Onderwerp: zeilhondje

Wat een geweldig beesie...
Onze vorige hond was ook een bernersennen. Na 6 jaar genoten te hebben van een hond, welke zowel goed met kinderen om kan gaan en waaks is, heeft maag kanker haar naar de honden hemel gebracht. Aardig wat tranen later kwam Tonka in ons leven een kruizing tussen een bernersennen en een friese stabij.
Hoe heet je hond?
Ik hoop dat je er veel plezier mee zult beleven en dat hij de nodige rust in je leven terug kan brengen.

Prachtig beestje zeg! Al zal dat "je" niet lang van toepassing zijn Een hond zal natuurlijk nooit echt de leegte op kunnen vullen maar zorgt wel voor een stuk vrolijkheid en warmte in huis, zeker een Berner Sennen, want die heeft over het algemeen echt een heerlijk karakter.
Al een beetje gewend aan alle aanspraak en aandacht bij het uitlaten van een pup?

Hij heet Murphy mede vanwege de wet....
Bij de fokker hadden ze allemaal namen met een M en daar stond Murphy dus ook tussen, tja dat was direct raak natuurlijk LOL
Ik barst van de aanspraak , maar op de haven is ie helemaal een bekende . Hij is echt de havenhond, er is een hele groep kinederen in Andijk die bij ons te water gaan en 'm altijd komen halen.
Nou heeft meneer watervrees want toen ie 3 mnd was , liep desufkop van de boothelling af en kon er niet meer uitkomen
Hij hing toen met koppie en voorpootjes op de kant ernstig angstig tepiepen LOL
Grote voordeel - hij blijft mooi in de kuip

Wat een schatje is Murphy!!!
Het leuke van honden is wel dat ze iedere situatie accepteren als de baas maar relaxed blijft. Dus als baasje de boot leuk vindt, vindt de hond dat ook.
Onze Kaz ging als pup van 4 of 5 maanden al mee, Zijn eerste tochtje was het Noordzeekanaal, op de motor dus. Dan ligt het helemaal niet zo lekker op de kuipvloer, maar Kaz had nergens last van.
Als een echte boxer moet ie ook regelmatig een rondje over de gangboorden maken, als pup had ie dus altijd een zwemvestje om, ook omdat hij bepaald geen zwemmer is.
Ik weet nog goed dat ie bijna van schrik de boot af sprong toen er voor het eerst in zijn bijzijn een zeil werd gehesen, haha. Nu gaat ie de hondekooi in als ie maar denkt dat er wordt gezeild. Daar ligt ie lekker en loopt ie niet in de weg. Kaz wil altijd staan en lopen waar de helmstok ook is.....
En in de havens heb je ook altijd snel aanspraak met een hond aan boord, op de steiger of op de kade.
Veel plezier met Murphy, en als je hem íets wilt leren, heb ik een tip (Kaz doet het ook nog niet hoor, maar het lijkt me superhandig!) Leer hem van boord springen met een landvast in de bek!

Maar als je als 6e van de steiger op Terschelling ligt, dan heb je toch een beetje spijt dat je niet gewoon een klein "fikkie" hebt genomen...

Een loopplank kan in een aantal gevallen ook geen kwaad, want deze til je straks echt niet meer. En met die naam weet je wie er dan in het water duvelt: niet de hond, nee, jij bent dan de "gelukkige"

sietje schrijft:
quote]Leer hem van boord springen met een landvast in de bek! [/quote]
Misschien wel handig maar als honden liefhebber lijkt mij dit een slecht plan in het geval de hond de steiger mist en tussen wal en schip terecht komt.

Edit: Wel een leuke hond trouwens!!

Het idee van de landvast kwam niet zomaar!

Kaz vindt zeilen prima, maar aan wal is ie toch meer thuis, met als gevolg dat Kaz meestal als eerste van de boot af is. In drie weken zeilen in de zomervakantie heb ik regelmatig gedacht dat die andvast dus een mooie taak voor Kaz zou kunnen zijn Natuurlijk wel met een commando eraan gekoppeld hoor, dus alleen op bevel.
En jaahhhh! Kaz is zo'n leuke hond! En voor een boxer nog gehoorzaam ook!

Wat beewee zegt is zeker waar, bj dubbelen is zo'n grote hond wel lastig. Je moet Murphy dus wel wennen aan getild te worden (Kaz is bijna 40 kilo maar omdat ie zich goed laat tillen, kan dat ook) en je moet Murphy ook meteen leren onder zeerelingen ed door te kruipen.
Gelukkig hebben wij nog steeds geen buren getroffen waar Kaz niet over het dek heen mocht, en anders moeten ze maar van plaats wisselen ofzo?
Wij houden onze vaardagen ook redelijk kort als we weten dat we moeten dubbelen, zodat we zoveel mogelijk vooraan komen te liggen. De wadden vermijden we dus om deze reden.

Wat een geweldig mooi beest, Anjo! Fijn om weer een maatje aan boord te hebben, nietwaar?!

Is ook een van onze favoriete rassen, maar wij hebben toch voor een iets kleinere gekozen. Wij hebben een kruising labrador/rottweiler. Een echte waterrat!

Veel (zeil-) plezier er mee!

Hoi Anjo, wat een pracht van een zeilmaatje, gefeliciteerd daarmee!

Dank Allen

Murphy laat zich aan boord tillen met brandweergreep als ik over ander schip moet.
Loopplank zit in de koker, maar wweet nog niet precies hoe i die moet maken
Zit aan 2 aluprofiellen van 2-3 cm vierkant te denken met daarover heen een paar watervaste planken oid.
suggesties welkom!

Trouwens een zeilmaatje met voor- en nadelen:

Voordeel: zeurt niet, drinkt zich geen stuk in zijn kraag (een bak slootwater is zelfs al genoeg), wil altijd graag mee, hoeft niet ieder leuk boetiekje in om nieuwe kleren en schoenen te kopen, geen last van gebroken nagels en een nat/verwaaid kapsel. Inbrekers lopen een steigertje om en eventuele ongewenste dubbelaars worden desgewenst met een luide blaf elders verwezen. Nooit meer last van koude voeten in bed.

Nadeel: helpt niet echt mee met zeilen, zet geen koffie, kan niet koken en moet soms als een invalide aan/van boord worden gesjouwd.

Dus: als Murphy ook maar één keer ergens met zeilen zou kunnen helpen (zoals met de landvast in de bek de steiger op springen en iemand paaien om 'm even te helpen) dan heb jij tenminste dè ideale opstapper!

Anjo,
je hebt er een paar pracht fotos van je hond,.. leuk om te zien.
en zo als al gezegd, een hond is een goede kamerad..
zelf hebben wij ook een, die wij niet mee aan bord kunnen nemen, hij weegd namelijk 60 kg. en ik vind het op en afstappen dan heel onhandig.denk dan ook, thuis heeft hij veel ruimte, en kan hij zich best vermaken..
om een hond te leren, om het landvast aan wal te brengen, dat zou ik prachtig vinden, dan heb je iets, waar je trots op kan zijn als het gelukt is...
en is het alleen maar voor de fun. maar het is wel een lange weg, om het perfekt te doen.succes Sietje..

Anjo,

Heel veel plezier met en sterkte van je zeilmaat!

Groeten,
Globe_Trotti

Ik ben al blij dat Kaz zich gemakkelijk beweegt aan boord, van boord en bij dubbelen etc. Hij is niet snel schrikt, behalve bij een onverwachte hoge golf oid. Maar de landvast wordt zeker iets voor volgend jaar, lijkt me zo leuk
Dat ie bij het commando 'landvast' zelf van boord gaat met dat eind touw in zijn bek, haha. Hij gaat nu wel van boord en aan boord op commando, dus wie weet.
Hij weet de commando's hoog en laag heel goed, en dat is handig als ie in de weg staat op de banken of op de kuipvloer.

Bij mijn ouders (em als ik ooit een hond heb ook) mag de hond alleen binnen als we aan het zeilen zijn.
Varend op de motor eigenlijk ook, alhoewel het in de kuip dan ook geen probleem hoeft te zijn.

Gewoon een stukje veilighied omdat een hond, hoe goed deze ook getraind is, toch onverwachte dingen kan doen!

Groeten,
Globe_Trotti

Onze Kaz gaat eigenlijk vanzelf al naar binnen als we wegvaren, is geen kwestie geweest van moeten, maar hij vindt het binnen gewoon prettiger. Zeker bij veel golfslag duikt ie in de hondekooi, daar doen we dan het plankje van de kajuitdeur voor, zodat ie bij overstag gaan, niet van de bank afglijdt. Daardoor snap ik ook waarom het hondekooi heet, dacht altijd dat het iets met wachtlopen te maken had, maar dat klopt dus niet.
Vorig jaar in de slootjes van Friesland was ie nogal eens op het voordek te vinden, en bij het aanvaren van haventjes wil ie ook wel weer naar buiten komen (dan ruikt ie vast land?)

Lijkt me voor een hond een gevaarlijke truck om met een landvast de wal op te springen. Als de lijn ergens achter blijft haken of hij heeft niet het goede eind vast en de lijn blijkt te kort De hond laat vermodelijk de lijn niet los en valt zeer ongelukkig half op de kade of in het water. Nee leuk voor in de film maar mij te link.

groom schrijft:
En dat kan 'm ook nog een paar tanden kosten, goed dat je dit opmerkt! Allemaal heel leuk, maar we moeten niet doordraven. Maar een rugzakje voor de Berenburger, dat moet toch kunnen

Da's niet handig hoor. Zwaartekracht en zo... beter twee zakken opzij, net als op een ezeltje, of een vaatje om z'n nek net als z'n grotere voorbeeld

Overigens gaan de honden bij ons alleen verplicht onderdek bij aanleggen, sluizen en dergelijke. Tijdens het zeilen heb ik er eigenlijk nooit last van. Nou kan dat ook met een flinke ruimte aan dek te maken hebben?
Oh, en ik heb wel een railingnet: zonder is niet prettig met honden aan boord, dan moet je teveel opletten onderweg.

Ik toon ook met veel trots en plezier onze scheepshond Jitse.
Een echt waterratje en een beestje dat enorm goed tegen de koude kan.
Samen met dochterlief een onafscheidelijk paar!
In sluizen en op kanalen gaat het vestje aan. Zeilend hangt ze voorlopig nog aan een lijntje. Bij het aanmeren ook: ze wil een beetje té graag helpen met de lijnen...

Ziet er erg leuk uit allemaal.

Wat ik me serieus al een tijdje afvraag: hoe doe je dat nou op langere tochten? Is er een soort hondebak aan boord waarop de hond z'n behoefte doet? Of plan je je tochten wat korter?

Grt, Michiel

We zijn er een maandje mee weggeweest, maar hebben telkens slechts max 6 uur na elkaar gevaren.
Het weerzien met de kant was groot!
Willen haar leren op een soort hondenbak te gaan ("puppytrainer") maar dat is nog niet gelukt...
Tot zolang is het knijpen geblazen

Ilex schrijft:Ach, bij hoge nood kun je de kurken voor dat onverhoopte gat in de romp ook nog ergens anders in stoppen..

Zo'n grote Berner Sennen heeft nog meer voordelen: jagen (nee, niet met een geweer, langs het jaagpad )

Je kunt honden ook prima leren om op het voordek, of zelfs in de kuip te plassen.

Emmertje erover en klaar!

Groeten,
Globe_Trotti

Kijk, nu weten we waarom de boot van Trotti na drie jaar nog niet verkocht is... er zit een luchtje aan!