Onderwerp: Mist

Een magnetich kompas zal het onder de brug het net zo goed niet fantastisch doen

Menno schreef :
Dat had ik wel verwacht volgens het manual.

Gepost met de officiële Zeilersforum-app

rooiedirk schreef :
Exact. Een bochtaanwijzer in de binnenvaart is ontworpen om snel en nauwkeurig aan te te geven of je rechtuit vaart of een bocht maakt. Door de lengte en (massa)traagheid van het schip voel je het niet als het schip toch een bocht maakt. En door het slechte zicht zie je dat ook niet door naar buiten te kijken. Die bochtaanwijzer levert dus essentiële informatie.

Op een zeil- of motorjachtje is varen op zo'n 'binnenvaart bochtaanwijzer' als darten op een springkussen: de bochtaanwijzer zou wild heen en weer schieten, ongeschikt om op te sturen. Om op een minder koersvast vaartuig (klein schip) rechtuit te varen of beheerst een bocht te maken moet je de vele en - ten opzichte van een binnenvaartschip - forse bewegingen middelen tot een bruikbare netto koers. Laat een moderne stuurautomaat (bijvoorbeeld op basis van een EV-1 gyro en heading sensor) daar nu goed in zijn. Volgens TNO voldoende om met een klein en wendbaar schip veilig bij slecht zicht te kunnen varen. Waar je met een groot schip maar langzaam kunt corrigeren voor een afwijking kan dat bij kleine schepen sneller en forser. TNO heeft daarom voor kleine schepen alternatieve regels voorgesteld (die tot nu toe overigens niet in de regelgeving zijn opgenomen).

Maar met nul ervaring, heb je daar totaal niets te zoeken.

Valt me een beetje op. Wie beroepsmatig en gecertificeerd in de mist heeft gevaren zegt laat maar, ik blijf wel liggen. Sommige anderen zeggen moet ik ook mogen.

Mmm...
Na de eerste keer in de mist terecht gekomen te zijn, is een AIS direct naar de top van het bootschappenlijstje gegaan.
Later met AIS nog een keer in terecht gekomen. Ik vond er nog steeds absoluut helemaal niks aan.
Ik moet wel hele goede redenen hebben om te kiezen in de dikke mist te gaan varen. Zulke goede redenen heb ik nog niet kunnen verzinnen..

Is mij ook twee keer gebeurd (geen radar en AIS toen). Het zorgde ervoor dat ik midden in de nacht Nieuwpoort moest aanlopen ipv Dover, ivm een enorme mistbank. Niet leuk... gelukkig konden we er weer van wegvaren en was Nieuwpoort aanlopen niet al te moeilijk.

Een andere keer uren lang stil gedobberd bij een boei ergens voor Oostende, omdat we de shipping lane niet over durfden steken....

Nee, het is niet mijn hobby, in de mist varen...

rooiedirk schreef : Ik denk niet dat iemand voor de lol de mist op gaat zoeken. Wat mij echter tegen staat is hoe er mee om gegaan word als het toch gebeurt.

Jaren geleden voeren we in de winter van Terschelling naar Harlingen, een bijlage 9 vaarwater. Dit was nog pre-AIS tijdperk. Mist was niet voorspeld maar toch kwam het opzetten toen we Griend al voorbij waren. Achter ons net zoveel mist als voor ons voor zover we dat konden bepalen. Met de radar aan langzaam motorend zo ver mogelijk buiten de geul zijn we door gegaan. Met een idiote tering gang kwam de koegelwieck langs gestoven, ook ver buiten de geul en rakelings langs ons heen. Gezien de reactie hadden ze ons niet gezien. Een kwartiertje later kwam de politie langs en werden we gesommeerd om direct het anker te laten vallen en te wachten tot de mist weer weg was. We hebben het voorval met de Koegelwieck even voorgelegd en aangegeven dat we hoe dan ook niet voor anker gaan liggen en maar hulpeloos moeten toezien hoe zulke idioten ons al dan niet overvaren. Langzaam motorend en goed oplettend kun je waarschijnlijk nog wegkomen voor ze bovenop je klappen. De agent vond dat wel een redelijk argument en heeft ons toestemming gegeven om dan toch maar naar Harlingen te gaan.

Uit de reacties van professionals hierboven blijkt ook dat ze jachten radars allemaal onder de maat vinden in vergelijk met een binnenvaart radar. Natuurlijk is dat ook zo. Maar dat sommige organisaties dan toch vrijstelling krijgen (inclusief de politie) en ze wel mogen gebruiken betekend. Dat betekend dus dat het wel veilig geacht word. Zoals ik eerder al schreef zijn de regels zo krom als een banaan en het helpt niet mee aan de veiligheid.

Uiteraard staat goed zeemanschap voorop en vaar je gewoon niet uit als je weet dat er zeer slecht zicht is of op komst is. Het kan echter gebeuren zonder dat je dat van te voren had kunnen weten.

rooiedirk schreef : Niet beroepsmatig, hobbymatig wel met een conventioneel Furuno dome rader.
Op zee icm met ais en kaartplotter niet zo'n probleem, wel vermoeiend maar goed te doen.
Op water zoals de Grevelingen of bijvoorbeeld mijn thuis water de Biesbosch zou ik ook nog wel zien zitten.
Rivieren zoals de Merwede, Dordtse kil, hollands diep, ik moet er niet aan denken.
Daar is het radar totaal ongeschikt voor.

Erikdejong schreef :

Hé, dat doet mij denken aan mijn "Verhaaltje voor het slapengaan" van 7 jaar geleden. Met een betere ervaring met de Koegelwieck.
zeilersforum.nl/index.php/foru...aan?start=25#1113870

Erikdejong schreef :
+1

Eerst wordt er in dit draadje betoogd dat veilig varen op een moderne jachtenradar per definitie niet veilig kan. Als die stelling mede door TNO onderzoek onhoudbaar blijkt wordt (terecht) gewezen op het belang van training en ervaring. Dat laatste doe je vooral in de praktijk op het water op, het maakt daarbij niet echt uit of je een klein of groot schip vaart. Fouten zijn op een klein schip wel wat sneller te herstellen.

De suggestie dat kleine schepen voor de fun met slecht zicht gaan uitvaren zodra de regelgeving het TNO advies zou opvolgen lijkt me ongefundeerd. Slechts een klein deel van de jachtenschippers zal de moeite nemen om een gedegen radartraining te volgen. En van die kleine groep vaart het merendeel denk ik niet uit als er slecht zicht is of verwacht wordt, wetende dat het geen ontspannen tocht wordt.

Maar zoals Erik al zegt, soms worden schepen door de mist overvallen. Kromme regels die in feite neerkomen op 'jachtenradars zijn onveilig, behalve voor politie en KNRM' zijn dan niet bevorderlijk voor de veiligheid. Erik is er nog goed mee weggekomen door een begripvolle agent, maar formeel was hij door geen sitting duck te willen zijn en door te varen in overtreding.

Ik denk dat een jachtradar wel kan helpen en nuttig kan zijn, mocht je onverhoopt in een slecht zicht situatie terecht komen.
Zeker met de moderne apparatuur waar het radarbeeld en het plotterscherm met de AIS-functie als overlays op een scherm vertoont kunnen worden.
Maar ik ga goed onthouden en in mijn achterhoofd houden wat de deskundigen erover hebben gemeld.

Wij kwamen met onze nieuwe aanwinst terug uit de UK. Eerst kwamen we ergens voor Zeeland een zeilboot tegen. Geen AIS, stikdonker, geen navigatieverlichting en niet gehoord. Vlak voordat hij ons op een geschatte 20m afstand passeerde, zette meneer zijn verlichting aan, groette tijdens voorbijvaren en eenmaal achter ons, ging de verlichting weer uit.

Tegen de tijd dat het begon te schemeren naderden we de Maasmond. Toen begon ook de mist op te komen. Nadat we de geul overgestoken waren, sloeg het potdicht... We hebben uiteindelijk Post Scheveningen gevraagd om ons binnen te leiden. Konden bij tijden onze voorstag bijna niet meer zien. Onmogelijk bijna om rechtuit te varen. Zelfs toen de post ons vertelde (en we op de plotter zagen) dat we tussen de havenhoofden zaten, was ter niets te zien...
In de haven scheen de zon en was er niets aan de hand. Schepen die wilden vertrekken werden door de post gevraagd of ze een goed werkende radar hadden. Wie dat niet had, mocht niet uitvaren.

Plan was aanvankelijk om naar IJmuiden door te gaan. Maar na onze ervaring met het jacht midden in de nacht, vonden we dat niet verstandig...

Reed schreef :
Niets houdt je tegen om te oefenen bij goed weer: blijf binnen, schermpjes voor je neus en kijk niet naar buiten maar geef instructies aan de roerganger. Vaar op deze manier een haven in of steek een drukke vaarwaterkruising over.

Mijn ergste mistervaring was ergens vorige eeuw.
Een tochtje terug van Terschelling naar Medemblik.
Vanaf Kornwerd ineens potdicht van de mist, ik kon uit de kuip de preekstoel voorop niet zien (die was 10 meter weg).

Nog geen GPS (die had ik vanaf 1988, dit was eerder).

Van KWZ pal Zuid gevaren op kompas, en de afstand goed bijgehouden. De misthoorn van Staveren goed aan BB houden

Dan een koers naar Medemblik, vanaf ongeveer Staveren.
Zo goed mogelijk op het magnetische kompas sturen en vooral goed luisteren of de misthoorn van Medemblik al te horen was. Die was inderdaad 10 mijl vanaf Medemblik al te horen.
Voorop staan met je handen achter je oren en dan zo goed mogelijk op die misthoorn af sturen.
Mijn bemanning was stuurman op de grote vaart, en die vertelde dat ze op 'zijn' schepen een helm met 2 heel grote oren eraan hadden, voor dit soort omstandigheden.

Af en toe kwam er een boei erg dicht langs, en ook was er het motorgeronk en de golven van wat binnenvaart: het was oktober, bietentijd, en in Oude Zeug was een bietenlaadplaats.

En dan komt ineens de mistoorn erg dichtbij en blijk je tussen de havenhoofden van Medemblik te zitten.

Ik zou het niet graag nog eens doen, maar het ging eigenlijk wel goed.

Ben een keer in dichte mist van de Scilly’s vertrokken naar Newlyn.
Met radar en GPS voor de plaats bepaling. Van boei naar boei gevaren, niet leuk.
Maar de vakantie was bijna op.

Piiii-Boee!!!!!. Zo klonk de mist hoorn van Smith Knoll Lightvessel ongeveer toen we een keer overstaken van den Helder naar Lowestoft, vrij vroeg in het voorjaar. Zal ongeveer in 1970 geweest zijn. We zagen het licht ongeveer toen we 45 graden omhoog keken. Daarvoor hadden we zo goed
uitgeken dat we sterretjes voor onze ogen zagen. "Ik geloof dat ik een lichtje zie"! Het eerst wat we van Engeland zagen was een man die pieren stond te steken ergens tussen Lowestoft en Great Yarmouth. Die wetenschap kregen we van die pieresteker. Navigatie middelen: Kompas, zeekaarten,stroomatlas en een eenvoudig radiorichtingzoekertje. Bemanning: " Een meubel verkoper,een koopvaardij machinist en een koopvaardij kapitein.

Leuk die stoere verhalen over varen in de mist en toch de bestemming bereikt, maar dat is zeker tegenwoordig met gps niet zo meoilijk. Het probleem is dat je niet alleeen op het water bent.
https://nos.nl/artikel/2638431-schepen-botsen-in-dichte-mist-op-de-maas-bij-den-bosch

Het is een sterke-verhalen-draadje geworden.
Met de Aloa 27 van mijn ouders liepen we vanuit Engeland het Schulpengat aan met als bestemming Den Helder. De nasi goreng konden we bijna ruiken. Het was ergens in de 80-er jaren, geen GPS of AIS. Geen radar natuurlijk. Of de mist voorspeld was weet ik niet meer. Meteo info was het BBC scheepsweerbericht op de lange golf via de Seafix radiorichtingzoeker.
Anyway, nadat we bij de eerste boei waren trok het helemaal dicht. We stuurden de kompaskoers naar de volgende boei en zo vonden we er nog een of twee, maar daarna niks meer. Wat nu? Terug naar zee hebben we niet overwogen.
We hebben een koers uitgezet naar een punt dichtbij en ten oosten van de Haaksgronden en noordelijker dan Den Helder, stroomatlas erbij, en geschat hoeveel mijl we door het water moesten varen om daar te komen. Toen we zover hadden gevaren en tegelijk de diepte begon terug te lopen vonden we dat we er waren en zijn we oost gaan varen. Ondertussen waren we een groot grijs schip op tegenkoers tegengekomen dat heel langzaam voer. We staken zo natuurlijk het vaarwater over naar bakboord. De radarreflector was een klassieke achthoekige.
Dan het Marsdiep opgevaren. Plan B was buiten de vaargeul ondiep water zoeken en voor anker gaan, maar gelukkig was de mist op het Marsdiep iets minder dicht en zagen we een kardinale ton. Daarna was het niet moeilijk meer.
Zo zaten we die avond gezellig aan de blauwe hap. Ging eigenlijk best, zo op het gevoel naar binnen en niemand is ons komen zeggen dat we iets gedaan hadden dat niet mocht.

rooiedirk schreef :
En die hadden "echte" radars...toch lastig kennelijk

Een iets minder stoer verhaal: (kan ook genoeg stoere verhalen vertellen over mistsituaties en dat door al onze kunde het goed afliep, maar deze is anders):

24-uurs race ergens in de 90'er jaren. Vaar op een Kolibri 560 ergens in het donker tussen Lelystad en De Blocq van K., parallel aan de dijk, halve wind. Ineens potdicht van de mist. We realiseren ons dat we van ton naar ton varen en dat andere boten dat ook doen en ook op tegengestelde koers. Met mijn maat overleg ik wat te doen. Plots zie ik een rood boordlicht en nog voor ik de zin 'Kijk, een rood boordlicht' heb kunnen uitspreken dendert er op 2 (Kolibri-)bootlengtes op tegenkoers een grote Lemmer Aak voorbij. We schrikken ons de spreekwoordelijke t*ring en besluiten haaks op het rak weg te varen. Een mijl of zo verder het Markermeer op is de mist opgetrokken en we kunnen zonder problemen verder richting de ton koers zetten. We ronden deze alleen virtueel door er 500 meter bij uit de buurt te blijven om zichtproblemen en aanvaringsrisico te voorkomen. Verder in deze 24-uurs geen zichtproblemen meer gehad.

Als we met onze plakhouten Kolibri in het donker een frontale aanvaring met die aak hadden gehad weet ik niet of ik hier nu had gezeten om dit te typen. Gevaarlijk was (en is in zijn algemeenheid) dat we voor deze bijna aanvaring geen inschatting konden maken hóe slecht het zicht was.

Sowieso aan maar 2 dingen een hekel op het water: mist en ijsselmeervliegjes. Gelukkig komt die combinatie niet voor.

ik ben pas een keer op het water geweest met mist. Ik vertrok in het voorjaar met een stralend zonnetje van de Houtribhaven Lelystad naar Ketelhaven. Naarmate ik dichterbij de Flevomarina kwam kwam er een dichte mist binnenrollen vanaf het IJsselmeer. Ik voer stuurboordswal, en redelijk dicht bij de kant. Binnen no time kon ik de Markerwaarddiik aan de overkant niet meer zien. In het hoekje achter de jachthaven het anker maar uitgegooid. Na een kop thee en een half uurtje brak de zon door en trok de mist weer op. Mijn reis heb ik zonder problemen vervolgd.

Bij de marine (dienstplicht) heb ik me laten vertellen dat er ooit in Den-helder in dichte mist een marineschip de Veerhaven is binnengevaren i.p.v. de nieuwe-haven. Nou liggen die ook vlak naast elkaar, maar toch een mooi verhaal.

holrobert schreef :
Ik weet waar je het over hebt. Wij voeren op hetzelfde moment het rak vanuit enkhuizen naar Lelystad. Ook ineens in die dichte mist. En in de 24 uurs varen veel boten in hetzelfde rak, maar ook op tegengestelde koers. Mijn zoon voorop gaf ineens een kreet over een boot op ramkoers. Bleek niet zo te zijn, maar het was de weerschijn van ons eigen zeil in de mist. Dat was voor mij het teken dat het niet langer verantwoord was door te gaan. Ik ben het rak uitgevaren en schuifelend verder en bij Lelystad gestopt. Echt bizar was het later te horen dat het maar heel lokaal en kortstondig was geweest, Niet leuk maar het voelde toch als een verstandige beslissing. Ook mijn bemanning vond het oke.

In de Seine baai richting Cherbourg