb, laten we eerst eens wat uitproberen.’
Even later sta ik, met de telefoon aan m’n oor, de motor te starten en in zijn werk te zetten.
Meteen zet ik hem weer in zijn vrij.
‘Heb je het gehoord?’
‘Ja duidelijk. Schakel hem nu eens de andere kant uit.’
‘Daar komt ie.’
‘Zet maar af, ik weet genoeg. Dat wordt repareren in de werkplaats . Ik ga nu een ander staartstuk halen in Zoetermeer maar Gerard komt nu meteen jouw kant uit en begint alles los te sleutelen. Staat er nog genoeg olie in het kot?’
‘Ja één vol en één bijna vol vijftig liter vaatje, dat moet genoeg zijn. Nemen jullie wel een takel mee voor aan de davit?’
‘Ja, goed dat je het zegt, die gooi ik meteen in mijn bus. Je ziet ons wel verschijnen.’
‘Oké, neem je wat mee voor bij de koffie?’
‘Ik zal het Gerard zeggen.’
‘Ja ja, zijn al die Nieuwendieppers van die zuinige knierten of ben jij de enige?’
Hij lacht: ‘Tot straks,’ en hangt op.

De rest van de middag zet ik met de roeiboot alleen voetgangers over die met de bus reizen en anders helemaal vast komen te zitten.
Officieel mag ik helemaal niemand overroeien omdat hogerhand als de dood is dat er iemand verzuipt en er "kamervragen" van komen maar ik leg een paar reddingboeien onder de roeidoft en sta er op dat de mensen blijven zitten tot de boot vast ligt en ik ze een handje help bij het uitstappen.
Dat ik geen kassa bij de hand heb en dus geen kaartjes kan verkopen, vinden mijn klantjes helemaal niet erg.
Even na vieren komen drie dames, die op het industrie terreintje bij Mailpoint werken, met hun fiets aanzetten.
Wanneer ze nu helemaal rond moeten fietsen wordt dat een extra ommetje van een kilometer of twaalf en dat na een lange werkdag…
Dus zeg ik: ‘Ik kan jullie in twee keer overzetten, de fietsen in de boot en jullie naast elkaar met je gat op het achterdekje en zitten blijven
Ik zet er twee over, laad uit, roei terug en pik de derde dame op.
Aan de overkant staan de andere twee op hun collegaatje te wachten.
Op dat moment stoppen er twee wielrenners, van die echte, met strakke pakjes in uitbundige kleuren, een helm en een bierpens.
Ze kijken naar het “gestremd” bord, zien mij aanleggen en de fiets aan de wal zetten.
Ze komen, met hun fietsen naast zich, op hun rare schoentjes naar het roeiboot steigertje gestrompeld en ik zeg tegen mijzelf: ‘Ja ja, dikke lul drie bier, dit doe ik alleen voor mijn vaste klantjes en dan nog alleen als het echt nodig is.’
Ik reik al naar het landvastje wanneer de ene zijn fiets naar me optilt en zegt: ‘Goh wat leuk, met een roeiboot naar de overkant dat heb ik nog nooit gedaan. ’
Ik, gelijk daar overheen terwijl ik losgooi: ‘En dat zal je nu ook niet, fiets maar lekker om, dat zal je goed doen.’
Ik stoot af en laat twee verblufte renners achter.

Om zeven uur zit mijn wacht erop.
De twee monteurs, die met hun wagens naast de motor op de pont staan, denken tegen elf uur klaar te zijn.
Ze hebben om zes uur chinees laten bezorgen.
Dat had nogal wat voeten in de aarde want de wantrouwige man aan de andere kant van de lijn geloofde pas nadat ik een en ander had uitgelegd, dat hij toch echt bij het pontveer moest bezorgen.
‘Oké jongens, ik zet nog een verse pot koffie voor jullie en taai af, de groeten.’




Albert
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Laatst bewerkt: 21 juni 2020 14:35 door Albert 45.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 21 juni 2020 16:24 #1176878

  • Kock1964
  • Kock1964's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 709
Albert 45 schreef :
Roeiveer.


Het is een mooie ochtend in maart, geen regen geen kou en weinig wind, het doet al een beetje aan lente denken.
Ik heb de hele ochtend zonder problemen heen en weer gevaren, tot daarnet.
Bij het invaren van de fuik sla ik achteruit om de vaart er uit te halen maar net wanneer ik het morsehandel weer in zijn vrij wil zetten hoor ik vreemde geluiden uit het staartstuk van de Schotteldrive komen.
Vlug zet ik de motor uit, loop naar voren en terwijl de klep tegen de ramp opschuift pak ik de tros, die klaar voor het grijpen aan een uithouder op de remming hangt, en leg de oogsplits rond de bolder op de pont.
Ik gooi de boom omhoog en schakel de stoplichten op de weg in en wanneer het verkeer stopt, wenk ik mijn klantjes - een auto en een ploeg fietsers - dat ze eraf mogen.
Meteen laat ik de schakelaar los en gaat het verkeer weer rijden.
Aan de overkant van de weg, bij op de opstelplaats, begint een auto die op groen staat te wachten, te toeteren en ook wat fietsers laten luidkeels blijken dat ze over willen.
Ik brul boven het verkeersgeluid uit: ‘Sorry motorpech, moet een monteur bijkomen !’
‘Gaat dat lang duren?’
‘Minstens twee uur, misschien de rest van de dag!’
Natuurlijk wordt er, volgens oud Hollandse traditie, gevloekt en gezeurd maar daar trek ik me, ook al weer volgens dezelfde oud Hollandse traditie, geen ene reet van aan.
De automobilist, die er nog een achter zich heeft gekregen, stapt uit en begint te eisen en te dreigen met weet ik veel.
Ik haalmijn schouders op, ga naar binnen en bel met het districtskantoor.
Na enige uitleg mijnerzijds, belooft de tegenpartij dat er werk van wordt gemaakt.
Ik ga buiten de draadlier vieren en haal uit het kotje een paar mooie grote oranje borden tevoorschijn, met de tekst “PONTVEER GESTREMD”.
Een hang ik onder de boom en de ander breng ik met de grote, zware, stalen roeiboot naar de overkant en hang hem daar onder de boom.
Net wanneer ik weer terug ben, gaat de telefoon.
‘Pontveer ’t Schouw, met Albert.’
‘Hoi met Douwe Bos, wat is er loos?’
Ik leg uit wat er speelt.
‘Oké, voor ik vanuit hier - Den Helder - bij jou ben zijn we een stief kwartiertje verder. Ik kan wel mijn hele bus volgooien met onderdelen en gereedschap en er dan alsnog achter komen dat ik nog net het goeie niet mee heb, laten we eerst eens wat uitproberen.’
Even later sta ik, met de telefoon aan m’n oor, de motor te starten en in zijn werk te zetten.
Meteen zet ik hem weer in zijn vrij.
‘Heb je het gehoord?’
‘Ja duidelijk. Schakel hem nu eens de andere kant uit.’
‘Daar komt ie.’
‘Zet maar af, ik weet genoeg. Dat wordt repareren in de werkplaats . Ik ga nu een ander staartstuk halen in Zoetermeer maar Gerard komt nu meteen jouw kant uit en begint alles los te sleutelen. Staat er nog genoeg olie in het kot?’
‘Ja één vol en één bijna vol vijftig liter vaatje, dat moet genoeg zijn. Nemen jullie wel een takel mee voor aan de davit?’
‘Ja, goed dat je het zegt, die gooi ik meteen in mijn bus. Je ziet ons wel verschijnen.’
‘Oké, neem je wat mee voor bij de koffie?’
‘Ik zal het Gerard zeggen.’
‘Ja ja, zijn al die Nieuwendieppers van die zuinige knierten of ben jij de enige?’
Hij lacht: ‘Tot straks,’ en hangt op.

De rest van de middag zet ik met de roeiboot alleen voetgangers over die met de bus reizen en anders helemaal vast komen te zitten.
Officieel mag ik helemaal niemand overroeien omdat hogerhand als de dood is dat er iemand verzuipt en er "kamervragen" van komen maar ik leg een paar reddingboeien onder de roeidoft en sta er op dat de mensen blijven zitten tot de boot vast ligt en ik ze een handje help bij het uitstappen.
Dat ik geen kassa bij de hand heb en dus geen kaartjes kan verkopen, vinden mijn klantjes helemaal niet erg.
Even na vieren komen drie dames, die op het industrie terreintje bij Mailpoint werken, met hun fiets aanzetten.
Wanneer ze nu helemaal rond moeten fietsen wordt dat een extra ommetje van een kilometer of twaalf en dat na een lange werkdag…
Dus zeg ik: ‘Ik kan jullie in twee keer overzetten, de fietsen in de boot en jullie naast elkaar met je gat op het achterdekje en zitten blijven
Ik zet er twee over, laad uit, roei terug en pik de derde dame op.
Aan de overkant staan de andere twee op hun collegaatje te wachten.
Op dat moment stoppen er twee wielrenners, van die echte, met strakke pakjes in uitbundige kleuren, een helm en een bierpens.
Ze kijken naar het “gestremd” bord, zien mij aanleggen en de fiets aan de wal zetten.
Ze komen, met hun fietsen naast zich, op hun rare schoentjes naar het roeiboot steigertje gestrompeld en ik zeg tegen mijzelf: ‘Ja ja, dikke lul drie bier, dit doe ik alleen voor mijn vaste klantjes en dan nog alleen als het echt nodig is.’
Ik reik al naar het landvastje wanneer de ene zijn fiets naar me optilt en zegt: ‘Goh wat leuk, met een roeiboot naar de overkant dat heb ik nog nooit gedaan. ’
Ik, gelijk daar overheen terwijl ik losgooi: ‘En dat zal je nu ook niet, fiets maar lekker om, dat zal je goed doen.’
Ik stoot af en laat twee verblufte renners achter.

Om zeven uur zit mijn wacht erop.
De twee monteurs, die met hun wagens naast de motor op de pont staan, denken tegen elf uur klaar te zijn.
Ze hebben om zes uur chinees laten bezorgen.
Dat had nogal wat voeten in de aarde want de wantrouwige man aan de andere kant van de lijn geloofde pas nadat ik een en ander had uitgelegd, dat hij toch echt bij het pontveer moest bezorgen.
‘Oké jongens, ik zet nog een verse pot koffie voor jullie en taai af, de groeten.’





Ik wielren ook, maar had er zeker de humor van in gezien als je dat tegen mij had gezegd. Wielrenners willen kilometers maken dus dat heb je deze jongens mooi cadeau gegeven.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 21 juni 2020 18:46 #1176943

(unnecessary quotation: ✓ )
(reply included in quotation: ✓)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 22 juni 2020 11:59 #1177173

  • Peper
  • Peper's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 3154
Precies en zo is dat, Albert.
Groeten, Peper.
Volg mijn adviezen en raadgevingen NOOIT op!
Ik ben een 'misfit', een 'square peg in a round hole' en een 'wereldverbeteraar' van de ergste soort:
Eentje met een zeilboot en een elektrische buitenboordmotor.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 22 juni 2020 12:06 #1177175

  • Joop66
  • Joop66's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 4499
Albert 45 schreef :

Flauw Albert, ik had ze zelf laten roeien en daar eens coachend (tikkie links, tikkei rechts) van zitten genieten.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 22 juni 2020 17:56 #1177299

  • groom
  • groom's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 9215
tja mannen in een maillot met reclame texten, al ware ze net van de tour de France terug komen fietsen. Bij ons in het bos wemelt het van die gasten.
Die buik is ook vaak kenmerkend :laugh: En die bijpassend tapdance schoentjes van Fred Astaire :P ...
Laatst bewerkt: 22 juni 2020 18:00 door groom.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 30 juni 2020 15:25 #1180339

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11238
Kop en Kont



Toen destijds de veemarkt zich nog in hartje Purmerend bevond, was de Koemarkt de plek waar Hans, een van mijn vriendjes en ik, dinsdagochtend in alle vroegte met een paar emmers aanwezig waren om de koeien te ontlasten van al te volle uiers.
Het melken had ik niet zo onder de knie maar het op uitkijk staan, was me zeer wel toevertrouwd.
Toch gebeurde het nog wel eens dat we betrapt werden, de emmers met melk omver getrapt werden en ons achterwerk onzacht in aanraking kwam met een flink formaat klomp.
Onze moeders, allebei met een huis vol opvreters, waren blij met de melk waar ze, voor een dag of wat, pap van kookten.
Wij zelf deden het vooral voor de spanning en om op school te kunnen pochen op hoe we ondanks de gevaren, weer zoveel emmers vol hadden buitgemaakt.
Een van de “gevaren” was een smeris Kop en Kont genaamd.
Zijn echte naam kende niemand maar zijn bijnaam had hij, letterlijk, dubbel en dwars verdiend.
Hij was niet erg groot zodat er werd gezegd dat op zijn tenen had gestaan bij de keuring.
Maar wat hij in de lengte tekort kwam, maakte hij weer goed in de breedte en ik bedoel niet dat hij dik was, o nee!
Hij was een bonk spieren met brede schouders en een kop die, zo te zien, zonder nek direct op zijn romp was geplaatst.
Maar zijn bijnaam sloeg niet alleen op zijn lichaamsbouw maar ook op de manier waarop hij arrestanten naar het cachot op de Kaasmarkt bracht.

Het is weer marktdag en tussen de middag lopen we via de kaasmarkt naar huis.
Daar zien we Kop en Kont aankomen met een bezopen veeboer die het waarschijnlijk wel heel erg bont heeft gemaakt, want op marktdag kan en mag er veel.
Kop en kont heeft de kraag van de boer in zijn ene hand en de broeksriem in zijn andere.
Hij houdt de kop van de arrestant, lager dan de kont, naar beneden geduwd en tilt met de andere hand de achtkant zo hoog op dat de sokken - de klompen zullen wel ergens onderweg liggen - net de straat niet raken.
Met de kop van de vloekende arrestant, duwt hij de deur van het bureau open en verdwijnt.
De week daarop neemt de veeboer wraak.
Zelf heb ik het niet gezien maar er waren zat getuigen die het in kleuren en geuren verder vertelden aan een ieder die het maar horen wou.

Kop en Kont doet zijn vaste ronde langs de lappenmarkt, de pluimvee markt, de kaasmarkt en de varkensmarkt.
Daarna gaat hij gewoonlijk via de Koemarkt en paardenmarkt naar de schapenmarkt en zo weer terug naar de lappenmarkt.
Maar vandaag komt hij niet zo ver.
Op de drukke varkensmarkt staan een paar veehandelaren, tussen twee hokken in, elkaar voor rotte vis uit te maken.
Natuurlijk staat er al snel, belust op een relletje, een menigte toeschouwers omheen.
Kop en Kont wringt zich met geweld door de menigte maar net wanneer hij de heren de mantel wil uitvegen, krijgt hij van achter een geweldige duw in zijn rug, waardoor hij over het lage hekje struikelt en languit voorover tussen de varkens duikt.
De varkens, die daar, opeengepakt, al vanaf gisteravond hebben gewacht op hun beurt voor een ritje naar het abattoir, hebben behoorlijk wat groene stront en urine geproduceerd en die, met hun lijven en pootjes lekker geplet en gemixt.
Kop en Kont tilt zijn gezicht uit de bagger, komt met moeite overeind tussen al die varkenslijven en glibbert, witheet van woede naar het hekje.
Wanneer hij weer naast het hok staat zijn de veehandelaren, samen met de dader, verdwenen.
Kop en Kont, ziet letterlijk groen en stinkt een uur in de wind.
De stront zit over zijn hele lijf, tot in zijn snor aan toe.
Begeleidt door een flinke ploeg jouwend jong volk, waggelt hij wijdbeens naar het bureau, waar zijn collega’s hem verwijzen naar de fietsenstalling en daar de brandslang op zijn donder zetten.



Albert
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 30 juni 2020 18:37 #1180420

:laugh: :laugh: :laugh:
Wim
Schippers schoffelen niet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 01 juli 2020 15:54 #1180758

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11238
Engelse Dockers.


Fred, de 2e machinist, komt de messroom binnen, schenkt zich een bak pleur in en ploft neer op de bank.
‘Stuur, ga je vanavond mee stappen?’
‘k Weet nog niet Fred, Liverpool is, wat mij betreft, nou niet bepaald het summum op het gebied van staphavens maar we zien wel.’

Fred haalt wat herinneringen op die, deze keer, eens niet over zuipen en wijven gaan.
‘Weet je nog die reis met die toiletpotten?’
‘Ja, nou en of ik dat nog weet.’

We hebben in Rotterdam een lading toiletpotten aan boord gekregen.
Gloed nieuw, zo van De Sfinx in Maastricht.
Ze zitten in van die inkijk kratten van het soort “één plankje niet één plankje wel” maar goed verpakt in stro zodat je, op het stro na, niets van de inhoud ziet.
De dockers komen aan boord en zoals gewoonlijk kijken ze als eerste of er wat te rauzen valt.
Ze trekken een paar handenvol stro uit een krat en zien een mooie witte , gloednieuwe, toiletpot.
De heren smoezen even en roepen er een vakbondsvertegenwoordiger bij.
Deze komt bij mij aan dek en zegt dat er niet gelost wordt want de heren eisen, en nu komt het! Schaamtegeld!
Als je alles gehad hebt krijg je dít!
Engelse dockers, schorremorrie dat de hele dag hun bek vol heeft met, fuck, shit, mother fucker, bloody cocksucking basterd etc. en ook nog pissen waar ze staan zonder zich te bekommeren om eventuele toeschouwers, schámen zich voor het hanteren van kratjes met gloednieuwe toiletpotten .
Ik licht die ouwe in en die gaat de wal op om de agent te bellen.
Uiteindelijk wil de ontvanger niet extra betalen en ook de reder, die pas over vier dagen een nieuwe lading verwacht, houdt zijn poot stijf.
Pas de volgende middag gaat de ontvanger door de knieën en betaalt.
Dat was nog voor dat wijf Thatcher aan de macht kwam en hoewel ik het niet met haar politiek eens was, had haar manier van ingrijpen hier best op zijn plaats geweest.

‘En stuur , weetje nog die keer met die student?’
‘Ja Fred, dat weet ik nog heel goed.’

We liggen te lossen in een van de docks en het gaat zo vlot, dat ik tegen die ouwe zeg: ‘Kap, zoals het nu gaat zijn we dik voor vijven leeg.’
‘Mooi, ik zal zo direct meteen even een loods bestellen.’
Ik loop weer aan dek wanneer ik geschreeuw en belgerinkel hoor.
Over de kade komt een vent in een witte stofjas langs gefietst.
In zijn hand heeft hij een soort van bel, die hij luid laat rinkelen, terwijl hij roept: ‘Strike! Strike! Everybody strike!’
De dockers in de loodsen komen naar buiten en ook de schepen lopen leeg.
‘Strike! Strike! Strike!’ Roept iedereen en tien minuten later zijn schepen, loodsen en kades, geheel verlaten.
Pas de volgende middag komt er weer een verse “gang” aan boord en horen we dat die vent, in zijn witte jas, een student was die gewed had dat hij iedereen aan het staken zou krijgen.

‘Ja Fred dockers, daar zou ik een boek over kunnen schrijven.’




Albert
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 01 juli 2020 15:59 #1180760

  • Peper
  • Peper's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 3154
Albert je hebt zojuist aangetoond dat populisme niet echt nieuw is!
We zullen moeten roeien met de riemen die er zijn.
Groeten, Peper.
Volg mijn adviezen en raadgevingen NOOIT op!
Ik ben een 'misfit', een 'square peg in a round hole' en een 'wereldverbeteraar' van de ergste soort:
Eentje met een zeilboot en een elektrische buitenboordmotor.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Albert verhalen. 01 juli 2020 16:44 #1180772

  • groom
  • groom's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 9215
Wat een tempo.
Iedere dag een nieuw verhaal.
Hebben weer genoten.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.664 seconden
Gemaakt door Kunena
   
   
   
   
© Zeilersforum.nl