Welkom  

   

Mijn Menu  

   

What's Up  

za mei 18 @12:00AM
ZF Pinkstertrip 2024
   

Wedstrijd  

Geen evenementen
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
Welkom, Gasten

Onderwerp: storm op het ijsselmeer een mooi verhaal

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 18 jan 2018 13:16 #908930

  • peter1
  • peter1's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 5918
vind het leuk verhaal.. zag het op internet


Stormwaarschuwing 99


Telkens als er een code geel, oranje of zelfs rood wordt gegeven vanwege een naderende storm, denk ik terug aan die ene keer op het IJsselmeer op 7 juni 1997. Stormwaarschuwing 99.
Mijn vader had net zijn kajuitjacht gekocht, een Albin Vega. Dat is 27 voet Scandinavische degelijkheid. De laatste paar jaar zeilde ik niet niet zoveel meer. Golfsurfen en het aanstaande studentenleven trokken mijn aandacht. Maar een uitnodiging van mijn vader om samen een paar dagen met zijn nieuwe boot over het IJsselmeer te zwerven sloeg ik niet af. Vanaf Muiden via Hoorn zetten we koers richting Hindeloopen. Het was zomers. Onderweg verdiepte ik mij in het kaartlezen en de verschillende apparatuur zoals zijn marifoon en GPS. Omdat we uit hetzelfde hout zijn gesneden communiceren wij vrijwel niet aan boord. We voelen elkaar als geen ander aan. Dat maakt dat we hele stukken niets hoefden te zeggen. Comfortabele stiltes noem ik het.
Einde van de middag kwamen we aan in Hindeloopen. We openen een biertje en genieten nog van de warme zon in de kuip. Achteraf gezien was het misschien wel een cliché moment. Het was precies zoals een vader-zoon moment moet zijn. Bijna ongeloofwaardig.
Als we na een hapje eten over de dijk lopen staat in een of andere galerie een vroeg twintigste eeuws schilderij van het IJsselmeer, dat toen nog de Zuiderzee heette. Het tafereel schetst een stormachtige zee die met woeste koppen op de dijk van Hindeloopen beukt. Dramatisch en sterk overdreven, althans dat vind ik.
irritante IJsselmeer-vliegjes
De volgende dag staat er geen wind. Maar ‘time is on our side’ dus zeilen we met een slakkengang naar Enkhuizen. De GPS berekend onze ETA en we zullen er pas rond half zeven zijn. Het is warm en benauwd. En ik maak voor het eerst kennis met die irritante IJsselmeer-vliegjes. Omdat we toch maar 1 tot 2 knopen varen en ik mijn zwembroek al aanheb, zwem ik een stukje achter de boot aan. De watertemperatuur is met 20 graden aangenaam. Als ik weer aan boord klim, klinkt het inmiddels vertrouwde weerbericht van Centrale Meldpost IJsselmeer.
“Alle schepen, alle schepen. Dit is Centrale meldpost IJsselmeer,” begint een mevrouw door de marifoon. We luisteren met een half oor, maar als ze ‘Stormwaarschuwing 99’ zegt, heeft ze onze volledige aandacht. “Windkracht 10 tot 11 met vlagen orkaankracht”. We kijken elkaar ongeloofwaardig aan. Zitten we hier in onze zwembroek met windkracht niks op een benauwde zaterdag midden op het IJsselmeer.
We leggen de vesten en lifelines klaar
“Dit kan niet waar zijn” zeg ik half vragend tegen mijn vader. Hij vindt het ook ongeloofwaardig, maar vrijwel direct wordt het bericht herhaald. En ze blijven het herhalen. Non-stop! “Laten we ons toch maar voorbereiden.”
We leggen de vesten en lifelines klaar en hijsen onszelf in de zeilpakken. De broek plakt aan mijn blote benen en zwembroek. Een snelle berekening leert dat zowel Hindeloopen als Enkhuizen de dichtsbijzijnde havens zijn. We zitten dus midden op het IJsselmeer. Mijn vader legt nogmaals uit hoe de marifoon werkt. Just in case en zetten ‘m op kanaal 16. We reven het grootzeil maximaal maar varen voorlopig nog door op de genua. Wel zetten we het onderste kajuitluikje in de kajuitopening zodat er geen water in de boot kan lopen. Dan gaat de Sony CM-H333 mobiele telefoon af. Mijn vriendin belt in paniek. “Het gaat stormen! Het is code rood!” Ik zeg dat we het weten en op moet hangen omdat we midden in de voorbereiding zitten.
Dit had ik nog nooit gezien. De horizon kleurde gitzwart.
Achteraf gezien kun je betwisten of je niet alles had moeten strijken, maar het nieuwsbericht in combinatie met het huidige weer was zo’n groot contrast dat toornde aan de geloofwaardigheid van de Centrale Meldpost en het KNMI. Terwijl mijn vader op het voordek bezig is met de stormfok kijk ik naar het zuidwesten, de richting waar de voorspelde storm vandaan moet komen. “Pap. Kijk daar!” roep ik met een vleugje paniek.
Dit had ik nog nooit gezien. De horizon kleurde gitzwart. Snel laten we de genua zakken en hijsen we de stormfok. Terwijl mijn vader de schoot aan wilt slaan komt de eerste windstoot. De wind rukt het voorzeil uit zijn handen en we slaan direct om. Hij schiet met zijn benen door de zeereling in het water en hangt aan zijn armen. We kijken elkaar aan. Een blik die ik niet snel meer zou vergeten. Een blik die over en weer meerdere zinnen sprak: “What the fuck!” “Laat het zeil maar zitten” “Ik kan niet helpen.” “Blijf maar aan het roer, ik red me wel.”
Het besef van tijd ben ik direct kwijt. Wat ik nog weet is dat het even duurde voordat de golven op dreef kwamen. Eerst was er die muur van wind en waarschijnlijk na een halve minuut of een minuut de golfslag. Hoog en steil. Het maakt het nog moeilijker voor mijn vader om terug te komen. ‘Hij heeft een vest aan en het water is 20 graden. We zitten niet op zee. In het ergste geval pikken ze hem op in de buurt van Makkum.’ Het is bizar welke opties en kansberekeningen door je hoofd schieten.
De boot wordt door de golven opgetild om op de top van de golf platgedrukt te worden. Zó plat dat de uiteinden van de zalingen het water raken. Ik heb het niet door, maar ik sta inmiddels op de rugleuningen in de kuip. In het dal van de golf komt de boot weer recht om vervolgens weer plat geslagen te worden.Het is een bizar ritme waar we al snel aan wennen. Maar dat het ernstig is, staat buiten kijf.
Gelukkig vindt mijn vader al klauterend zijn weg terug naar de kuip. Na zo’n tien minuten zijn we aan de nieuwe situatie gewend. Zover dat kan. We hebben de boot redelijke onder controle en er heerst geen paniek, afgezien van een zekere spanning. Zeg maar witte knokkels om de helmstok. De top van de mast slaat hevig heen en weer. Ik ben bang dat ie misschien wel afbreekt. Of dat op z’n minst de windex, het toplicht en de antenne afbreken. Maar dat viel mee. Alleen het toplicht wordt ergens in de storm gekatapulteerd.
Een koude rilling loopt over mijn rug.
De storm is oorverdovend. Het helpt ook niet dat de stormfok zonder schoot klappert. Een meeuw vliegt achterstevoren voorbij. De storm is te sterk voor hem. Het werkt op mijn lachspieren. Maar dat is van korte duur. Over kanaal 16 komen de eerste berichten binnen. Den Helder Rescue is in gesprek met de Watersport. Het duurt even voordat ik begrijp dat ‘de Watersport’ de naam is van de reddingsboot uit Enkhuizen. “We hebben melding gekregen van een schip met vier opvarenden die zijn omgeslagen.” De coordinaten worden doorgegeven en de Watersport bevestigd ‘Wij gaan ter plaatse’. Meteen komt er een andere reddingsboot door. “Wij zien hier een omgeslagen boot maar geen opvarenden. Er drijven wel reddingsvesten, waaronder een paar kindervesten.” Een koude rilling loopt over mijn rug.
Er worden meer verlaten boten gevonden. En net als je denkt dat het niet bizarder kan, komt de melding of alle reddingsboten willen uitkijken naar een vermiste parachutist. Hij was boven Zeeland gesprongen, maar vermoedelijk ergens in de buurt van de afsluitdijk geland of neergestort. Intussen slaat om ons heen de bliksem in. Dit is het enige waarvoor ik echt bang ben. Het zicht is zo’n 50 meter waardoor alle flitsen vlakbij lijken.
Na zo’n 25 minuten neemt de ergste wind af. Het is nu zo’n 40 knopen wind. Een ‘gewone’ windkracht acht. We merken het meteen. De boot is weer bestuurbaar en slaat niet meer om. We kijken op de GPS en zien hoe we zijn verlijerd.
Het zicht verbeterd. We blijken de enige boot in de wijde omtrek. De zon laat zich langzaam zien, het IJsselmeer kleurt weer groen en ‘famous Dutch skies’ met Rembrandt wolkjes vliegen door de lucht. We hervatten de koers naar Enkhuizen en maken ons klaar voor een eerste overstag van die dag. Ik sta nog steeds aan het roer en de motor loopt ook nog steeds. Al draaiende door de wind slaat de Vega zich een weg door de grote golven. Het is spectaculair en een stuk minder grimmig. Dit is een piece of cake en ik kan ervan genieten.
Als we uiteindelijk rond een uur of zes aankomen in Enkhuizen is de wind weer helemaal gaan liggen. We strijken de zeilen en varen rustig de haven binnen. We zijn de enige boot die de haven aanloopt. Mensen kijken ons meelevend aan vanaf hun boot of de steiger. Voor het eerst ben ik toch een beetje van mijn stuk gebracht en zeg tegen mijn vader: “Ze mogen best even klappen hoor.” Ik denk terug aan het schilderij uit Hindeloopen. Dat was een stuk realistischer dan ik gisteren nog dacht.
Ik ben de storm, en de windstilte.
Laatst bewerkt: 18 jan 2018 13:17 door peter1.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 18 jan 2018 14:43 #908956

  • ErikSnel
  • ErikSnel's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 7029
Mooi verhaal, dan zie je maar weer dat je het IJsselmeer niet te licht moet opvatten!
Team Zeilersforum.nl

“One impossible thing at a time” - Jean Juc Picard

Leukothea, Seahorse, 30m schoener, Defender 27. Friendship 28, Victoire 34 en nu Sigma 41 Star of Earendil
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 18 jan 2018 14:52 #908962

  • TuuLeVi
  • TuuLeVi's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 5909

wijze scheepjes die Vega's
S&S #2042 1/2ton 1973
1e eigenaar Rauno Aaltonen: "... as my daughter is called Tuulevi, meaning a light wind. The word tuulee is a verb meaning the wind blows. Tuulevi is a dialect word meaning a very light blow."
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 18 jan 2018 15:41 #908975

  • Calidris
  • Calidris's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 26718
Als aanvulling op het verhaal van Peter1 mijn ooggetuigen verslag.

Ik was die dag 7 juni 1997 (=zwarte zaterdag) bemanning op de reddingboot Watersport. De Watersport was spiksplinternieuw en lag nog maar kort op het station.
We hadden die ochtend een actie op de zuid waarbij we op ongelukkiger wijze iets van een kampeertent in de waterjet gedraaid hadden. Alles zet muurvast. Na het hulpbehoevende jacht afgeleverd te hebben op 1 jet was de enige oplossing om de reddingboot droog te zetten met de kraan in de jachthaven.
Het koste ons veel moeite om de versmolten restanten uit de jetas te zagen. Mijn collega en ik liggend in een overlevingspak onder de boot bij 25 graden.
Na enorm veel geklooi met messen, zagen etc. en tijd alles weer in orde en weer te water. We wilden net gaan proefvaren toen de kustwacht contact op nam of we standby wilde gaan liggen vanwege de weersituatie. Bij ons was het nog rustig zomerweer.
Gedurende de actie hadden we al wel op de marifoon al het noodverkeer horen aankomen vanuit het zuidwesten.
We lagen ongeveer 1/4 mijl NO van het Krabbersgat te wachten wat ging komen. De marifoon gilde ons om oren op kanaal 16. Iedereen wachte gespannen af.
De lucht gaf al zeer duidelijk kenmerken van onweerswolken en ander ongerief.
liggend voor het krabbersgat kwam er letterlijk een enorme muur van slagregen en wind op ons af. Niemand wist nog hoe de boot zou reageren, dat moment was snel voorbij.
We zaten achter de ramen van het stuurhuis, waardoor het voor ons wel een filmvertoning leek.
Een heksenketel of kookpot is de enige omschrijving van wat we zagen en voelden. Binnen no time wisten we niet op welke noodoproep we nu moesten reageren, een enorme radio chaos. uiteindelijk kies je wat en we brachten 4 jongens binnen vanuit een omgeslagen open boot. Na pakweg 3 kwartier tot een uur was alles voorbij.
Vanwege onduidelijke meldingen zijn we nog uren aan het zoeken geweest op de zuid naar opvarenden, die, naar later bleek, al gered waren maar nooit gemeld. Het schip dreef n.l. wel stuurloos en gehavend rond, je gaat dan aan de ergste dingen denken.
Helaas is er wel een dame overboord geslagen die een grootzeil aan het bergen was. de wind kwam er onder en ze werd gelanceerd.

zaterdag 7 juni 1997, een dag om niet te vergeten.
Actieve & handige vrijwilligers gezocht: www.palingaak.nl/

ZF informatie kanaal Telegram: t.me/zeilersforum

Kwaliteit kost geld, geen kwaliteit kost vaak het dubbele.
Laatst bewerkt: 18 jan 2018 16:56 door Calidris.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 18 jan 2018 16:43 #909010

  • peter1
  • peter1's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 5918
ik snap die welverdiende ridderorde nu helemaal ! vond het al een bijzonder verhaal , nu helemaal.
ik las ergens dat die beruchte dag er ook mensen zijn omgekomen op het IJsselmeer.

Werkelijk een zwarte zaterdag die 7 juni 1997.

mooi filmpje van die albin vega
Ik ben de storm, en de windstilte.
Laatst bewerkt: 18 jan 2018 17:10 door peter1.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 18 jan 2018 20:15 #909078

  • holrobert
  • holrobert's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 2767
Was die dag aan het prive-lesgeven op een jacht vanuit Stavoren: waren op tijd binnen maar gingen nog van de meldsteiger naar de toegewezen box: al te laat, inschattingsfout. Onderweg naar die box hoorden we een gebulder aankomen over het IJsselmeer. De eigenaar van de boot stapt achter het wiel weg: doe jij het maar. Kon niet anders dan vol achteruit slaan om met de kont aan iets vast te maken maar draaiden (beter nog) precies voor een lege box waar we met iets minder volgas langzaam in schoven: lijnen vast, over de lieren, voor vast, veilig ! Daarna een winddraaiing en in de box op de kale mast tot het potdeksel op het water. Meerdere jachten die nog in de storm probeerden binnen te lopen en door golven en gescheurde zeilen niet bestuurbaar waren en de dijk bij de haven opliepen. Na napraat met de auto terug naar Sneek langs een ravage op land en water. Een dag die ik nooit zal vergeten.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 19 jan 2018 10:02 #909271

Toch begrijp ik die zeiljachten niet goed ( de schipper dan uiteraard). Die storm was toch echt ruim van tevoren goed voorspeld en dan toch uitlopen c.q. niet al 'smorgens vroeg een haven aanlopen of...gewoon ver uit de kust blijven?
Net zo natuurlijk als die vrachtwagens . Dat is gewoon wachten op een rijverbod c.q. uitvaarverbod bij code rood ( waar dus ook weer flink over wordt gediscussieerd).
Ad
Laatst bewerkt: 19 jan 2018 10:03 door Yellow Boat.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 19 jan 2018 12:20 #909350

  • douwe
  • douwe's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 5229
peter1 schreef :
ik snap die welverdiende ridderorde nu helemaal ! vond het al een bijzonder verhaal , nu helemaal.
ik las ergens dat die beruchte dag er ook mensen zijn omgekomen op het IJsselmeer.


Idd. Zoon van van een Terschellinger reder.
Ik bemande regelmaatig op z'n Scandinavische Folkboat.
BM, 16m2, Sharpie, Topklasse, Finnjol, Friendship 26, Maxi 1000
Laatst bewerkt: 19 jan 2018 12:20 door douwe.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

storm op het ijsselmeer een mooi verhaal 19 jan 2018 14:02 #909395

  • HPV
  • HPV's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 6041
Wij waren net bezig onze huidige boot aan te schaffen en dus thuis.
Vrienden op visite, zien die bui onverwacht aankomen en hebben het geweld over ons heen gekregen vanuit een flat.

Op het moment dat je dat ervaart weet je als zeiler zeker dat het geweld niet zonder persoonlijke ongelukken kan blijven vwb de watersporters.
Zo intens heb ik het aan boord slechts een paar keer mee gemaakt en gelukkig nooit op open water maar in de haven van Norderney, Vlissingen en Lelystad.

Hemelvaartstorm van '83 was een iets ander verhaal...
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.402 seconden
Gemaakt door Kunena
   
   
   
   
© Zeilersforum.nl