Onderwerp: Vaste buiskap voor Wadloper

Omdat de forumleden altijd nogal graag op de hoogte blijven van de projectjes waar andere forumleden zich mee bezig houden hierbij even een update over de nieuwe vaste buiskap voor Wadloper.
Het ruwe werk is gedaan. Inmiddels staat de kap in de werkplaats om verder afgewerkt te worden.
Een wat uitgebreider verslag van het maken zal tezijnertijd op mijn weblog te vinden zijn.


in de loods, vanmorgen..



pasgemaakt op de boot..



Paar tijdelijke verstijvingen erin en van de boot afgehaald..



En in de voiture. Het past net..



In de werkplaats voor het fijnere werk..

--
stegman

Ziet er zo in eerste instantie goed uit. Het is altijd een kunst om iets te maken,dat ook nog een beetje aansluit bij de lijn van de boot.

Complimenten sluit uitstekend aan bij de boot vorm.
Ontwerp passend maken bij de boot is het belangrijkste!
Ik volg je verrichtingen.

Dit ga ik met interesse volgen!

Functionele schoonheid toch?

begin ziet er goed uit

Tjonge, gedurfd om zelf te gaan klussen aan een boot die drie ton waard is!

De aanpak ziet er goed uit. Bood de stuurkajuit te weinig beschutting? Of vaart de boot erg nat?

It Paradyske schreef : Zo is dat. Maar niet helemaal.
De oude buiskap was gedeeltelijk van doek en naar mijn smaak aan de voorkant te hoog. Bovendien was ie te breed bovenin. Het gangboord ter plaatse is al niet zo breed en in de praktijk moest je jezelf een beetje lang de buiskap wringen als je naar voren wilde.



Toen het doek van de oude kap achteruit begon te gaan (ingescheurde bevestigingen, losse stiksels etc.) was een beslissing snel genomen: de oude kap ging eraf en een nieuwe erop.
De nieuwe is aan de voorkant veel lager, maar aan de achterkant even hoog als de oude. Bovenin is ie veel smaller dan de oude. De zijkanten hellen meer naar binnen; er is wat ruimte voor de heupen ontstaan. Omdat de kap nu helemaal van stijf materiaal is, kunnen er ook een paar handgrepen bovenop komen, zodat je jezelf kunt vasthouden, als je naar voren gaat. Ik overweeg nog om aan de nieuwe kap wegneembare zijflappen van doek te maken, waardoor de beschutting van opzij nog wat toeneemt en de lijn van de kap achterop 'tegenhelt' als je begrijpt wat ik bedoel (zie de oude kap).

Buiskappen op zeilboten zijn merkwaardige dingen.
Sinds ik er zelf een heb, begrijp ik helemaal waarom iedereen vroeg of laat een buiskap op z'n boot wil. Het extra comfort van een droge kajuitingang en de beschutting op lange einden aan de wind valt niet te onderschatten.
Maar het verbaast me dat er niet veel meer vaste buiskappen worden gemaakt. De meeste kappen van buis en doek gaan er één keer op en nooit meer af (tot ze beginnen te vergaan) en ze hebben ook allemaal hetzelfde model: voorin te hoog. Meestal even hoog als achterin. Het dakje ligt in het midden vrijwel altijd zo goed als horizontaal. De 'voorruit' vervormt bijna altijd en biedt daardoor maar een matig zich naar voren. De levensduur is beperkt.

Zelf een vaste kap maken is wat werk, maar rocket-science is het niet. Daar kom ik later nog wel eens op terug.

--
stegman

boarderbas schreef : De boot weegt meer dan 3 ton, maar is het bij lange na niet waard..
Maar goed. Je bedoelt de tonnen waar de boot op rust, waarschijnlijk.
Over boten op tonnen wordt altijd nogal moord en brand geschreeuwd, maar al mijn boten stonden tot nu toe meestal op tonnen en ze stonden goed. Binnen is er helemaal geen probleem. Buiten is het een kwestie van goed wegzetten en dat kunnen ze, in Lage Zwaluwe. Dat kielboten met 1.50 m. diepgang of meer altijd keurig op bokken staan, komt vooral omdat stallen op tonnen dan niet meer praktisch is. Een oliedrum is pakweg maar een meter hoog, namelijk. Je zou nogal wat stophout nodig hebben om een boot met 2 m. diepgang op tonnen weg te zetten.
Het heeft ècht voornamelijk nadelen, zoveel diepgang..

Als je goed kijkt, zie je overigens dat de boot ook twee steuntjes onder voor- en achterzijde van de kiel heeft. Die tonnen zorgen er alleen maar voor dat ie niet omvalt.
De kajuit is in de praktijk geen stuurhut. De boot is ooit wel geleverd met binnen- èn buitenbesturing, maar één van de vorige eigenaren heeft het stuurwieltje binnen weggehaald. Ik heb het nog wel, overigens. Binnen sturen kan ik nog steeds: met de stuurautomaat en zijn afstandsbediening. Vanuit de hut heb je een prima uitzicht naar voren en naar opzij.
Al dat glas in de hut zorgt er vooral voor dat het een hele plezierige leefruimte is. Er is veel licht en je voelt je wat minder 'opgehokt' dan op veel andere kajuitzeilboten.

Maar we sturen dus vrijwel altijd met de helmstok, vanuit de kuip.
Buiswater is er in de praktijk ook weinig. De boeg is met de nodige 'flare' ontworpen, wat twee voordelen heeft: weinig buiswater en véél ruimte op het voordek.

--
stegman

Knap gedaan hoor, met vlakke plaat toch een resultaat dat past bij de lijnen van de boot. Kies je nog een contrasterende kleur?

jerry schreef : De kap wordt gewoon 'stofgrijs', zoals de hut en het dek. Dan lijkt ie visueel nog wat kleiner dan ie nu is. Donkere kleuren maken iets groter. Lichte kleuren kleiner.

De vlakke plaat heeft overigens nog een reden, behalve bouwgemak. Ik wil geen kunststof ramen.

--
stegman

lodewijk stegman schreef :
Mijn ouders hebben er een tijdje een gehad. Erg prettig van binnen inderdaad, en die bak in het voordek kon je prima in liggen of een zwembadje van maken

Nachtvlinder schreef : Leuk dat er in ZF nog iemand is die ervaring heeft met de Southerly 28. Ik ken één andere eigenaar, die toevallig niet zover bij mij uit de buurt ligt (Alblasserdam) en nog toevalliger 's winters bij hetzelfde bedrijf zijn boot stalt als ik. verder heb ik geen idee hoeveel er totaal in Nederland rondvaren. Voor zover ik weet zijn er maar 148 van dit type gebouwd. De productie is halverwege de jaren '80 al gestopt.
Ja, die ankerkuil (dat is het, volgens mij) kan inderdaad prima als kinderbadje dienen als je de afvoeren tijdelijk dicht weet te stoppen. Ik heb nog een handbediend ankerliertje staan dat ik er tzt in wil zetten.

--
stegman

Die "ankerkuil" is een voorkuip. Zie je vaker bij engelse schepen uit de jaren 80.( moody's) Bijzonder fijn om in te zitten voor een zeilwissel met zwaar weer. Het biedt dus veiligheid, zolang het water snel en goed eruit kan weglopen.

Sea Force One schreef : Dat zal dan wel, maar het is tegelijkertijd een prima plek voor een ankerlier en ander ankergerei. Zeker een horizontale ankerlier is een obstakel op het dek waar zeilen en schoten makkelijk achter blijven hangen. Het is dus heel prettig als dat soort zaken ten opzichte van het dek verdiept staan of liggen.
Veiligheid voor de zeilenwisselaar op het voordek komt in de eerste plaats van de preekstoel en de zeereling. Die mogen er op een Southerly 28 beiden wezen, zal ik maar zeggen. Iedereen mag mijn boot vastpakken of afduwen aan de zeereling..
Ook belangrijk is een goede voetlijst. Die is bij de S28 niet 'meegegoten'in de dekrand, maar op mijn boot (in tweede instantie?) aangebracht als een aluminium profiel. Het is me niet duidelijk of dit er vanaf nieuw op heeft gezeten. Bij modernere boten is het tegenwoordig standaard; bij de S28 ben ik er niet zeker van. Met het oog op het laatste biedt zo'n voorkuip inderdaad wat extra veiligheid.

Maar ik waardeer hem toch vooral om eerder genoemde redenen..

--
stegman

Ik zie heg nu pas, maar jou wadloper lag bij zn vorige eigenaar 2 boxen naast mijn vaste ligplaats ( delfzijl)

CMO schreef : Ja, dat kan goed kloppen. Ik heb de boot in Delfzijl gekocht. Hij lag tot oktober 2008 bij de Koninklijke Zeil- en Roeivereniging Neptunus. De naam past prima bij de boot en wat hij kan (wadstaan, niet lopen, maar een kniesoor die daarop let), dus die heb ik gehouden zoals ie was.
De Nederlandse vlag met het kroontje heb ik nog, maar ik voer hem niet..

--
stegman

lodewijk stegman schreef : Een ware analyse. Vooral de zeer matige 'doorkijk' van de ramen, vooral als er regen, vuil of zout op zit, is mij altijd een doorn in het oog. Een goed ontworpen vaste buiskap doet niet meer of minder afbreuk aan de lijn van een zeilboot dan eentje van stof. De slechte naam komt dan ook voornamelijk voort uit de hoekig uitgevoerde zelfbouwsels die misschien wel praktisch, maar verder oerlelijk zijn. Zo te zien gaat die van jou niet tot die categorie behoren.

Een zelfbouw vaste knutselfrutselbuiskap is vrijwel altijd een waardevermindering voor je boot. Ook heel vaak geen gezicht qua ontwerp. Persoonlijk ben ik nog nooit een zelfbouw kap tegengekomen die mij kon bekoren.

Als ik heel eerlijk ben vind ik dit ook geen succes. Maar ieder zijn meug zal ik maar zeggen.

Alleen vaste kappen die origineel op een boot horen vind ik vaak wel mooi. Bij de Atlantics vind ik de doghouses erg mooi en praktisch.

Ik zie wel vaak mooi ontworpen stoffen buiskappen (vaak ook minder mooi overigens.). Meestal ligt het foute ontwerp aan de keuze van de schipper. Die wil nl. stahoogte onder zo'n kap. En dat is uiteindelijk funest voor het ontwerp.

Is een kwestie van smaak. Ik vind die hoekige vaste kappen van HR er wel goed uitzien. Zoveel mensen, zoveel wensen.
En dit projekt ziet er beter uit dan de meeste buiskappen en heeft een verbeterde funktionaliteit. Mooi toch?

....en ik vind dan weer die vaste kappen op de nieuwe XC's wanstaltig. Meer iets voor op een goedkope bayliner.

ikkuh schreef :
kan ik ook wel mee eens zijn, ik heb pas 1 kap gezien die wel redelijk bij de boot paste. Weet niet meer van wie. Wittte kap, franse boot volgens mij.
Ik vind het eerste deel met de ramen wel aardig goed passen, alleen het tweede deel sluit dan niet aan bij de boot. Gevalletje funtie boven vorm ivm stahoogte ? Wellicht als het spul een andere kleur heeft kan het al enorm schelen.

Lodewijk, maak je in de achterrand nog iets van gaten, zodat je daar kunt vastpakken?
ik heb zelf een grijpbeugel op mn gewone buiskap laten zetten en ben daar zeer verguld mee.
het is verwonderlijk hoe gauw je went aan de mogelijkheid je aan je buiskap vast te houden en nu kun je dat soort aanpassingen nog maken.

nardus schreef : Natuurlijk is een buiskap altijd een compromis. Is het niet dat de functionaliteit overheerst, dan is het wel de esthetica. Toch ben ik wel op zoek geweest naar een evenwicht tussen het een en het ander.
Dat mijn kap aan de achterkant hoger is dan het voorste deel, komt voort uit twee overwegingen. Ik wilde inderdaad rechtop kunnen staan onder de achterrand van de kap. Maar ik wilde ook dat regen- en buiswater niet richting kuip zou lopen. Verder vind ik een kap die voor lager is dan achter ook mooier. Meer stroomlijn, zeg maar.
Ik heb met de oude kap ervaren hoe prettig het is om met slecht weer al varend en naar voren kijkend onder de buiskap te staan en vandaar met de stuurautomaat de boot te besturen. Die mogelijkheid wilde ik behouden. Wat verder naar voren pas ik nog steeds onder de kap als ik wat voorover op het kajuitluik leun, of met het schuifluik gedeeltelijk open op de eerste tree van de kajuittrap ga staan. Dat standje kan ik lang volhouden..

Wat betreft de waardevermindering: als daar sprake van is, dan had die al z’n beslag gekregen, omdat er al een zelfbouw-buiskap op stond. Maar zelfs als dat niet zo geweest was, had ik er geen nacht minder om geslapen.
In de Victoire 22, die ik hiervoor had, heb ik een paar keer de zaag gezet, omdat ik een ander voorluik wilde en bakskisten in de kuip.
Ik weet dat deze boot me past voor de rest van mijn varende leven. Als ik over twintig jaar nog vaar zien we wel weer verder. Ik ben dan 80 en ik vermoed dat ik me over de restwaarde van de boot nauwelijks meer zorgen maak. Het gegeven dat dit voor mij de definitieve boot is, zorgt ook voor de drive het ding volledig naar mijn hand te zetten, voor zover dat mogelijk is. Het timmerwerk aan deze boot is een investering in de toekomst.

Dat Atlantics buiskappen hebben die wèl mooi zijn zal best waar zijn, maar nu ik er even naar gekeken heb, zou ik het eigenlijk geen buiskappen willen noemen. Als je flink bukt kun je er onderdoor de hut in, maar ik vraag me af of je eronder kunt zitten. Dick Zaal is een ervaren ontwerper met een lange staat van dienst, maar bij deze vormgeving heeft de esthetica wel de overhand gehad, naar mijn idee. Terwijl het op een boot van 40 voet best mogelijk is iets te maken dat er goed uitziet èn functioneler is.
Want dat is natuurlijk wèl een punt: de hoogte wordt kritischer, naarmate de boot korter wordt. Op een 28-voeter een buiskap maken met stahoogte is in die zin een tricky business. Dat besef was er wel en om die reden heb ik de kap, toen ik de eerste mallen in de vorm had toch nog een keer 6 cm verlaagd. Reden waarom eigenlijk net wat tijd tekort kom, want de boot gaat nu toch wat later het water in dan gepland.

@Anjo: Over handgrepen wordt nog nagedacht. Er komt waarschijnlijk een verdikte rand op de achtterrand met een ronde doorsnede, waar je voldoende grip op hebt en in de zijwangen twee sleufgaten waar je vier vingers van een hand in kan steken, op een strategische plek.

--
stegman

Hi Lodewijk, met veel interesse destijds dit topic gevolgd. Kan je nog een foto plaatsen van het eind resultaat.

Groet CeesH