Zaterdag heerlijk gezeild met de nieuwe spinnaker. Aan het eind de motor gestart en de schroef zat weer vol fonteinkruid. Aangezien ik toch van plan was voor de nacht te ankeren en lekker te zwemmen, zou ik dat er - zoals gewoon - wel even afhalen. Wat een bos fonteinkruid: ik moest 5 keer duiken voordat ik alles van de schroef had. So far so good....
Maar bij die laatste keer duiken voelde ik iets vreemds: zie foto.
In het fonteinkruid zat een afgebroken tapeind van mijn schroefaslager. Er heeft natuurlijk al een breuk ingezeten, en het fonteinkruid heeft (gelukkig) het laatste tikje gegeven. To mijn grote vreugde lekt er niets; de kit houdt de afsluitingen blijkbaar nog goed dicht.
De motor is een 10pk Sabb, type G, met de draaibare schroefbladen. De twee tapeinden zijn van brons en als ik de breuk bekijk zit er in het midden een stuk dat me al langer gescheurd lijkt. Heeft hier iemand verstand van brons en veroudering daarvan? Is er een advies voor de toekomst?
De eerlijkheid gebied me te zeggen, dat de Sabb al 50 jaar vrolijk draait, en dat er zowel bij de schroef, als daarachter op het roerblad van mijn Koopmans s-spant zinkanodes zitten. Het schip ligt op zoet water (Hoorn).