Osmose is een optische kwaal die tegenwoordig goed en betaalbaar is op te lossen.
Dat geeft de(ze) burger weer wat moed. Helaas zijn we gestuit op schepen welke osmose hadden en preventief behandeld zijn. We zijn er toen niet op in gegaan wat de behandeling in heeft gehouden. Vaak was het ook door (een van) de vorige eigena(a)r(en) uitgevoerd (in opdracht dan wel zelf). Het leek echter een trend dat de behandelde schepen last hadden van terugkerende osmose.
Voor behandelingen hebben we prijzen van 6.000 tot 10.000 Euro horen noemen, hetgeen dan wel als een zwaard van Damocles boven een aan te schaffen schip hangt welke nu niet osmose heeft maar wellicht er wel gevoelig voor is. Zeker in deze prijsklasse is dat relatief gezien wel een financiële klap. Zeker ook daar de motoren van dergelijke schepen ook veelal nog van het bouwjaar zijn en dus een te verwachten kostenpost betreffen.
Wij dachten altijd vrij licht over osmose, echter na het gezien hebben van een Dufour waarvan het onderwaterschip letterlijk onder de blazen zat zijn we huiverig geworden.
Ik weet nog zo niet of doorroesten wel een ergere kwaal is daar dit relatief makkelijk te verhelpen is met een slijper, nieuw staal en een lasapparaat. Geen klusje om lichtzinnig over te denken en zeker niet iets waar we op zitten te wachten, doch een behandeling tegen osmose is toch behoorlijk intensief en het lijkt, gezien onze ervaringen met te koop liggende boten, vechten tegen de bierkaai.
Sterker nog, wij vermoeden dat er eigenaren zijn geweest wie bang zijn gemaakt voor osmose en waar werfbazen een "preventieve osmosebehandeling' is aangesmeerd. Wellicht had dit juist niet gemoeten, mooi afblijven van het goede polyester en dan had het schip er wellicht nooit last van gehad.
Mocht het niets worden met de Dehler of Sigma zullen we nog eens een zoektocht naar de Maxi houden. Bedankt voor de gave actiefoto's.
Gr. Petra