Onderwerp: Scheidingstrafo of galvanische isolator alu boot

dat leek me basiskennis

@MvN
dat haal ik niet uit de gecombineerde omschrijving van PvO

MvN schreef : Dat klopt, maar dit gaat niet op voor de aarde.
Volgens mij moet volgens de CE norm de aarde van je schip verbonden zijn met de walwaarde.
Of dit ook vereist is als er een scheidingstrafo gebruikt wordt durf ik niet te zeggen.

Er zijn 2 bronnen van lekstromen.
1) Een lekstroom van fase naar aarde
2) Een potentiaal verschil tussen de walaarde en de scheepsaarde.

De eerst kan je oplossen door een scheidingstrafo.
Je moet je alleen afvragen hoe groot de kans op een lekstroom is met een beperkte 230V installatie. Zeker als deze zorgvuldig is aangelegd.
De belangrijkste veroorzaker is waarschijnlijk de boiler, maar als je die achter een scheidingstrafo zet, heb je al een knappe trafo nodig.

De tweede kan je alleen oplossen door er voor te zorgen dat er geen verbinding is tussen walaarde en scheepsaarde.

@Sloe Gin bedenk eens waar de walaarde werkelijk geaard is, waarschijnlijk via je WCD op het steiger via een verdeel kast op het steiger, via nog een verdeel kast om dan ergens 500mtr? verderop werkelijk geaard te zijn.

het spanningsverschil tussen de walaarde en scheepsaarde kan dan verklaard worden door andere gebruikers(schepen) op het zelfde net met lekstromen via de aarde, inductiespanningen, zwerfstromen door de aarde/water tussen je schip en de aardpen.....

Bij mij is het als volgt uitgevoerd, walaarde niet verbonden met scheepsaarde, alles aan boord geaard op de kiel.
Geen scheidingstrafo, wel een aardlek.

Verder bestaat de 230V installatie uit een acculader, boiler(waarvan de stekker er alleen bij gebruik in zit) en wat wcd's.

Een topic vol met argumenten om vooral geen 230V 50Hz aan boord te nemen!

Volgens de 'nieuwe' NEN 1010/2015 is 100uA stroom met een frequentie van 50Hz door het hart voldoende om fibrilleren te veroorzaken.

Verder... elektrolytische corrosie ontstaat alleen als er een ionenstroom kan lopen. Een wisselstroom met rond hun kernen 'schuddende' elektronen veroorzaakt geen ionenstroom en ook geen elektrolyse en dus ook geen elektrolytische corrosie, andere corrosie kan wel optreden.

Een condensator in de veiligheidsaarde van walstroom naar de aarde van het 230V apparaat op de boot blokkeert elke gelijkstroom en voorkomt dat elektrolytische corrosie optreedt door 'zwerfstromen' in het aardcircuit.

Bij een boordnet van ten hoogste 60V gelijkspanning is geen veiligheidsaarde nodig en zonder die aarde kunnen er ook geen 'zwerfstromen' in het aardcircuit ontstaan.
De opmerking dat het vaker aan de installatie 'aan boord' zal liggen dan aan de installatie 'op de wal' snijdt derhalve hout.
Groeten, Peper.

Peper schreef : Jou afkeer van alles met een spanning hoger dan 48V is mij bekend.
Mits de installatie goed is aangelegd volkomen onterecht als je het mij vraagt.
Ik heb diverse schepen geinstalleerd met spanningen tot wel 6KV en ik kan je verzekeren dat het aantal dodelijke slachtoffers erg meevalt.
Of je alle schadelijke stromen kan neutraliseren met een condensator durf ik niet te zeggen, maar persoonlijk slaap ik een stuk beter bij onmogelijk maken van schadelijke stromen door het verbreken van de verbinding.
Afgezien van de CE eis zie ik ook weinig toegevoegde waarde van het verbinden van de scheepsaarde aan de walaarde.

Peper schreef : Interessante stelling in de context van dit draadje. Het is namelijk juist een (slecht aangelegde) gelijkstroom installatie die voor 99% van de corrosie problemen verantwoordelijk is op een metalen boot.

Ik hoop dat de TS er nog iets van begrijpt.

Vinni

Dat hoop ik ook Vinnie!

@PvO & Erikdejong:
Afgezien van de hoogte van de spanning van het boordnet, dan wel de stroomsoort, de woorden 'goed aangelegd' blijven in alle gevallen terugkeren...
Het lijkt erop dat zij de kern van het probleem vormen, ook voor de TS.
Groeten, Peper.

Er worden in dit draadje een hoop beweringen gedaan.....

Dank voor de interessante discussie.
Ik probeer samen te vatten:

Enkele keer aan de walstroom bij ijzer is geen groot probleem voor alu boot (mogelijk slijten de anodes sneller)

Kern is een goed aangelegd boordnet en net op de wal.

- Er kan altijd rest/zwerfstroom zijn die tot problemen kunnen leiden (problemen = elektrolyse boot en gevaar zwemmers).
- Kans op elektroyse wordt groter bij grootverbruik (bijvoorbeeld boiler).

Meningen over noodzaak scheidingstrafo verschillen. Sommigen zijn van mening dat het moet in alle gevallen (ook wanneer er geen ijzer in de buurt is, ook voor polyester boten), anderen zien het nut niet?

Galvanische isolator wordt als zwendel gezien door een forumlid, ander stelt dat het kan werken als er beperkt van walstroom gebruik wordt gemaakt.

Andere gesuggereerde oplossing (van Rooiedirk), alles via de aardlek/acculader/accu's, en dan een omvormer naar 230v voor beperkt gebruik (bijvoorbeeld gebruik computer).

Er is verschil in scheidingtrafo's (van 100 euro tot 1000 euro). Dit heeft met de wikkelingen te maken. Nog niet helemaal duidelijk is of een goedkope ook geschikt is voor de boot?

Heb ik iets gemist/verkeerd begrepen?

Groet,
Frank Jan

Wat betreft het laatste puntje: ik heb mijn trafo uit de bouw en via marktplaats. Is verplicht voor werken op vochtige plekken.
De mijne heeft een kunststof spatwater en slagvaste behuizing, ringkern trafo, soft start en een automaat op 8 ampère.
Hij was door gebruik in de bouw niet meer zo fraai, maar dat kan mij niet boeien, gaat toch de kist in. Geheel zit aangesloten met de bekende blauwe stekkers en voor incidenteel gebruik kan ik hem uit de loop nemen door simpel de stekker door te pluggen.

Intern in de trafo kast is natuurlijk de aarde draad niet doorverbonden

Oja, werkt alleen als je niet intens gelukkig wordt van de aanblik van een blauw of grijsgroen kastje . Wel een stuk goedkoper

Ik dacht dat het eenvoudig was. Bij een aluminium schip moet van het boordnet alles dubbel-polig zijn uitgevoerd. Ook zijn dubbelpolige schakelaars aan te bevelen.

Dit vereist speciale voorzieningen aan de motor om dit te verwezenlijken. Massa vrij.

Ook opletten bij zaken als een lenspomp die mogelijk via water indirect contact kan maken met het metalen casco.

Dan is er de walstroom. Als de aarde draad verbinding op een of andere manier contact maakt met het casco, dan ligt het casco met anodes verbonden aan alle metalen walvoorzieningen en eventueel ook met de buren.

Gevolg is, het aluminium en anodes offeren zich op.

Ook kan er in de walstroom aansluiting een probleem aanwezig zijn.

Door toepassing van een scheidingstrafo is er een galvanische scheiding tussen de walstroom en het boordnet. De stroom wordt magnetisch overgedragen en niet fysiek via een draadverbinding.

De omvang van de scheidingstrafo wordt bepaald door het vermogen.

De aarde draad speelt hierbij geen rol en moet worden weggelaten.

Er is overigens maar een geringe stroom nodig om aantasting te bewerkstelligen.

Kan mij nog een geval herinneren waarbij een gering isolatie probleem bij het toplicht in de mast tot gevolg had, dat het aluminium van de saildrive deels was weggevreten.

Peper schreef :
Op het voorbeeld hebben we niet lang hoeven wachten

klik