Onderwerp: project: dieptemeter in hull

Mijn NASA log en dieptemeter deden al een tijd lang moeilijk en ik wilde graag ook een windmeter. Ik heb nu een B&G Triton2 gekocht. Windmeter (draadloos) op de mast, log vervangen door de combisensor en het nieuwe display gaat binnenkort op de plaats van de NASA displays geplaatst worden. Nu zit de combisensor (DST810 als ik het goed heb) op de plaats van het oude log, onder een hoek in de romp, net opzij van de kiel (langkieler). Die dieptemeting heb ik dus zeer waarschijnlijk weinig aan. De oude dieptemeter was ook in hull, met een op de romp gelijmde buis, gevuld met olie. De meter hing er een beetje los in te bungelen en daarbij is hij analoog. Ik wil er vanaf, want we gaan naar NMEA2000. Het signaal omzetten is relatief duur en ik wil af van dat oude ding.
Nu wil ik een beetje een prijsbewuste oplossing maken voor een (2e) dieptemeter die wel een goede meting kan doen. Mijn idee is een adapter op de romp te lijmen die ik 3D print van PET-G. Daar plaats ik de goedkoopste dieptemeter is die ik kan vinden: de Garmin Intelliducer NMEA2000 (www.nauticgear.nl/navigatie-el...-en-temperatuur.html)
Die adapter vul ik dan na plaatsing met olie of glycol via meegeprinte kanaaltjes. Ik vul het door transparante slangetjes die ik vervolgens laat zitten (ik verbind de kanaaltjes bovenlangs met slangetjes aan elkaar). Door de vier kanaaltjes kan lucht ook goed ontsnappen.
Zie ook de screenshots.
Heeft er iemand nog aanvullingen of goede tips? Het 3D model is na dit project ook te gebruiken door anderen.

Je kunt de transducer ook direct op de hull plakken met epoxylijm. Er mag geen lucht onder zitten en direct op de buitenhull dus niet op een binnenschaal.Liefst op een vlak of zo vlak mogelijk stuk.

Een vlak stuk is met een langkieler helaas geen optie. Wat betreft de romp: Een Taling 32 is gelukkig ouderwets vol polyester, daar kan je goed doorheen meten. Direct plakken heb ik aan gedacht, maar het uitsluiten van lucht is dan juist heel moeilijk en je kunt het niet meer corrigeren. Vandaar mijn idee van olie/glycol. Dat is op deze manier 100% vrij van lucht en ik kan als er toch iets niet goed werkt nog iets aan doen. Weliswaar betekent dat in dit geval de 3D print opofferen, maar de sensor blijft heel.

Ik wil niemand een leuk 3d printproject ontzeggen. Maar een schuin afgezaagd stuk pvc buis , gelamineerd op de huid en met een eindkap erop, voldoet ook als tank voor een dieptmeetsensor. De sensor steek je door een gat in de eindkap.

Even terug naar af. Een DST810 kan deels rekening houden met de hoek waaronder die wordt gemonteerd in de romp. Ik zou eerst de documentatie raadplegen hoe het precies zit met de meethoek van jouw sensor. Je bent echt niet de enige langkieler met een dergelijke dieptesensor.

Verder kunnen twee dieptesensoren door elkaar "roepen" waardoor ze elkaars meting kunnen verstoren. Ook een punt van aandacht.

Los daarvan de gewetensvraag of je een speedlog echt nodig hebt. Er zijn massa's zeilers die tegenwoordig aan alleen een GPS speed over ground snelheid (SOG) voldoende hebben. Dat ligt helemaal aan jouw vaargebied. Scheelt in ieder geval een gat in de romp.

Een dieptemeter heeft een kegelvormig afstralingspatroon, hij meet dus deels ook naar opzij.
Dus als ie onder een hoek staat die niet al te groot is, is dat helemaal niet erg.

Klopt, alleen gaat er wel energie van de beam verloren. Die is het sterkst in de hartlijn van de transducer.

I.p.v de sensor te lijmen, kun je ook geleide-gel gebruiken.
PVC bakje op de huid gemaakt, gel er in, sensor er in en het heeft jarenlang prima gewerkt.

Dat is niet echt moelijk hoor. Had dit bij mijn vorige boot gedaan. Sensor achter de plee geplakt, met bijgeleverde epoxy. Stevig aanduwen met een rondrwaaiende beweging, laten drogen en het zat voor altijd vast. Geen last van luchtbellen.

Ha, wat fijn, meedenkende (en tegendenkende) mede-zeilers!
Een paar puntjes om op te reageren:

• Ik wil inderdaad allereerst gaan bekijken wat de huidige sensor weergeeft. Ik vermoed echter dat als ik over bakboord zeil, dat de sensor die ongeveer 20 graden scheef aan stuurboord zit gewoon een erg slechte meting geeft. Zeer onhandig op de Friese meren en het Wad;


• Een sensor die in een gewone buis past is een prima optie. Sterker nog: die buis staat er al en daar past hij zo in! Maarrrr... die sensors die daarin passen vind ik gewoon erg duur, of heeft er iemand een tip of een 2e hands te koop?


• Dat twee sensoren elkaar kunnen storen had ik nog niet aan gedacht, maar daar heb ik nu dus wel even naar gekeken. Als ze op een andere frequentie werken dan zou dit geen problemen moeten opleveren. De Garmin werkt op 160kHz en de Airmar op 235kHz. Dat lijkt dus goed te gaan. Heeft iemand hier ervaring mee?


• De DST810 compenseert niet voor helling en is hier ook niet op in te stellen. De hoek van de kegel die hij uitstraalt en dus terug kan meten is niet opgegeven. Met veel mazzel is het voldoende, dat kan ik testen als alles is aangesloten.


• Ik wil graag de boatspeed hebben, ik zeil graag op het Wad, waar dit absoluut nuttig is, want daar haal je actuele info over de stroom vandaan. Daarbij: de DST810 zit al in de boot, zoals in de startpost beschreven. Dat gat in de romp zat er al, want ik had immers een NASA log, zoals ook al beschreven


• De tip van de gel neem ik even mee om een herontwerp te overwegen, dank!

AndreAzuree schreef : Bijgeleverde epoxy? Wat voor een sensor was dat dan? Ik ken alleen de sensoren die door de romp heengaan (trough hull) en die moet je met kit afdichten, en degene die dat niet doen, en die zitten in een buis met vloeistof.
Anyway: het kan natuurlijk goed gaan, maar die luchtbel kan je niet zien tijdens het plaatsen en als je geen betrouwbare meting constateert dan zit ie al vast en is er niks meer aan te doen. Fijn dat het bij jou goed ging.

Jbeekmann100 schreef :
Dit is het element die Airmar in de DST810 gebruikt. Ik zou deze zo vertikaal als mogelijk monteren; door de huid heen gaat al energie verloren…



Voor helling compenseren kan niet; de eerste reflectie wordt sowiezo doorgegeven, reflecties die niet loodrecht de bodem bereiken worden niet terug-ontvangen.

Nachtvlinder schreef : De DST810 zit al in de boot, uiteraard door een gat heen, aangezien de paddlewheel anders zo weinig doet...
Hier wordt het gat opgeboord van het kleinere NASA-gat naar de maat die nodig was voor de DST810. Je ziet ook goed hoe schuin het is. Aan de binnenzijde kan ik in deze ruimte komen via een klein luikje in de vloer bij het toilet:

Jbeekmann100 schreef :
OK, dacht dat je dat vetgedrukte wilde weten. Maar "hij" niet de DST810 dus

Binnenin monteren is kiezen uit het minst kwade: loodrecht door de romp maar een zwakke zijlobe die de bodem onder je boot bereikt, of loodrecht op de waterlijn door de romp, wat een grotere weglengte door de huid betekent. Ik denk dat het laatste het beste signaal geeft.

Als je het écht mooi wilt doen, heeft een forumlid dat als hieronder opgelost. Ik zou dáár je DST810 gaan plaatsen, dan heb je ook nog iets aan het log daarvan.

Nachtvlinder schreef : Ja, dat was inderdaad zo, maar omdat je zei "Ik zou deze zo vertikaal als mogelijk monteren; door de huid heen gaat al energie verloren…" dacht ik nog even te moeten verduidelijken dat het hier niet gaat om de 2e dieptesensor die ik met dit projectje wil gaan inbouwen. Hij zit er al.

En dat diagram had ik zelf inderdaad nog niet gevonden. Dank daarvoor. Wat hieruit in ieder geval blijkt is dat ik buiten het -10dB gebied zit. En ik moet testen of het nog een beetje waarde heeft [hoopvol]

In hoeverre wordt de richting afgebogen als je de transducer verticaal binnenin op een schuine romp zet middels gelei of epoxy?
Snelheden van de geluidsgolven verschillen door de verschillende media, en dan krijg je hetzelfde als met licht door een prisma, het wordt afgebogen.

Daar zit inderdaad een afbuiging in. Vanuit de olie/gel/glycol naar het polyester buigt hij af, maar gelukkig ga je daarna weer terug, omdat de volgende overgang weer naar het water is. De bundel verschuift dus wel een beetje, maar gaat daarna zo goed als parallel aan het originele pad weer verder.
Ongeveer zo:

Jbeekmann100 schreef :
Sorry, dat was een complete (maar goedkope en prima werkende) set van Hummingbird. Daar zat de sensor + epoxy al bij. Maar dat is natuurlijk geen losse sensor zoals een Airmar. Maar er zijn vast ook losse sensors die thru hull prima werken en je makkelijk binnen middels epoxy prima kunt plaatsen. Zo te lezen is jouw grootste probleem de helling, of je de sensor nu binnen of buiten monteert.

Nachtvlinder schreef :
Als de TS met de boot in Zeeland ligt kan ik daarbij helpen. (zoals op de foto heb ik bij 2 boten van mij gemaakt; de Jouët 32 en de Ericson 39; is wat werk, maar werkt wel super en icm de afwerking (deels verzonken) 'aquadynamisch' verantwoord ))

Note: bij mij zit hier alleen de snelheids sensor, niet de snelheid/diepte/temp sensor, omdat ik geen fan ben van triducers. De dieptemeter zit er net voor in epoxy vergoten (giet epoxy, niet gewone epoxy); sommigen gebruiken er olie voor in een buisje, of kit. Maakt op zich niet uit zolang er maar geen luchtbel in zit, maar ben zelf meer vast goed vast in de epoxy)

Tegenwoordig heb ik nog maar 1 sensor, tegen de romp met gel. Vroeger (jaren 70) zaten aan beide kanten van de kiel transducers van brooks en gatehouse, de zwaartekrachtschakelaar op het schot zorgde dat de juiste transducer actief werd.

Zo schuin als op de foto zal niet werken, over bb boeg zeilend zal je nooit diepte zien en over sb moet je aardig op een oor liggen wil je een kloppende diepte hebben.
Loodrecht naar beneden is de enige oplossing.

Jbeekmann100 schreef : Heb het nooit uitgetest, maar wanneer de een "harder" roept dan de ander, dan "hoor" je de zachtere niet. Volgens mijn documentatie maakt de Garmin meer "herrie". Als de Garmin aan binnenzijde romp zit, terwijl de DST810 door de huid gaat, heb je weer een ander verhaal. Kortom, meten is weten.

Ferox schreef :
Ik wel. Daarbij is PET notoir lastig te lijmen.

3D prints zijn niet dicht. Ze zijn poreus. Ze lekken dus.

Ooit had ik hetzelfde probleem. Een dikwandig stuk PVC schuinafgezaagd, dit verlijmd op de romp met flink wat sikaflex. Gevuld met motorolie en gezorgd dat de sensor dik onder het vloeistofniveau zat.

Ik heb de boot nog 3 jaar gehad.

Wel natuurlijk het compartiment waar dit in zat, verder leeg gehouden.