Deze studie lijkt een mooie opsteker voor siliconengebaseerde antifouling zoals
Silic One. Hoewel ik liever een test had gezien met testvlakken op een niet continu statisch object.
Maar als ik dan lees dat je volgens fabrikant Hempel elke twee jaar een nieuwe laag moet aanbrengen vraag ik me af waar dit niet-afbreekbare materiaal blijft…
Net als de
leading edge erosion bij winturbinebladen, waarbij (micro)plastics in zee terecht komen blijven ook siliconen honderden jaren in het milieu aanwezig. Met een groeiende onzichtbare afvalberg van dien. Net als
bij GRP is daar m.i. te weinig aandacht voor.
Voordat we nu allemaal ‘biocidevrije’ siliconen gaan smeren lijkt het me dat we eerst moeten uitzoeken of we het ene nadeel niet voor een mogelijk groter nadeel gaan inruilen.
