Onderwerp: Old Bawley's Logboek vertellingen.

Ik slaap onder het voorluik, daar staat een windvanger over en het luik is afgesloten met muggegaas. Lekker koel. Plots voel ik dat “iets” op mijn dij valt. In een schrikreactie schud ik met mijn been, maak licht, zie niks behalve dat het muggegaas in een hoek los is. Had de indruk dat het “ding” nat was en ongeveer de grootte van een muis.
Heb ook eens gehad dat een 3cm grote kakkerlak op dezelfde plaats binnenkwam. Die was in de windhapper gevlogen. Waarom de muis/rat langs het voorluik binnenkwam ???? de deur van de kajuit staat reeds 30 jaar open.
De volgende morgen zie ik op het bankstel van de dinette drie “dingetjes”. Neem mijn uurwerk makers loupe en bekijk de fiemeltjes. Eén is een zwart muizekeuteltje (10 mm lang) en twee zijn snippers van een wittekool. Ik wist genoeg. Volgende avond maak ik met potlood een cirkeltje op de vloer en in de keukenkast. Leg in beide een krent. Volgende morgen waren ze weg.
Als je het eenmaal weet kun je het beest tussen 3 en 6 h horen. Soms een knagen, soms iets wat omvalt. Het beest heeft een diep bord waar de rijpe blauwe vijgen in lagen gevonden en er enkele uit gehaald. Misschien zelfs meegenomen.
Ik had twee ratteslagen en twee muizevallen. Heb in vertwijfeling nog 4 ratteslagen gekocht later ook een kooival. Alles enkel met handschoenen aangeraakt ( is denk ik onzin want de verkoper draagt geen handschoentjes) en iedere avond vers voer er in. Flessedopjes op de trekkers gemonteerd zodat het beest OP de trekker moet klimmen om bij het voedsel te kunnen. Van krent tot appel, chocolade koekjes, pindaboter, kaas, vlees, alles op de vallen, nooit aangeraakt terwijl 5 cm verder een keukenmandje werd aangeknaagd.
Heb het beest nooit gezien, wel vaak gehoord.
Heb alle voedsel van boord gehaald, een zeilzak met 30 kilo spul zoals rijst en pasta, bulgur, couscous, alles verpakt in Tupperware in de mast getrokken, goed geborgd wegens de golven hier. Vond later nog 10 kilo eetbaar spul, heb dat zolang in de kuip van een verlaten jacht gezet.
Wat ik zelf eet is in de koelbox of in de houtkist. Kant geen dier bij. Iedere avond het huisvuil wegbrengen, de vloeren nat dweilen, nul zoetwater maar het kan zijn dat de rat net als onze kat vroeger van de pomp drinkt. Zelfs de bananen die aan het plafond hingen moesten weg, beest had ze gevonden en gevreten. Ze kunnen meters hoog springen. Het beest heeft de dop van de gootsteen gestolen. Waarom???
Heb sedert 2 dagen gif gelegd.

Hier een uittreksel uit dagboek, het gedoe met de kat.
drive.google.com/file/d/1LoYv-...6QM/view?usp=sharing

Tjonge wat een verhaal...

Youtube search: Danube warship sunk

OldBawley schreef :
We moeten dus oppassen. Hopelijk varen deze schepen niet veel meer stroomopwaarts dan het Delta gebied. Maar dank voor de tip.

Vwb die Rat, ik hoop dat je 'm vindt!
René

Dat gekelderde oorlogsschip zal wel niet in de vaargeul liggen. De delta daar heeft drie armen, zijn die alle drie bevaarbaar voor jachten?
Rat heeft 2 dagen het gif meegenomen, de derde dag liet ze het liggen alhoewel ik ze om 3h hoorde rommelen. Ze heeft nu ook een afwas sponsje meegenomen. Hoe verklaar je zoiets ? Ze komt misschien drinken aan de gootsteen, aan de zoet water pomp hangt altijd een druppeltje.
Heb ondertussen een nieuwe gootsteen dop gedraaid uit een stukje eucalyptus hout, (je moet wat) ik leg die stop nu s´avonds in de houtkachel (buiten gebruik) daar kan het beest niet in.
De werven op Aigina staan bekend voor schade door ratten of muizen. Je verlaat je aan land staande jachtje, komt 6 maand later terug en alles maar dan ook alles is stuk. Zelfs binnen in stalen jachten overleven en kweken ze. Drinken condenswater en eten plastic.
Toen we 13 jaar een kat aan boord hadden bracht die vaak muizen, ratten en zelfs een konijn aan boord. Meestal dood, soms om mee te spelen. Nooit een rat vrijwillig aan boord gehad, ze ruiken die kat. Sedert ik de kat vergiftigde met een klein vers puffervisje ( ook voor mensen dodelijk) heb ik twee keer een rat en een keer een muis aan boord gehad.
De eerste rat kwam af op de reuk van 30 cm grote gedroogde zeester die ik van een visser kreeg.
Zelfs ik vond dat het ding stonk dus ik legde het achter op de davids. De boot 100 meter van de wal draait zich achter zijn anker in de wind dus wij roken die zeester niet. De rat wel. Die rat ving ik met een slag, 10 minuten nadat ik het slag had opgesteld. De huidige rat kent blijkbaar vallen. Heeft nog niks aangeraakt. De tweede is duidelijk afgekomen op de vijgen. Zo´n boom kan zelfs ik op 30 meter ruiken.
De muis (zo klein, daar konden er drie van in een lucifer doosje) moet zich in de bijboot verstopt hebben. Dat kan bij onze vaste zeil bijboot makkelijk. Ik had de bijboot in het hoge gras op de oever getrokken tijdens een walgang. Van de bijboot naar de “grote” via de sleeplijn. Ook eens een slang in de bijboot gehad. En een zeer grote Murene, die had ik gevist en stom stom in de bijboot gehaald. Zijn gevaarlijk als ze woedend worden. Heb ik daar met mijn voeten gedanst.
Tijdens mijn fietstocht gisteren via holwegen naar het einde van de binnenzee zag ik een konijn rennen. Kan ook een zeer grote rat of een rendier geweest zijn. Rol ik met flinke snelheid van een heuvel met mijn mountainbike rijd ik dwars door een groepje wilde zwijnen. Weet niet wie meer schrok. Ik of die evers. Hier zijn ook wolven, ik ben zeker er een gezien te hebben. En de buurtbewoners zeggen dat ze die vaak zien.

Als je echt een slimme rat hebt kan je ook je boot hiermee behandelen:
www.vevor.nl/ozongenerator-c_1...VksuBZj0V7MjmSrIH2BM

Alles goed dicht en er is geen levend dier meer aan boord. Wel heel goed luchten voor je weer naar binnen gaat, en natuurlijk de dode rat opzoeken.

Eet die rat helemaal niks van het vergif?

Jawel, ze neemt om de twee dagen enkele pakketjes gif mee. Ben 5 dagen geleden met het gif begonnen, had de eerste dag het gif in de vallen gedaan en dat heeft ze nog steeds niet aangeraakt. Dus 4 dagen nu, na max 10 moet het uit zijn met het beest. Dat is, als ze niet reeds resistent is. Het gif is difethialone 0,0025 %.

Deze rattesoort is de veldrat, relatief kleine ratjes, niet veel groter als een muis. Blijkbaar erg intelligent, heb veel gelezen over wat en hoe, vooral hun reukzin is verbijsterend. Is nu de tweede keer in 15 jaar Griekenland dat ik er een aan boord heb, tijdens onze 11 jaar Turkije had ik de kat aan boord. Ik vermoed dat mijn boot aantrekkelijk is voor hun neus. Reeds jaren nul diesel of benzine, geen styreen lucht (zelfs ik ruik styreen als ik op sommige jachten ben) Acht ton massief echt hout, ( minimum 120 jaar oud hout) en ik heb sedert Corona een voorraad gedroogd voedsel aan boord waar je maanden mee rondkomt. Bovendien kook ik graag en de slow cooker werkt meestal 8 uur per dag. Ook dat ruik je.
Het buurschip, een doorsnee catamaran heeft 10 personen aan boord, vele toiletten, allen douchen twee keer per dag, zelfs ik ruik de diesel als ik achter hun boot roei en ik ruik ook vele mensen die op een kluitje leven. Dat gemengd met styreen uitwaseming… En dan te bedenken dat die mensen niet begrijpen dat ik het niet leuk vind als ze 10 meter bovenwinds van me ankeren. Ze nemen niet alleen de wind weg die bij mij voor koeling en energie zorgt maar het stinkt.

Over ratten, ik woonde en werkte in Kortgene, was vrijgezel en ik kon toen nog niet eens water koken. Dus ik ging iedere dag (10 jaar lang) eten in DE kroeg-restaurant van het dorp. Omdat ik er zo´n goede klant was mocht ik algauw mee eten met het personeel. Je overleeft 10 jaar restaurant voedsel niet, daarom aten de baas, de kok, het bedienend personeel en ik “gewoon”. Ik meen dat het voor mij 4 gulden per dag was. En lekker!.
Er zaten twee Vlamingen aan de bar, ze waren in het dorp om een nieuwe koestal te monteren bij een van de boeren. Die Vlamingen woonden in Watervliet, een grensgemeente waar veel restaurants zijn die zeer bekend waren voor de mosselen, de paling en de waterkonijnen. Dat waren muskus ratten. Die twee gasten zaten na het werk niet enkel in de kroeg, ze vingen voor de sport muskusratten. Een heel gesprek aan de bar en de eigenaar van de Graaf Van Buren kocht een dozijn van die beesten. Geslacht, klaar voor de kok. Die kok was zeer sceptisch, Piet de eigenaar en ik waren nieuwsgierig. Een paar dagen later hoorde ik dat de rat niet besteld werd, geen wonder want Piet had op de menukaart en het grote bord buiten Muskusrat gezet in plaats van waterkonijn. De helft van de klanten waren Belgen, waterkonijn hadden ze beslist besteld.
Enfin, het kwam erop neer dat Piet en ik (de kok en het personeel wou niet) alle ratten hebben opgegeten. Heerlijk. En ik leef nog.

Waar smaakt dat naar?
René

De chef heeft ze toen klaargemaakt als konijn, dus de smaak is grotendeels afhankelijk van wat je in de stoofpot doet. Het vlees is malser en minder langdradig als konijn.
Volgens de Fransen mag je het woord "konijn" niet uitspreken op een boot.
Diezelfde chef was bij ons op bezoek in Poro. Hij kookte vanzelfsprekend op ons houtkacheltje. Konijn met pruimen. We hadden prompt brand aan boord.

We hadden een echte “Chef” op bezoek. Logeert op hotel maar kookt iedere avond een sterrenmenu op onze twee gaspitjes en de houtkachel.
Chef en m´n vrouw hadden konijn ingekocht. Weten zij veel dat alleen al het uitspreken van het woord ongeluk brengt aan boord van een boot. Tijdens de kooksessie werd het konijn eerst hard aangebraden op de houtkachel. Dus die werd roodgloeiend gestookt door mijn vrouw, ik zat zoals het hoort in de kuip commentaar te geven en de wijn voor te proeven.
De dag voordien hadden we storm gehad en ik had de anti rammel touwtjes van de schoorsteen een beetje aangespannen. Daardoor raakte de binnenste schoorsteenpijp net het 4 centimeter dikke hout van het kajuitdak. Plots bromt de kok “ wasda, isda goe? Trookt. “ ( Hij is Zeeuws dus niet te verstaan ) Het kajuitdak bestaat uit 18 mm pitch pine, dan 12 mm multiplex en er bovenop 12 mm teak. Het multiplex smeulde. Ik heb de kok opdracht gegeven om buiten emmers zeewater over de schoorsteendoorvoer te kiepen, heb zelf met een citroenspuitflesje eerst de kachel gedoofd, dan de schoorsteen gekoeld, pijp getrokken en een beetje water in de schoorsteendoorvoer gespoten.
Het voornaamste was ik niet vergeten. Vóór ik de kachel bluste heb ik het konijn op een gaspit gezet. Het werd heerlijk, Konijn met pruimen en bruin bier.
Overigens, De eerste brand door de kachel in 26 jaar intensief gebruik. Schade eigenlijk nul.

Dan veronderstel ik dat je dit stuk ook niet aan boord schrijft ... of gaat het om uitspreken alleen...?

We zijn in Istanbul en gaan ankeren. Morgen mijnen zoeken op de Zwarte Zee. Als ik niets meer post weet je genoeg..
René

Ik hoop dat aan konijn denken of ht woord schrijven ok is.
Ik volg ook je video blog en daar ben je nog in Volos, je bent wel hard opgeschoten.
Je vaart toch echt wel het front in. Odessa word constant beschoten. Kudo,s.

Ik wist reeds twee dagen zeker dat het beest dood was, de in een cirkeltje gelegde krenten bleven liggen. Hoorde ook niks meer. Het gif had zijn werk gedaan. Vandaag was ik aan het laatste hoekje van de boot toe dat moest schoongemaakt en onderzocht worden. Reeds als ik het compartiment opende en mijn kop er in hield rook ik vaag een ongewoon reukje. Ongeveer één kubiek spul uit die “Bakskist” gehaald en daar was het beest. Gelijk weggehaald en aan land op het strand begraven. Weinigen hebben een schop/spade aan boord, ik wel sedert onze “stranding” het is een American stock legerschopje. Vouwt dicht en is reeds eens een goed wapen geweest. De rat was ietsje groter als ik verwacht had, een volwassen veldrat. Oef, nog een uurtje schoonmaken en weer inruimen en dat hoofdstuk is afgesloten.
Les geleerd, in de hoogzomermaanden niks aan boord hebben wat naar voedsel ruikt, zelfs niet 80 meter uit de wal geankerd liggend.

Chapeau!!!! Goed nieuws!

Hey René,

Je gelooft het niet, ik zit binnen (nog steeds geankerd op dezelfde plaats) en hoor een scheepshoorn.
Normaal is het de grote autoferry uit Piraeus die eens honkt, zo laat in de middag is niet normaal.
Ik kijk buiten en de Lady Dee vaart voorbij. Niks in de weg voor het schip, toch die scheepshoorn.
Kan het zijn dat die het zeilersforum lezen?

OldBawley schreef :

Wie weet dat de bemanning het leest. Maar ik gok op toeval.
René

Een hele oude , nr 12, Februari 2007

drive.google.com/file/d/1XeDvP...xIG/view?usp=sharing

Beetje winterse Turkse bureaucratie