Onderwerp: roerbladhervorming

Hieronder zie je de troep (muren zijn normaal wit) die je met schuren krijgt. De krullen op de grond zijn van het schaven.

Overigens kun je in multiplex heel makkelijk de "hoogtelijnen" als gevolg van de verschillende lagen gebruiken om te zien of je werkt mooi strookt. Hier is het nog lang niet af: je ziet dat het roer naar beneden toe al wel dunner is gemaakt (koorde wordt immers kleiner) en dat de leading edge er een klein beetje op gaat lijken. Nog lang niet strak allemaal, gezien de golven in de hoogtelijnen hier en daar.
Ik heb met multiplex pasmalletjes gewerkt (per 15 cm hoogte dacht ik). Als laatste om het écht mooi te krijgen nog met een lange flexibele schuurplank over het hele oppervlak gegaan.

Dat profileren kost echt tijd (en is erg belangerijk)!

tcdehoog schreef :
Een low-angle blokschaaf werkt lekker op multiplex. Werkt ook goed op kopshout.

mooi werk nachtvlinder! en diep respect dat je dat in de keuken mag doen!

Multiplex niet te schaven?
Uurtje schaven met een goedkoop Aldi ding en even naschuren met de bandschuurmachine levert dit op:


Parallelle lijnen = goed.

Wel een valse start gemaakt wat minder schaven veroorzaakt en vooral wat nauwkeuriger werkt voor het gros van het schaven:

Voor het fijnstroken toch malletjes gebruikt. Dit is NACA 0015 overigens.

Nachtvlinder schreef : Dat is een keuze (die ik overigens ook heb gemaakt). Wat ook kan is dat je niet de dikte laat verlopen maar het profiel zo dat het blad overal even dik wordt. Bovenaan NACA 0015 naar onderaan naca 0017 onderaan bijvoorbeeld. Kan soms makkelijker zijn.

Als je het nieuwe roer in de kop doet, steekt er dan wel een gedeelte van het roer voor het draaipunt? Zo op de foto lijkt dat niet of nauwelijks te gaan gebeuren. als je heel oppervlak achter het draaipunt blijft dan is het niet een gebalanceerd blad.

hier een opstelling waar ik het percentage balansdeel aan het bepalen ben:

eerst de kop en de as aftekenen op de vloerplaat er onder, as er uit, roer helemaal inklappen en dan meten welk deel er voor en welk deel er achter komt.

Nog een tip om de weefselmatten mooi strak rond het roer te krijgen: met een vacuumzak van de action.

Even meten hoe lang je blad precies wordt, de afmetingen van de zak staan op de doos.

Gr Rob

roblisto schreef :
Niet om te zeuren, Rob, maar hoe strak wordt het oppervlak na het gebruik van zo'n zak? Op de foto zit de zak vol met rimpels. Leidt dat niet tot een oppervlak waarop de hars ook rimpels vormt, die later weer moeten worden weggeschuurd?
Ik ken het principe van vacuumbagging bij het maken van een laminaat. Je zuigt hars in het laminaat, terwijl je lucht eruit zuigt.
Hier lamineer je eerst, denk ik, en doe je pas daarna de zak eromheen. vervolgens vacuum zuigen. Krijg je dan nog alle lucht uit het laminaat?


Zelf maak ik het laminaat altijd zoveel mogelijk luchtbelvrij door na het verzadigen van het weefsel met hars de lucht en de overtollige hars eruit te persen door met een plamuurrubber over het laminaat te gaan. Zo krijg ik het ook strak om alle rondingen.
Dat levert uiteindelijk een oppervlak waarin je de structuur van het weefsel nog ziet, maar waarbij datzelfde weefsel zelf wel met hars is verzadigd. Het heeft echter niet de kans gekregen om op de hars te gaan 'zweven', waardoor je een glas/hars ratio zou krijgen die teveel hars bevat en ook meer risico op luchtinsluitingen oplevert.
Om een glad oppervlak te krijgen moet je daarna dus nog één of meerdere lagen hars aanbrengen om de weefselstructuur kwijt te raken.

Ik vraag me even af wat jouw methode extra kan bieden boven de door mij gevolgde werkwijze.
Kun je na lamineren met deze zak meteen schuren en schilderen bijvoorbeeld?

Dag Hans,

je trekt wel een rilletje in de epoxy, maar niet in de weefsels. Die trek je juist heel strak om de hoekjes. De rilletjes epoxy kan je binnen 1 dag als de epoxy nog niet helemaal uitgehard is zo met een beitelje er af steken. Als je te lang wacht dan wordt het wel een klusje. Het oppervlak wordt gladder en het belangrijkste voordeel: je hoeft niet urenlang elke keer naar het roer toe te gaan om de lucht onder het weefsel vandaan te drukken. Het weefsel heeft toch de neiging recht te buigen zolang de epoxy nog niet uitgehard is.
Ander voordeel: je kan alle lagen weefsel er tegelijk omheen doen, en dan in de zak. Nog een voordeel: je kan beide kanten tegelijk doen. Als je laag-voor laag opbouwt met een aangehangen roer waar je geen roerkoning in hebt om hem ergens vast te houden, moet je kant-na-kant werken en heb je dus vier bewerkingsslagen die je elk een aantal uren moet bijwerken. nu maar 1 die je na vacuumzuigen alleen kan laten. Scheelt echt uren werk.

Het roer op de foto is niet in de epoxy maar in de polyester gezet, op verzoek van de nieuwe eigenaar. Dat hard veel sneller dan epoxy, en het is dunner. ik had onder het afsluitventiel dus een laag polyester van wel 1,5 mm zitten, die al lekker uitgehard was. Flink schuren dus.
enne, die polyester stinkt wel zo allerverschrikkelijkst, dat doe ik dus ook nooit meer.

Gr Rob

Kan je daar dan geen scheurweefsel en bleedermat tussen doen?

jawel, maar dat is ook niet gratis.

Ik verkoop die roeren wel eens, en op een enkele uitzondering na vind men 100 euro materiaal en 200 euro arbeidsloon voor ca 30 uur werk te veel. Daar ketst de verkoop nogal eens op af. Als ik daar nog weer een paar tientjes materiaal bij moet doen dan wordt de drempel nog hoger.
En zo'n vacuumzak kost nog geen vijf euro. Het enige nadeel: je hebt dan 1 laag epoxy, en moet er voor de waterdicht nog twee lagen overheen rollen. Maar rollen kan dan weer hangend aan de RVS strips die er uit steken, en je hoeft niet te schuren tussendoor mits je snel werkt.

Ik verbaas mij altijd enorm over dat gesteggel over de prijs. Een polyester roerblad van de clever kostte 10 jaar geleden al 600 euro. En het kleinste model doorgestoken roer bij een roeren-bedrijf 1200.

Het roer wat TS maakt zal uiteindelijk aan materiaal een tientje of vijf kosten: drie lagen multiplex en niet al te groot. Kan dat kloppen?


Gr Rob

Foto 2
Vervelend scheurtje

Hier TS
balansdeel: inderdaad zeg! Ten opzichte van het oude blad is de voorrand wel bijna 5 cm voorwaarts verplaatst, maar ligt die nu op het draaipunt, ipv erachter. Voor stuurbalans lijkt een echt balansdeel niet nodig omdat het bootje licht is en zo stuurt.

Ik ontdekte al doende ook dat de vermaledijde vorige eigenaar het blad achterstevoren had gemonteerd. de bolle kant achter, vlakke deel voor. En ipv op of neerhouder twee bouten door roerwang en blad gestoken om het op zijn plek te houden.

mbt kosten: tot nu toe 20 eu aan multiplex uitgegeven. Epoxyhars heb ik nog staan (dus uitgavepijnloos). Glasweefsel en zo'n handige vacuumzak komen er nog bij. Ga ik zeker proberen. Dank!

lodewijk stegman schreef : Toch niet Stegman. Vacuumbagging begint met een hand-lay-up laminaat dat met vacuum verbterd wordt. Hars in het laminaat zuigen gaat met vacuum inkectie of ook wel gemoemd vacuum infusie. Dit is een totaal ander principe.

Scheurweefsel kost een paar euro per m2 en scheelt uren schuurwerk. Geen haar op mijn hoofd die er ook maar over denkt om zonder te lamineren. Wat Roblisto doet is vooral zorgen dat de hoekjes mooi strak aansluiten en inderdaad rondom in één keer klaar. Er is maar weinig vacuum voor nodig en in dit geval éénmalig aan te brengen met een stofzuiger. Voor het echte vacuumbaggen met gerbuik van een bleeder heb je iets meer vermogen nodig (maar nog steeds geen volledig vacuum). Met het gebruik van een bleeder is het moment van vacumeren belangrijk. Te vroeg is niet goed, maar te laat ook niet. Zoals Roblisto het doet heb je daar allemaal geen last van en lijkt prima te passen bij de job. Alleen dat scheurweefsle hė, dat vindt ik niet te begrijpen, het maakt het leven voor die paar euro extra toch zo veel aangenamer.

Noballast schreef :
ok, ik ben om. volgende roer doe ik mét. keep jou posted.

Gr Rob

nylon spinakerdoek wordt nogal eens als poor mans peelply gebruikt. geen ervaring mee, het echte spul is zijn geld meer dan waard. Scheelt uren schuren. Gebruik het alleen niet als de binnenkant van het laminaat nooit meer daglicht krijgt te zien.

Gebruik het alleen niet als de binnenkant van het laminaat nooit meer daglicht krijgt te zien.[/quote]

hier ontstaat bij mij de vraag: kun je scheurweefsel dus alleen gebruiken als de binnenkant af en toe aan daglicht wordt blootgesteld? Dat gaat bij een roer natuurlijk niet lukken vrees ik. En welk goeds brengt dat daglicht dan?

Epoxy en daglicht is geen goede combinatie. Maar vergeet dit direct in relatie tot scheurweefsel. Het doel van scheurweefsel is om het epoxy oppervlak voor te bereiden voor de volgende klus met dat oppervlak. Lijmen, meer laminaat, schilderen etc. Je scheurt het eraf zodat er een vers oppervlak achter blijft waarbij eventuele amineblush wordt verwijderd en het oppervlak de print van het scheurweefsel heeft meegekregen. Mooi schoon en zonder schuren geschikt voor de volgende job. Schuren is zowiezo waardeloos want je kunt niet alles raken zonder het weefsel te beschadigen. Alleen als er geen volgende job is, zoals aan de binnenkant van het roerblad, is het zonde om daar nog scheurweefsel te gebruiken. Dat wordt bedoeld met "geen daglicht zien"

Andere voordelen van scheurweefsel
Je kunt er mooi mee modelleren
Het beschermt het laminaat gedurende de bouw tegen vervuiling etc.
Het verbetert de hars/glas ratio

Nadelen
Kostenverhogend
Erg glibberig
Extra werk. Ben je eindelijk klaar met het laminaat moet die peelply er nog op
Soms lastig te verwijderen
Wel verwijderen alvorens de volgende job op te pakken. Om te kunnen zien dat het er nog op zit is er in het scheurweefsel dat ik gebruik om de 2,5 cm een rood draadje meegeweven.

Zoals eerder gezegd, ik lamineer nooit zonder en er zijn verdraaid weinig plekken op een boot die geen daglicht meer zien.

Noballast schreef :
Helder verhaal over de voordelen van peelply. Vooral het argument dat je niet hoeft te schuren voor de volgende laag. Het is inderdaad heel lastig om een laminaat volledig mat te schuren, zonder het glasweefsel te raken.
Maar wat ik nu weer niet begrijp is wat hier bedoeld wordt met de "binnenkant van het roerblad".


Wat bedoel je hier precies mee? Heeft het met de verwerking te maken?

Eerlijk gezegd heb ik al jaren een rol peelply staan, maar ik heb het nog nooit gebruikt. Het is inderdaad nogal aan de prijs. Iets goedkoper dan het lichtste glasweefsel. Veel geld voor iets wat je weggooit en dat niet herbruikbaar is (toch?).
Maar de argumenten die je geeft hebben me overtuigd. Volgende keer toch maar eens proberen.

Edit: is ook bekend van wat voor materiaal dit scheurweefdsel wordt gemaakt? In het verleden hoorde ik weleens wat over het gebruik van doek dat eigenlijk bedoeld was voor voeringen van kleding, dat werd gebruikt als goedkoop alternatief voor peelply.

Als je een hol roer maakt bestaande uit twee schalen die later op elkaar gelijmd worden dan ziet die binnenkant nooit meer daglicht en hoeft het laminaat daar dus niet afgewerkt te worden. Bij de houtkernroeren / houten roeren met beschermlaagje waar het in dit topic meer over gaat heb je natuurlijk niet zo'n binnenkant als Noballast bedoelt.

Noballast schreef :

hmmm. Dat maakt het er niet beter op.

als ik zo'n roer maak dan doe ik er twee lagen glasweefsel op, in ruim epoxy en dan gaat de hele handel in zo'n vacuumzak. Dat spul is al glibberig genoeg.
Als ik dan binnen 24 uur het roer uit de zak haal, oneffenheden wegschuur met grof schuurpapier, roer ophang en er de volgende laag epoxy op rol, waar heb ik dan de peelply precies voor nodig?


Grappig: zat van de week naar 'supercars' te kijken op dicovery. Daar leggen ze koolstof weefsels op een mal, kunsthars er op, vacuumzak er om heen en dan de oven in. Ik wist niet wat ik zag! De methode bestond al dus.

Gr Rob

FMJ schreef :
Oh ja. Ik denk inderdaad niet dat er in ZF veel mensen zullen zijn die roerhelften in een mal bouwen en ze dan later samenvoegen. Temeer omdat holle roeren alleen productietechnisch interessant zijn en dan nog alleen al je meer dan één van bouwt.
Voor het overige zijn holle roeren vooral een bron van problemen. Maar ik dwaal af. Excuses.

roblisto schreef :
Ik word even getriggerd door dat 'ruim epoxy' in je eerste zin.
Zelf maak ik er altijd een sport van om het weefsel wel volledig te impregneren, maar met zo weinig mogelijk epoxyhars. Hoe meer glas en hoe minder hars, hoe beter. Met teveel hars is er soms ook een zekere neiging van het weefsel om op de hars te gaan 'drijven'.
Ik werk bij voorkeur horizontaal. flinke kwak hars op het weefsel uitgieten en vervolgens verspreiden met een spatel of een plamuurrubber. Als het weefsel volledig doorzichtig is de luchtbellen (ook de kleintjes) eruit drukken met hetzelfde plamuurrubber. Daarmee druk je ook het overtolligge hars uit het weefsel, dat je naar een plek verplaatst die nog niet (volledig) geimpregneerd is. Het ontluchtte weefsel zuigt zich nu vast, in plaats van te drijven.

Als je het uitgieten van de hars, het verspreiden en het ontluchten met enig beleid doet, krijg je een laminaat met een goede hars/glas ratio en vrij van luchtbellen. Je gebruikt niet meer hars dan nodig is. Er is geen vacuumzak meer nodig om het weefsel op z'n plaats en in de vorm te houden.

Het enige nadeel van de methode is dat het oppervlak van het laminaat niet makkelijk geschuurd kan worden zonder het glasweefsel te raken.
Ik vraag me ook af in hoever de geschetste werkwijze goed combineert met het gebruikt van scheurweefsel. Het laminaat is weliswaar volledig geimpregneerd, maar als het scheurweefsel hars uit het laminaat zuigt lijkt me dat geen goede zaak.
Werkt gewone PE-folie dan niet beter? Dat kun je ook zo van het laminaat trekken en je krijgt ook geen amineblush. Wel mis je de ruwe structuur, die scheurweefsel wel achterlaat.

Dus nu we toch bezig zijn: ik ben ontvankelijk voor ieder nader inzicht in deze materie.

lodewijk stegman schreef :
het is een glad en glibberig materiaal. Als je het nat verwerkt, zoals in dit topic, heb je daar niet zo veel last van. Maar bij vacuum injectie wordt het droog verwerkt en is het nog een hele kunst om de peelply een beetje op zijn plaats te houden.

Er zijn verschillende soorten. Wat ik gebruik (van airtech) is een nylon doek met ingeweven blauwe of rode draad. Als dit mijn vak zou zijn zou ik de markt op gaan op zoek naar een vergelijkbare stof. Ik doe dat niet omdat ik geen tijd heb om te experimenteren. Wel schijnt het zo te zijn dat verschillende doeksoorten weer met een of ander middel is geimpregneerd dat niet compatible met de hars kan zijn. Ik weet het niet en blijf bij de relatief dure spullen van airtech. Het is inderdaad niet herbruikbaar.

roblisto schreef : Inderdaad, als je op tijd de volgende job uitvoert maak je nog gebruik van een chemische hechting, hoewel 24 uur wel erg lang is, dan moet je wel een heel trage harder gerbuiken. Zelfs met mijn traagste harder van 8 uur zou ik dat nog niet doen.

Zien is geloven , probeer het maar en je zult zien dat je een veel mooier laminaat hebt.

lodewijk stegman schreef :
Ha, wacht maar, binnenkort in dit theater "Roerblad bouwen 2.0"