Onderwerp: En, wat heeft u vandaag in uw schroef gevangen?

Om af te trappen, een bosjes 'visserstouw'

Vandaag rondje kaag gedaan, zeil naar beneden, ankertje uit, boot draait over de ankerlijn en de markeringsboei. Hmm, die schiet nit onder de boot door, maar blijft ergens tussen schroef en roerblad klem onder de boot aan de verkeerde kant hangen.
Gelukkig was het lekker water en het zonder halsbrekende toeren simpel op te lossen door ter plekke de lijn te begeleiden zeg maar. En ik kon gelijk de 'recht achter de skeg stand' van het schroefblad markeren.
Wat schetste echter mijn verbazing, het loodje aan het lijntje zat vast achter een kluwen 'visserstouw' wat, gelukkig, losjes om de schroefas zat. Bootje vaart nu toch een stuk beter op de motor...

Op de nieuwe Rijn in Leiden viel de motor in een klap stil.
Plastic zak in de schroef.
Hardnekkig plastic.
Ik heb een BBM dus kan het er eenvoudig uithalen.
De plastic zak gooi ik thuis weg ipv terug. Anders krijgt iemand anders het erin.

in het hoornse hop
waterplanten
Ton

in de smalle slotjes bij earnewoude eens een paling tegen de schroef van de buitenboord motor gehad. Een "kloenk" geluid, paling sprong boven water en weg was die weer.
rare gewaarwording.

Afgelopen zaterdag het onderwaterschip even geborsteld en warempel zat er ook een restant oranje lijn om het schroefblad. niet eerder gemerkt maar nu is het dan toch weer schoon.

2 jaar geleden een paaltje, meerdere keren de sleeplijn van de bijboot.
Ooit haalden we iemand op die had zijn eigen anker aan zijn schroefas hangen, tussen de uithouder en gland. Ook wel eens iemand die voor anker lag aan zijn schroef, zijn eigen ankerlijn zat dus in de schroef.

Onder de titel: Wat had u (ik) deze keer aan uw (250kg) anker op een charterschip?
2x een fiets in medemblik
1x een gietijzeren kachet
1x een 20mm dikke staalkabel ( kom daar maar eens vanaf).
1x een eiken balk van 40x40cm en teminste 12 meter lang, in de rommelhoek in enkhuizen,koste dus een paar tanden uit de ankerlier.later kamen er nog veel meer en langere balken (20 meter) boven met een kraanschip. Allen van oude haven werken uit de historie
Diverse keren mijn eigen loefbijter , niet erg maar het anker is wel onklaar, lastig

Ook wel eens een schip geholpen die dus een lange staalkabel, midden op het ijsselmeer, niet uit zijn anker kreeg. Vermoedenlijk een gedumpte kabel van een visserman op weg van zee naar Urk.

Zijn we nu ineens allemaal jaloers op mij ofzo?

Met jullie.... "ik heb ook een visnet in m'n schroef!"

Uitslovers

je vraagt t toch in je titel?

ik heb wel eens een plastic zak in mijn klapschroef gehad. toch nog drie knoop snelheid. En daarmee over het NZK

Vorig jaar, Zeeland ergens.
Lekker ruim windje, niet te gek veel. Mooi moment om de geleende halfwinder een uit de zak te halen. Het is allemaal even zoeken hoe en wat, maar als hij eenmaal staat.........
We kijken nog eens goed om eens heen, kaart er nog even bij: "Zitten we goed?" " Ja, we gaan goed". Nog geen minuutje later schuiven we langzaam maar zeker over de grond en liggen we stil.
We zaten dus iets minder goed en om de een of andere duistere reden toch een beetje paniek.
Er was zo weinig wind dat ik de moeite niet neem het zeil te strijken en zet de motor bij, achteruit de weg terug waar we vandaan kwamen. Terwijl Lisa iets zegt van 'lijn in het water' zie ik de schoot van de halfwinder zich afwikkelen en weer op spanning komen. Net op tijd zet ik de motor in zijn vrij en we drijven dus weer richting ondiepte waar ik de boot rustig laat vastlopen.
We laten de zeilen zakken, maar de schoot komt niet mee. Metertje of drie krijg ik hem weer naar binnen, thats about it. In het water zie ik de schoot om de as en schroef gewikkeld zitten. Ik heb nog hoop dat de schoot zelfs onbeschadigt is gebleven maar helaas. Er moet toch een mes aan te pas komen om het laatste restje tussen de uithouder en as te kunnen verwijderen. Zelfde dag nog een duikbril gekocht.....

Ik had in Andijk een schoot in de schroef. dat liep een stuk slechter af:

Bart Smit tas?

Die havenmeesters in Andijk doen er ook alles aan om je te binden he?
Heb je nog een roosmux bij één van hen moeten installeren ter plaatse?

geen idee, is dat relevant?
Opgevangen in Haarlem, dat weet ik nog wel.
kon m er zo uitrekken in de kraan in ijmuiden. kosten 25 euro.

Nee totaal niet.

Dan ben jij zeker de knuffelbeer van IJmuiden want ik was € 80,= kwijt.

Twee jaar terug in het Noordhollands kanaal :

Ooit, in een Doerak 950 hadden wij hiervoor een mansgat boven de schroef. Daar werd dit soort ongein een stuk overzichtelijker van.

Begin dit seizoen in kanaal door Noord Beveland met beetje wind legt iemand voor mij aan aan de wachtsteigertje van de Vlakebrug, beetje onhandig en jawel lijn in de schroef.
Ik erbij gaan liggen zodat ik dwarszit aan die lijn kon trekken.
Gevraagd: stond de motor vooruit of achteruit toen de lijn erin kwam?
Antwoord: vooruit.
Ok motor achteruit, ik trek lichtjes en u start de motor (niet) met stopknop ingedrukt (essentieel!)
De lijn wikkelde op.... Stoppen en motor vooruit en weer starten met stopknop ingedrukt.
Voila de lijn wikkelde af en kwam geheel boven water.
De brug ging draaien en ze waren me dankbaar, het water was toen nog een stuk kouder...

Uit het logboek:
Wanneer de Pilot een aanbevolen ankerplaats aangeeft kun je er er donder op zeggen dat het daar dan ook meestal erg druk is. In La Chambre ten oosten van Ile-de-Bréhat is dat niet anders. Van de aanbeveling blijft niets meer over als het anker telkens niet blijkt te houden. Maar ja, de beste plekjes zijn natuurlijk al bezet. Na zo'n 100 meter ankerketting en drie ankers (gelukkig wel steeds dezelfde) te hebben opgehaald is het bij de vierde poging raak. We liggen vast en dat had ook niet veel langer moeten duren. Met armen van lood leg ik mij op de kuipbank neer, ondertussen bediend met een hapje en drankje. Wat is het leven ineens weer mooi. De kinderen willen naar het strand en de bijboot bewijst weer goede diensten. Een beetje leeg laten lopen en je hebt een voortreffelijke zitzak. We zien in de verte hoe een Frans jacht dezelfde anker ellende als wij meemaken. Helaas ontdekt ook hij die paar vierkante meters bruikbare ankergrond en komt als vanzelf heel dicht bij ons liggen. We gaan er maar vanuit dat het hier een diner-stop betreft. Bij terugkomst aan boord informeer ik even bij de Fransman wanneer hij weggaat, want wij overnachten hier en hij ligt veel te dichtbij. Of het aan mijn gebrekkig Frans ligt of aan zijn ego wordt niet duidelijk, maar de schipper houdt zich geheel van den domme en hangt even later enkele stootwillen uit. Ik probeer hem nogmaals te praaien, maar hij verdwijnt in de kajuit en komt daar niet meer uit. Ik vind het hier ineens niet meer leuk. Het anker gaat op en de motor in z'n achteruit. Dit is te gek. Achter de spiegel zie ik de bijboot ineens rechtop staan. Ik zie rook en ruik een rubberlucht, waarna de motor met een knal afslaat. De sleeplijn van de bijboot zit in de schroef. De Fransoos staat achter z'n gordijntjes te loeren. "curiosité Néerlandaise" zie ik hem zeggen.

Schoot of landvast komt ongeveer 30 keer voor per jaar op ons station. Ooit in 97 hadden we zo een schip langszij. De reddingboot was nieuw, voor ons allen.
Omdat het schip met de landvast in de schroef langzij lag, hadden we niet door dat er nog een los stuk aanvast zat.
Met een grote knal onder de reddingboot, kwam de stuurboord motor (450 PK) tot stilstand???
Even later grote paniek aan boord van het jacht?
Het bleek dat het losse eind landvast aan de schroef bij ons de jet ingezogen was. Vervolgens had onze impellor in de jet de HELE schroefas haaks uit het jacht langszij getrokken.
De paniek op het jacht ontstond, buiten het geweld, uit het feit dat er opeens water binnen stroomde via de gland.
De hele schroefas met schroef werd tegen ons vlak getrokken, deuk in het vlak van een schroefblad.
Motor uit en landvast gebroken, schroef met schroefas op de bodem.

Gelukkig zit er een luikboven de jet impeller en konden zo alle versmolten lijn er uit snijden.

Vervolgens gat gedicht op het jacht en afgerond.

Op zwarte zaterdag, 7-6-1997, kregen wij een tent of poncho in de jet. Gevolg was dat er inwendige onderdelen afbraken en vinger messen in het rooster verbogen waren.
Het was 1 uur voor het reeds aangekondige noodweer.
We moesten vlug even droog met de kraan en zijn 3 kwartier aan het snijden en zagen geweest om het versmolten object eruit te krijgen, samen met de afgebroken onderdelen.
Snel weer te water, voor proefdraaien geen tijd en 15 minuten later het enorme zware onweer en wind.
Alles werkte.......

Uit het logboek:
Ik doe mee aan Reid's singlehanded en loop midden in de nacht Urk aan voor de verplichte 8 uur rust. Het waait snoeihard en motorgebruik kost strafpunten. Dus zo lang mogelijk op zeil en met de motor stand-by dacht ik een opschieter te kunnen maken langs de bakboord kade en loop daar prompt vast. Stom natuurlijk, het is daar hartstikke ondiep maar de wind is hard genoeg om mij er ook weer vanaf te blazen. De motor kan redding brengen maar slaat met een klap af waarna het losse eind van de bulletalie snaar strak over het dek staat gespannen en via een loosgat in het potdeksel buitenboord verdwijnt, ondertussen de giek in een ijzeren greep houdend. Inmiddels driften we naar de lage wal en toevallig in de verder volle haven precies naar een maagdelijk stukje kade. Nou ja, het is 3 uur snachts, ijzig koud en ik kan toch verder niets beginnen. Vastmaken en eerst maar eens slapen met de wekker op een uur of zeven. Die al weer veel te snel afloopt. Slaapdronken realiseer ik mij dat ik het water in moet om de schoot uit de schroef te snijden. Het is nog steeds lagerwal, stervens koud en het regent pijpenstelen en verzamel al mijn moed en hang de zwemtrap aan loefzijde overboord. Zo eind oktober heb ik niet meer op een zwempartij gerekend dus ga al rillend en bevend in mijn onderbroek het bruine water in. De schoot lijkt wel vastgesmolten om de as en na enkele halen met het boordmes moet ik telkens omhoog om adem te halen. De kou deert mij niet meer en lag ik niet in het water dan stonden de zweetdruppels wel op mijn kop. Ineens krijg ik het gevoel dat mijn boot gaat varen. Of staat er stroom? Dat kan toch niet waar zijn. Ja toch wel, de boot verplaatst zich. Ik zwem naar de trap en sta in drie sprongen aan dek. Daar staat iemand in een geel regenpak aan mijn boot te trekken. De man kijkt mij sprakeloos en met open mond aan alsof hij een plotselinge geest ziet verschijnen en roept iets dat ik niet kan verstaan. Ik snel naar de kade en zijn vinger volgend zie ik een groot schip proberen vrij te houden van mijn boot, wat nog niet meevalt aan deze lage wal. Het schip zet zijn bedoelingen kracht bij met een flinke haal uit zijn scheepstoeter. Ik schrik mij wezenloos en ben inmiddels op spraakafstand van de man in het geel. Tegelijkertijd tril en beef ik van de kou over mijn hele lichaam en kan geen woord meer uitbrengen. Ik pak de achter landvast en begin mee te trekken. Op de kade stoppen autos. Ik realiseer mij dat ik hier op deze gure oktoberochtend in de stromende regen niets meer aan heb dan alleen een doorweekte onderbroek van het model ballenknijper. Wat hebben we toch een rare hobby. Een kort praatje met de man in het gele pak leert dat ik hier niet mag liggen omdat dit de aanlegplaats van de veerboot (of rondvaartboot, dat weet ik niet meer) is en dat is de boot die nu vlak achter mijn spiegel heeft afgemeerd. Ik vertel dat ik weer het water in moet om mijn werk bij de schroef af te maken en zonder op een reactie te wachten duik ik weer in het nu wel lekkere warme water. Ik neem ruimschoots de tijd om de klus te klaren en als ik weer boven kom is iedereen weg. En dat doe ik ook maar en zoek elders in de haven een plekje om de rest van de verplichte rusturen uit te zitten.

Ik zat de afgelopen dagen nog te denken,´zo´n inboard is best wel fijn´ maar nu ben ik toch ook wel blij met m´n buitenboordmotor. Het verwijderen van waterplanten en andere troep is nu wel makkelijk..

Martijn

Ahoy!

Bij de Zandkreeksluis, afgelopen weekeind nog, mijn eigen gennaker schoot om de schroef gerold.

Nadat we de gen hadden opgerold, hing een van de schoten nog overboord. Na het starten van de motor om het grootzeil te strijken sloeg de motor af toen ik hem in zijn werk zette. Opnieuw starten, meteen weer afslaan. Even om je heen kijken en inderdaad stond de schoot strak over de rand.

Op het zeil aangelegd, leve de oude zeilschool trucendoos en bij de eerste duik in het gelukkig heldere en niet te koude Veerse Meer water bleek dat hij een paar slagen om de schroef was gedraaid. Kon hem er gemakkelijk afwikkelen.

Het was een dyneema kern schoot, dus die was nauwelijks beschadigd. Ook de schroef had geen schade. Wel een beetje dom en ... geluk gehad dat de motor nog stationair draaide en niet veel toertjes maakte.

Was de eerste (en hopelijk enige) keer.

Gr. Cees

mrtnm schreef : Wat betreft waterplanten ben ik het niet met je eens.
Een paar jaar terug deden we het Forth - Clydecanal dwars door Schotland.
Om de haverklap zat de schroef vol waterplanten.
We hoefden alleen maar vol achteruit te slaan om de schroef weer vrij te krijgen.
Achter ons voer een jacht met bb motor.
Zij moesten steeds klooien met een pikhaak.
Bij iedere sluis moesten we wachten tot zij eindelijk eens kwamen opdagen.
En nog steeds, zoals op het Markermeer, hoef ik er niet voor te water maar krijg het er met even achteruitslaan uit.

Twee weken terug op de elbe voor cuxhaven, net in de schroef, motor sloeg af, met veel motor geweld weer enigzins voortstuwing gekregen en de haven ingevaren.
door een duiker is er dit uit de schroef gehaald:



Bij het op de motor varen zijn er nu wel wat meer trillingen, ben bang dat de as van mijn saildrive os schroef krom is....

Albert 45 schreef :
Waarom werkt dat niet met een bbm? Is een inboard sterker/sneller/voorzien van vlijmscherpe propellor?