Sonador undercover onder vrouwliefs ZF account:
75 mijls IJsselmeer
Zaterdags kreeg ik een belletje, ”wil je niet meedoen met de 75 mijls?”
“Euh ja natuurlijk” was daarop mijn antwoord.
Geen idee wat ik kon verwachten, of wat er van mij werd verwacht.
Maandags vertrokken we zo rond 8 uur uit Lemmer richting eerste boei.
Er stond een mooi windje!
De Catch me 2.0 liep hard i.c.m. de Gena(r)ker erop, later wakkerde de wind meer aan, en zijn we verder gegaan op de fok.
Sturen!
“Ja afvallen, oploeven, koers houden”.
“Naar de boei toe sturen en niet eromheen.”
“stuur maar eens op de tell tales”
In vergelijking tot onze eigen langkieler, is de Whitbread net een open boot.
Ze reageert zeer snel, heeft niet veel wind nodig om te gaan, maar je moet wel bij de les blijven!
Koers houden!
In tegensteling tot Tjitse, had ik het parcours wel even bekeken, maar niet bestudeerd.
Ik heb wel IJsselmeer gezeild, Markermeer ook, maar altijd van en naar 1 plek.
Een parcours zeilen is hele andere “koek” zeker op wat ruimer water.
Dus ik moest echt even omschakelen van zeilen naar oriëntatiepunten op land, naar zeilen op gevoel en compass.
Tjitse liet even zien dat hij dat ook kan, terwijl hij naar achteren kijkt.
Ik vermoed dat hij gewoon nog een set ogen in zijn achterhoofd heeft.
Het meeste hebben we met de hand gestuurd, alleen af en toe de rug rekken kwam de stuurautomaat in actie.
Door de wind
Toen ik mijn Varianta klaar had, en we gingen voor de 2de keer zeilen met onze eerste boot.
Waaide het een kleine 5bft, we “zeilden” bij lagerwal, en met bolle zeilen.
Overstag gaan lukte destijds gewoon niet, en na die dag heb ik eigenlijk altijd het idee gehad dat als je overstag gaat, dat je dat snel moet doen, dus HOP roer omgooien/smijten, alles aantrekken en weer verder gaan.
Nooit realiserend, dat je het ook gewoon rustig kan doen, en daarbij tijd kan winnen en hoogte kan houden.
Rustig door de wind heen draaien, iets afvallen om snelheid te maken, en doorzeilen.
Waardevolle lessen!
Tegen de tijd dat we richting de Sport D boei gingen, kakte de wind toch wel echt in.
Ik was erg onder de indruk hoe goed de Catch Me 2.0 door kon zeilen, ondanks weinig wind, golfslag, hoog aan de wind, bleef hij het erg goed doen.
Hard werk, maar mooi.
Gefinisht
Het laatste stukje, vond ik eigenlijk het mooiste.
Nog even de gena(r)ker erop, het gevoel van sturen had ik nu een beetje door, de zon ging onder, warme bries, constant 7 knopen richting de laatste boei.
Het was echt genieten!
Richting de haven nog geleerd hoe je op de plotter een lijn kan volgen, kortom een hele steile leer curve de gehele dag.
Ik was bij de spreekwoordelijke stap 1, en Tjitse was al bij stap 5 zo ongeveer.
Hij kent de boot, en de omgeving op zijn duimpje, het was een hele eer om dat van dichtbij te mogen zien, en om van te mogen leren.
Mocht ik ooit de halve zeiler worden die hij is, dan ben ik een tevreden mens!
Een echte zeiler, en een fijne oprechte kerel!
Maar dat hadden jullie vast wel door, nadat hij zo'n mooi roer gebouwd had voor ons.
Volgende doel is de 30 mijls te doen met onze eigen boot!
De smaak is te pakken
Groetjes van Jeroen