Onderwerp: Mist

Ook interessant is het als de mist maar een paar meter dik is.
Bootjes zijn dan niet te zien, maar hun masten wel. Als je zelf hoog genoeg staat

Toch best mooi?

Verstuurd vanaf mijn SM-A155F met Tapatalk

Nog maar zo'n mistig verhaal dan: als 12-jarige met mijn ouders varen we terug uit Harwich richting vlissingen. In de vroege ochtend voor de kust van Walcheren komt er een heel dikke mist op zetten. Mijn vader was zo nachtblind als de nete, dus de navigatie kwam toch alo op mij neer. Geen GPS, alleen marifoon een radio-richtingzoeker. Door puur geluk spotte ik een onverlicht boeitje van de Deurloo naar uren lang geen boei gezien te heb hebben. Toen heel voorzichtig van boeitje naar boeitje naar binnen gescharreld. Hoe dichter bij Vlissingen hoe spannender het werd.

Mijn vader zei op een gegeven moment: "Ik kan er geen chocola meer van maken, ga jij maar binnen en roep post Vlissingen maar op." Die antwoordden heel droog: "vaar maar pal Oost, dan komt het wel goed". Zo gezegd zo gedaan. Je komt dan wel heel dicht langs Michiel de Ruiter en de duiktoren op het strand, maar op een gegeven moment doemt het havenhoofd op. We waren nog geen 3 seconden binnen, en tegelijk met een oorververdovende scheepstoeter schuift er een metalen muur voorbij. De veerpont van Breskens!". Wij bijna een hartverzakking, maar dat hadden die lui van post Vlissingen vast wel in peiling....

www.omropfryslan.nl/nl/nieuws/...ul-naar-terschelling

Mijn ouders voeren kleine platbodem , mist op de kruising bij Dordrecht...
Wel jaren 60 maar toch al gevaarlijk druk punt.
Onze hond fungeerde blaffend als scheepstoeter waar andere scheepshonden op reageerden!

Misschien in de regels opnemen? Scheepshond verplicht?

Beetje raar dat dit draadje is veranderd in een stoer in de mist varen verhaal. Ik hebbzelf radar en ais aan boord, bij oversteken aantal keren ook in dichte mist verzeild, en toch vind ik mist (en onweer) gevaarlijk en zou iedereen adviseren dit waar mogelijk te vermijden. Op binnenwater varen met dichte mist, levensgevaarlijk.

Op straffe van het totaal ontsporen van dit topic: onweer is nu juist weer veel minder gevaarlijk dan veel mensen denken. Velen denken dat je mast bliksem aantrekt uit de wijde omgeving. Realiteit is dat het ‘aantrekkende’ effect zich beperkt tot een cirkel van een paar bootlengtes rondom de boot. En hoe vaak heb je een inslag meegemaakt op zo’n korte afstand? Je kunt een keer pech hebben natuurlijk, zoals wij vorig jaar in Colombia. Wind en slecht zicht door neerslag zijn een groter ‘probleem’ bij onweer.

Ndbpw schreef :
Eigenlijk is dat ontsporen wel leuk en begrijpelijk, vind ik.
Discussie over technische zaken vormden altijd de hoofdmoot van de potsen op dit forum. In die categorie hebben we zo zachtjes aan alles wel zo'n beetje gehad. Men vervalt in herhalingen.

Over het daadwerkelijke varen en zeilen werd van oudsher veel minder geschreven.
Dat kun je ook op een technisch manier benaderen, met verhalen over de voorschriften, over radar en over AIS, maar ik vind verhalen over concrete ervaringen, ook al zijn die al tientallen jaren oud, eigenlijk interessanter om te lezen.

Juist de verhalen van tientallen jaren terug laten zien hoe men destijds met bepaalde fenomenen omging. Vaak een contrast met hoe men dat tegenwoordig doet. Werkt heel relativerend, vind ik.

Helemaal eens dat het interessant is om te lezen. Mijn opmerking ging vooral over dat het begon te lijken alsof het wel stoer is gewoon in de mist te zeilen. In mijn beleveing is het vooral stoer te weten wat nog wel en wat niet meer verantwoord is.

PS, mijn ervaring dan, dichte mist ver op zee is vervelend masr minder gevaarlijk (want minder verkeer en meer ruimte om te anticiperen). Dichte mist vlak bij en in havens is ronduit gevaarlijk. Midden op zee zijn onze jachtradars icm ais voldoende om te anticiperen op ander verkeer.

Wadloper schreef :
Eens met Wadloper

't blijft mistig

AndreAzuree schreef :
Ik zal jullie de vele mist verhalen besparen....

La Mavare schreef :
Exact...

Wadloper schreef :
Je bedoelt dat we vroeger in de tijd van gegist bestek, peilkompas en potlood op de papieren kaart niet in paniek raakten als de elektronica het een keer niet deed?

hnrts schreef :
In paniek raken waarvan? Er was niks om uit te vallen...

holrobert schreef : Toch heb ik bij het varen in de mist meer het idee 'in control te zijn' dan bij varen met onweer. Ik probeer het beide te voorkomen, maar als ik zou moeten kiezen, doe dan maar mist.

Geef mij maar onweer, als je naar de kansen kijkt....

Ik snap wat PvO bedoeld, je hebt geen controle over bliksem, hooguit over de bliksembeveiliging vooraf.

Aan de andere kunt kun je wel zware onweersbuien ontwijken, of in ieder geval de meest actieve kernen. Herinner me een voorval bij Tenerife waar op enig moment een bui toch de zee op trok en er veelvuldige paars-oranje ontladingen in zee waren recht voor ons. Mede met radarbeeld (ook handig als buienradar) een omweg gemaakt. Zelfde strategie in Panama, Colombia, Florida. Je kunt aan de hand van dagelijkse gang, trekrichting en radar het ergste meestal wel ontwijken. Geankerd liggen in het regenseizoen is wat dat betreft spannender.

In Nederland zelden nodig omdat onweer wat zo zwaar is dat je er voor aan de kant wil meestal frontaal is of op een vore zit en dus goed voorspelbaar, en je dan zorgt dat je van het water bent. Ergo, ik geef hier in Europa de voorkeur aan onweer, in de onweershaarden elders in de wereld dan toch maar mist, alleen komt dat dan weer niet samen voor.

Een zware omweersbui kan gepaard gaan met zware neerslag die minstens zo gezichtsbeperkend is al mist in combinatie met stevige windvlagen zorgt dat nog voor ander navigitie problemen In sterk golvend water. Op zee kun je dat wellicht ontwijken maar op ruim binnenwater niet. Dat op zulke momenten de radarsystemen van de beroepsvaart jouw ook niet meer waarnemen komt er dan nog bij. En zo’n bui kan zicht op een gewone zomerdag soms heel snel plaatselijk ontwikkelen. Drie jaar geleden nog op de Krammer onder zo’n plaatselijke bui terecht gekomen. Was maar wat blij dat de AIS op dat moment nog een betrouwbare positie aangaf zicht was niet veel meer dan 1 scheepslengte en Hoewel ik vlak onder de wal voer was die volledig onzichtbaar. Duurde gelukkig maar kort. Toch weer een extra reden om bij voorspellingen van onweer eerder in de haven te blijven Een lokale cel zie je niet op buienradar of andere voorspellers tot het te laat is en liet zich in dit geval slecht uit de lucht aflezen.

Het is ons tijdens een zware onweersbui vlak voor Dover (komende vanuit Brighton) gebeurd dat het zicht tijdelijk (gelukkig kort) erg beperkt was door een enorme regenbui. Daarna alles van elektronika defect incl. de gelijkrichter op de dynamo. Daar kom je dan een dag later achter op de oversteek naar Oostende (op de motor zonder wind). In zo`n onweersbui knijp je `m toch wel kan ik je uit ervaring vertellen.
Daarom heb ik altijd een handheld marifoon en - GPS in een blikken trommel liggen aan boord.
Kooi van Faraday. Oven zou ook kunnen.

Dan heb je een hele nabije inslag gehad , niet gemerkt in het regengeweld ?

Nee, wel dat de flitsen en knallen bijna gelijktijdig waren (beangstigend).
Maar dat was maar even tijdens een intense regenbui en we hebben verder niets gezien of gevoeld van een daadwerkelijke nabije inslag.
We zagen de klassieke onweersbui bij Dungeness ons al in de verte volgen en gestaag dichterbij komen.
Dus toen die echt dichterbij was, de zeilen eraf en tandje erbij op de motor in de hoop om de bui voor te blijven. Maar net voor we Dover in wilde varen, bartste het los.
Dover port control gaf aan buiten te wachten en koers 180 te draaien tot de bui voorbij zou zijn.
Was ook meteen het laatste VHF contact. Best veel schade en lastig te claimen omdat het toen al wat oudere apparatuur was met van de mooie grote klokken in de garage. De marifoon, AP-navigator, stuurautomaat, radio/CD, spanningsregelaar van de motor en de koelunit allemaal kapot en die zijn wel netjes vergoed door de verzekering.
Het is al eerder gemeld, maar dichte mist en stevige onweer gun je niemand op het water.

Dag ZF-ers,

Ik vind het heel lastig in te schatten wanneer het wel weer mag, en hoeveel dan 1000 meter is. Ik had ooit in de mist het idee dat als ik vanuit de Terschelling haven de Brandaris goed goed zien, het wel goed zat.... maar ik betwijfel of dat 1000 meter is, en dan nog: Op het wad kan het heel anders zijn. Wel was mijn idee dat het in de loop van de dag vaak beter wordt (iets dat natuurlijk ook niet zo hoort te zijn).
Tijdens dit mist moment, gingen al wel veel boten weg, ook toen Brandaris nog niet in zicht was..

Eigenlijk is mijn idee dat wil je het zeker weten, je bij mist nooit weg kan (alhoewel het in misschien wel 90 procent van de gevallen mee zal vallen).

Andere inzichten?

Groet,
Frank Jan

Groet,
Frank Jan

In het gebied van VTS Terschelling krijg je vaak hulp: Brandaris vraagt / krijgt zichtrapporten van scheepvaart in het gebied. Nuttig om als jachtschipper dit mee te luisteren, krijg je een beeld van de situatie onderweg.

Brandaris is trouwens niet consequent. Varierend van de ene dag vertrekkende jachten sommeren terug te gaan of onderweg te ankeren tot niets laten horen.