Allereerst: Gefeliciteerd elk met zijn prestatie, ware het een hoge notering, of het uitvaren van de race, in toer of ORC.
Met dan in het bijzonder: Jouzers met een overweldigend resultaat in de toer!
Voor de niet-(reglementair) finishers: it's in the game! Het deed denken aan vorig jaar. Zuur, heel zuur, maar het hoort er bij.
Ik was één van de (gelukkigen?) die nog reglementair wist te finishen, maar voordat we daar aankomen....
Dit jaar niet mee met de Blacq Magic. Na de initiële (korte) teleurstelling een alternatief plan gemaakt: Cor, mijn trouwe zeilmaatje met wie ik al véél te lang niet meer had gezeild vroeg of we niet dualhanded mee konden doen. Snel even checken: geen dualhanded klasse. Dan gaan we voor een topprestatie in de ORC, maar wel met een minimale crew, om voor ons zelf óók een bijzondere tocht te hebben. Max, mijn goede vriend en trouwe voordekker sloot aan. Met zijn driëen hebben we al héél wat starts gevaren in crews en boten van anderen, maar nu was het tijd voor onze eigen prestatie: Eigen boot, eigen strategie en eigen trim.
De aanloop naar de 24 uurs op meteogebied is hier al duidelijk geschetst: het zat hem in het vinden van wind en het zou beslist worden in de laatste uren. Dat het ging rommelen was zeker, maar was dat net ná de finish? Er net vóór?....
Wad was dit jaar uitgesloten. Rondje wad leverde voor onze boot geen voordeel en de sluizen waren een te groot risico. "Even spoelen" zoals BK het heeft gedaan vond ik een goed idee, maar we zagen óók een andere oplossing: Er zouden twéé windpockets ontstaan in de nacht: één bij VZ-Zuid/SB-A/EL-A en één in Noord-Ijsselmeer, later terugtrekkend naar verder noord en daarna uitbreidend en verschuivend naar de kust van N-Holland. De pocket bij de SB-A zou verdampen tegen de ochtend en de wind in het Noorden zou blijven staan.
Even snel een de boel checken of dat per tijdstip óók een beetje klopte met onze lokale kennis van de situaties daar en besloten dat het een plausibele voorspelling was, versterkt door lokale effecten. Dus géén reddingsvlot en marifoon gehuurd en besloten binnen te blijven. 140 mijl target.
De strategie was als volgt: Bij de start zou het fiks waaien: Verzilveren met spinnaker reaches (zie eerdere analyse van mijn Polar). Daarna de lijn WV12/VZ-Zuid/SB-A/EL-A en weer terug, spi er op wanneer hij kan. Het mooie aan het plan was dat bij eerder wegvallen van de wind we ook eerder om konden keren en meer in Noord konden gaan varen. Deze lijn is in het "eindspel" naar de WV19/Finish niet van belang, dus alle belangrijke rakken naar de WV19 bleven open. Daarna door naar de VF-B....ETA een uurtje of 6.
Vervolgens terug gerekend: De kortste rakjes voor het laatst om in te kunnen spelen op de wind. Het plan (teruggerekend vanaf WV19) KR-A LC11 WV19 VZ-Zuid WV19 LC1 WV12 VF-B. Dat liet ons 6 uur "naar believen in te vullen op Ijsselmeer Noord met veel wind" en een tiental slimme opties om het eindspel aan te passen op weer en wind.
Tot onze verbazing eigenlijk hadden we dit plan in een half uur in elkaar en alles leek er aan te kloppen. De keuzes waren logisch, de opties waren redelijk en de rakken klopten zelfs met voorspelde shifts. We zijn er niet meer (veel) van af geweken.
De start was een gedroomde. Blijkbaar is er wat kruisbestuiving, want de Blacq Magic was met exact het zelfde startplan gekomen. We lagen in Enkhuizen Noord, met 110 andere schepen, en veruit het grootste gedeelte van de favorieten. Lig je met je IOR "dwerg" tussen 4 MaxFun 35's, de Batfish, Bigtime, TH38, Edorphin, Grand SLam, etc. etc. Startrak nagenoeg vóór de wind, boom op bakboord.
3 minuten vóór de start realiseerden we ons dat pas goed dat IEDEREEN de boom over bakboord had voorbereid. Snel ombouwen en de grote broek aangetrokken. Opgeloefd voor de snelheid terug de compagnieshaven in, op 30 seconden gijpen, spinnaker omhoog en op snelheid met het voorrangsrecht op iedereen reachend onder spi de compagnieshaven uitgeschoten klaar voor een brute aanval op het hele veld, met de BM een paar meter vóór ons met precies het zelfde plan.
De 4 MaxFun's deden het erg goed en hebben we moeten laten gaan, maar we waren extatisch dat wij als 5e om de KG draaiden en in die ene mijl de ene naar de andere grote bak de gijp in hadden gedwongen. Om de KG ging het om het gevecht om de wind. Als langzaamste hebben we besloten op te loeven en ipv de LC11 direct aan te zeilen, de SPORT-D even te nemen. Dus eventjes de spui naar beneden, maar na de sport D er weer op. Vervolgens EZ-B, LC-1 en toen pas de spui naar beneden, duimend op de zuid-shift. Shift op tijd, oploeven naar de WV12 en na de WV12 weer de spi er op. Klaar voor onze mijlenvretende scheurtocht naar VZ-Zuid/SB-A/EL-A en weer terug.
De wind bleef staan. Hadden we het goed gedaan? Hadden anderen óók wind? 7,2 SOG...leek ons een prestatie gezien de voorspellingen....éven geleidelijk terug naar 4,7 op de terugweg tussen SB-A en VZ-ZUID, maar dat had het plan voorspeld, en het dipje duurde maar een half uur, korter dan gepland en het ging weer loos.
Na een fikse poos spelen in Noord Ijsselmeer en 13 uur gezeild maar even gerekend: Gemiddeld 6,63 knoop, een schema van 159 mijl. 100% Preformance volgens de polar (welke ons nogal vergezocht lijkt) Onvoorstelbaar! Maar die 159 zou het niet worden, inmiddels was het duidelijk dat er hommeles zou zijn bij de finish, tenminste, bij Hindelopen en Stavoren, dus besloten behoudend te finishen en te verzilveren. 135 mijl target.
Rak WV19 VZ-Zuid heen-en-weer geschrapt en besloten te puzzelen met de kortere rakjes.
Uiteindelijk KRA aangevaren en gepoogd de LC11 te bezeilen, maar die lag in "de bel" en besloten om te keren. Dat doe je niet makkelijk, halverwege een rak omkeren, dus het besluit heeft ons 10 minuten gekost. Uiteindelijk dodelijke 10 minuten.
Bij de KR-A stil komen te liggen. KR-A WV19 heeft al met al ruim 3 uur gekost, maar door opperste concentratie (0,2 mijl zeilen is zeilen, en 0,2 mijl harder dan de boten die zich als "dobberend" beschouwden) naar de dichtstbijzijnde windstrook gevaren en uiteindelijk kreeg iedereen in de buurt tegelijk wind, opbouwend vanaf zuidwest, en dus ging iedereen tegelijk de WV19 om.
Dat hadden we al eerder gehad en we wisten dat het hele veld zichzelf dood zou varen, dus brutaal opgeloefd na de WV19 en 50 meter hoger de spi gehesen. Samen met een Pogo850 voeren we weg. De vrije wind en keus om daar te varen waar wind was hield in dat we ruim 25 minuten eerder over de finish kwamen dan de rest van het veld (we gingen met een aantal bekenden gelijk om de WV19), met 32 minuten straf.
Hadden we die 10 minuten niet getreuzeld, dan hadden we Noordelijker gevaren en daar bleef de wind een beetje staan, maar ja, it's all in the game....
Wetend dat we tot aan de finish de Perfecte Race hadden gezeild was de spanning in ons kleine team hoog. Was het genoeg om de strafmijlen te compenseren?
De 3e plek ORC4! Waanzinnig. 11e ORC overall van 111 deelnemers (met spi), top 10%, 3 mijl vóór op rating t.o.v. de winnaars van vorig jaar. Dat voor een eerste keer....dank je wel crew, dank je wel Coppelia, dank je wel organisatie. De 24 uurs blijft een magische race en ik hoop hem nog véél vaker te mogen varen.
Ik sluit mij aan bij Koko. Verder vind ik een correcte administratie een WEZENLIJK deel van de 24 uurs. Diegenen die er de juiste aandacht aan geven horen daar voor beloond te worden. Het is een moeilijke race, een afgelopen kantje kun je je niet permitteren. Je voelt je lullig, natuurlijk, het is de vervelendste manier om te verliezen. Been there. Het nu afschuiven op (ontbreken aan) techniek is niet sjiek. De verwerking van de uitslagen is ultramodern. Trackers zouden enkel ondersteunend aan protesten moeten worden ingezet. De 24 is een combinatie van een race en zeemanschap. Een correct "logboek" hoort daar bij.