Onderwerp: Rondreis op de Azoren

Leuk om te lezen. De groeten daar.

Nog een paar fotootjes van Sao Miguel. We hebben ons eerst op het verkeerde been laten zetten door het uiterlijk van de marina. Wat een kruising lijkt van Brighton marina en Benidorm, niet echt onze plek.
Eenmaal met onze wandelschoenen aan struinend over het eiland geeft een veel betere indruk.

Oude aquaduct.


Western Red Ceder


Vulkanisch afzettingen.


Lange wandelingen


Hortensia's als wei afscheiding


Mediterraan gastvrijheid

fijn om te lezen, mooi gezelschap!

Mooie foto's, gave reis.
Inspirerend leesvoer

Leuk. Wij zijn vandaag ook weer op Sao Miguel wezen toeren, ditmaal oost, was ontzettend mooi. Verhaal en foto's volgen.

Waar zijn jullie op dit moment, Gary?
Wij gaan dinsdag richting Santa Maria, dan na een paar dagen naar de middelste groep eilanden.

ErikSnel schreef :
Horta Even de was doen dan hier weer snel weg.

Een vraag die wij ons stellen tijdens deze azoren trip. De grootte van de eilanden verschilt behoorlijk. Van meer dan honderdduizend tot slechts ± 400 inwoners. Nu zijn wij best wel verslaaft aan wat je zou kunnen noemen “het eiland gevoel”. Dat wat denk ik de meesten wel kennen als je Schiermonnikoog of Vlieland bezoekt. De vraag is; hoe klein moet een eiland zijn om dat gevoel op te roepen. Natuurlijk is dat iets persoonlijks. Voor ons echter heeft Santa Maria het zeker.

Als we aankomen maken we in de schemer nog een wandeling door het dorp.


Sommige beelden lijken wel universeel voor eilandjes. Dit zou je ook zo op de Hebriden kunnen treffen.


De vegetatie is toch wat anders...




Maar dit dan weer niet.

Nog wat extra plaatjes.




Havens hebben het zwaar in de wintermaanden


export artikel





Komende week maar hier waar we nu liggen uitgebreid verkennen. Het meest ver weg van huis plekje deze reis Flores. De eerste indruk is dat dit eiland wel in de top 10 mag van onze mooiste plekjes.

Terceira

De overtocht van Sao Miguel naar Terceira is een behoorlijk eind, ongeveer 90 mijl. We willen op tijd vertrekken, dus ik heb de vorige dag al getankt. De verwachting is 's ochtends nog wat wind maar 's middags en 's avonds windstil. Het begint met een licht windje, dus we zetten snel het grootzeil en de genaker. Dat houden we ongeveer een kwartier vol en dan is het al gebeurt met de wind. Jammer, maar met zo'n afstand gaat toch gewoon de motor aan. 
Om 12 uur zou de AZAB race (Azores and Back) vertrekken uit Ponta Delgada. Die hebben natuurlijk het nadeel dat ze de motor niet aan kunnen zetten en ze liggen dus 3 uur op ons achter. Toch kijken we met spanning op de horizon en opde AIS, die 10-tallen boten moeten toch te zien zijn? Maar niets. Misschien dat de AIS stil blijft omdat we vrij snel na Ponta Delgada om een grote punt heen gevaren zijn. AIS kan niet op het hoekje stralen, dus dat is voor ons een blinde hoek.

Later blijkt op het Zeilersforum dat we wel degelijk achtervolgd zijn:



Nadat we Sao Miguel echt achter hebben gelaten komt er wat wind, zodat we een tijdje kunnen zeilen. Van lange duur is het helaas niet. Wel zien we op een gegeven moment spuiters, dus er zijn walvissen. We cirkelen wat rond, zien verschillende spuiters op de horizon maar we komen nergens dichtbij. Teleurgesteld varen we verder. Tegen de avond dient het eerste beeld van Terceira zich aan, terwijl het nog zeker 30 mijl is. Terceira betekend het 3e eiland, omdat het na St Maria en Sao Miguel ontdekt is. Het is vanaf Sao Miguel niet te zien en ik vind het wel speciaal dat er dan toch mensen het grote water opzoeken en nieuw land vinden. Er werd natuurlijk wel gevist vanaf Sao Miguel en dan is het al wat beter voorstelbaar.

Het wordt een nachtelijke aanloop, gelukkig is de aanvaart erg gemakkelijk dus dat lukt wel. Maar als we op de haven afvaren zien we een berg licht tegemoet waarin het toch niet gemakkelijk is om de havenlichten te ontwaren. Het blijkt dat er een groot feest is ter ere van San Joaninas. We leggen de boot in de haven en gaan -om 2 uur in de nacht- het stadje in.



Er komen groepen langs zoals in Nederland bij de Karnavalsoptocht, met een wagen voorop, mooi aangeklede dansgroepen daarna en tot slot de band van  de groep. Elk dorp heeft zijn eigen groep, de een nog mooier uitgedost dan de ander. Het feest gaat de hele nacht door, ik heb het na een uurtje wel gezien, het was een lange dag.

Angra do Heroismo, de stad waar we liggen, is vernoemd naar de baai (Angra) waar de lokale inwoners eeuwen geleden de Spanjaarden hebben weerstaan. Het is een schattig stadje met de mooiste geveltjes en straatjes.



Dit eiland heeft een Nederlands tintje, in de meest letterlijke zin. In de 15e eeuw heeft zich hier een groep Nederlanders gevestigd. Dit is nog steeds te zien aan de grote hoeveelheid lokale mensen met blond en rood haar. 
Angra is in de jaren 80 van de vorige eeuw verwoest door een aardbeving. Ik spreek een vrouw die toen 8 was en met haar familie naar Canada geemigreerd, omdat voor wederopbouw in Angra voor dit gezin geen geld was. Toen zij wegging was Angra een rurale gemeenschap, met voornamelijk paard en wagens en veel armoede. Ze is eind jaren 90 nog eens terug geweest, toen waren er wat auto's en een paar toeristen. Nu is het stadje vol auto's en toeristen en te zien aan het aantal leuke winkeltjes vaart het er wel bij. Maar toch is van de verwoesting van de aardbeving nog veel te zien, zelfs 35 jaar nadien. Er zijn nog veel gevels waar geen huis achter staat, wel zijn er flink wat in de opbouw.



Het feest gaat een paar dagen door. De volgende dag begint met 's middags het stierenrennen. Een stuk van de stad wordt afgezet en daarin worden een bende wilde stieren losgelaten. De uitgangen zijn afgezet met vrachtwagens waar de toeschouwers op kunnen staan. De mannen van Angra lopen voor de stieren en halen halsbrekende toeren uit om hun moed te bewijzen. Elk jaar gaan er bij dit soort rennen dingen mis, tot en met doden aan toe. Maar niet de stieren zelf, die worden wel getreitert en vallen uit, maar mogen daarna weer lekker de wei in om te genieten.



Die avond is de jongste jeugd aan de beurt voor hun optocht. Jong geleerd, oud gedaan, zullen we maar zeggen en ze zien er maar wat schattig uit!



Na de optocht lopen we via een omweg terug naar de jachthaven en zien we dat Terceira in vroeger tijden zwaar bevochten is geweest, met de natuurlijke haven van Angra als centrum. Forten aan weerszijden van de haven zijn stille getuigen.



De volgende dag toeren we rond het eiland, om de schitterende natuur beter te bekijken.
De zwavelbronnen zijn niet erg indrukwekkend, maar vlak daarbij beklimmem we de steile caldera van de schitterende Pico do Gaspar.



Het uitzicht bovenop is haast nog mooier, met het karakteristieke weer voor de Azoren. Heerlijke temperatuur, soms wat blauwe lucht maar net zo vaak dreigende luchten. Maar slechts zelden regen en in T-shirt en korte broek hoor je ons niet klagen.



Daarna gaan we naar de kust, waar we het mooiste natuurlijke zwembad van de Azoren bekijken. Het is aangelegd tussen de natuurlijke rotsen in zee, met trappetjes om veilig tussen de rotsen in het water in te komen. We hebben geen badkleding mee, maar anders...



Daarna rijden we door naar de steile noordkust, waar je kunt zien hoe basalt (bij het water) en ruwe lava steen er bovenop afkalft de zee in. De rotsen torenen hier zeker 200m boven de zee uit.



De volgende dag gaan we onderweg naar Sao Jorge, maar niet voordat we nog een keer Angra do Heroismo in volle glorie achter ons kunnen zien.

Zou ik met mijn boot ook wel willen

Gregor schreef :
Nou, ik zou zeggen: doen!

We varen nu van Santa Maria naar Terceira. Da's ongeveer 140 mijl en gaat op 10 mijl afstand langs Sao Miguel, net genoeg voor een 3G GSM verbinding. ZIt dus nu midden op zee te internetten

Mooie reis hoor Erik!

Noreen ligt nu bij flores. Fabelachtig mooi. Vandaag lange wandeling gemaakt.

Mooi hoor!

Leuk om te vernemen dat jullie er zo van weten te genieten! Die herinnering blijft.

Gave foto's, Gary. Jammer dat wij Flores niet gaan halen!

Wij zijn net weer aangekomen op Terceira, na een rustige overtocht met een volle dag zeilen en een nacht + ochtend zonder wind dus op de motor.

We liggen nu in het havenplaatsje met mischien wel de mooiste naam die ik tegen gekomen ben: Angra do Heroismo, ofwel baai van de moed!

Niet alleen de mooiste naam, maar het is ook de mooiste stad van de Azoren met een rijke historie.

Hartelijk welkom

ErikSnel schreef :
We hebben een etmaal in de baai voor anker gelegen. Echter kwam er harde ZZW wind aan en de haven had geen geschikte plek voor ons. Dus hebben we het veld geruimd.

Wat wij vooral op Terceira er mooi vinden is het het oude agrarisch landschap en het schitterende fotografisch licht.












Verder de kleurrijk beschilderde huizen

Eten of gegeten worden.

Een paar dagen geleden wilde ik even wat aangroei met een pannen sponsje weg poetsen van het onderwaterschip. Onmiddellijk werd ik aangevallen door een school Trekker vissen. Deze beestjes hebben kleine en venijnige bekjes die hapje uit hun aas bijten. Voordat mijn handen aangezien zouden worden voor lekkernij ben ik maar gestopt om het kuisen van het schip met mijn handen te doen. Met behulp van een dekzwabber en lap scotch-brite het karwei maar afgemaakt.

Eenmaal met een tevreden gevoel van een weer wat sneller schip in de kuip begon ik me af te vragen of mijn belagers een goed avondmaal zouden kunnen vormen. Volgens internet zij ze erg lekker ! Kortom even de hengel uit de diepte van een float opgedist en binnen een half uur lag er een lekker avondmaal op de snijplank.

Na 5 weken heerlijk toeren tussen de mooie eilanden van de Azoren hebben we rond het middaguur de touwen losgegooid voor de terugtocht naar de UK. De verwachtingen zijn niet ideaal voor een terugtocht, eerst weinig wind mee, dan flink stuk weinig wind tegen, dan een windwak en de 2e helft van de tocht zouden we langzamerhand wind mee moeten krijgen. We zijn weer benieuwd. De SSB zender werkt weer perfect, dus de voortgang inclusief korte updates is te volgen op het blog dutchroseyacht.com

De Azoren waren heerlijk en schitterend. De bevolking is ontzettend aardig en behulpzaam, ondanks zo nu en dan een grote taalbarrierre. Ik had graag 3 maanden gehad om deze eilanden te verkennen, in 5 weken voelde het nog gehaast!

Nog wat indrukken:

Nieuw land dat 60 jaar geleden is ontstaan door vulkanische activiteit op Faial.


Onze schildering in de haven van Horta.


De vulkaan van Pico, gezien vanaf de caldeira van Faial.


De schildering van onze zeilersforum Azoren mini-meet. Deze was nog niet klaar door slecht weer en is gister en eergister afgemaakt!


De caldeira grot van Graciosa, de grootste van Europa!


Uitzicht op de haven van Sao Jorge, met op de achtergrond Pico en Faial.

Daar zijn ze weer
Ad

ze waren via Spot de hele reis goed te volgen, maar we kunnen wel stellen dat het erg hard is gegaan.

ze liggen 3 dagen voor de Catch Me! Mooi verslag, zijn ook mooie eilanden , beetje ver weg.

Valt wel mee met een overtocht van 9 dagen

Maar je hebt wel gelijk, het is een flinke afstand. Maar de Azoren hebben ons hart zo gegrepen dat we nu al afgesproken hebben om binnen een paar jaar per vliegtuig nogmaals een bezoek te doen. Het hotel hebben we al gespot, staat op Pico!
En voor de kosten hoef je het niet te laten, dit is by far de goedkoopste zeilvakantie die we in jaren gehad hebben. En ook een vlucht daarheen is tegenwoordig rechtsstreeks vanuit NL betaalbaar te bekomen!

Hi Erik,

Wat een fantastisch leuk verhaal over jouw reis door de Azoren. De diversiteit in landschappen maken de Azoren speciaal. Flexibel reizen binnen de Azoren maakt eilandhoppen op de Azoren erg aantrekkelijk!