Hans V schreef :
Kunnen we hier iets van leren?
Men vaart, zo te zien op kruissnelheid, en gooit onder die omstandigheden het hekanker overboord en na een paar mislukte pogingen slaagt één van de opvarende erin een mastworp te maken op het paaltje waar de ankerlijn omheen loopt. De boot is dan trouwens al aardig afgeremd door de wrijving van de lijn rond de paal. Wel frappant dat de boot zonder enige schok tot stilstand komt.
Waarom de manoeuvre op deze manier wordt uitgevoerd blijft onduidelijk. Laten motor en keerkoppeling zich niet meer bedienen? Lijkt er niet op, want zodra de boot stil ligt verminderd het motorgeluid.
In het verleden gebruikte ik in de Biesbosch vaak een hekanker om de kont van de boot min of meer op z'n plek te houden. Er zijn daar veel plekken waar je met de boeg tot aan de wal kunt komen, en daar één of meer meerpennen in de grond kunt slaan.
Als je in de aanloop daar naar toe op een zekere afstand van de wal het hekanker laat zakken, de ankerlijn uitviert en eenmaal bij de wal de lijn strak trekt, houdt het hekanker hopelijk en lig je redelijk stabiel, haaks op de wal.
De ideale methode was om bij het uitvieren en naar de wal varen er toch een béétje gas op te houden, zodat er wat spanning op de lijn bleef en je het anker al een beetje de bodem in trok en toch op tijd de snelheid eruit te hebben, zodat je niet op het (overigens meestal zachte) walletje botste.
Zo wild als deze jongens deed ik het nooit..
Ik vraag me af of ze daadwerkelijk probeerden aan te leggen.
