Onderwerp: Een Hard Dodger/Doghouse/ Harde Buiskap voor Fram

Ken je dat? Als je gaat verbouwen of aanpassen tuimel je al gauw van het één in het ander.

De boot heeft al jaren een tijdelijk schuifluik. Dit omdat de bouw van de boot en met name het interieur nog niet gereed is. Het zou immers toch zonde zijn als het mooie nieuwe perspex schuifluik gedurende de verdere afbouw met vieze (epoxy) vingers wordt besmet.

Het eerste (multiplex)luik was al na een paar jaar verrot dus heb ik een tweede versie gemaakt. Samen met een eveneens tijdelijk Trespa zetbord houdt dat tot op de dag van vandaag de boot redelijk waterdicht.

Over het maken van zo’n “Quick&Dirty” schuifluik heb ik al eens een draadje gemaakt, zie zeilersforum.nl/index.php/foru...ick-dirty-schuifluik.

Garage.

Helaas komt er bij deze tijdelijke versie door het ontbreken van een garage bij regen met wind vanaf de boeg (en buiswater) nog wel eens wat water binnen. Dus eens zal er een definitieve versie met garage moeten komen.

Bij gebrek aan een beter woord noem ik het maar garage en dat is dus de overkapping cq. doos waar het schuifluik in schuift.

In de zomer van 2025 zijn de eerste proefvaarten geweest waarbij zich nog wel wat meer tekortkomingen openbaarden. Het ontbreken van de garage is er één van. Maar ook het gebrek aan “instrumentarium” in de kuip. En nog wat andere zaken ...

Alhoewel ik een held ben in het vooruit schuiven van lastige klussen, moet het er nu toch maar eens van komen.

De basis garagedoos cq. kap heb ik al eens in een veel eerder stadium gemaakt en het halffabrikaat daarvan heeft af en toe als werktafel dienst gedaan. Verder stond het vooral in de weg.



In tegenstelling tot het Farrier ontwerp met de mooi afgeschuinde zijkanten van de garage heb ik die juist recht gemaakt om meer ruimte aan dek over te houden. Daardoor konden de daklieren wat dichter op het luik gemonteerd worden. Zie de rode aantekeningen in bovenstaand plaatje.Hetgeen weer ruimte geeft aan de spaghetti van vallen en trimlijnen die van voor naar achteren lopen. Daarbij speelde in mijn achterhoofd mee dat e.e.a. ook nog eens onder een toekomstige – bij voorkeur “harde versie”- buiskap moest passen.

Bij het schilderen in de loods van Modus Marine (zie zeilersforum.nl/index.php/foru...er-terug-in-de-loods) heb ik ook de garage beetgepakt in de zin van passend maken op het dek en een bevestiging bedenken. Verder niet.
(en ik weet waarom want er moet ooit ook nog eens een buiskap komen en hoe gaat dat dan samen passen met de garage. Uitstellen uitstellen, het tijdelijke schuifluik functioneerd min of meer en er waren andere prio’s om de boot zeilwaardig te maken.)



Dat zijn M8 bouten geworden die in het opstaande zijwandje van het luik zijn gelijmd en zo door het dek gaan steken.

Alhoewel niet persé noodzakelijk, en aanvankelijk ook niet in de planning, is er toch een gemis aan instrumentarium in de kuip. Windrichting, snelheid en diepte zijn minimaal wenselijk maar met MFD’s is zoveel meer mogelijk.

Maar dus eerst verder met “de garage”.



Van de definitieve garage moet nu toch eindelijk eens werk gemaakt worden, met een nette afsluiting aan de achterzijde. Ook over een console met een paar MFD’s bovenop de garage moet worden nagedacht.

Ik ben echter niet tevreden over de console mock-up (met drie doosjes van de wegwerp handschoenenen) die ik daarvoor gemaakt had. Het past niet lekker, het zicht lijkt niet goed, het gebruik van de ruimte is niet efficient en hoe moet dat dan met de nog te ontwikkelen buiskap ? Echt serieus zeilen zit er nog niet in dus nu toch eindelijk maar eens de buiskap als winterklus oppakken alvorens de garage met instrumenten console af te maken.

Dat de console er gaat komen is definitief geworden met de aanschaf van vier Furuno MFD’s. Op de Hiswa te water in de stand van de importeur kon ik daarvoor een goede deal maken. Eerder had ik er binnen in de kajuit al twee gemonteerd maar die waren nog vrij gunstig in Duitsland gekocht.

Harde buiskap/hard dodger/doghouse.

Al jaren pieker ik over het maken van een buiskap. Over het algemeen vind ik ze niet mooi terwijl het toch een beeldbepalend object aan dek is. Als ik eens iets acceptabels tegenkom maak ik er een foto van.

De “patat tenten” die je ook wel ziet laat ik daarbij buiten beschouwing
Esthetiek is dus belangrijk.



Inmiddels heb ik al een aardige verzameling van harde buiskap foto’s waarvan de schermafdruk boven slechts een kleine fractie daarvan is. Smaken verschillen uiteraard maar wat ik “mooi” vind is nog best lastig te omschrijven. Ondanks mooi gemaakte rondingen vind ik dat soms toch niet staan. Zelfde geld voor meer hoekige vormen. Daarnaast moet ik het ook nog zelf kunnen maken zonder dat het amateuristisch lomp gaat worden.

Ook een wens is zo’n groot mogelijk oppervlak aan ramen maar ook nog genoeg sterkte over houden. Het mag ook niet te zwaar worden en ik moet er staande in de kuip overheen kunnen kijken en toch zonder gymnastiek naar binnen kunnen komen.

Ramen die “achterover hangen” (negatieve hoek t.o.v. de waterlijn) vind ik ook niet mooi. Wat dat betreft speelt het dek van de boot niet mee, die heeft enigszins een “katterug” vorm vanaf midscheeps richting schuifluik en zijkanten.

Al met al nog best lastig en niet in het minst omdat ik het mijzelf nog moeilijker gemaakt heb met de vrij laag hangende en schuins naar boven lopende giek. Veel ruimte eronder is er nou ook weer niet.

De meer traditionele vormen van een buiskap gaan daarom uberhaupt niet passen of krijgen een voor mij niet acceptabele vorm..

Het ding vormt zich nog voornamelijk in mijn hoofd, mede aan de hand van voorbeelden die ik eerder verzameld heb.



Gedurende onze zeiltochten met Norna Biron naar het Hoge Noorden, heb ik in nachtelijke wachten wat schetsen zitten maken in mijn notitieboekje. In die fase ging ik er nog van uit dat er sterk gebogen ramen in zouden komen. Ik noem het maar vliegogen.



Een beetje het idee zoals in bovenstaande foto. Dat vind ik een mooie kap maar is te groot voor Fram. Het achterste stuk moet er vanaf.

Om te weten of dat haalbaar is heb ik de bootruitenspecialist uit Nieuwegein geraadpleegd. Met hun heb ik goede ervaringen – ze hebben de dubbel gebogen kajuitramen van Fram gemaakt - De vraag was of ze wederom aan de hand van een door mij gemaakte mal – wat waarschijnlijk de hele basisvorm van de buiskap zal worden – deze ramen kunnen maken.

Ja, dat konden ze. Geen probleem.

Maar ja, de maatvoering is wel anders dan dat mooie gele ding en ik zie op tegen het gedoe. Na rijp beraad (met mijzelf) heb ik besloten om toch maar niet dat pad op te gaan.



Gezien de beperkingen in vorm en afmeting komt bovenstaande vorm nog het dichtst in de buurt van wat ik zoek en acceptabel vind. Het lijkt mij ook niet al te moeilijk om de basisvorm daarvan in schuim en carbon te bouwen.

Dat moet dus wel haalbaar zijn lijkt mij. De afwerking en details zijn van later zorg en ik vertrouw erop dat ik gaande weg de bouw daar wel een oplossing voor kan vinden.

Ik denk dat ik dat kan maken, maar hoe ?

Het wordt winter, de boot blijft in het water en buiten werken is geen optie.

In overleg met de directrice bouw ik de serre wederom (?!) om tot werkplaats Evengoed had ik die eerder al gelukkig gemaakt door de bootzooi te verplaatsen naar de nieuw gebouwde schuur langs de zijgevel.

Ach, en het is maar voor een paar maanden …

Het idee om de garagekap als een soort van “strongback” te gebruiken en vanaf daar de maatvoering te bepalen, laat ik al gauw varen. Te moeilijk, te onnauwkeurig en teveel werk.



Ik besluit daarom een kopie van het dak in de serre na te bouwen. Daar heb ik immers de tekeningen van. De op ware grootte op kettingpapier getekende uitslagen van de bouwframes laten zich met behulp van carbon papier al gauw op een groot vel van aan elkaar geplakte A3 velletjes over zetten.

In de bouwmarkt haal ik het goedkoopste waaibomen triplex dat ik kan vinden, 9mm. underlayment. Geen MDF want stuift mij te veel. Het mag niet te veel kosten en ik hoef er ook geen hele boot van te bouwen. De uitslagen op tekening vertegenwoordigen de binnenkant van de romp cq. dak. Vanaf de A3 velletjes kopieer ik de contouren op het underlayment. Met 18mm. vuren latten er overheen kom ik dan zo ongeveer wel op de juiste buitenmaat uit.



Nadeel van dat dunne underlayment is wel dat de schroeven door de vuren latten nauwkeurig geplaatst moeten worden voor voldoende houdkracht. De bouwtijd valt mij mee. In twee dagen heb ik een kopie van het kajuitdak in de serre liggen.



Hmm, dat valt alvast niet tegen.

- wordt vervolgd -

Urenvretende klus, wordt vast mooi.
Ga je ook nog zeilen?

Benieuwd wat het uiteindelijk zal worden!

Deze vind ik op zich niet mis...

helmsman 38 schreef :
Zeker, kan niet wachten. Maar eerst moet de serre weer leeg zijn anders mag ik niet weg
Nog een weekje of zo ….

Ilex schreef :
Zeker goed gelukt, maar lijkt mij meer een dek salon.

Je hebt gelijk!

De maatvoering van de buiskap wordt niet alleen bepaald door de ruimte aan dek maar ook door de hoogte van de giek en de hoogte van de lierhendel en de benodigde draairuimte daarvoor.

De maat tussen giek en kajuitschot minus 10 cm. wordt de hoogte op die plek. Dat wordt een beetje bukken bij het naar binnen gaan maar tegelijkertijd wil ik er staand in de kuip ook overheen kunnen kijken.

In lengte richting wordt het dak recht en buigt ter hoogte van het kajuitschot enigszins naar beneden. De ronding van het dak extrapoleer ik van de ronding van het dek en de schuinte van de zijwand ongeveer gelijk aan de schuinte van de kajuit t.o.v. het trampoline net. De zijwanden worden in verticale richting recht en zijn horizontaal enigszins gebogen. Ik hoop dat de montage van zijramen en dakraam door de enkelvoudige kromming makkelijker wordt.

De maatvoering van het schot ter hoogte van de kajuitingang is leidend voor de overige steeds kleiner wordende schotten. Dat is een beetje natte vinger en “eyeball” werk aan de hand van wat gebogen latten. De ronding tussen zijwand en dak schat ik op een straal van 20cm.



Voor de schotten heb ik een pak XPS isolatie aangeschaft in een dikte van 3cm. De platen zijn met wat montagekit in de sponning makkelijk te verlengen tot de juiste breedte, ze zijn recht, licht en makkelijk te snijden. Passend bij de schuinte van het dak hoeft niet, de voorste rand van het schuim is de maat en is eenvoudig wat aan te passen als dat voor het stroken nodig is.

Nog een reden om voor schuim te kiezen is dat de bevestigings schroeven, waarmee de aan elkaar gelijmde Corecell strips worden vastgezet op de schotten, weer verwijderd moeten worden voordat het carbon laminaat er op gaat. Om de boel dan toch enigszins in vorm te houden vervang ik de schroeven door er houten cocktailprikkers doorheen te spijkeren. Deze mogen wel achterblijven in het schuim.



Ik begin met drie strook latten over het dak, dakrand en kajuitdak. Aan de hand van de kromming die mij op het oog het meest aanstaat bepaal ik de maatvoering van de overige schotten. Het houdt het midden tussen een mock-up en een bouwframe.



De beeindiging aan de voorzijde wordt bepaald door de garage. Ik besluit deze op 20cm. Vanaf de voorkant door te zagen nu ik er nog bij kan. Dat voorste stukje garage wordt dan een integraal onderdeel van de buiskap. In die eerste 20cm. zitten ook bouten die de positie van het geheel fixeren.



Ik ben wat voorbarig geweest door een hele plaat Corecell van 122x244 op te zagen in latten van 5x244 cm. Een aantal moeten namelijk flink naar voren toe flink smaller worden. De oplossing is simpel door deze latten nog eens schuins in lengterichting door te snijden waarbij ze resp. 1cm. en 4cm. breed worden aan de einden.



Uit de tweede Corecell plaat snij ik een aantal taps toelopende stroken die vanwege de vlakke zijwanden en geringe ronding in het dak ook wat breder kunnen worden.



Met een papieren malletje bepaal ik de maat voor de “sluitstrip”, totaal vier stuks om de restruimte in zijwand en dak op te vullen.



Nadat her en der open naden nog zijn afgevuld met dikke microballoon epoxy en uitgehard vervang ik de montage schroeven door cocktailprikkers



Nu de schroeven zijn verwijderd kan er verder geplamuurd worden om de oneffenheden glad te strijken.



Ik heb besloten om de beeindiging aan de voorzijde uit te voeren in massief schuim. Aan de hand van een malletje zaag ik uit reststukken schuim het model uit en plak die naast elkaar tegen de voorzijde van de garage aan.




Met een stukje triplex en genoeg dikke microballoons epoxy zorg ik ervoor dat de voorzijde een nette strakke vorm krijgt.

Nu er nog geen laminaat op zit maak ik wat raam variaties. Met name in het dak is het wel prettig dat de strokende lijnen tussen de schuimstrips nog zichtbaar zijn om de maatvoering van de dakramen te bepalen.



Het vergt wat yoga om het midden van het nog niet zo stevige dak te bereiken. Dat is wat onhandig daarom heb ik er een plaat triplex opgelegd om de meetafstand tussen buitenrand raam (net voor dat het rond wordt) en hart dak te meten. In Excel maak ik daarmee een matrix van lengte versus breedte.



Eerlijk gezegd ben ik er kwa ramen nog niet uit. Dat heeft nog wat uitbroedtijd nodig. In ieder geval vind ik een verdeling in het dak van twee vlakken niet mooi. Ook wil ik de ramen zo dun mogelijk in polycarbonaat uitvoeren. Vanwege doorbuiging en vlakheid kan de ongesteunde lengte daarom ook niet te groot worden. Daarom gaan het er dus in doorzicht drie worden. Het polycarbonaat zelf overspant het hele dakvlak.

De zijramen veroorzaken ook wat hoofdbrekens. De onderzijde parallel houden aan het dek veroorzaakt weer van die achterover vallende ramen. Vind ik niet mooi. Meer horizontaal kan het weer wat lomper van worden.

Een second opinion van één van de zeilende buren gaat voor parallel aan het dek.

Hmm, ik ben eigenwijs, het wordt meer horizontaal en ongeveer parallel aan de bovenzijde van de kajuitramen.

Hoe en wat is van later zorg. Nu wil ik eerst een stevige basiskap hebben.

De drie indeling van het dak ontstaat met twee “spantjes”. Het basis laminaat is 450 gram 45/45 Biax en de spantjes worden versterkt met twee extra lagen 300 grams UD. En dat aan zowel boven als onderzijde.





Het constructieve basislaminaat is Carbon Biaxiaal 45/45 450 gram. Met dat laminaat aan de buitenzijde heeft de kap alvast wat stevigheid gekregen. Om de kap in de breedte stabiel te houden heb ik een tijdelijke lat toegevoegd die de zijwand op breedte houdt.

Eigenlijk zou ik nu de kap wel op de boot willen passen. Aan de achterzijde en achter het kajuitschot moet er nog een stukje aangeprutst worden dat aansluit op de kuiprand.



Maar ja, daar is het nu geen weer voor. Daarom ben ik begonnen aan het afwerken van de kap aan de binnenzijde. De strips hebben wat oneffenheid achtergelaten dus eerste maar eens plamuren met bruine microballoons. Zo’n holle vorm is nog best lastig strak te krijgen. Er komt toch ook nog een tweede ronde plamuur na het lamineren van het binnenlaminaat.



Ook aan de binnenzijde ter versterking van “de spantjes” twee lagen Carbon UD. Na nog wat aanvullend plamuurwerk en primer gaan er twee lagen Double Coat op.



Aan de achterzijde ter hoogte van de kuiprand blijft het nog ongeschilderd omdat daar nog wat aanvullend lamineerwerk gedaan moet worden..

Tijd om te passen op de boot. De precieze passing wordt gerealiseerd door op het dek de nodige dikke epoxy te smeren en daar de kap in te drukken. Om een voortijdige hechting te voorkomen is het dek op die plaats met bruine verpakkingstape beplakt.




Nu kan ook het ontbrekende stukje naar de kuiprand worden aangeplakt.




Dat doe ik tegelijk met een dubbeling van schuim voor de onderste raamsponning. De lijn wordt nu definitief parallel aan de bovenzijde van de kajuitramen.



Na uitharding daarvan het lamineren van de binnenflens op de kuiprand en kajuitschot. Gezien de nog lage temperaturen gebruik ik een winterepoxy versie.



In deze passing sessie bepaal ik ook de maat van de sparing t.b.v. schoten, vallen en trimlijnen die van voren de kap in lopen naar de constrictors en kikkers.



Terug in de werkplaats bepaal ik de schuinte van het dichte deel van de kap. Deze wordt contrasterend van kleur en moet een duidelijke en ook iets hoger liggende scheiding vormen tussen voor- en achterkant van de kap, tussen vast en glas, tussen schilderwerk en blank carbon.



Eerst maar eens de ronding maken, de overgang tussen wand en dak. Ik zou dat kunnen thermoformen maar kies voor strips. Voor dit model is dat net iets eenvoudiger te maken.



Daarna de dubbeling op de zijwand. Ik plak het schuim met wat hulplatten en schroeven.




Het dak plak ik uit één stuk schuim met behulp van vacuum. T.b.v. de luchtdichte bevestiging van het vacuumfolie met tackytape heb ik op die plaats het schuim nog weggelaten met het tackytape rechtstreeks op het onderliggende carbon laminaat.

Het oorspronkelijke plan was om de polycarbonaat ramen op maat te bestellen. Daarna aan de hand van die maatvoering de raamsparingen eruit zagen. De afmeting en vorm van het polycarbonaat dak bepaalt dan de plaats van de sponning.

Ik heb geprobeerd hier een digitale file van te maken m.b.v. Onshape om daarmee het polycarbonaat op maat te kunnen bestellen.

Ik ben er niet happy mee en geeft onrust.

Om de voortgang niet te stagneren besluit ik uiteindelijk om al het polycarbonaat dan maar zelf op de juiste maat te zagen. Er vanuit gaande dat ik dat netjes kan - ik heb het nog niet eerder bij de hand gehad - maakt dat het proces wel makkelijker.

Dus heb ik één plaat van 5mm. Polycarbonaat besteld in de maat 130x200cm. Bezorgkosten zijn slechts € 6,95. Een vergissing denk ik maar voor mij meevaller !

De dikte is net genoeg om doorhang te voorkomen maar ook nog dun genoeg om de ronding zonder spanning te volgen.



Nu kan ik zo op het oog en langs een vloeiende lijn raamsponning aan de bovenzijde van de zijramen en het dak creeeren. Daarvoor lijm ik 10mm. schuim (Divinicell dit keer) over de ronding heen. Dit is dunner dan de andere dubbelingen om de scheiding tussen voor- en achterzijde van de kap ook visueel te maken. Ook de voorzijde van de kap krijgt zo’n dubbeling.




Nu de maatvoering van de ramen niet meer kritisch heb ik de raamsparingen uitgezaagd. De kopse kanten van het schuim zijn uitgefreesd en gevuld met dikke microballoon epoxy. Een ingeklemde houten lat werkt dat weer recht en strak af. Dat scheelt later een hoop schuurwerk.

Het wordt één groot dakraam met een breedte van 160 aan de bovenzijde, 100 aan de onderzijde en 130cm. In de lengte. Een fors grote plaat dus waarbij de lengteveranderingen als gevolg van de temperatuur schommelingen niet onderschat mogen worden.

Voorals nog is het idee om de plaat er aan drie zijden los op te leggen en alleen aan de voorzijde met VHB tape vast te lijmen. De plaat wordt verder bevestigd door middel van “glaslatten” en neopreen tape (of kit, dat besluit ik later).

Ik heb daar op dit forum al eens een vraag over gesteld. Eigenlijk wist ik de oplossing al en nieuwe inzichten heeft het ook niet opgeleverd. Zie zeilersforum.nl/index.php/foru...olycarbonaat-details




De zijramen worden wel rondom met VHB tape verlijmd. Daarvoor is een strakke sterke sponning nodig. Met alleen hand-lay-up krijg je het laminaat niet strak om de randen heen. Daarom gebruik ik hier weer een vacuumzak om het wel strak galamineerd om het hoekje te krijgen. De bleedermat is hier alleen gebruik voor de verdeling van de lucht. Dit om goed zicht te houden op de vormen van de sponning randen. Ik wil daar geen eventuele plooien in hebben.



De kopse kanten heb ik weer gevuld met dikke epoxy en tijdelijk glad afgwerkt met ingeklemde houten latten.




De “glaslatten” aan de zijkanten van het dakraam worden hoogglanzend blank carbon. Een MDF hulpplankje in de juiste dikte voor het uitvullen van de sponning en het geheel beplakt met bruine verpakkingstape vormt de mal voor de glaslat. Deze moet nadien nog wel netjes pas gezaagd worden. (note to myself: fotootje van eindresultaat voor Holtere)





De sponning aan de bovenzijde van het dakraam werk ik af met een in het schuim ingelaten Carbon strip van een mm. of 5 dik. Deze strip lamineer ik op de tafel tussen twee latten, dus is zo in één keer klaar, strak en zonder aanvullend zaagwerk. Het schuim heb ik ingefreesd zodat de strip er flush in past.



Nu dat gereed is kan de rest van het carbon laminaat aangebracht worden.

Geweldig hoe slim en gestructureerd je dit aanpakt!

Wanneer ga je varen?

Oprechte vraag: is 6mm dik genoeg om er (per ongeluk) op te kunnen staan?

Ik zou trouwens wanneer je alleen de zijkanten met vhb tape verlijmt voor alle sponningen eronder de binnenkant van het raam afwerken met een zwarte primer. Insluiting en vocht geeft anders van die lelijke plekken op den duur, maar wellicht zat dat al in de planning?

F32thriller schreef :
Dat doe we al maar helaas een kort seizoen vorig jaar i.v.m. enkele kinderziektes in het grootzeil. Is overigens keurig onder garantie hersteld.

RickVis2 schreef :
Het is 5mm. en sterk zat. Zwarte primer is inmiddels ook al uitgevoerd. Apart spul wel.

Nachtvlinder schreef :
Laat dat gestructureerde er maar van af

Dan moet de definitieve dieptemaat, schuinte en randafwerking worden bepaalt. De buiskap moet genoeg beschutting bieden maar hoe meer beschutting hoe minder de staruimte achter de kap. In het begin had ik al bepaald dat de kap tot zo’n 40cm. voorbij het kajuitschot gaat steken. Een niet geheel toevallige maat aangezien dit de positie is van het achterste bouwframe. De positieve schuinte naar voren haalt daar weer iets van af maar ik besluit de kap een “petje” te geven, een soort kleine overhang zeg maar.

Door de verkleinig van de staruimte achter de kap en voor de stuurstand wordt het overstappen naar het trampoline net ook wat lastiger. Nu is dat eigelijk al een behoorlijk grote en diepe stap en de huidige situatie nodigt uit om dat in één grote stap iets verder naar achteren te doen. Dat heb ik inmiddels al honderden keren gedaan, zonder vallen of misstappen. Maar het bevalt mij niet. Daarom denk ik dat door de beperktere ruimte vanwege de buiskap de noodzaak om je ergens aan vast te houden groter is geworden.

Elk nadeel heb ze voordeel

Ik denk dat er t.z.t. nog wel eens een handvat aan de buitenzijde gaat komen. Dat zou ook nog geïntegreed in de wand van de kap uitgevoerd kunnen worden. Om de voortgang niet te belemmeren is dit wat mij betreft iets van latere zorg. Daarbij kan de juiste maatvoering pas bepaald worden met de gemonteerde buiskap op de boot.

De wijze en vorm van de beeindiging van de kap aan de achterzijde geeft voor nu al hoofdbrekens genoeg.




Met wat tape, een papieren malletje en een scherp oog bepaal ik de zaaglijn aan de achterzijde van de kap. Ik ben tevreden met het resultaat en probeer aan bakboord ongeveer dezelfde vorm erin te zagen.




Voor de kopse beeindiging kies ik een 32mm. pvc pijp die mooi past in de dikte van het dubbele schuim.




Op de beeindiging van het dak wil ik graag een grijprand hebben. Niet alleen om je aan vast te houden maar ook om overkomend water naar de zijkanten af te voeren. Het is namelijk bijzonder irritant om in je comfort hoekje alsnog nat te worden door naar beneden druppend water.

Hoe ik dat weet

Ook hier kies ik weer voor de pvc pijp die meteen een strakke ronde afwerking geeft. De aansluiting tussen de horizontale en verticale pvc pijp vraagt om wat creatieviteit met schuim en plamuur.



Normaal gesproken maak ik fillets altijd nat in nat. D.w.z. dikke epoxy in de hoek mooi hol afsmeren en daarna meteen het laminaat eroverheen. Met de kwast kun je het in die min of meer plastische vorm prima strak en hol afwerken.

Echter bij deze rand gaat dat niet omdat ik het laminaat, dat er nog omheen moet komen, ga vacuum baggen zodat ook dit lastige laminaatje weer mooi strak wordt. Daarvoor moet de fillet dus eerste uitgehard zijn. Om toch mooi met de kwast te kunnen boetseren heb ik, na het glad afstrijken, de fillet bedekt met scheurweefsel waarna de kwast alsnog voor de mooie strakke lijn zorgt.



Deze vacuumbag verdient niet de schoonheidsprijs. Ondanks dat ik het vacuum folie ruim heb uitgeknipt is het toch nog bijna 1,5m. te kort. Hoe krijg je het voor elkaar
Het is weer een hoop gepruts om het goed te krijgen maar het resultaat is ook een niet helemaal luchtdichte zak.

Op zich geen punt in deze toepassing, het doet waarvoor het dient namelijk het carbon laminaat goed aansluitend rondom de dakbeeindiging te lamineren.



Carbon afwerking aan de voorzijde en eerste primerlaag op de kap.

Mooi!

Als je wilt kan ik ook een snijfile (DXF) voor je maken aan de hand van een handschets met maatvoering…

Laten snijden is echt veeeeel makkelijker en sneller en op zijn minst net zo mooi als met de hand zagen…

Als ik kan helpen stuur je maar een PB

sjoerd1981 schreef :
Dankjewel Sjoerd. Ik hou dat in gedachte want de kap is al vrijwel klaar. Alleen nog even te documenteren hier.
Alhoewel dit hopelijk wel de laatste bouwklus is.

Wat goed dat je die ingewikkelde vorm en de details zo voor elkaar krijgt. Petje af hoor!

Wizard !

Heb je alles op voorhand bedacht of moet het 'organisch groeien'?

Een beetje tussenin. De vorm heb ik van een plaatje en details zijn in mijn hoofd gevormd. Aan de hand daarvan bedenk ik dan een bouwplan, dat begint met eerst wat globale schetsen en daarna wordt het serieus met de uitslagen van de bouwframes. De rest is organisch

En de eerste laag DD lak zit erop. De rest volgt nadat eerste de binnenzijde helemaal afgewerkt is. Daarvoor moet de kap weer gedraaid worden. Met hulp van een toevallige voorbijganger is dat zo gepiept.




Het is nu vooral nog plamuren en schilderen aan de binnenzijde.



Ook het moment om de plamuurpassing cq. dekaansluiting van laminaat te voorzien en een flens te maken aan de bovenzijde van de sparing t.b.v. het naar binnen leiden van de val- en trimlijnen. Die lijnen krijgen aan dek nog een soort van “deksel”. Dat kan dan mooi aansluiten op het flensje.



De onderzijde is nu geheel afgewerkt en geschilderd. Ter plaatse van de toekomstige twee instrumenten consoles komt de geintegreerde bedrading voor de ledverlichting naar buiten. De draadjes zijn ingefreesd in de rand van de raamsparing en dat is weer dicht geplamuurd met microballoons. Nu wordt dat nog met een touwtje omhoog gehouden om het schilderwerk niet in de weg te zitten.

Voor de verlichting heb ik gekozen voor een waterdichte uitvoering van een RGBW COB Ledstrip.



Om het afgeknipte eind ook waterdicht te houden heb ik daarvoor een afsluitend kapje gemaakt.

Hiermee is de binnenzijde van de buiskap wel zo'n beetje gereed.

Het dichte deel van de buiskap heeft inmiddels de kleur van de boot gekregen. Ik heb getest of ik de dakruit in de sponning aan de voorzijde daarvan kan schuiven. Dat is gelukt (wel met een iets ruimere afronding van de hoeken) zodat ik nu de aandacht op de beide “glaslatten” kan richten.



Die heb ik inmiddels op maat gezaagd. Als voormalig bouwkundig tekenaar in de tijd dat CAD nog niet bestond en we nog met paralel lineaal en tekentafel werkten, hadden we diverse maten sjablonen om gebogen lijnen mee te tekenen. Op zolder vind ik zowaar nog het mapje en kies een in mijn ogen acceptabele lijn voor de beeindiging van de glaslat aan de voorzijde.



Om de sponning en afdichtingen te verbergen worden de raamranden zwart aan de onderzijde. De raamsparing van het dak heb ik in situ afgetekend op het folie aan de onderzijde van het polycarbonaat. Vervolgens heb ik die met behulp van achtergrond verlichting overgenomen aan de bovenzijde van het polycarbonaat.



Zodoende kan ik dat aan de onderzijde weer overnemen met afplak tape.



Just-In-Time is de zwarte RAL9005 gitzwarte Redox BL primer van Sikkens afgeleverd. Op een reststukje doe ik een testje met tape en het al of niet schuren van het polycarbonaat voor de hechting. Voor het ontvetten gebruik ik Isopropanol.

Schuren blijkt niet nodig te zijn. Beide proefvlakjes hebben zich prima gehecht.

Er ontstaat een lichte paniek als de kleur niet gitzwart is maar een soort donker blauw groenachtig blijkt te zijn. Ik heb de telefoon al in de hand om te reclameren als ik bedenk toch nog even af te wachten tot het spul gedroogd is.




Het droogt dus gitzwart op. Pff.. Apart spul wel die primer.



De daksponningen zijn nu voorbereid om de grote ruit te plaatsen. Rondom 4mm. dik Neopreen tape en aan de voorzijde een dubbele laag VHB. Dubbel om aan de dikte van het Neopreen te komen. Om te zorgen voor een 2-vlaks hechting van de kit heb ik de rest van de sponning tussen VHB tape en de voorste rand voorzien van mijn zo geliefde bruine verpakkingstape.

Als je goed kijkt zie je aan de voorzijde in beide hoeken nog een gat. Eventueel lek water kan hier afgevoerd worden. Het lijkt wel een beetje op een geventileerde raam afdichting zoals dat in de woningbouw gebruikelijk is.



De dakruit ligt erop en de “glaslatten” heb ik met een combi van VHB en dikke (zwarte) epoxy vastgezet. Kitten - alleen buitenzijde - doe ik later.