Onderwerp: Nee, niet weer naar de zeilboot

Boten zijn mannen dingen, hoeveel vrouwen hebben we hier die net zo gek zijn als wij...????

En als ik zie hoe vaak een meneer de schipper, de voordekkers staat toe te schreeuwen om dat hij er zelf niets van bakt, en hun bv de lijntjes niet zo snel gefixt krijgen.

Ach vind je het gek dat ze na een paar van die gevalletjes niet meer mee willen.

Waterman schreef :
We moeten maar weer eens bijpraten.

gerwinhaaijema schreef :
De kardinaal zit hoog in de katholieke hiërarchie; dus celibatair. Logisch dat je daar weinig dames treft die zeilen leuk vinden.....

gerwinhaaijema schreef :
Sail on gerwinhaaijema en ga niet wachten...

Een tijdloos onderwerp; alweer een jaar geleden geschreven door mijn vrouw over dit onderwerp

Uit de laatste alinea:
Nee mevrouw dat LIJKT niet zo dat IS gewoon zo.
En JA als hij hem moet verkopen is het idd einde oefening

heeft mijn man geluk, we hebben elkaar leren kennen op een boot, maar ik zeil al een stuk langer, dus ben ik de schipper aan boord, gaat het over zeilen dan ben ik baas, gaat het over techniek en de motor zijn domein. Maar de snelheids en wedstrijdmaniak ben ik. Hij doet liever tochtjes. Ik vind deze onderwerpen altijd zo grappig om te lezen omdat ik het gedeeltelijk herken, maar dan wel omgekeerd
Als het budget onbeperkt zou zijn, zou ik een echte racebak willen en hij een hall berg rassy cruiser.

Jeroen-pion schreef :
Dit Gilde der Pikhaakzwaaiers (m/maar vooral V) zie ik duidelijk in elke sluis weer. Zeer bijzonder hoeveel sommige dames zich laten welgevallen.

Je ziet t al voor je, dame op t voordek, gekleed in een blauwe polo en witte short, of andersom, pikhaak in de hand en de dood in de ogen. Man achterop alles fout aan t doen wat je maar kunt verzinnen, en maar brullen naar zn vrouw wat ze allemaal moet doen. Met alle respect zou ik direct de trap van de sluis op klimmen en een lift terug naar huis zoeken.

Dat is de ene kant.

De andere kant is t uitzoeken van de verkeerde man. De dame in dit artikel had alleen een romantische roze wolk voor haar ogen en probeert vervolgens de werkelijkheid daarin te persen. Daarom deze oproep:

DAMES ALLER LANDEN, REALISEERT U: UW MAN VERANDERT NIET!!!

Je krijgt waar je voor kiest. Zo simpel.

Maar misschien is dit t verkeerde forum om dat op wereld schaal enig effect te laten hebben. Wij (de meesten van ons zijn mannen) weten dit al lang. De vrouwen die hier zijn, weten dit naar ik aanneem ook al.

Lag afgelopen weekend ook weer naast zo'n geval. Vriendin was voor het eerst mee begreep ik. Aanleggen aan hoger wal, amper wind, meneer stuurt het bootje netjes naast de steiger en madame staat op het puntje van de boeg om af te stappen. Wat natuurlijk niet lukt over een dikke meter zonder allerlei gevaarlijke bokkesprongen. Bootje drijft langzaam weer af, landvast in het water. Intussen ben ik maar klaar gaan staan om het lijntje aan te pakken. 'Gooi maar hoor!'

Dat deed ze ook voor het eerst want ik kreeg de natte landvast echt met vaart in m'n gezicht gegooid. Wat best lekker was want het was warm en ik liep in blote bast, zo'n beginnende dadbod mag immers gezien worden. Meneer de stuurman bleef overigens rustig en trok z'n mond niet open. Maar enige instructie vooraf heeft er dus ook niet plaatsgevonden. Leg je vriendin dan even uit dat je afstapt op het breedste punt. Of nog beter, leer haar meteen een lijn om een bolder werpen, dat schept pas zelfvertrouwen.

ilCigno: aangepast, geen grof taalgebruik a.u.b.

Yazz schreef : Mooi stuk. En helemaal waar!

Zeilen vinden ze prachtig zolang de motor loopt en het zeil in de zak blijft. Picknickmand mee en je dag kan niet stuk. Vandaar dat je zoveel oudere ziet met een sloepje die zijn ook langzaam wijzer geworden.
Wat voor mannen geld geld ook voor vrouwen ze veranderen niet.

Jeroen-pion schreef :

van een Duitser (niet Aernoudt dus);"

""Spring doch mal Helga!!!""

Ja ... spring doch mal Helga ...

Doet me denken, voorzichtig moet je zijn en langzaam moet je het opbouwen met een nieuwe partner: Na 8 jaar de tijd noodgedwongen verdelen tussen solo op de boot en samen met partner (met watervrees) op de fiets of wandelend (uiteindelijk hou je die scheiding niet vol) nu een partner die wel mee op de boot wil. (en kan, want ik heb alle begrip voor een fobie of vrees)

Voor ik kan waarschuwen springt ze enthousiast als een een jonge hinde in het Friese IJlst op de (veel lagere en gladde) kade. Ik zie haar vervolgens zo tussen wal en schip verdwijnen .... schrik! Gelukkig, eind goed al goed, haar blauwe bil is inmiddels geheeld en ik ben oprecht onder de indruk van hoe veerkrachtig ze het oppakt. We zijn gelukkig nog samen en varen volgend weekend naar een bijeenkomst van onze botenclub. Heel voorzichtig maar en rustig aan ...

Boten zijn mannen-dingen? Huh?? *kijkt nog eens naar haar eigen zeilbootje*
Wel een onderwerp wat me aan het hart ligt maar moet dat nou weer naar aanleiding van een "artikel" niveau boeketreeks (waarbij de boeketreeks waarschijnlijk nog een hoger niveau heeft dan dat kulverhaal over bubbels en Gaastra-outfitje - of was het ironisch bedoeld?).
De cartoon van Peyton is natuurlijk wel weer geweldig .

Het verhaaltje is meer vermaak en ironie dan dat het werkelijk gebeurt is natuurlijk. Het is dik aangezet, maar snijdt wel een punt aan dat in veel relaties werkelijkheid is. Het aantal mannelijke zeilers is onweerlegbaar groter dan vrouwen en ook op dit forum is de M/V verhouding bepaald niet fifty-fifty helaas. Daar zullen we (mannen én vrouwen) maar mee moeten leven. Wat niet in de weg staat dat sommige mannen zich af en toe wat moeten aanpassen om het voor iedereen leuk te houden. Gelukkig ken ik heel wat zeilsters die meer dan gepassioneerd zijn van zeilen en bepaald hun mannetje staan op het water. Al dan niet met roze Gaastra jas.

Het gaat nu over hoe houden we de vrouw aan boord maar er zullen er ook zat zijn die juist niet met de vrouw willen varen:

Michieltje schreef :
Ik heb diezelfde cartoon ook wel eens gebruikt in één van mijn blogs, maar dat was toch meer ironisch bedoeld, zoals mag blijken uit de tekst daarvan..

Sommige mannen maken het er ook wel naar, zeker bij aanleggen en wegvaren.
Pas nog in Zierikzee. Al was de crew in dit geval geen vrouw maar een onervaren man. Dikke 38 voeter ligt afgemeerd aan een hoge langswal, wind komt van voren, 2 boten in pakje er achter en ons huur-Foxje ervoor. Nippend aan een lekker bakkie koffie zag ik, dat de schipper een lagerwal-wegvaar-manoeuvre voorbereidt, op voorspring dus.

Misschien is op achterspring eenvoudiger? suggereer ik heel vriendelijk.
Mijn goedbedoelde raad sloeg hij in de wind en ging verder met de voorbereidingen, controleerde lijnen en fenders en stapte weer aan boord. De manoeuvre werd ingezet en zowaar, de boot draaide keurig van de steiger en de schipper sloeg vervolgens achteruit.

Shit, de voorspring was met de lus om de klamp aan de wal gelegd en de crew gooide niet los. Ipv te vragen aan de crew de lijn los te laten, gaf de schipper weer vooruit richting de oude ligplaats en ramde daarbij bijna het dubbel liggende schip. Met een bolfender wist de buurvrouw dat nog net te voorkomen. Ik liep vervolgens de wal op om de lijn los te gooien. Eind goed al goed, maar de fouten moesten wel door anderen worden opgelost:
1. verkeerde manoeuvre voorbereiden
2. alles controleren en toch de lus over het hoofd zien
3. liever schade aan de boot riskeren dan een lijntje tijdelijk opofferen.

Was de spring losgegooid, dan had hij daarna heel simpel achteruit dwars naar de steiger kunnen varen en de lijn weer kunnen oppikken.
Wegvaren had zelfs onder zeil op achterspring gekund, zoals wij even later (helaas niet aan hem) hebben laten zien.

Tika schreef :
Je hebt gelijk natuurlijk. Maar dit onderwerp laat zich lekkerder bediscussieren als we even lekker stigmatiseren en de nuance even vergeten.

Ongenuanceerd is zeilen (in Nederland) een hobby van grijze blanke mannen. Mezelf incluis. Mijn vrouw gaat graag mee, als ik t rustig houd, maar is er vooral voor t gekeutel. Zeilen zelf interesseert haar niet. Allang best. Dus beuken doe ik alleen of met mannen.

La Mavare schreef :
Nu is dit een manoeuvre die je niet alleen kan. En alleen daardoor al met onvervaren bemanning tricky.

Een goede schipper :

Kent zijn bemanning
Weet wat ze wel en niet kunnen
Weet wat ze liever niet willen

Als je dat weet werk je daar aan boord mee, en uiteraard kan je wel eens in een situatie komen.

Een schipper die daar niets mee doet is geen schipper maar een egoïst, en die een dagje varen voor zijn bemanning verkloot

Als ik schipper ben en ik vind dat het te hard waait bv voor mijn bemanning vaar ik niet uit, wie er ook hoog en laag springt, boot ligt en blijft liggen, jammer dan

Er zijn inderdaad meer vrouwen die een zeilboot niet zien zitten.
Een Belgische zeiler zeilt rond de wereld in 80 dates. Nu na 76 dates is hij nog steeds single. Ik hoorde het op de radio, maar het bericht komt hier vandaan:
m.telegraaf.nl/vrouw/actueel/a...eld-rond-in-80-dates

Wat een kul zeg.
Er blijken echt mensen te zijn die betalen om zulke verhalen in zo'n krant te kunnen lezen.