Als we met een raket naar de maan kunnen zou ik ook graag weten hoe het komt dat er steeds blazen op mijn boot komen
![:) :)](/media/kunena/emoticons/smile.png)
.
Het gehele verhaal van de verschillende vormen corrosie is echter niet echt simpel te noemen. Feit is wel dat het staal onder de blaas totaal niet door 'roest' aangetast is.
Volgend interessant artikel hierover legt uit op pagina 8:
www.swzonline.nl/system/files/archive//195702.pdf
Het gevolg van overbescherming is:
a. Waterstof gasontwikkeling op het ijzeren oppervlak en loogvorming,
waardoor de verflaag wordt afgedrukt en opgelost (zodat we ook
onze antifoulingverf kwijt raken en
dus sterke aangroeiïng krijgen).
Aangezien de electronenstromen steeds de makkelijkste weg kiezen lijkt het dan ook logisch dat de blazen steeds op exact dezelfde plaats ontstaan.
Men zou dus kunnen veronderstellen dat overbescherming ervoor zorgt dat het staal op iedere keer dezelfde plaats electronen uitstoot,hierdoor gas ontwikkelt die de verf wegdrukt en een blaas vormt. Waarna het zeewater de kans krijgt om door de verflagen heen de blaas te vullen?
Dus een blaas, gevuld met vocht, doch geen corrosie, op steeds dezelfde plaats, ongeacht of het staal volgens de voorschriften gestraal en geschilderd is?
Maandag ga ik terug langs op de boot, ik zal dan enkele foto's nemen van het ows, een blaas eens nader onderzoeken, zodat er zeker juiste info is. Idem voor de anodes, ik had voor het seizoen 2 nieuwe gemonteerd, benieuwd hoezeer deze aangetast zijn, dat is mss ook een indicatie.
Moest het probleem hierdoor ontstaan, dan is de volgende vraag wat de oorzaak ervan is? Overbescherming? Lekstroom? Meten dan maar?
We hebben inderdaad geen galvanische scheiding, eigenlijk omdat er lijkt mij geen rechtstreekse verbinding is tussen de aarding van de wal en de romp van het schip. Misschien is dit een verkeerde gedachtengang?