Onderwerp: Droogvallen bij Vlieland

Van april t/m oktober 2024 wordt de dijk ten zuiden van het dorp Vlieland versterkt door Boskalis. Dat heeft enkele gevolgen waar ook wadvaarders mee te maken krijgen.
https://www.zeepost.info/droogvallen-en-aanlanden-vlieland/

Inderdaad jammer dat er gekozen is om de dijk (geliefde wandelplek) het hele zomerseizoen ontoegankelijk te maken en apart dat je er dan ook niet mag ankeren. Maar goed, een stevige dijk is ook belangrijk en blijkbaar kon dit niet in de winter.

Maar voor wat ik begreep was de de door hen voorgestelde alternatieve ankerplaats sowieso al beter, rustiger, minder stroming, en geleidelijker oplopende bodem, toch?

Wat ik begreep is dat het bodemverloop in de geul direct ter hoogte van de dijk / het dorp erg stijl was.

jvanakker schreef :
Het is meer dan twintig jaar geleden dat ik vlak onder het dorp geankerd heb, maar toen ging de rand van de geul daar inderdaad onder 45 graden naar beneden.
Er is in dat opzicht weinig veranderd, geloof ik.

Is dit inmiddels (augustus 2026) wél weer mogelijk?

JoukeD schreef :
Droogvallen onder de vuurtoren is mogelijk. Ik vind de bodem wat minder 'mooi' dan vroeger, meer slik en hier en daar een steen.

Amelie schreef :
Die stenen lagen er 30 jaar geleden ook al. Maar misschien liggen er nu meer.

Wadloper schreef :
Ja, er liggen meer stenen.
Ten behoeve van de grote dijkverbouwing was daar een tijdelijke opslag van grove stortsteen. De stenen werden aangevoerd met schepen en daar op een grote hoop gegooid.
Het is allemaal opgeruimd, maar sommige eigenwijze stenen lieten zich niet pakken.

Let ook op, op sommige plekken zijn ruwe kreekjes ontstaan met harde rafelige kanten. Daar wil je echt niet droogvallen. Er staan wat onduidelijke staken bij.

Ik raad aan om de situatie met laag water eerst te bekijken van een veilige afstand.

Goed te weten , aangezien ik volgende week Vlieland voor het eerst sinds 17 jaar aan wil doen...

Vorig jaar daar drooggevallen (onder de vuurtoren) en toen bleek net onder de rechter kiel een heel zacht stuk te zitten. Viel dus enorm scheef droog. Rechter kiel was tot op de romp weggezakt, en gek genoeg was het verder overal rond de boot, en onder de linker kiel en de scheg stevig zand. Maakte mij echt even zorgen dat de boot om zou vallen. Dat kon gelukkig niet gebeuren, De rechterkiel zat stevig in de bodem vast.
Maar toen ik in de ochtend weer dreef toch een stukje verder van de dijk drooggevallen. Mooi hard zand, en ik lag nu rechtop.


Martijn

Doet me denken aan een voorval, vrijwel op die plek bij Vlieland, waar ik een pakweg 20 jaar geleden iemand heb geholpen met een boot (ook kimkieler) die, zoals bij jou, scheef dreigde te vallen en waarbij m'n pionierschopje goed van pas kwam om een soort kuil te graven rondom de hoge kiel, waardoor die ook wat zakte...