Edward schrijft:Mijn advies: Bestel één keer een tuiger (kost echt maar een paar tientjes), luister goed naar hem, merk de boel zodra hij klaar is en de komende paar jaar kan je het zelf...
Let er ook op dat de tuiger de grenzen van het schip ook kent. Een goede tuiger zal de verstaging op een plastic schip nooit zo strak spannen als hij op een stalen (of aluminium) schip zou doen. Doet hij dat wel dan wordt je schip binnen de kortste keren als banaan getrokken. Bij een wedstrijdschip is duurzaamheid van minder belang, hoge stagspanning is daar belangrijker.
De stagspanning op een polyester schip is dus vaak een compromis tussen maximale spanning en duurzaamheid. Heb je onderdeks voorzieningen die de spanning op een deugdelijke manier naar de mastvoet afvoeren kun je de spanning hoger opvoeren dan wanneer dat via het kunststof moet gebeuren.
Het is daarom van belang om de hoogte van de stagspanning uit documentatie van je schip te halen. Heb je dat niet zul je je aan de hier al gegeven vuistregels moeten houden. Naast het loos vallen van het lijwant onder zo'n 20 graden helling kun je ook 10 tot 20% van de breeksterkte aanhouden. Hierbij heeft een gepijlde 7/8 tuigage vaak een hogere stagspanning als een masttoptuigage. Let er ook op dat je de breeksterkte van de oorspronkelijke stagdikte aanhoudt als er ooit voor dikkere stagen is gekozen, 20% van 5 mm is heel wat meer dan 20% van de oorspronkelijke 4 mm.