KH over het hoofd gezien? Volgens mij heb ik braaf alle tonnetjes gehad, gelukkig geen stickers hoeven plakken. Bedoel je de KG dat ik die niet goed gezien heb? Nee de wind draaide daar als een gek, was aan het afkruizen. Ter info, mijn grootzeil is dan wel groter dan origineel, maar als ik de HA erop heb en niet de G1 heb ik net zoveel oppervlak als de originele uitvoering. De meters zitten alleen op een andere plek en de zeilvorm is anders, dit terzijde.
Goede morgen allemaal overigens, mijn samenvatting voor de geïnteresseerden:
Man wat een top zeildag. Beetje 24 uurs gevoel, erger eigenlijk want daar stuur ik met name. Vermoeid? We zouden toch een toerversie doen? What happend? Simpel, bruiloft de avond ervoor, daar 11 uur weg, over 12-en op de boot en dan alles gelijk zeilklaar gemaakt. Werden een beetje dwaas aangekeken in de haven door een slaperige voorbijganger, deed maar net alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Water tanken hoorde er ook bij.
Maar goed, welke lappen zet je erop als je alles kan verwachten. Hellen wilde graag ook overleven en ik wist dat ik moe zou zijn die ochtend, we hadden de wekker namelijk om 04:00 gezet. De wind was wisselend in de voorspelling, maar in de laatste Harmonie was die O tot ONO 5, met zelfs na 06:00 uur tijdelijk 6 Bft. Dat betekent dus ook vlagen 7. Geen twijfel, keerfok erop in de haven en vast het tweede rif erin gezet. Ziet er een beetje kinderachtig uit als je vertrekt met 4 Bft om 04:30 maar who cares.
Jaap had ik pas verwacht bij het eerste waypoint te zien, hij was zo vroeg dat hij me tegemoet is gekomen en stipt om 05:00 lag te wachten bij de sport C. Zijn competitie gevoel liet om zo vroeg in de ochtend niet in de steek, het was bijna een indring start en minuten vuile wind happen.

De dag zou nog lang duren. Langzaam liep die weg, grrr. Niet dat ik dat niet had verwacht, maar ik wilde de schade beperkt houden. Als het eenmaal onder de 10 knopen zou gaan waaien zou mijn kans komen, zeker op de lager dan halfe windse koersen. Maar goed, zover was het nog lang niet.
Richting de sport B had ik een achterstand van 2,5 minuut op Jaap. Ik kon mijn hoogte goed vasthouden en kwam bij de boei een stuk dichterbij. Toen alleen lopen kloten (pardon) met mijn keerfok. Die kar gaat niet meer heen en weer, gelijk maar een nieuwe besteld. Daarbij had Jaap al het initiatief om zijn rif eruit te halen, zover was ik nog niet. In de vlagen was ze op haar best, dat betekent dat je in de rest verliest. Omgekeerd telt ook, je kan in de vlagen zoveel verliezen dat je net zo goed een rif kan zetten. Een uur twijfel dus, uiteindelijk werd het te gortig en moest er zeil bij. Vrij snel werd het vol tuig. Dat moment hoopte ik pas te hebben als we bezeilde rakken hadden, dan heb ik veel minder werk met top runners etc.
Achterstand liep op naar 1,1 mijl maar de wind zou afnemen bij Hindeloopen en wat ruimen, althans dat was de voorspelling. Wat denk je? Gewoon doorwaaien en hoe. Niet hard, maar wel hard genoeg om in de vlagen goed op te moeten letten. Naar de VF-B dacht ik eraan om de spinaker te zetten, alles lag klaar. De vlagen waren echter zo stevig dat als het mis zou gaan op dat korte rak, ik zomaar weer een mijl of meer zou verliezen terwijl de winst veel kleiner zou zijn. En bovendien Jaap deed ook niets spannends, maar die zat wellicht met zijn voeten omhoog achteruit te kijken wat ik zou doen.
Bij de EZ-A was de achterstand inmiddels rond de 1,5 mijl. Binnen de perken, maar ik wilde het niet meer dan 2 laten worden. Vooralsnog kon ik niks dan gewoon zo hard mogelijk varen. Jaap tussendoor laten weten waar de EL-B lag, hij twijfelde of die de juiste positie had. Was niet bezeild, maar een echt kruisrak was het zeker niet. De wind begon wel wat af te nemen tussendoor, toch stonden er soms nog vervelende kuilen. Echt vaart maken lukte dan ook niet. Mijn antwoord zou dan moeten zijn om wat lager te sturen voor een wat hogere VMG, met vol grootzeil echter wil dat niet. Het was dus op hoogte sturen of een rif erin, ik koos voor het laatste. We waren aan het toeren ten slotte.
Vanaf de EL-B naar Urk had ik weer de hoop de Code zero erbij te kunnen zetten, de wind had daar rond of onder de 10 knopen moeten zijn. Zelfde verhaal, gewoon doorblazen. Bij de UK 10 was de achterstand opgelopen tot boven de 2 mijl. Tot overmaat van ramp ontbeerde ik de lokale kennis van het water rond de Ketelbrug. Wat een draai winden heb je daar zeg. Jaar voer hoger en hoger. Veel te hoog om de boei aan te moeten lopen. Prima, des te meer afstand legt hij af. Tot we halverwege waren. Voilà, 40 graden omhoog, 30 graden afvallen. Vlaag 4 Bft, even windstil. Jaap is gerond en wij komen nauwelijks dichterbij de boei. Gelukkig zette hij geen spinaker, dat gaf moed.
Uit mijn hoofd liep het tegen 14:30 en waren we de boei rond. Spinaker lag klaar maar wat gebeurde er. Diezelfde wind shifts op de heen weg naar de ton, heb je ook als je ervan af vaart. Hellen is er wel maar veel doet de stuurautomaat. Dat kan die niet, en ik heb nog het een en ander klaar te leggen voor de code zero. Dan maar eerst een mijtte wegvaren van de brug. Na een mijl keek ik Hellen aan en dacht ik, weet je .... ik neem een rakje rust. We gaan lunchen.
Zo gezegd zo gedaan. Boom in de HA, automaat erop en gewoon laten lopen. Zoals ik had gehoopt en verwacht was de achterstand bij de Sport E geslonken naar 1,3 mijl. De wind was ook rond of onder de 10 knopen. Richting de EZ-3 was daar nog minder van over, ik meen een halve mijl. Wat Jaap daar deed weet ik niet, ik had het vermoeden dat hij de hoogte niet kon pakken bij de kardinalen en ik door een shift net wel. Hierdoor liep ik op dat korte stukje fors in.
En toen werd het feest. Bakstag windje of iets hoger, zeker minder dan 10 knopen. Geen twijfel, ons monster gaat erop. Altijd spannend de eerste keer van het jaar. Zit alles goed, boom in de juiste stand, tacklijn goed, toprunners op spanning, schoten niet ergens binnendoor etc. Baf, uitgerold en vol. Van die achterstand was in no time iets over, zo lagen we ernaast en ervoor. Een loefduel lag op de loer, Jaap blijft een wedstrijdzeiler, maar met een glimlach en een groet werden we nagekeken.
Een achterstand van dik 2 mijl werd snel een voorsprong. Toen had ik een beetje mazzel. Net na de EZC draaide de wind steeds een beetje mee terwijl we aan het afkruien waren. Met amper een briesje bleven we tussen de 3 en 4 knopen lopen. Ook soms 2 maar dat is een stuurfout, sorry! De mazzel bleef, na de KG kon ik nog net aan het monster erop houden. Wel spannend, want er kwamen valwinden uit de bui stukken verderop. geen storm, maar als je steady 6 knopen wind hebt en opeens komt er 14 binnen met dat ding erop ben ik de sjaak. Zeker op maximale hoogte aan de wind.
De wind groeide en groeide, ik zei net voor de sport D dat de code zero eraf moest. Precies op het moment dat de sla en macaroni naar buiten kwam. Wind weer weg dus laten staan, toch weer niet, toch weer wel. Hellen is niet gek, doe jij je ding dacht ze, ik ga eten. Net toen ze weer binnen was om water voor de afwas op te zetten vroeg ze wat het zou worden. Dan weer schuin, dan weer niet .....
Van de sport D naar de Sport C was helemaal het einde. We konden afvallen tot het punt dat de code zero nog net goed trekt. De wind groeide naar soms wel een knoopje of 12-14 in vlagen. Zonder windmeter kan ik dat alleen zeggen vanuit de snelheid die soms ver boven de 6 tot bijna 7 knopen was op een ruime koers. Sport C net niet bezeild, en net te laat om onder de 14 uur te blijven. Ons eigenlijke doel van de dag. Gelukkig, want de volgende keer is dat zeker mogelijk.
Les van de dag:
- Non stop is na een korte nacht echt vermoeiend en zelfs zwaar als het doorwaait. Al zeg ik het zelf. We waren samen, maar zeilen doe ik toch voornamelijk alleen. En dat voel ik vandaag.
- Het helpt om tegelijk met iemand anders op de baan te zijn, zeker als je in de buurt bent van elkaar.
Waar zit de winst voor een volgende keer, open deuren dus:
- Zonder windstilte gaat iedereen sneller, ook wij.
- Spinaker erop waar het kan, gaat het fout dan maar fout
- Keerfok kar laten maken
Hellen heeft zich heerlijk vermaakt zegt ze, wat haar betreft mag het nog een keertje. De ochtend was het wat heftig in de achterhut, maar voor de rest prima dag. Dat smaakt dus naar meer.
Groet Hellen en Michel