Nu kan ik ook niet achter blijven
Nu we het toch over poep hebben.
Allemanseind is de naam van het touw aan de klepel van de scheepsbel. Deze bel hing vroeger aan boord naast het 'glas'. Dit glas is een halfuurszandloper waarmee de tijd van de wacht werd bijgehouden. Na elk glas werd de bel geluid, en na "8 glazen" wisselde de wacht.
Er zijn ook andere verklaringen voor de naam en gebruik. Vroeger op de zeilschepen had men geen toiletpapier. Het allemanseind, met een kwast aan het uiteinde, werd voor de persoonlijke hygiëne gebruikt.
Men liep naar de boegspriet waar het hennep rijkelijk gevlochten was.
Men ging zitten op de spriet en liet de poep vallen.
Vervolgens haalde men een touw omhoog uit het water met aan het eind een knoop met het laatste stukje uitgeplozen.
Daar werd dan weer de derrière mee afgeveegd en daar ging het touw weer in het water.
Hoezo milieu vriendelijk.