Een juridisch geschoolde betrokkene bij deze situatie meldt dat een AIS waarneming mag alleen als ‘steunbewijs’ dienen na een daadwerkelijk visuele constatering van een overtreding
Dat van die visuele constatering komt niet overeen met o.a. de zaak van La Mavare.
Wat waarschijnlijk wel klopt is dat een AIS waarneming alleen niet voldoende is, want er moeten minimaal twee afzonderlijke bewijsmiddelen zijn. Daar komt de verklaring van de verdachte om de hoek: verklaring + AIS waarneming geeft twee bewijsmiddelen:
De wet schrijft verder bewijsminima voor: de algemene gedachte is dat er telkens ten minste twee afzonderlijke bewijsmiddelen moeten zijn (behalve bij een ambtsedig proces-verbaal van een opsporingsambtenaar) (Corstens/Borgers 2014, p. 860, Nijboer 2011, p. 76-77.) Het zogeheten onmiddellijkheidsbeginsel bepaalt vervolgens dat alle bewijsmiddelen ter zitting aan de rechter moeten worden aangeboden. De rechter is vervolgens wel geheel vrij in de keuze en waardering van die bewijsmiddelen.
www.inview.nl/document/idefba5...htelijke-bewijsrecht
Uit het artikel:
Bij thuiskomst ligt er een dwingende brief “U heeft een overtreding begaan, graag melden bij de Verkeerspost”.
Je bent als verdachte of getuige niet verplicht om een verklaring af te leggen, daar kan alleen de rechter je toe verplichten. En als je jezelf of een familielid belast met die verklaring hoef je die ook verklaring ook niet af te leggen bij de rechter (verschoningsrecht).
Als je dus niet reageert op die brief van de verkeerspost, en je een eventuele zaak laat voorkomen, zou het kunnen dat het enige bewijsmiddel dat de OvJ heeft een AIS-waarneming is, en ik denk niet dat dat voldoende is om aan het bewijsminimum te voldoen (IANAL).