HPV schreef :
sy helios schreef :
daarom is voor anker liggen altijd zo lekker rustig slapen

geen geklots, geen piepende lijnen, geen kreunende stootwillen, geen lastige buren...
maar, al aangegeven; optimaal afmeren en altijd oordopjes aan boord.
nou, rustig...
draaiende winden waardoor je opeens aan lagerwal ligt,
je ligt nooit met je neus in de wind als t een beetje waait dus ook daar een klotskont,
altijd maar de vraag of die spijker houdt,
uit je kooi geknikkerd worden door langsbrullende speedkruisers...
Hahaha.. ja.. hier scheiden zich weer eens de bokken en de geiten. Veel leeuwen en beren.
Qua niet met de neus in de wind liggen: de boot kan een beetje gieren, maar geklots onder de kont heb je nooit.
En als het voor jou altijd maar de vraag is of de spijker het houdt: dan doe je iets niet goed.
Anker laten zakken (niet gooien) en langzaam met de wind mee achteruit varen tot het anker pakt en dan (nog steeds achteruit) wat gas geven en het anker erin trekken. Tegelijkertijd even zichten op een paar punten op de wal om te zien of het anker niet krabt. Is dat het geval, dan is het ècht geen vraag meer of het anker houdt. Tenzij de wind aantrekt tot meer dan 7 bft of de stroom kentert. Is dat laatste het geval, dan een half uur na de kentering even checken en eventueel opnieuw even achteruit slaan. Dan lig je weer voor zes uur zo safe als in je eigen broekzak.
Voor het geval dat je dit allemaal al wist: waar komt dan toch die angst voor ankeren vandaan?
Maar het kan ook onbeschrijfelijk mooi zijn met de hele horizon als achtertuin en een bloedstollende zonsondergang...
Ja, als je zo vroeg uit bed komt, wordt ook niet uit je kooi gegooid door langsbrullende speedcruisers. Dat volk is pas vanaf de middag weer wakker..