2linkerhanden schreef :
ik vind dat bij Andersen de trommel erg "glad" is met die 4 ribbels.
zie ik dat verkeerd?
van RVS vind ik wel gaaf.
Een logische gedachte maar toch klopt hij niet (helemaal).
Wrijving op een ruw oppervlak ( vooral als de puntjes wat "rondgesleten" zijn ) is minder dan op een glad verchroomd oppervlak.
Klinkt inderdaad onwaarschijnlijk maar is echt een feit.
Ik ken dat soort effecten uit een "vorig leven" toen ik me nog bezig hielt met spinprocessen van synthetische garens.
Daar worden daarom geen gladde gepolijste draadgeleiders gebruikt maar heel licht ruw verchroomde of keramische om de wrijving zo laag mogelijk te houden.
Een hooggepolijste trommel; zal daarom eerder meer dan minder wrijving hebben dan een wat "ingelopen " ruwe.Immers , het totaal contactoppervlak van een hooggepolijst oppervlak is veel groter dan alleen van de (door slijtage afgeronde) puntjes op een ruw oppervlak.
Die ribbels van de Andersons vergroten alleen het totale contactoppervlak maar ik denk niet dat die ribbels zelf de lijn vasthouden.
Ik denk dat Anderson daar best goed over heeft nagedacht want die doen dit al heel lang zo.
Overigens kun je dit soort effecten ook zelf testen door twee gewone stukken glazen ruit tegen elkaar te wrijven en er dan een te vervangen door matglas.
Hier is nog een videotje waar e.e.a. een beetje wordt uitgelegd.
vimeo.com/57936508
En hier wat tekst:
physics.stackexchange.com/ques...fficient-of-friction
Of dit allemaal wel ook voor een schoot op een schootlier geldt weet ik natuurlijk niet. Daar zou je dat voor moeten testen op een ettopstelling.
Ad