Onderwerp: Je grootste blunder?

meer Duitse landvast rond t IJsselmeer

afgelopen weekend:
zondag middag kakte de wind in, de spi erop!
niet dus, tijdens het hijsen van de fok, de dag ervoor, had ik de fok kennelijk gehesen met de fokkeval over de spival
boven in zag je de spival keurig tussen de voorstag en de fokkeval zitten
oke, fok omlaag, spival doorhalen, fok omhoog, en de spi erop

om een beetje op koers te blijven, een paar x een gijp, boom omzetten, spi naar de andere kant
rond 2 uur begon het lekker te waaien, we tikken zelfs de 6,5 knoop aan
bij de haven aangekomen, spi eraf
loefschoot los, de schoot glijdt door de bek van de boom, en de spi verdwijnt achter het grootzeil,
niet dus, de schoten zitten gewoon met een paalsteek, tijdens de laatste gijp had ik de bek in de lus van de knoop gepikt
ik heb geluk, net een dikke vlaag
de bek wil niet open, omdat er spanning op staat, de knoop wil er uiteraard niet uit
afijn, spi omlaag geworsteld, jachthaven in

na het weekend halen we altijd de fok eraf, ik heb teveel kapot zien waaien
voor te rollen gooi ik de valstopper los
iedereen met een rolfok snapt al wat er gaat gebeuren
ik rol de fok uit en trek hem omlaag
niet dus, bovenin is de val uiteraard meegedraaid
de boel zit muurvast
na een poosje pielen uiteraard die fok omlaag gekregen

ach, het hoort er allemaal bij, denk ik, ik heb nog een heel lijstje van dit soort stomme dingen
ton

Eerlijkheidshalve mag ik ook een melden:

Afgelopen zondag na een nachtje ankeren bij Blocq koers gezet richting thuishaven Hoorn.
Met een rustig bakstagwindje beetje dobberen in de zon kreeg ik het lumineuze idee om al varende de log-gever terug te plaatsen. Deze had ik nog niet terug gezet nadat de boot op de kant had gestaan.
De handeling heb ik al talloze keren uitgevoerd, echter veilig in de haven.
Met boot vast aan de landvasten.
En zonder golfslag.

Voortvaerend begon ik de klus met een aantal keren 'droog oefenen', want het blijft toch altijd een spannend moment om expres een straal water de boot binnen te laten om vervolgens de gever in het gat te drukken. Met de afdekdop links en de gever rechts een paar bewegingen gemaakt en toen maar de real deal. Echter gleed m'n linkerhand constant weg door de vettigheid van zonnebrand, dus het duurde even voordat de dop los was. Al snel kwam er water naar binnen en al draaiende steeds meer, nog zonder dat de dop eraf was. 'Duurt wel lang' dacht ik nog, 'dat wordt dweilen' dacht ik nog.

Op een gegeven moment kwam de dop eraf en HAAATS! daar kwam het water naar binnen. Liters tegelijk.
Snel de gever erin....past niet! 'Hoezo past dit niet?!' en natuurlijk kwamen er op dat moment golven langs, wat de coördinatie zeker niet ten goed kwam. Na een aantal seconden die als minuten voort leken te stromen kreeg ik met een lichte paniek (ik zit midden op het meer, dit gaat me niet gebeuren!) en de gever onder een hoek toch het ding in z'n hokje. Snel vastdraaien met zonnebrandvingers en rustig ademhalen. Daarna de de dweil en de puts gepakt om een goed aantal liters uit de bilge te dweilen. Het was sowieso warm, maar een beetje extra zweet kwam er wel even bij kijken.

Note to self: nooit meer al varende een log eruit halen of terugplaatsen.

paar weken geleden nog gedaan hoor, zo'n beetje op dezelfde plek op het markermeer.
Geen probleem gehad daarmee eigenlijk. Zou het zo weer doen.

Ach, en als het echt mis gaat heeft de knrm ook nog wat te doen..
Of een berger

In het kader van de grootste blunder wordt ik getriggered door een topic elders op ZF over MOB.

Ik realiseer me nu ik terug ben van vier dagen zeilen met vrouw en kind dat mijn grootste blunder is dat ik niet rustig blijf in 'stressvolle situaties'. Wat ik daarmee bedoel is dat in plaats van rustig naar het anker te lopen (nadat de motor leek opgeblazen en ik de zeilen omlaag had), ik naar de boeg rende en bijna viel.

Mijn hele leven zeil ik maar heb mijn zeilen bijna geheel zelf aangeleerd. Op een of andere manier is er bij mij ingeslopen dat ik dacht dat snel lieren, snel zeilen omlaag halen, alles snel snel de juiste manieren is. (Dat zie je ze toch ook op tv doen...).
Hierdoor merk ik, realiseer ik me nu, dat ik een veel groter risico loop op fouten. Het kwartje viel echt toen ik tijdens mijn sprint naar het anker bijna voluit op mijn plaat viel en bedacht dat ik daardoor zomaar over boord had kunnen donderen of een flinke hoofdwond had kunnen oplopen.

Dit is dan wel niet een blunder zoals de vorige posts, maar ik wilde m toch wel even kwijt. Ik ga hier in elk geval mee aan de slag.

Meestal staat zeilen gelijk aan onthaasten. Fietsen gaat sneller zeg ik wel eens schertsend. Er zijn best wel situaties waarbij je een beetje op moet schieten om jezelf niet in problemen te brengen, maar in veruit de meeste gevallen is er tijd zat om zaken rustig te doen. Wat daarbij helpt is om vooruit te denken. Hoe ga ik straks aanleggen? Wat doe ik als het de eerste keer niet lukt? Kan ik nu al de fenders en de landvasten klaarleggen? Dat soort zaken. Je partner en vooral je kroost zijn je dankbaar als je de rust zelf blijft als het niet helemaal gaat zoals je bedacht had. Ook al ben je zelf zo onzeker als wat, straal uit dat je alles helemaal onder controle hebt. Maak een extra rondje en dan komt die controle vanzelf.

jaren geleden hadden we de nacht geankerd onder vlieland en smorgens zouden we naar terschelling vertrekken. anker opgehaald en de geul ingedraaid richting de haven van vlieland om te tanken.
vlak voor de haven met een behoorlijk restje ebstroom valt de motor uit, tank leeg , dus het anker weer overboord en overhevelen uit de reserve tank en toen maar weer ontluchten.
vrouwlief zat buiten te pompen en roept ineens naar binnen "er komt een schip recht op ons af met een bloedgang" ik zit met kop en kont in de motorruimte en kijk over de rand naar buiten wat er gebeurd. er kwam inderdaad een boot recht op ons af en roep nog tegen mn vrouw ik hoop dat die gek ons ziet. kijk dan die mafkees vaart met een gehesen ankerbal, wat een idioot zeg....... toen viel ineens het kwartje. ons anker had het niet gehouden hahaha

b100 schreef : kijk dat is de juiste instelling, altijd ervanuit gaan dat het aan een ander ligt doe ik zelf ook sltijd. Blijft wel altijd vervelend op het moment dat je je realiseert dat het toch aan jezelf ligt....

ilCigno schreef :
Het is niet zo dat ik onzeker ben, de volgorde van handelingen zit na al die keren wel in mn hoofd, ook wel redelijk bij zeldzame situaties. Om maar het incident weer even aan te halen van mijn motorpech (althans dat dacht ik) tijdens zeilen omlaag halen bij 5bft voor Hoorn. Ik bond het grootzeil eerst goed op, liet mijn vrouw motor in neutraal zetten en keek of er geen boot op ons af kwam, checkte de diepte en gooide daarna het anker uit.
Het punt is dat ik dat allemaal zo snel deed dat ik bijna viel, dat de ankerlijn nog bijna in de knoop kwam en het geen rust op mn vrouw uitstraalde. Die bleef gelukkig wel kalm en kind sliep door dit alles heen op de kajuitbank.
Als ik rustig was gebleven had ik dat anker vast sneller uit gehad en met minder kans op knopen en vingers tussen lijnen

Edit: maar Il Cigno bedankt voor de tips, daar kan ik wel wat mee.

Ja waarom vertel ik het hier.. mn familie vind het altijd een mooi verhaal. Misschien jullie ook wel.

Vaar sinds 1994 als kapitein op de koopvaardij, maar de groeiende papierberg begint me enorm te storen.
Vorig jaar tijdens een reis van Brazilie naar Dubai met ettelijke aanloophavens krijg ik een "brain wave".
Ik koop een zeilboot en ga weer eens echt varen! Flikker die electronische rommel overboord en back to basic.

Dus ik zoek op internet en word verliefd op een stalen langskieler.
Moet wel even een koppeling (motor-schroefas) vervangen worden maar daar is de prijs ook naar..
Bel mn zoon... "niets tegen mama zeggen", ga eens kijken. Let hier op en daar op.
Gewoon doen, ik koop die boot.

Mn vrouw, niet echt enthousiast (zacht uitgedrukt), manlief 4 maanden weg op zee en koopt een boot! Daar wil ze iig niets mee te maken hebben!

Affijn, thuis gekomen na mn zeereis, boot bekijken, zelf met zoonlief koppeling eruit en nieuwe erin, Natuurlijk gevolg...weekje plat met rugpijn na op stalen spanten achter de motor te liggen sleutelen.
Wat is dat krap vergeleken met die praam waar ik normaal op vaar!
Uiteindelijk na succesvol ombouwen,Komt mn vrouw ook maar eens kijken, wauw.. ze vind het helemaal top. Knus etc etc

Mn plan om solo via Hoek van Holland naar Ijmuiden (om in thuishaven Nijkerk te komen) te zeilen viel in duigen, vrouw en dochter moesten mee!
Na enig, tevergeefs tegen te pruttelen ging ik overstag. Ze mogen mee.
Maandagmorgen vroeg vertrek, havenmeester te Dordt zegt nog.. zou je dat wel doen? Die boot heeft 4 jaar niet gevaren!
Wat nou! zitten toch zeilen op!
We zijn de Hoek nog niet uit en we beginnen te stuiteren op Noordelijke wind en zeegang.
Vrouw en dochter zeeziek in de kuip en sommeerden mij de motor te starten en naar Scheveningen te stomen..
Tja.. kan je wel kapitein op je bootje zijn... tegen vrouw en dochter kan ik niet op.

Dus start de motor en haal de zeilen in.
Na 10 minuten begon het gedonder al.. motor kakt in. Brandstof filter dicht.
Wat wil je na 4 jaar stilliggen van het schip.

Wat te doen.. doorvaren (zeilen) was geen optie volgens mn vrouw en dochter..we schoten weinig op tegen wind en stroom.
Dus rechtsomkeert naar Hoek van Holland.. op het zeiltje de waterweg opvaren richting.. ?
Met 2 a 3 knopen wist ik tot de oude maas te komen. Ondertussen al 23.00 uur savonds.
Toen viel de wind helemaal weg..
Havendienst maar gebeld en die hebben me tot Schiedam gesleept TNX!!

Om een lang verhaal kort te maken.
Blunder: Boot lang stil gelegen. Tank leeg en schoonmaken.
Extra filters mee.
En vrouwlief thuislaten hahaha

gisteren met de Pluis
lekker de spi erop
wat staat dat ding raar?
gehesen aan 1 van de ogen van het onderlijk...
ton

Gisteren:

Aangekomen in Stellendam boot geparkeerd, zoonlief met opstapper gaat de boot weer terug naar Medemblik
brengen.
Opstapper opgehaald bij de bushalte met mijn zoons auto.

Ze zijn uitgestapt op het haventerrein en ik ben gelijk doorgereden, kreeg een seintje van de auto
key missing.

Maar ik dacht zeker te weten dat de sleutel diep in mijn tas lag, melding hield op.

Tank bijna leeg dus effe tanken, keurig betaald en neem weer plaats in de auto, key missing tut tut
goed kijk in mijn tas niets, hele auto overhoop gehaald niets.

Ga naar de pomphouder en zeg ik krijg die auto hier niet weg, we hebben toen met het personeel
de auto willen wegduwen maar ging gelijk in het stuurslot.

Met de stand van de voorwielen ging de auto zowel de entree van het pompstation blokkeren of de toerit.

Dus maar weer teruggeduwd naar de pomp, zoonlief opgebeld en jawel die had de sleutel aan boord van de boot liggen .

Dat kostte hem een taxiritje van 40 euro

Moraal van dit verhaal, een waardeloze uitvinding zón draadloos sleutel systeem.

Vroeg aan de pomphouder komt dit vaker voor, nee was het antwoord zoiets had hij nog niet meegemaakt

Kapiteinhoho

Kapiteinhaha

Sunergon schreef :
Daarom hebben ze op de koopvaardij tegenwoordig een reisvoorbereiding systeem en ook machinisten aan boord;)

Douwe:
hahaha precies!
En daarom vind ik zeilen zo leuk

Even geen ISM geneuzel.

Ter info.. ik heb ooit met onze ISM manager/superintendent zijn net aangekochte zeilboot opgehaald.
En die reis was aaneenschakeling van slechte reisvoorbereiding, ik stapte net voor vertrek aan boord.
Dus we kunnen wel stellen "bij de loodgieter lekt het dak thuis"

@Sunergon:

Als een vrouw aan boord niet redelijkerwijs te voorkomen is, rekening houdend met het feit dat "redelijkerwijs" een andere interpretatie kent onder de geslachten, zijn er als man twee zaken te regelen als hij de zeilsport wil introduceren:

1) Koop de boot die je vrouw mooi vind. Alle onredelijke concessies die jij vind dat je daar voor moet doen verbleken op het moment dat zij besluit dat het "jouw" boot is en dat het een onding is.

2) Als je een mooie blonde in de disco tegenkwam toen je nog op vrijersvoeten was, stapte je ook niet op haar af om haar te vertellen dat je scheten laat in je slaap en je bij opwinding het niet zo lang volhoud in bed. Nee je moet je dame eerst verliefd laten worden op het varen en het zeilen. Tot die tijd spreek je niet over eventuele concessies die er gedaan moeten worden.

boarderbas schreef :
Lukt dat een beetje Sebastiaan?

Boarderbas:

Hahaha.
Dank voor het advies.

boarderbas schreef :

Niet ? Als ik aan de babbel kom , zeg ik altijd sorry maar jij lijkt me zo'n one night stand liefhebber waar je na een wilde nacht nooit meer iets hoort.........

Meestal is het antwoord : nee echt niet dat zou ik nooit doen

Loop vervolgens weg en zeg , wat jammer nou weer





Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

It Paradyske schreef :
Ja....en nee....

Je kent het verhaal al


Ter uitleg, want eigenlijk een blunder van mijzelf: Ik kwam It Paradyske tegen in de houtribsluis, beiden met bestemming zuid-markermeer. Prachtig weer, rustig windje, aanvankelijk zo'n 80 AWA. De derde keer dat mijn lief mee is op de boo. Ik hijs de grote genua en het grootzeil, zet de boot op de stuurtruus, en bekommer mij om zaken als ontkurken, goed gezelschap en wat snacks.
Hoewel dat in goede aarde valt, begint mijn lef te vragen wat dat blauwe ding op de It Paradyske is en ik leg haar uit dat dat "smurfenzeil" een gennaker is.

-ah, ok

Na een paar slokjes en een stilte

-en wij hebben ook zo'n ding?

Ik leg uit dat ik een Spinnaker heb. Een vergelijkbaar zeil maar dat om die te zetten er een hoop onrust gemaakt moet worden.

-ah, ok...

Na nog wat keuvelen en enkele blikken achterom

-Hij haalt ons toch niet in met dat ding hè?

Nee schatje, over mijn lijk. Er volgen nog 10 minuten waarin de blik toch steeds naar dat blauwe ding afdwaalt.

-Ik zit lekker hoor, daar niet van...maar is zeilen met een spinnaker niet gewoon veel spannender en leuker?

Een minuut of 3 later varen we hoog reachend met de grote spi naar bestemming. Mijn lief blijft achterom kijken en op het moment dat de blauwe gennaker over de horizon verdwijnt kijkt ze me zielsgelukkig aan...

Toch lag ik al in Amsterdam Marina voor jij voorbij kwam, dus heb ik je toch ingehaald?

boarderbas schreef :
En zo ontaardt een rustig romantisch zeiltochtje toch weer in een race...

plusfast schreef :

...vaarvan de aanstichting uit onverwachte hoek kwam ja!


@It Paradyske, we zagen je inderdaad ons "inhalen" vanaf het terras in Durgerdam

Heel verstandig met een vriendin die het zeilen nog moet leren en leukvinden!
Mijn vriendin vindt koken onderweg ook prima.