Boot yoga - de kunst van het nooit rechtop staan
Een belangrijk deel van de voorbereiding van dit jaar was de eerder besproken BBM. Daarna volgde de poetsdag.
Plan
De boot gaat zondag uit de schuur van de stalling zodat deze van binnen gepoetst kan worden. Ik wil wat meters maken, dus dat betekent op tijd opstaan.
Naast poetsen, is er de kans om het ankerlicht te vervangen door een ZF goedgekeurde driekleur. Kapotte kastsluitingen vervangen. Banden spanning en spanbanden trailer controleren.
Sorry, schat
Als ik arriveer staat ze op mij te wachten. Onwennig. Naar een paar maanden in een kille schuur omringt door caravans en campers op het land, ver weg van het zilte nat, zonder bemanning. Ze voelt zich wat ongemakkelijk, en ik ook. Heb haar helemaal geen aandacht gegeven, heb haar niet bezocht. Het spijt me, fluister ik zacht. Ik heb je gemist. Ik weet niet of ze het gehoord heeft maar ze reageert niet.
Zij kan er niets aan doen. Ik probeer nog uit te leggen hoe druk ik het heb gehad met haar motor, maar ja, die heb ik dus ook van haar gescheiden gehouden. Dus het makt het er niet gelijk beter op.
Warming up
Ik loop een rondje, haal het trapje uit de auto en plaats het naast haar. Trapje op, zeereling open. Hmmm, op de grond liggen wat herinneringen van bhoe beesten. Daar ben ik zojuist doorheen gelopen… Weer terug naar beneden. Ander paar schoenen halen, poetsmiddelen, emmer water, etc. En … weer naar boven. De dingetjes voorzichtig aanboord gezet. Nu ik nog.
Onwennig
Balancerend op het plateau van het trapje, de schoenen uit en overstappen op Rapito. Wat is ze vuil; stof, een ornitologische bijdrage op het teak. “Okay schat, je verdient een wellness behandeling”. Andere schoenen aan, over de overloop, onder de platliggende mast en verstaging en lijnen door naar de kajuit ingang. O ja, voorbewegen op een boot is heel iets anders dan op land. Luik open. Leeg, heel leeg. Ook dat voelt onwennig. Ik kijk even op: auw, o ja, de mast. Dat voelt bekend.
Sporen
Het is zonnig. Bijna alle oppervlakken zijn klam. Hoe zou dat nu komen? Ze staat gedurende de winter binnen en het lucht daar goed door. Waarschijnlijk hebben zich zoutkristallen binnen gevestigd, dat gecombineerd met dat de boot de vorige dag een hele dag in de regen heeft gestaan en de temperatuur wisseling zou het kunnen verklaren.
De stilte van de spons
Leeg. Dus het is eenvoudig alles te poetsen? Vloerplanken eruit. Ik moet grinniken: Kijk, de bilge is juist helemaal droog. Een stofnest zoals Rémy’s gedachte is. Vegen, poetsen, zuigen, vegen, poetsen, etc.
De stilte verdrijf ik met een zacht muziekje.
Meditatie
Weg van de minste weerstand gezocht… nergens te vinden. Zoals altijd. De hondenkooi helemaal achterin is een poetsmeditatie tussen cobra en kramp. De bakken onder de punt: de neerwaartse hond. De heads annex opslaghok is duidelijk vuiler; daar gaat het volgens schoonmaken waar je niet bij kunt.
Na een paar uur is het gepiep(t).
Pauze
Buiten op de kuipbank even in het zonnetje. Rechtop zitten. Hehhhh. Heerlijk eenvoudig: boterhammetje en flesje water.
In een knoop
… raak ik in de bakskisten. Gelukkig ken ik mijn schiemannen. En een knoop is een knoop als die ook weer uit elkaar kan. Gelukkig…
Daarna is het poetsen eenvoudiger maar niet perse lekkerder. Goed als het klaar is.
Top-mechanica
Ja, zoals het met de bbm ging, gaat het ook met de twee klusjes.
Na lange speurtocht gevonden in Italië en Spanje, elk 1; gruwelijk duur, en net 1 mm anders. Montage gaten kloppen niet, maar goed, het blijft mooi.
Toplicht vervangen is ook een eitje. Ze staat zo geparkeerd dat het vanaf een heuveltje bereikbaar is. Onbedoeld, maar toch bedankt Frank! Beide lichten van hetzelfde merk, hetzelfde gaten patroon, dus je hebt natuurlijk langere boutjes nodig. Enz. enz. tot dat ze zon wil gaan rusten. Ik zal jullie er verder niet mee vermoeien.
Evenwicht bewaard, spieren gekrompen en ziel gestreeld: Heeeel ‘gezond’ en tevreden ging ik weer naar huis.
En hoe zit het bij jullie? Wordt er de hele winter geoefend in boot-yoga, of laat je het vooral op de boot zelf aankomen?
Perry