Onderwerp: Langkieler mahonie-op-eik 1958 - niet / wel doen ?

SSpantHout schreef :
Het onderwaterschip (daarmee bedoel ik de buitenkant ervan) kan probleemloos een aantal jaren zonder onderhoud toe. Hout onder water rot niet.

Het grote probleem van onvoldoende onderhoud zit 'm bovendeks en in het interieur. Dat kun je ook zien bij de stalen boot van de domme broer van Amersfo.
Bij verwaarlozing van een schip begint de ellende bij lekplekken in de opbouw en het dek. Die lekplekken veroorzaken natte plekken in stoffering, betimmering en aan de binnenkant van de huid. Dan slaat de schimmel al gauw genadeloos toe.

Je plaatste net wat foto's van andere houten schepen in diverse staten van ontbinding. Dat er gangen zijn/worden vervangen is duidelijk een gevolg van nattigheid aan de binnenkant (ongetwijfeld door een lek dek), gecombineerd met vuilophoping en onvoldoende ventilatie.

Als je weet dat je boot een tijdje zonder toezicht en aandacht zal liggen, bereid haar dan goed voor. Dat houdt in: alle overbodige spullen van boord halen, alle kastjes en vloeren open zetten, waar mogelijk de betimmering openzetten, overal goed schoonmaken, een waterdichte afdekking over het hele schip trekken, doorwaai door het hele schip creeëren.
En vergeet natuurlijk niet de vorstbescherming van motor- en drinkwatersystemen.

SSpantHout schreef :
Hahaha.. Dat dacht ik al.
Zeker in dat licht is de beslissing om deze boot niet te kopen heel verstandig.

Geen idee of je meer van houten boten houdt dan van varen of zeilen, maar als de laatste activiteiten toch de aanleiding zijn om een boot te willen kopen, zou ik voor een paar duizend euro een klein kajuitzeilbootje kopen en eerst 's gaan zeilen.

Maar je blijft natuurlijk ook welkom om hier nog een tijdje gezellig door te oudehoeren over houten boten..

Wadloper schreef :
Ik hou blijkbaar van beiden.

Een halve eeuw geleden als jonge modelbouwende tiener bouwde ik een langkiel schaalmodel (denkelijk Draak, staat nog steeds op mijn vensterbank) dat werkelijk dreef en kon varen (zonder afstandsbediening, had ik geen geld voor, dus ik moest het geregeld aan de overzijde uit de bomen gaan plukken).
Als scholier heb ik maniakaal tweemanszwaardboten gezeild (ook solo) en wist zelfs hoe je een FD moest wedstrijdtrimmen zonder er ooit een gezien te hebben.
Dan kwam 40 jaar geen tijd en amper gelegenheden voor zeilen.
Nu ben ik een brede inhaalslag aan het maken.
Ei zo na kocht ik twee jaar geleden een (houten) FD maar vond het van en naar de winterstalling rijden met trailer teveel gedoe, en de emotioneel verknochte eigenaar zag het niet goedkomen als hij het jaar door op een jollenveldje buiten zou liggen. Volledig terecht.
Nu kwam deze op mijn pad, tsja. "Van het concert des levens heeft niemand het program".

Berghout-2 schreef :
De eigenaar heeft hem blijkbaar daarop voorbereid nu, deurtjes staan open, helmstok verwijderd, er kan wind onder het witte dekkleed doorwaaien.

Er is een donkerder stuk teak op het achterdek. Een paar dagen geleden zag ik hier een handzaag liggen. Zou er eventueel een stuk teakdek vervangen zijn, of gewoon nat van enig regenwater dat toch door het dekzeil loopt (dat kunstig rond de achterstag is heengelegd, maar zou me niet verbazen dat het daar bij regen wat kan lekken).

plastic boot met een houten opbouw zo al best wat van je voorkeuren kunnen combineren met zeilen ipv klussen. Die houten opbouw moet dan wel weer onderhouden worden...
Dit is niet mijn voorkeur (ik vind dat aan plastic al genoeg onderhoud zit om de zaak functioneel en netjes te houden naast het zeilen.

Ik kan je daar best in volgen. Ik heb de laatste jaren al meermaals plastic eigenaren gadegeslagen op de havens in Zeeland begin en eind seizoen, ook wel eens vrijwillig meegeholpen. Een bak werk om een romp te polieren bv.
Maar zie ik een man op zijn eentje aan een mast bezig bij valavond, of hoor ik nog een schuurmachine als de zon al onder is, denk ik altijd "oh jee, slaaf van zijn boot".

Maar denkelijk heeft dat ook een stuk met de ultrastrakke kraanplanning van de commerciële havens te maken ? In augustus van dit jaar geloof ik beantwoordde Bruinisse of Den Osse mijn vraag of een daar te koop liggende boot "een dezer dagen" eventueel kon gekraand voor onderwaterschip keuring, "dat kan niet ivm. de planning 2027, die al vol zit". Ik vroeg extra bevestiging van dit jaartal maar ik had het wel degelijk goed begrepen: in augustus 2026 kan er niet meer gekraand worden want de planning tot voorjaar 2027 zit al vol.
?
Bizar weinig flexibiliteit.
Als ik hier in Denemarken dan eigenaren op hun gemakje bij valavond nog alleen de mastenkraan zie bedienen, om daarna weer naar de box te varen, en een paar dagen later staan er maar een 5-tal boten meer op de kant dan een paar dagen eerder, is dat toch wel een levensgroot verschil.
Daar spreekt een soort gemoedelijkheid uit, die wat mij betreft volledig spoort met het ontspannen aspect van wat zeilen is, die in Zeeland (enige streek die ik wat ken) bijna geheel verloren lijkt te zijn gegaan. In de commerciële havens toch, misschien gaat het er in de WSV's even gemoedelijk en flexibel aan toe als hier ?

Volgens mij een misvatting. Een houten bovenbouw heeft het meeste onderhoud nodig. Een houten romp goed in de verf hoef je net zo min naar om te kijken als een plastic romp. AF is voor beiden het zelfde. Als ik koest kiezen tussen schilderen en poetsen, nieuw maken of oud oppoetsen, kies ik voor schilderen.

Hout rot niet onder water? Waarom zetten ze de Batavia dan op het droge om m daarmee te redden?

amersfow schreef :
Waarom smeren we antifouling op het onderwaterschip van houten zeiljachten en bespijkeren we die niet met koperen beplating ?

Zonder gekheid, ga je nu de Batavia vergelijken met een houten jachtje ?

Speciaal voor Berghout-2, als dank voor het vele advies: staal met enkel een houten deur.

Kranen niet mogelijk?
Als ik in Marina Numansdorp ben staat de kraan langere periodes niks te doen en ik neem aan dat er wel iemand kan bedienen.
In Drimmelen spreek ik meestal paar dagen te voren af voor in of uit het water.
Nu moeizaam omdat Papendrechtse brug alleen zaterdag a.s. draait in de maand oktober.
De ochtend de brug, 15:00 de kraan geen probleem.

Houten boten horen op zout water te liggen en er vooral veel mee te varen.

Bij lang stilliggen krimper de delen boven de waterlijn en is er een kans dat de naden oppen gaan staan. Gevolg lekkage en dit kan mogelijk leiden tot zinken van de boot.

Voor het kranen terplaatse kun je ook een mobiele kraan inschakelen als er geen andere optie is.

Het onderwaterschip dat al die tijd alleen in zoutwater lag is er bijgebaat dat dat zo blijft. Nu dat zal op de Grevelingen geen probleem zijn. Als de havens lang de Grevelingen niet beschikbaar zijn voor het zetten van de mast of het lossen van de boot kan dat wel elder in de delta. Als het schip over land deze kant op komt is dat iets dat de vervoerder kan regelen Ik zie bovendien met enige regelmaat dat de mast er met de autokraan wordt opgezet. Afhankelijk van het gewicht van het schip wordt die ook gebruikt om het schip te laden en te lossen. Dat vraagt om een gespecialiseerde vervoerder.

amersfow schreef :
Wel een beetje opletten, he

Ik schreef al dat lekkage vanaf boven funest is. En wat denk dat er gebeurd is, bij die Batavia?

Overigens heeft het schip een respectabele leeftijd bereikt voor een stilligende houten klomp op zoet water.

Wat ik me afvroeg: helpt het dan als je een beste partij zout in de bilge legt?

kwillems schreef :
Voor het hout zeker.
Wel een beetje oppassen met de ijzeren bouten.

Vroeger werd vaak een berg wolmanzout gebruikt.

Als waarschip eigenaar vind ik het onderhout van een houten scheepje prima te doen, het is voor mij dan ook.gewoon deel van de hobby.
Ik breng met groot genoegen de nodige uurtjes door in de loods, deels voor noodzakelijk onderhoud maar ook vaak om wat zaken te verfraaien of te verbeteren.
Wel heb ik iedere winter een deel preventief onderhout deze winter is het lakwerk van de kajuit aan de beurt, dat is ook alweer 9 jaar geleden gedaan.
Ik hoef het niet helemaal kaal te maken maar ben er toch een dag of 4 mee bezig.
Vogend jaar misschien de romp een laag of 2 verse lak geven.

Zo heb ik iedere winter wat te knutselen en te klooien met m'n bootje.
Hartstikke leuk om te doen.
Zie je klussen aan de boot als vervelend rotwerk zou ik zeker geen houten boot kopen, maar als de basis goed is en er wat tijd in wilt steken kun je het prima bijhouden is mijn ervaring.

SSpantHout schreef :
Als kritische meelezer (en houten boten liefhebber):
Als je een houten FD droog stallen en bijhouden al teveel gedoe vind, hoe kom je er dan bij aan een stevig houten zeiljacht te beginnen ? Het lijkt misschien een leuk romantisch idee, maar het is vooral gewoon hard werken en heel veel "gedoe". Niet iets waar ik als 60plusser met jouw (gebrek aan) ervaring en (bij de leeftijd horende) beperkte fysieke mogelijkheden aan zou beginnen.
Een oude polyester s-spant is in deze maat al (meer dan) werk genoeg en in hout zou ik het vooral heel klein houden.

brambo schreef :
Welja, dat was een van mijn eerste angsten ivm een houten boot. Maar bij deze is de romp boven water behandeld met Coelan, wat een soort flexibele rekbare pel legt op het hout en daardoor enige houtkrimp en uitzetting van de naden kan opvangen, zodat de huid toch waterdicht blijft.

De Skudehavn Ebeltoft is blijkbaar toch een soort WSV. De leden zijn eigenaar van hun box na eenmalige aankoop voor zo'n 6-8.000 EUR. Dan jaarlijks 1/10e van dat bedrag voor uitbating (o.a. loon voor de havenmeester en twee halftijdse technische hulpjes, onderhoud en jaarlijkse certificering mastkraan en 20ton takelkraan) en gebruik van kranen, hogedrukspuit, tractor, bok en winterstalling buiten. Die Denen hebben het goed voor elkaar als je het mij vraagt.

Nu is het ook zo dat de verkopende eigenaar natuurlijk ook graag zijn box wil doorverkopen, maar zolang de boot niet verkocht is kan dat niet. Want hout ligt het liefst in het water, dus moet hij de box wel aanhouden zolang de boot niet verkocht is.
Ik ben zelf veel te goed van hart om een harde onderhandelaar te zijn, maar dit is vast een extra reden waarom een laag bod misschien zou aanvaard worden. Maar eerlijk, ik heb er het hart niet voor om maar 1/3e van de vraagprijs te bieden, zoals werd geopperd. Ik zou die man niet meer onder ogen durven komen.

SSpantHout schreef : De werkelijkheid is dat in deze categorie veel boten voor een symbolische fles wijn worden weggegeven, omdat er geen kopers zijn. Er is wel een steeds kleiner wordende groep liefhebbers die er tijd en geld in wil stoppen om er weer iets moois van te maken. Verkoper moet juist blij zijn dat met jou als volgende rentmeester het vinden van opvolging is gelukt. Ook jij krijgt op enig moment de uitdaging om weer een volgende rentmeester te vinden. Dat is geen harde onderhandeling, maar een eerlijk verhaal wanneer continuiteit de belangrijkste overweging is bij verkoper.

Het alternatief is dat bijvoorbeeld de meubelmaker er de zaag in zet.

In een eerdere post heb ik al geschreven dat ik precies hetzelfde scenario heb meegemaakt met een andere oude houten boot die ik gratis mocht hebben, maar er vanaf zag. Voor een fles wijn is die boot naar oudzeilendhout.nl gegaan. De eigenaar vond continuiteit belangrijker dan een meubelmaker die trappelend van ongeduld met de zaag klaar stond.

SSpantHout schreef : Dat hoeft ook helemaal niet, want je brengt die boot toch naar een Nederlandse haven !!!

Beste meelezende forumleden...
Is het normaal dat je in dit soort keuzesituaties doorheen de dag, dankzij steunende bijdragen hier op het forum, gesprekjes met zeilers ter plaatse, scheepstimmerlui (van de kits in restauratie op de eerste fotoreeks) die wel eens even een eerstehands blik op dat onderwaterschip willen komen werpen, winkeleigenaren die Hummingbird Sounder/gps apparatuur laatste units aan absolute bodemprijzen aanbieden (dieptemeter Silja werkt immers niet meer, de kaarten zijn verouderd, en stel dat ik toch zou aandurven haar solo van Ebeltoft naar Flensburg te varen), en tenslotte in het donker staand op de pier bij een strakke noordwester die de zee woest tegen de wal doet klotsen, en daarachter beschut nog een paar boten en met toch nog een eigenaar gezellig aan boord bij het fluiten van de mast...
Is het normaal dat alles dan, aan het eind van de dag, haalbaar lijkt en bijna beslist, maar dat je na een nacht slapen, waarbij je toch weer uit die roes van de dag wegglijdt, weer naar je eigen kern terugkomt (en angsten en onzekerheden), dat je dan toch weer op je stappen wil terugkeren, en gewoon met de noorderzon en de staart tussen de poten huiswaarts vertrekken en alles bij het oude wil laten ?
No harm was done, ik heb niemand gecontacteerd, geen beloftes gedaan, nu kan het nog, gewoon vertrekken. (en verderdromen).

Een vast volgend jaar toch weer terugkomen .

Welke filosoof poneerde ook alweer: het nastreven van een verlangen is meer voldoeninggevend dan het realiseren ervan ?

Er ligt in de houtribhaven, lelystad een overnaadse houten folkboat (zo heten die bootjes volgens mij) al meer als een jaar te koop
Een meter of 8 denk ik
De eigenaar wil er vanaf, omdat hij zelf een andere boot heeft gebouwd, van af de kielbalk, ik geef het je te doen
Ik denk dat je die folkboat voor een klein prijsje mee mag nemen
Lijkt mij beter behapbaar voor je