@YB:
Je hebt gelijk dat het pulserend laden in eerste instantie het 'oppervlakkige' sulfaat aanpakt. Dat is mogelijk ook de reden dat er veel scepsis is met betrekking tot deze vorm van desulfateren. Afhankelijk van de pulsbreedte ontstaan er tijdens de puls gasbelletjes die het sulfaat van de plaat 'afduwen' en dan is het middel erger dan de kwaal, het sulfaat valt dan in de sulfaat opvang goten onderin de accu. Daarom hebben de AGM en Gel accu's een langer leven, door de glasmat of de siliconen gel blijven de stukjes sulfaat in de 'buurt' van de van de platen en denkt, hoopt, verwacht men regeneratie van het lood en loodoxide op de platen. De scepsis over deze methode komt vooral voort uit het feit dat dit niet 'altijd' gebeurt.
Maar...
Het gaat erom van dat 'nauwelijks oplossen' gebruik te maken, Wikipedia vertelt je dat niet, maar het gaat om de pulsfrequentie. Andere bronnen dan Wikipedia geven aan dat bij 3,6MHz de rotatiesnelheid van het zwavelatoomkern wordt bereikt. Door pulsen met een hoge flank steilheid te gebruiken kom je volgens Fourier ook aan de 3,6MHz en exciteer je de kern van het zwavelatoom zo, dat het de lood en loodoxide atomen 'los laat' en dat deze kunnen regenereren in de plaat.
Ik zou heel graag dit eens onderzoeken en testen, maar heb daar niet de middelen of apparatuur voor, bovendien ben ik een beetje 'van het lood af' dus dat zal wel nooit meer gebeuren. Sceptisch ben ik zeker, maar er worden zowel goede als slechte resultaten gemeld en ik wil dat niet bagatelliseren.
Groeten, Peper.
