JeePee schreef :
Weet je, golfballen (ben echt geen golfer) hebben juist een niet egaal opperclak voor stabiliteit. Je hebt er dus alleen maar voordeel bij!
De UT Twente heeft er onderzoek naar gedaan , hier het stukje waar jij op doelt :
Een licht ruwe romp heeft minder weerstand dan een zeer gladde romp
Hierbij wordt vaak verwezen naar de putjes in een golfbal die zorgen voor een lagere weerstand. De putjes in een golfbal zorgen inderdaad voor een lagere weerstand doordat ze de stroming vlak over het oppervlak van de golfbal (grenslaag) turbulent maken ipv laminair. Daardoor blijft de stroming langer "plakken" aan het oppervlak en wordt dus het zog kleiner. Toch gaat deze vergelijking niet op om 2 belangrijke redenen:
A: Een golfbal heeft een zeer slechte aerodynamische vorm. Daardoor levert het zog een zeer grote bijdrage aan de totale luchtweerstand in verhouding tot de wrijvingsweerstand. Boten hebben een veel gunstiger hydrodynamische vorm waardoor de verandering in het zog nauwelijks boeiend is, maar de verandering in wrijvingsweerstand wel. (turbulente stroming geeft meer wrijving dan laminaire stroming)
B: Aero en hydrodynamische effecten schalen vaak heel slecht. Dat is hier ook het geval. Waar een vlakke golfbal zonder veel moeite laminaire een laminaire stroming zou hebben van voor tot achter (iig tot het zog) is dat voor een boot haast niet haalbaar. Op een schaalmodel lukt het nog wel, en heel misschien op een kleine zwaardboot die heel glad gepoetst is in heel rustig water is dit voor de meeste boten echter kansloos. Dat betekent dat de stroming toch wel turbulent is op het moment dat ie bij het zog aan komt (waar het om ging). De romp ruw maken zorgt er dus alleen maar voor dat de de stroming eerder turbulent wordt en er dus meer wrijving is, plus dat een ruw oppervlak gewoon meer wrijving heeft dan een glad oppervlak. Frank Bethwaite heeft dit uitgebreid getest in High Performance Sailing.
Overigens zijn er wel gevallen waarin het gunstig kan zijn om turbulente stroming te hebben. Zoals hierboven beschreven blijft turbulente stroming beter "plakken" aan het oppervlak dan laminaire stroming. Door de stroming langs een vleugelprofiel turbulent te maken zal het vleugelprofiel minder snel overtrokken raken (stall). Bij vliegtuigen worden wel turbulators op de voorkanten (leading edges) van de vleugels toegepast. Frank Bethwaite beschrijft in het eerder genoemde boek ook hoe hij dit toepaste bij de vleugelmast voor de tasar. Door de achterkant een haakse hoek te maken kon hij de stroming turbulent maken waardoor het zeil minder snel overtrokken raakte.