rare vraag
ten eerste, we dachten dat het werkte, en kwamen er onderweg pas achter dat dat niet zo was. Dat was niet te voorzien, ook niet te verwachten, en ook niet te controleren. We konden prima zonder stuurautomaat, stuurden toch al op de hand, want dat is leuk. En ook het wegvallen van de instrumenten was geen probleem, met de telefoon gps van hen3 konden we op de papieren kaart plotten waar we zaten, al hadden we zonder ook wel een goed idee. En navigeren op de kaart kan ook nog steeds prima. Dus van alle zaken die je noemt zou ik alleen grootzeil, genua, en zeekaart niet willen missen. Nou ok, de marifoon ook niet, om
desnoods hulp in te roepen.
Wat veel belangrijker was, was de vraag of je de problemen ook kan oplossen. Kun je in onvoorziene omstandigheden een oplossing bedenken, die misschien niet sjiek is, maar wel werkt? Kun je in die omstandigheden nog goed met elkaar overweg? Kun je blijven communiceren, op elkaar letten, elkaar steunen, met elkaar meedenken? Kun je elkaars zwakke punten opvangen, en gebruik maken van elkaars sterke punten? (ik kan een schip in de mist niet op koers houden, gebrek aan ervaring, kan niet alleen op kompas varen, heb iets aan de horizon nodig. Zwak punt van mij, sterk punt was weer dat ik prima onder water kon zwemmen

)
Vaar je dan nog veilig? Ja, als je niet gestresst raakt, en de dingen neemt zoals ze zijn, en gaat oplossen, iedereen aan boord mag en kan meedenken, dan vaar je mijns inziens veilig.
Problemen zijn niet te voorkomen, maar wel op te lossen.
En dat is wat we deden aan boord, oplossen, ieder had ergens kennis van, en gecombineerd heb je dan heel veel kennis, en los je alles op. Sfeer aan boord, ik denk echt dat het veel belangrijker is dan apparatuur, ruimte geven aan mensen, improvisatietalent tot bloei laten komen, dan lukt het wel.