hnrts schreef :
Wadloper schreef :
En je verhaal over de onvermijdelijkheid van de ontwikkelingen neem ik ook met een korrel zout.
Vicus quidam a Gallis indomitis habitatus oppugnatoribus resistit.
Ja, leuk. Zo zie je waar Asterix ook nog goed voor is.
Maar ik kom even terug op her volgende. Vind je vast niet erg. Je schreef (cursieve tekst):
Daarmee kom je weer op de fundamentele vraag of de mens in de toekomst met arbeid het dagelijks brood moet verdienen. Er zijn plaatsen op de wereld waar inwoners belasting krijgen in plaats van betalen. Er zijn ook plaatsen op de wereld waar je zelf niets hoeft te vinden, omdat de staat bepaalt waar jij woont en wat jij doet.
Interessant: plaatsen waar je belasting krijgt, in plaats van dat je moet betalen. Nog los van het gegeven dat we het dan, lijkt me, niet meer over belasting hebben, maar over iets dat meer op subsidie lijkt; waar vinden we dat soort plaatsen, naar jouw idee?
Verandering is van alle tijden. Het gaat erom dat jij je flexibel kunt aanpassen om te overleven of dat jij er voor kiest een nieuwe Henry Ford, Steve Jobs of zo te worden om zelf een bijdrage aan die verandering te leveren.
Wat hier wordt voorgesteld als een keuze, is voor de meeste mensen, in de meeste gevallen geen keuze.
Ik weet niet of je 'The fountainhead' of , nog passender: 'Atlas shrugged' van Ayn Rand wel eens hebt gelezen. Zo'n beetje de bijbels van het libertarisme. Daar moest ik bij lezing van je keuze-verhaal even aan denken.
Ik denk dat alle tech-bro's van dit moment Ayn Rand wèl hebben gelezen en verwerkt hebben in hun eigen levensfilosofie. Een slecht voorteken, wat mij betreft.
Het tegenhouden van verandering is in de geschiedenis vaker niet dan wel succesvol gebleken. Sabotage komt van het Franse woord sabot, ofwel klomp. Tijdens de industriele revolutie gooiden fabrieksarbeiders hun klompen in machines die hun banen dreigden over te nemen. We kennen allemaal het resultaat.
Na "resultaat" had je even verder moeten gaan, denk ik. Nu klink je als iemand die propageert om maar zo'n beetje mee te drijven met de ontwikkelingen.
Wat tijdens de industriële revolutie, behalve enorme technologische ontwikkelingen, ook de kop opstak was een enorm gebrek aan sociale rechtvaardigheid. In het feodale tijdperk dat aan de industriële revolutie vooraf ging werd de onderklasse ook uitgebuit dor de adel en anderen met geld en macht, maar tijdens de industriële revolutie gebeurde dit op industriële schaal. Uitbuiting, maar nu echt georganiseerd, op een bijna rationeel te noemen manier.
Er volgde een iteratie- en emancipatieproces dat zo'n beetje 100 jaar in beslag heeft genomen en waarin een groot deel van die sociale onrechtvaardigheid is weggemomen. Sociaal onrecht bestaat nog steeds, maar de ergste pijn is er af.
Inmiddels zitten we in de digitale revolutie (AI is daar slechts een onderdeel van) en tegelijkertijd is in een groot deel van de wereld de markt aan de macht. De eerder genoemde techbro's zijn volledig in de ban van hun eigen libertaire fantasieën; iets als sociale rechtvaardigheid heeft voor hen geen enkele betekenis. Hoogstens is het ruis uit het verleden.
In zo'n situatie zou ik niet graag zien dat we opnieuw een periode ingaan waarin de sociale onrechtvaardigheid oploopt tot niveaus zoals die tijdens de industriële revolutie bestonden.
Hoe dat moet worden gerealiseerd zie ik in de huidige politieke constellatie ook niet direct voor me.
Maar willoos meedrijven op de golven van de ontwikkelingen helpt zeker niet, denk ik.